பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.9
4-ஆம் பத்து · திருமொழி 4.9 · 11 பாசுரங்கள்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.9.1 · நாலாயிரத்தில் 412-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தன் மரப்பாதுகைகளைத் தம்பியிடம் பெரும் அடைக்கலப் பொருளாக வைத்துவிட்டுச் சென்றான்; தேவர்கள் வாழும்படி, போர் நிறைந்த தென்திசையின் காரியங்களைச் சீர்செய்து, திரும்பி வந்து உலகை ஆண்டான். அந்தத் திருமாலின் கோயில் ஒளிவீசும் ஸ்ரீரங்கம்; அங்கே எம்பெருமானின் கரிய திருமேனியையும் லக்ஷ்மியின் மலர்க்கண்களையும் காட்டும் அழகிய நீலோற்பல மலர்கள் காற்றில் அசைந்து சலசலக்கின்றன.
பதவுரை
- மரவடியைத் தம்பிக்கு
- மரப்பாதுகைகளைத் தம்பியிடம்
- வான்பணையம் வைத்துப்போய்
- பெரும் அடைக்கலப் பொருளாக வைத்துவிட்டு
- செரு உடைய திசைக்கருமம்
- போர் நிறைந்த திசையின் காரியங்கள்
- திருமங்கை மலர்க்கண்ணும்
- லக்ஷ்மியின் மலர்க்கண்கள்
- மலர்நீலம்
- நீலோற்பல மலர்கள்
- ஒளி அரங்கமே
- ஒளிவீசும் ஸ்ரீரங்கம்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.9.2 · நாலாயிரத்தில் 413-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தாமரையில் வீற்றிருக்கும் லக்ஷ்மியே தன் அடியார்களைப் பற்றிக் குறை கூறினாலும், அவன், என் அடியார்கள் அப்படிச் செய்யவே மாட்டார்கள்; செய்திருந்தாலும் நல்லதையே செய்தார்கள் என்று சொல்வான் போலும். விபீஷணன் என்னும் ஓர் அரசனுக்காக, மதில் சூழ்ந்த இலங்கையின் மேல் தன் மலர்க்கண்களை வைத்தான். ஸ்ரீரங்கத்தில் இருக்கும் என் எம்பெருமானுக்கு அன்றி, வேறொருவருக்கு யாராவது அடிமையாவார்களா?
பதவுரை
- தன் அடியார் திறத்தகத்துத்
- தன் அடியார்களைப் பற்றி
- தாமரையாள் ஆகிலும்
- தாமரையில் வீற்றிருக்கும் லக்ஷ்மியே ஆனாலும்
- சிதகு உரைக்குமேல்
- குறை கூறினால்
- செய்தாரேல் நன்று செய்தார்
- செய்திருந்தால், நல்லதையே செய்தார்கள்
- விபீடணற்கா
- விபீஷணனுக்காக
- மலர்க்கண் வைத்த
- தன் மலர்க்கண்களை வைத்தவன்
- மற்று ஒருவர்க்கு ஆள் ஆவரே?
- வேறொருவருக்கு யாராவது அடிமையாவாரோ?
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.9.3 · நாலாயிரத்தில் 414-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இருண்ட தோப்பிலிருந்த மருத மரங்கள், சினம் கொண்ட யானை, பிரலம்பன், கொடிய குதிரை, உருளும் சகடத்தில் இருந்த அசுரன், மல்லர்கள் ஆகிய எல்லோரையும் முறியவைத்து, அவர்கள் விழும் ஓசையைக் கேட்டான். இருளை விரட்டும் சூரிய மண்டலத்தின் வழியாகத் தன் அடியார்களை மேலே உயர்த்தி, பிறகு ஏணியை எடுத்துவிட்டு, தன் அருளால் அவர்களைத் தன் கைங்கர்யத்தில் ஏற்றுக்கொள்கிறான். அவன் வாழும் ஊர் அழகிய ஸ்ரீரங்கம்.
பதவுரை
- கதக் களிறும் பிலம்பனையும்
- சினம் கொண்ட யானையும் பிரலம்பனும்
- கடிய மாவும்
- கொடிய குதிரையான கேசி
- உருள் உடைய சகடரையும்
- உருளும் சகடத்தில் இருந்த அசுரன்
- எறி கதிரோன் மண்டலத்தூடு
- ஒளிவீசும் சூரிய மண்டலத்தின் வழியாக
- ஏணி வாங்கி
- ஏணியை எடுத்துவிட்டு
- அடியவரை ஆட்கொள்வான்
- தன் அடியார்களைத் தன் கைங்கர்யத்தில் ஏற்றுக்கொள்பவன்
- அணி அரங்கமே
- அழகிய ஸ்ரீரங்கம்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.9.4 · நாலாயிரத்தில் 415-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தன் பதினாறாயிரம் தேவிமார் பணிவிடை செய்ய, மதில் சூழ்ந்த துவாரகையின் தலைவனாக, மணவாளனாகக் கோலாகலமாக வீற்றிருந்தான். அவன் நிலையாக உறையும் கோயில் நீர் சூழ்ந்த ஸ்ரீரங்கம்; அங்கே புதிய நாளின் புத்தம் புதிய தாமரை, நம் எம்பெருமானின் பொன்னான நாபியிலிருந்து எழுந்த மலரைப் போல இருப்பதால், தன்னையே எல்லோருக்கும் தலைவனாக எண்ணிக்கொண்டு, தன் பொன்னிறத் தலையைப் பெருமிதத்தோடு அசைக்கிறது.
பதவுரை
- பதினாறாம் ஆயிரவர் தேவிமார்
- பதினாறாயிரம் தேவிமார்
- துவரை என்னும்
- துவாரகை என்னும்
- மணவாளர்
- மணவாளன்
- புது நாள்மலர்க் கமலம்
- புதிய நாளின் புத்தம் புதிய தாமரை
- பொன் வயிற்றிற் பூவே போல்வான்
- அவனுடைய பொன்னான நாபியிலிருந்து எழுந்த மலர் போல
- பொது-நாயகம் பாவித்து
- தன்னையே எல்லோருக்கும் தலைவனாக எண்ணி
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.9.5 · நாலாயிரத்தில் 416-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனே ஆமையாகவும், கங்கையாகவும், ஆழ்கடலாகவும், பூமியாகவும், பெரும் மலைகளாகவும் ஆனான்; நான்முகனான பிரம்மாவாகவும், நான்கு வேதங்களாகவும், வேள்வியாகவும், அதன் தட்சிணையாகவும் ஆனான். எல்லோருக்கும் நலம் விரும்பும் நாரதர் மீண்டும் மீண்டும் வந்து போற்றி வணங்க, அவன் பள்ளிகொண்டிருக்கும் கோயில் நீர் சூழ்ந்த ஸ்ரீரங்கம்; அங்கே பறவைக் கூட்டங்கள் மலர்களில் அமர்ந்து, பறவைகளின் அரசனான கருடனின் புகழை மழலையாகப் பேசுகின்றன.
பதவுரை
- ஆமையாய்க் கங்கையாய்
- ஆமையாகவும் கங்கையாகவும் ஆகி
- அரு வரைகளாய்
- பெரும் மலைகளாக ஆகி
- வேள்வியாய்த் தக்கணையாய்த்
- வேள்வியாகவும் அதன் தட்சிணையாகவும் ஆகி
- சேமம் உடை நாரதனார்
- எல்லோருக்கும் நலம் விரும்பும் நாரதர்
- புள் அரையன் புகழ் குழறும்
- பறவைகளின் அரசனான கருடனின் புகழை மழலையாகப் பேசும்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.9.6 · நாலாயிரத்தில் 417-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தன் மைத்துனர்களின் அன்புக்குரிய திரௌபதி மீண்டும் தன் கூந்தலை முடிந்துகொள்ளும்படி செய்தான்; பாண்டவர்களை அரசர்களாக்கினான்; உத்தரையின் சிறு மகனையும் காப்பாற்றினான். உயிர் தரும் அந்த எம்பெருமான், அடியார்களும், புனிதர்களும், பழமையான வேதச் சொல்லை உடைய முனிவர்களும், பரந்த நிலங்களின் மக்களும், சித்தர்களும் வணங்க, எல்லாத் திசைகளுக்கும் விளக்காக நிற்கும் புனிதமான ஸ்ரீரங்கத்தில் வாழ்கிறான்.
பதவுரை
- மைத்துனன்மார் காதலியை
- மைத்துனர்களின் அன்புக்குரிய திரௌபதி
- மயிர் முடிப்பித்து
- மீண்டும் கூந்தலை முடிந்துகொள்ளச் செய்து
- உத்தரைதன் சிறுவனையும்
- உத்தரையின் சிறு மகன்
- உயிராளன்
- உயிர் தருபவன்
- பழமொழிவாய் முனிவர்களும்
- பழமையான வேதச் சொல்லை உடைய முனிவர்கள்
- திசை-விளக்காய்
- எல்லாத் திசைகளுக்கும் விளக்காக
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.9.7 · நாலாயிரத்தில் 418-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
குள்ளமான பிரம்மசாரியாக வந்து, மகாபலியின் குறும்பை அடக்கி அவனுடைய அரசைப் பெற்றான்; பிறகு ஒரு கணத்தில் அவனுக்குப் பாதாள உலகில் ஓர் இருப்பிடம் கொடுத்து மகிழ்ந்தான். நம் எம்பெருமானின் கோயில் புனிதமான ஸ்ரீரங்கம்; அங்கே அவனுடைய அரவணையின் புகழ்மிக்க படங்களில் உள்ள செழுமையான மணிகள், ஒளிரும் ரத்தின மலையின் மேல் இளஞ்சூரியன் எழுவது போல ஒளி வீசுகின்றன.
பதவுரை
- குறள் பிரமசாரியாய்
- குள்ளமான பிரம்மசாரியாக, வாமனனாக
- குறும்பு அதக்கி
- அவனுடைய குறும்பை அடக்கி
- பாதாளம் கலவிருக்கை
- பாதாள உலகில் ஓர் இருப்பிடம்
- இளஞாயிறு எழுந்தாற்போல்
- இளஞ்சூரியன் எழுவது போல
- அரவு-அணையின்
- அரவணையின்
- செழுமணிகள் விட்டு எறிக்கும்
- செழுமையான மணிகள் ஒளி வீசும்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.9.8 · நாலாயிரத்தில் 419-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இரணியனை மார்பைப் பற்றிப் பிடித்து, தன் நகங்களின் நுனிகளை அந்த மினுமினுக்கும் மார்பில் ஆழமாகப் பதித்தான்; கிரீடம் சிதறும்படியும், கண்கள் பிதுங்கும்படியும், வாய் அலறும்படியும் அவன் தலையைப் பிடித்து, கர்ஜித்தான். அவனுடைய கோயில் குளிர்ந்த ஸ்ரீரங்கம்; அங்கே உலகை அளந்த சிவந்த திருவடிகளைப் போல உறுதியான தாமரை மலர்கள் உயர்ந்து நிற்கின்றன; வரப்புகளில் முற்றிய செந்நெல் தன் தாள்களை வளைத்துத் தலை வணங்குகிறது.
பதவுரை
- உரம் பற்றி இரணியனை
- இரணியனை மார்பைப் பற்றிப் பிடித்து
- உகிர்-நுதியால்
- தன் நகங்களின் நுனிகளால்
- கண் பிதுங்க வாய் அலறத்
- கண்கள் பிதுங்க, வாய் அலற
- உலகு அளந்த சேவடி போல்
- உலகை அளந்த சிவந்த திருவடிகளைப் போல
- கதிர்ச்செந்நெல்
- முற்றிய செந்நெல்
- தலைவணக்கும்
- தலை வணங்கும்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.9.9 · நாலாயிரத்தில் 420-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் தெய்வீக மீனாகவும், ஆமையாகவும், பன்றியாகவும், சிங்கமாகவும், குள்ளனாகவும் ஆனான்; மூன்று வடிவங்களில் ராமனாகவும், கண்ணனாகவும் வந்தான்; யுகத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் கல்கியாகவும் வருவான். அவனுடைய கோயில் நீர் சூழ்ந்த ஸ்ரீரங்கம்; அங்கே ஆண் அன்னமும் அதன் பெடையும் செந்தாமரை மலர்களில் ஏறி ஊஞ்சலாடி, மலர்ப்படுகைகளிலிருந்து அடர்த்தியாக எழும் சிவந்த மகரந்தத்தில் விளையாடுகின்றன.
பதவுரை
- தேவு உடைய மீனமாய்
- தெய்வீக மீனாக
- மூ-உருவில் இராமனாய்க்
- மூன்று வடிவங்களில் ராமனாக
- கற்கியாய் முடிப்பான்
- கல்கியாக யுகத்தை முடிப்பவன்
- சேவலொடு பெடை அன்னம்
- ஆண் அன்னமும் அதன் பெடையும்
- ஊசல் ஆடிப்
- ஊஞ்சலாடி
- செம்பொடி ஆடி
- சிவந்த மகரந்தத்தில் விளையாடி
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.9.10 · நாலாயிரத்தில் 421-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
போர்க்களத்தை ஆளும் பறவைக்குத் தலைவன், பூமியின் தலைவன், போர் புரியும் நந்தகம் என்னும் ஒப்பற்ற வாளை ஏந்தியவன், வேதங்களின் தலைவன், ஒருபோதும் பின்வாங்காத படையின் தலைவன், வாரி வழங்கும் கையன், இரவுக்கும் தலைவன், பகலுக்கும் தலைவன், என் சொந்த ஸ்வாமி, ஏழு உலகங்களிலும் பெரும் புகழ் கொண்ட பெரியவன், ஸ்ரீயின் நாயகன்: அவன் புனிதமான ஸ்ரீரங்கத்தில் தன் திருக்கண்களை இனிமையாக மூடித் துயில்கொள்கிறான்.
பதவுரை
- செரு ஆளும் புள்ளாளன்
- போர்ப்பறவையான கருடனுக்குத் தலைவன்
- நாந்தம் என்னும் ஒரு வாளன்
- நந்தகம் என்னும் ஒப்பற்ற வாளை ஏந்தியவன்
- ஓடாத படையாளன்
- ஒருபோதும் பின்வாங்காத படையின் தலைவன்
- இரவு ஆளன் பகலாளன்
- இரவுக்கும் தலைவன், பகலுக்கும் தலைவன்
- திருவாளன்
- ஸ்ரீயின் நாயகன்
- திருக்கண்கள் வளர்கின்ற
- திருக்கண்கள் மூடித் துயில்கொள்ளும் இடம்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.9.11 · நாலாயிரத்தில் 422-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நெருப்பு உமிழும் சக்கரத்தால் யானையின் துயரத்தைத் தீர்த்த எம்பெருமான் விரும்பி உறையும் கோயில் ஸ்ரீரங்கம்; அந்தப் புனிதத் தலம் தென்னாடும் வடநாடும் ஒருசேர வணங்க நிற்கிறது. அதைக் குறித்து, உண்மையான நாவும் உண்மையான அடிமைத்தனமும் கொண்ட விஷ்ணுசித்தர் என்னும் பெரியாழ்வார் விரித்துரைத்த இந்தத் தமிழைச் சொல்ல வல்லவர்கள், நம் எம்பெருமானின் இரு திருவடிகளின் கீழ், அவற்றை ஒருபோதும் பிரியாமல் என்றென்றும் இருப்பார்கள்.
பதவுரை
- கைந்நாகத்து இடர் கடிந்த
- யானையின் துயரத்தைத் தீர்த்த
- கனல் ஆழிப் படை
- நெருப்பு உமிழும் சக்கரம்
- தென்நாடும் வடநாடும்
- தென்னாடும் வடநாடும்
- மெய்ந்நாவன் மெய் அடியான்
- உண்மையான நாவும் உண்மையான அடிமைத்தனமும் கொண்டவர்
- இணை பிரியாது
- ஒருபோதும் பிரியாமல்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.