பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.10

பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.10.1 · நாலாயிரத்தில் 423-ஆம் பாசுரம்

துப்புடையாரை அடைவது எல்லாம்சோர்விடத்துத் துணை ஆவர் என்றேஒப்பிலேன் ஆகிலும் நின் அடைந்தேன்ஆனைக்கு நீ அருள் செய்தமையால்எய்ப்பு என்னை வந்து நலியும்போது அங்குஏதும் நான் உன்னை நினைக்கமாட்டேன்அப்போதைக்கு இப்போதே சொல்லி வைத்தேன்அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே

பொருள்

வலிமையானவர்களை மக்கள் நாடுவது, தளர்ந்த காலத்தில் அவர்கள் துணையாவார்கள் என்பதால்தான். உனக்குக் கொடுக்க என்னிடம் எதுவும் இல்லை; ஆனாலும், நீ யானைக்கு அருள் செய்ததால் உன்னை வந்தடைந்தேன். இறுதிக் காலத்தில் சோர்வு வந்து என்னை வதைக்கும்போது, என்னால் உன்னைச் சிறிதும் நினைக்க முடியாது. ஆகவே அந்த நேரத்துக்காக இப்போதே உன்னிடம் சொல்லிவைக்கிறேன், ஸ்ரீரங்கத்தில் அரவணையில் பள்ளிகொண்டவனே!

பதவுரை

துப்புடையாரை அடைவது எல்லாம்

வலிமையானவர்களை நாடும் எல்லோரும்

சோர்விடத்துத் துணை ஆவர்

தளர்ந்த காலத்தில் அவர்கள் துணையாவார்கள்

ஒப்பிலேன் ஆகிலும்

நான் ஒன்றுக்கும் தகுதியற்றவன் ஆனாலும்

ஆனைக்கு நீ அருள் செய்தமையால்

நீ யானைக்கு அருள் செய்ததால்

அப்போதைக்கு இப்போதே சொல்லி வைத்தேன்

அந்த நேரத்துக்காக இப்போதே உன்னிடம் சொல்லிவைக்கிறேன்

அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே

ஸ்ரீரங்கத்தில் அரவணையில் பள்ளிகொண்டவனே

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.10.2 · நாலாயிரத்தில் 424-ஆம் பாசுரம்

சாம் இடத்து என்னைக் குறிக்கொள் கண்டாய்சங்கொடு சக்கரம் ஏந்தினானேநா மடித்து என்னை அனேக தண்டம்செய்வதா நிற்பர் நமன்தமர்கள்போம் இடத்து உன்திறத்து எத்தனையும்புகாவண்ணம் நிற்பதோர் மாயை வல்லைஆம் இடத்தே உன்னைச் சொல்லி வைத்தேன்அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே

பொருள்

சங்கும் சக்கரமும் ஏந்தியவனே, என் மரண நேரத்தில் என்னை உன் நினைவில் வைத்துக்கொள். யமனின் தூதர்கள் கோபத்தில் நாக்கைக் கடித்துக்கொண்டு, எனக்குத் தண்டனை மேல் தண்டனையாகத் தந்துகொண்டே இருப்பார்கள். ஆனால், உன்னுடையவன் செல்லும்போது அவர்களில் ஒருவர்கூட அவனை நெருங்க முடியாதபடி நிற்கும் அற்புத வல்லமை உனக்கு உண்டு. ஆகவே, முடிகிற இப்போதே இதை உன்னிடம் சொல்லிவிட்டேன், ஸ்ரீரங்கத்தில் அரவணையில் பள்ளிகொண்டவனே!

பதவுரை

சாம் இடத்து

மரண நேரத்தில்

குறிக்கொள் கண்டாய்

என்னை உன் நினைவில் வைத்துக்கொள்

நா மடித்து

கோபத்தில் நாக்கைக் கடித்துக்கொண்டு

நமன்தமர்கள்

யமனின் தூதர்கள்

மாயை வல்லை

உனக்கு அற்புத வல்லமை உண்டு

ஆம் இடத்தே

முடிகிற இப்போதே

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.10.3 · நாலாயிரத்தில் 425-ஆம் பாசுரம்

எல்லையில் வாசல் குறுகச் சென்றால்எற்றி நமன்-தமர் பற்றும்போதுநில்லுமின் என்னும் உபாயம் இல்லைநேமியும் சங்கமும் ஏந்தினானேசொல்லலாம் போதே உன் நாமம் எல்லாம்சொல்லினேன் என்னைக் குறிக்கொண்டு என்றும்அல்லற் படாவண்ணம் காக்க வேண்டும்அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே

பொருள்

வாழ்வின் முடிவில் அந்த வாசலை நான் நெருங்கும்போது, யமனின் தூதர்கள் என்னை அடித்துப் பிடித்துக்கொண்டால், அவர்களிடம் நில்லுங்கள்! என்று சொல்ல எனக்கு எந்த வழியும் இருக்காது. சக்கரமும் சங்கும் ஏந்தியவனே, பேச முடிந்தபோதே உன் திருநாமங்களை எல்லாம் சொல்லிவிட்டேன். என்னை உன் நினைவில் வைத்துக்கொண்டு, நான் துன்பப்படாதபடி எப்போதும் காப்பாயாக, ஸ்ரீரங்கத்தில் அரவணையில் பள்ளிகொண்டவனே!

பதவுரை

எல்லையில் வாசல்

வாழ்வின் முடிவிலுள்ள வாசல்

நில்லுமின் என்னும் உபாயம் இல்லை

நில்லுங்கள்! என்று சொல்ல வழியில்லை

நேமியும் சங்கமும்

சக்கரமும் சங்கும்

சொல்லலாம் போதே

பேச முடிந்தபோதே

அல்லற் படாவண்ணம்

நான் துன்பப்படாதபடி

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.10.4 · நாலாயிரத்தில் 426-ஆம் பாசுரம்

ஒற்றை விடையனும் நான்முகனும்உன்னை அறியாப் பெருமையோனேமுற்ற உலகு எல்லாம் நீயே ஆகிமூன்று எழுத்து ஆய முதல்வனே!ஓஅற்றது வாழ்நாள் இவற்கு என்று எண்ணிஅஞ்ச நமன்தமர் பற்றல் உற்றஅற்றைக்கு நீ என்னைக் காக்கவேண்டும்அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே

பொருள்

ஒற்றைக் காளையில் ஏறும் சிவனும், நான்முகனான பிரம்மாவும்கூட அறிய முடியாத பெருமையுடையவனே! எல்லா உலகங்களுமாக முழுமையாக ஆனவனே, மூன்றெழுத்தான ஓங்காரமாக இருக்கும் முதல்வனே! இவனுடைய நாட்கள் முடிந்தன என்று யமனின் தூதர்கள் தீர்மானித்து, நான் நடுங்கும்படி என்னைப் பிடிக்கும் அந்த நாளில், நீதான் என்னைக் காக்க வேண்டும், ஸ்ரீரங்கத்தில் அரவணையில் பள்ளிகொண்டவனே!

பதவுரை

ஒற்றை விடையனும்

ஒற்றைக் காளையில் ஏறும் சிவனும்

உன்னை அறியாப் பெருமையோனே

அவர்களால் அறிய முடியாத பெருமையுடையவனே

மூன்று எழுத்து ஆய முதல்வனே

மூன்றெழுத்தான ஓங்காரமாக இருக்கும் முதல்வனே

அற்றது வாழ்நாள்

இவனுடைய நாட்கள் முடிந்தன

அற்றைக்கு

அந்த நாளில்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.10.5 · நாலாயிரத்தில் 427-ஆம் பாசுரம்

பை அரவின் அணைப் பாற்கடலுள்பள்ளி கொள்கின்ற பரம முர்த்திஉய்ய உலகு படைக்க வேண்டிஉந்தியிற் தோற்றினாய் நான்முகனைவைய மனிசரைப் பொய் என்று எண்ணிக்காலனையும் உடனே படைத்தாய்ஐய இனி என்னைக் காக்கவேண்டும்அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே

பொருள்

திருப்பாற்கடலில் படமெடுத்த அரவணையில் பள்ளிகொண்டிருக்கும் பரம்பொருளே! ஆத்மாக்கள் உய்யும்படி உலகங்களைப் படைக்க விரும்பி, உன் நாபியிலிருந்து நான்முகனான பிரம்மாவைத் தோற்றுவித்தாய். பூமியின் மக்கள் உண்மையிலிருந்து விலகுவார்கள் என்று அறிந்து, அவர்களோடு கூடவே காலனையும் படைத்தாய். என் ஸ்வாமியே, இப்போது நீதான் என்னைக் காக்க வேண்டும், ஸ்ரீரங்கத்தில் அரவணையில் பள்ளிகொண்டவனே!

பதவுரை

பை அரவின் அணைப் பாற்கடலுள்

திருப்பாற்கடலில் படமெடுத்த அரவணையில்

பரம முர்த்தி

பரம்பொருளே

உந்தியிற் தோற்றினாய் நான்முகனை

உன் நாபியிலிருந்து பிரம்மாவைத் தோற்றுவித்தாய்

காலனையும் உடனே படைத்தாய்

அவர்களோடு கூடவே காலனையும் படைத்தாய்

ஐய

என் ஸ்வாமியே

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.10.6 · நாலாயிரத்தில் 428-ஆம் பாசுரம்

தண்ணனவு இல்லை நமன்தமர்கள்சாலக் கொடுமைகள் செய்யாநிற்பர்மண்ணொடு நீரும் எரியும் காலும்மற்றும் ஆகாசமும் ஆகி நின்றாய்எண்ணலாம் போதே உன் நாமம் எல்லாம்எண்ணினேன் என்னைக் குறிக்கொண்டு என்றும்அண்ணலே நீ என்னைக் காக்கவேண்டும்அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே

பொருள்

அவர்களிடம் இரக்கம் என்பதே இல்லை: யமனின் தூதர்கள் பெரும் கொடுமைகளைச் செய்வார்கள். நீ நிலமும் நீரும் நெருப்பும் காற்றுமாகவும், ஆகாயமாகவும் நிற்கிறாய். எண்ண முடிந்தபோதே உன் திருநாமங்களை எல்லாம் எண்ணிச் சொல்லிவிட்டேன். என்னை என்றென்றும் உன் நினைவில் வைத்துக்கொள்; ஸ்வாமியே, நீதான் என்னைக் காக்க வேண்டும், ஸ்ரீரங்கத்தில் அரவணையில் பள்ளிகொண்டவனே!

பதவுரை

தண்ணனவு இல்லை

இரக்கம் என்பதே இல்லை

சாலக் கொடுமைகள்

பெரும் கொடுமைகள்

மண்ணொடு நீரும் எரியும் காலும்

நிலமும் நீரும் நெருப்பும் காற்றும்

எண்ணலாம் போதே

எண்ண முடிந்தபோதே

அண்ணலே

ஸ்வாமியே

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.10.7 · நாலாயிரத்தில் 429-ஆம் பாசுரம்

செஞ்சொல் மறைப்பொருள் ஆகி நின்றதேவர்கள் நாயகனே எம்மானேஎஞ்சலில் என்னுடை இன் அமுதேஏழ் உலகும் உடையாய் என் அப்பாவஞ்ச உருவின் நமன்தமர்கள்வலிந்து நலிந்து என்னைப் பற்றும்போதுஅஞ்சலை என்று என்னைக் காக்கவேண்டும்அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே

பொருள்

செம்மையான சொற்களாலான வேதத்தின் பொருளாக நிற்கும் தேவர்களின் தலைவனே! என் ஸ்வாமியே, ஒருபோதும் குறையாத என் இனிய அமுதமே, ஏழு உலகங்களுக்கும் உடையவனே, என் அப்பனே! வஞ்சக உருவம் கொண்ட யமனின் தூதர்கள் என்னை வதைத்து வலுக்கட்டாயமாகப் பிடிக்கும்போது, அஞ்சாதே என்று சொல்லி நீதான் என்னைக் காக்க வேண்டும், ஸ்ரீரங்கத்தில் அரவணையில் பள்ளிகொண்டவனே!

பதவுரை

செஞ்சொல் மறைப்பொருள்

செம்மையான சொற்களாலான வேதத்தின் பொருள்

எஞ்சலில் என்னுடை இன் அமுதே

ஒருபோதும் குறையாத என் இனிய அமுதமே

என் அப்பா

என் அப்பனே

வஞ்ச உருவின்

வஞ்சக உருவம் கொண்ட

அஞ்சலை என்று

அஞ்சாதே என்று சொல்லி

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.10.8 · நாலாயிரத்தில் 430-ஆம் பாசுரம்

நான் ஏதும் உன் மாயம் ஒன்று அறியேன்நமன்தமர் பற்றி நலிந்திட்டு இந்தஊனே புகே என்று மோதும்போது அங்குஉன்னை நான் ஒன்றும் நினைக்கமாட்டேன்வான் ஏய வானவர் தங்கள் ஈசாமதுரைப் பிறந்த மா மாயனே என்ஆனாய் நீ என்னைக் காக்கவேண்டும்அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே

பொருள்

உன் அற்புதங்களில் எதையும் நான் அறியேன். யமனின் தூதர்கள் என்னைப் பிடித்து வதைத்து, இந்தச் சதை உடம்புக்குள் புகு! என்று கத்திக்கொண்டு அடிக்கும்போது, என்னால் உன்னைச் சிறிதும் நினைக்க முடியாது. வானுலகில் வாழும் தேவர்களின் தலைவனே, மதுரையில் பிறந்த பெரும் மாயனே, நீ என்னுடையவன்: நீதான் என்னைக் காக்க வேண்டும், ஸ்ரீரங்கத்தில் அரவணையில் பள்ளிகொண்டவனே!

பதவுரை

உன் மாயம் ஒன்று அறியேன்

உன் அற்புதங்களில் எதையும் நான் அறியேன்

ஊனே புகே

இந்தச் சதை உடம்புக்குள் புகு!

வானவர் தங்கள் ஈசா

தேவர்களின் தலைவனே

மதுரைப் பிறந்த மா மாயனே

மதுரையில் பிறந்த பெரும் மாயனே

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.10.9 · நாலாயிரத்தில் 431-ஆம் பாசுரம்

குன்று எடுத்து ஆநிரை காத்த ஆயாகோநிரை மேய்த்தவனே எம்மானேஅன்று முதல் இன்று அறுதியாக ஆதி அஞ் சோதி மறந்து அறியேன்நன்றும் கொடிய நமன்தமர்கள்நலிந்து வலிந்து என்னைப் பற்றும்போதுஅன்று அங்கு நீ என்னைக் காக்கவேண்டும்அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே

பொருள்

மலையைத் தூக்கிப் பசுக்கூட்டங்களைக் காத்த ஆயனே! பசுக்களை மேய்த்தவனே, என் ஸ்வாமியே! அன்று முதல் இன்று வரை உன்னை ஒருமுறைகூட நான் மறந்ததில்லை, முதல்வனே, அழகிய ஜோதியே. மிகக் கொடிய யமனின் தூதர்கள் என்னை வதைத்து வலுக்கட்டாயமாகப் பிடிக்கும்போது, அப்போதே அங்கேயே நீதான் என்னைக் காக்க வேண்டும், ஸ்ரீரங்கத்தில் அரவணையில் பள்ளிகொண்டவனே!

பதவுரை

குன்று எடுத்து ஆநிரை காத்த ஆயா

மலையைத் தூக்கிப் பசுக்கூட்டங்களைக் காத்த ஆயனே

கோநிரை மேய்த்தவனே

பசுக்களை மேய்த்தவனே

ஆதி அஞ் சோதி

முதல்வனே, அழகிய ஜோதியே

மறந்து அறியேன்

நான் ஒருபோதும் மறந்ததில்லை

நன்றும் கொடிய

மிகக் கொடிய

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.10.10 · நாலாயிரத்தில் 432-ஆம் பாசுரம்

மாயவனை மதுசூதனனைமாதவனை மறையோர்கள் ஏத்தும்ஆயர்கள் ஏற்றினை அச்சுதனைஅரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானைவேயர் புகழ் வில்லிபுத்தூர் மன்விட்டுசித்தன் சொன்ன மாலை பத்தும்தூய மனத்தினர் ஆகி வல்லார்தூ மணிவண்ணனுக்கு ஆளர் தாமே

பொருள்

மாயவனும், மதுசூதனனும், மாதவனும், வேத விற்பன்னர்கள் போற்றும் ஆயர்களின் காளையும், ஸ்ரீரங்கத்தில் அரவணையில் பள்ளிகொண்டிருக்கும் அச்சுதனுமான அவனைக் குறித்து, வேயர்கள் போற்றும் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரின் தலைவரான விஷ்ணுசித்தர் என்னும் பெரியாழ்வார் இந்தப் பத்துப் பாசுரங்களின் மாலையைச் சொன்னார். தூய மனத்தோடு இதைக் கற்றுத் தேர்பவர்கள், தூய மணிவண்ணனான எம்பெருமானுக்கு அடியவர்கள் ஆவார்கள்.

பதவுரை

மாயவனை மதுசூதனனை

மாயவன், மதுசூதனன்

ஆயர்கள் ஏற்றினை

ஆயர்களுள் காளை போன்றவன்

அச்சுதனை

ஒருபோதும் கைவிடாத அச்சுதன்

வேயர் புகழ்

வேயர்கள் போற்றும்

தூய மனத்தினர் ஆகி

தூய மனத்தோடு

தூ மணிவண்ணனுக்கு ஆளர்

தூய மணிவண்ணனுக்கு அடியவர்கள்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.