பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.5

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.5.1 · நாலாயிரத்தில் 264-ஆம் பாசுரம்

அட்டுக் குவி சோற்றுப் பருப்பதமும்தயிர்- வாவியும் நெய்- அளறும் அடங்கப்பொட்டத் துற்றி மாரிப் பகை புணர்த்தபொரு மா கடல்வண்ணன் பொறுத்த மலைவட்டத் தடங்கண் மட மான் கன்றினைவலைவாய்ப் பற்றிக் கொண்டு குறமகளிர்கொட்டைத் தலைப் பால் கொடுத்து வளர்க்கும்கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே

பொருள்

குவித்து வைத்த சோற்று மலையையும், தயிர்க் குளத்தையும், நெய்ச் சேற்றையும் அப்படியே விழுங்கி, மழைத் தெய்வத்தின் பகையைக் கிளப்பிவிட்டான்; பிறகு கடல் நிறம் உடைய வல்லமை மிக்க பெருமான் ஒரு மலையைத் தாங்கினான். அந்த மலைதான் அவனுடைய வெற்றிக் குடையான கோவர்த்தனம்; அங்கே குறமகளிர், சாதுவான உருண்ட அகன்ற கண்களுடைய மான்களின் குட்டிகளை வலையில் பிடித்து, பஞ்சுக் கொட்டையின் நுனியால் பால் ஊட்டி வளர்க்கிறார்கள்.

பதவுரை

அட்டுக் குவி சோற்றுப் பருப்பதமும்

குவித்து வைத்த சோற்று மலை

தயிர்- வாவியும் நெய்- அளறும்

தயிர்க் குளமும் நெய்ச் சேறும்

மாரிப் பகை புணர்த்த

மழைத் தெய்வத்தின் பகையைக் கிளப்பியவன்

குறமகளிர்

குறமகளிர்

கொட்டைத் தலைப் பால் கொடுத்து

பஞ்சுக் கொட்டையின் நுனியால் பால் ஊட்டி

கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே

கோவர்த்தனம் என்னும் மலை, அவனுடைய வெற்றிக் குடை

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.5.2 · நாலாயிரத்தில் 265-ஆம் பாசுரம்

வழு ஒன்றும் இல்லாச் செய்கை வானவர்கோன்வலிப்பட்டு முனிந்து விடுக்கப்பட்டமழை வந்து எழு நாள் பெய்து மாத் தடுப்பமதுசூதன் எடுத்து மறித்த மலைஇழவு தரியாதது ஓர் ஈற்றுப் பிடிஇளஞ் சீயம் தொடர்ந்து முடுகுதலும்குழவி இடைக் கால் இட்டு எதிர்ந்து பொரும்கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே

பொருள்

தேவர்களின் அரசன் கோபத்தில் மழையை அனுப்பினான்; பசுக் கூட்டங்களை அழிக்க ஏழு நாள் அது கொட்டியது; அப்போது மதுசூதனன் ஒரு மலையைத் தூக்கி அதைத் தடுத்தான். அந்த மலைதான் அவனுடைய வெற்றிக் குடையான கோவர்த்தனம்; அங்கே அப்போதுதான் கன்று ஈன்ற ஒரு பெண்யானை, தன் குட்டியை இழப்பதைத் தாங்கமுடியாமல், ஓர் இளஞ்சிங்கம் துரத்திப் பாய்ந்து வரும்போது, தன் கன்றைக் கால்களுக்கு இடையே வைத்துக்கொண்டு அதை நேருக்கு நேர் எதிர்த்து நிற்கிறது.

பதவுரை

வானவர்கோன்

தேவர்களின் அரசனான இந்திரன்

எழு நாள் பெய்து

ஏழு நாள் கொட்டி

மதுசூதன் எடுத்து மறித்த மலை

மதுசூதனன் தூக்கித் தடுத்த மலை

ஈற்றுப் பிடி

அப்போதுதான் கன்று ஈன்ற பெண்யானை

இளஞ் சீயம்

இளஞ்சிங்கம்

குழவி இடைக் கால் இட்டு

தன் கன்றைக் கால்களுக்கு இடையே வைத்து

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.5.3 · நாலாயிரத்தில் 266-ஆம் பாசுரம்

அம் மைத் தடங்கண் மட ஆய்ச்சியரும்ஆனாயரும் ஆநிரையும் அலறிஎம்மைச் சரண் ஏன்றுகொள் என்று இரப்பஇலங்கு ஆழிக் கை எந்தை எடுத்த மலைதம்மைச் சரண் என்ற தம் பாவையரைப்புனமேய்கின்ற மானினம் காண்மின் என்றுகொம்மைப் புயக் குன்றர் சிலை குனிக்கும்கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே

பொருள்

மை தீட்டிய அழகிய அகன்ற கண்களுடைய மென்மையான ஆய்ச்சியரும், ஆயர்களும், பசுக் கூட்டங்களும் 'எங்களை உன் சரணாகக் கொள்!' என்று கதறி வேண்டியபோது, ஒளிரும் சக்கரத்தைக் கையில் ஏந்திய என் தந்தை ஒரு மலையைத் தூக்கினான். அந்த மலைதான் அவனுடைய வெற்றிக் குடையான கோவர்த்தனம்; அங்கே உறுதியான தோள்களுடைய குறவர்கள், தங்களை நம்பியிருக்கும் பெண்களிடம் 'புனத்தில் மேயும் மான்களைப் பாருங்கள்!' என்று கூவிக்கொண்டு, வில்லை வளைக்கிறார்கள்.

பதவுரை

அம் மைத் தடங்கண்

மை தீட்டிய அழகிய அகன்ற கண்கள்

எம்மைச் சரண் ஏன்றுகொள்

எங்களை உன் சரணாக ஏற்றுக்கொள்

இலங்கு ஆழிக் கை எந்தை

ஒளிரும் சக்கரத்தைக் கையில் ஏந்திய என் தந்தை

புனமேய்கின்ற மானினம்

புனத்தில் மேயும் மான் கூட்டம்

கொம்மைப் புயக் குன்றர்

உறுதியான தோள்களுடைய குறவர்கள்

சிலை குனிக்கும்

வில்லை வளைப்பார்கள்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.5.4 · நாலாயிரத்தில் 267-ஆம் பாசுரம்

கடு வாய்ச் சின வெங்கண் களிற்றினுக்குக்கவளம் எடுத்துக் கொடுப்பான் அவன் போல்அடிவாய் உறக் கையிட்டு எழப் பறித்திட்டுஅமரர்பெருமான் கொண்டு நின்ற மலைகடல்வாய்ச் சென்று மேகம் கவிழ்ந்து இறங்கிக்கதுவாய்ப் பட நீர்முகந்து ஏறி எங்கும்குடவாய்ப் பட நின்று மழை பொழியும்கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே

பொருள்

கண்கள் கனலும் சினம் கொண்ட கொடிய யானைக்கு ஒரு கவளம் உணவை எடுத்து ஊட்டுபவனைப் போல, அமரர்களின் பெருமான் அதன் அடிவாரத்தின் கீழே தன் கையை ஆழமாகச் செருகி, அதைப் பிடுங்கி எடுத்து ஒரு மலையைத் தாங்கி நின்றான். அந்த மலைதான் அவனுடைய வெற்றிக் குடையான கோவர்த்தனம்; அங்கே மேகங்கள் கடலுக்குச் சென்று, தாழக் குனிந்து, வெடிக்கும் அளவுக்கு நீரை முகந்து, மீண்டும் மேலெழுந்து, கவிழ்த்த குடங்களிலிருந்து கொட்டுவதுபோல் எங்கும் மழை பொழிந்து நிற்கின்றன.

பதவுரை

களிற்றினுக்குக் கவளம் எடுத்துக் கொடுப்பான்

யானைக்குக் கவளம் உணவை எடுத்து ஊட்டுபவன்

அடிவாய் உறக் கையிட்டு

அதன் அடிவாரத்தின் கீழே கையை ஆழமாகச் செருகி

அமரர்பெருமான்

அமரர்களின் பெருமான்

கடல்வாய்ச் சென்று மேகம்

கடலுக்குச் செல்லும் மேகங்கள்

நீர்முகந்து ஏறி

நீரை முகந்து மேலெழுந்து

குடவாய்ப் பட

கவிழ்த்த குடங்களிலிருந்து கொட்டுவதுபோல்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.5.5 · நாலாயிரத்தில் 268-ஆம் பாசுரம்

வானத்தில் உள்ளீர் வலியீர் உள்ளீரேல்அறையோ வந்து வாங்குமின் என்பவன் போல்ஏனத்து உரு ஆகிய ஈசன் எந்தைஇடவன் எழ வாங்கி எடுத்த மலைகானக் களி-யானை தன் கொம்பு இழந்துகதுவாய் மதம் சோரத் தன் கை எடுத்துக்கூனற் பிறை வேண்டி அண்ணாந்து நிற்கும்கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே

பொருள்

'விண்ணில் இருப்பவர்களே, உங்களுக்கு வலிமை இருந்தால் வாருங்கள், உங்களுக்குச் சவால் விடுகிறேன், இதை என்னிடமிருந்து பறித்துக்கொள்ளுங்கள்!' என்று சொல்வதுபோல, முன்பு வராக உருவம் எடுத்த ஈசனான என் தந்தை, ஒரு மலையை மண்ணோடு சேர்த்துப் பிடுங்கித் தூக்கினான். அந்த மலைதான் அவனுடைய வெற்றிக் குடையான கோவர்த்தனம்; அங்கே மதம் கொண்ட ஒரு காட்டு யானை, தன் தந்தம் ஒன்றை இழந்து, உடைந்த இடத்திலிருந்து மதநீர் வழிய, வளைந்த பிறைச் சந்திரனை விரும்பித் தும்பிக்கையை உயர்த்தி மேலே பார்த்து நிற்கிறது.

பதவுரை

அறையோ வந்து வாங்குமின்

சவால் விடுகிறேன், வந்து பறித்துக்கொள்ளுங்கள்

ஏனத்து உரு ஆகிய ஈசன்

வராக உருவம் எடுத்த ஈசன்

இடவன் எழ வாங்கி

மண்ணோடு சேர்த்துப் பிடுங்கி

கானக் களி-யானை

மதம் கொண்ட காட்டு யானை

கொம்பு இழந்து

தன் தந்தத்தை இழந்து

கூனற் பிறை வேண்டி

வளைந்த பிறைச் சந்திரனை விரும்பி

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.5.6 · நாலாயிரத்தில் 269-ஆம் பாசுரம்

செப்பாடு உடைய திருமால் அவன் தன்செந்தாமரைக் கைவிரல் ஐந்தினையும்கப்பு ஆக மடுத்து மணி நெடுந்தோள்காம்பு ஆகக் கொடுத்துக் கவித்த மலைஎப்பாடும் பரந்து இழி தெள் அருவிஇலங்கு மணி முத்துவடம் பிறழக்குப்பாயம் என நின்று காட்சிதரும்கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே

பொருள்

நன்மையின் பெருமானான திருமால், தன் செந்தாமரைக் கையின் ஐந்து விரல்களையும் குடைக்கம்பிகளாக விரித்து, மணிபோல் ஒளிரும் தன் நீண்ட கையைக் காம்பாகக் கொடுத்து, ஒரு மலையைக் குடைபோல் தாங்கினான். அந்த மலைதான் அவனுடைய வெற்றிக் குடையான கோவர்த்தனம்; அங்கே தெளிந்த அருவிகள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் விரிந்து பாய்ந்து, மணிச்சரங்களும் முத்துச்சரங்களும்போல் மின்ன, மலையே ஒளிரும் சட்டை அணிந்ததுபோல் தோன்றுகிறது.

பதவுரை

திருமால்

திருவோடு கூடிய பெருமானான திருமால்

செந்தாமரைக் கைவிரல் ஐந்தினையும்

அவன் செந்தாமரைக் கையின் ஐந்து விரல்கள்

கப்பு ஆக

குடைக்கம்பிகளாக

காம்பு ஆகக் கொடுத்துக்

காம்பாகக் கொடுத்து

தெள் அருவி

தெளிந்த அருவிகள்

முத்துவடம்

முத்துச்சரங்கள்

குப்பாயம் என

சட்டை போல

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.5.7 · நாலாயிரத்தில் 270-ஆம் பாசுரம்

படங்கள் பலவும் உடைப் பாம்பு- அரையன்படர் பூமியைத் தாங்கிக் கிடப்பவன் போல்தடங்கை விரல் ஐந்தும் மலர வைத்துத்தாமோதரன் தாங்கு தடவரைதான்அடங்கச் சென்று இலங்கையை ஈடழித்தஅனுமன் புகழ் பாடித் தம் குட்டன்களைக்குடங்கைக் கொண்டு மந்திகள் கண்வளர்த்தும்கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே

பொருள்

அகன்ற பூமியைத் தாங்கிக் கிடக்கும் பல படங்களுடைய நாக அரசனைப் போல, தாமோதரன் தன் பெரிய கையின் ஐந்து விரல்களையும் விரித்து ஒரு பெரிய மலையைத் தாங்கினான். அந்த மலைதான் அவனுடைய வெற்றிக் குடையான கோவர்த்தனம்; அங்கே தாய்க் குரங்குகள் தங்கள் குட்டிகளை உள்ளங்கையின் குழிவில் வைத்துக்கொண்டு, இலங்கைக்குச் சென்று அதன் வலிமையை முற்றிலும் அழித்த அனுமனின் புகழைப் பாடித் தூங்க வைக்கின்றன.

பதவுரை

படங்கள் பலவும் உடைப் பாம்பு- அரையன்

பல படங்களுடைய நாக அரசனான ஆதிசேஷன்

தடங்கை விரல் ஐந்தும் மலர வைத்துத்

தன் பெரிய கையின் ஐந்து விரல்களையும் விரித்து

இலங்கையை ஈடழித்த

இலங்கையின் வலிமையை அழித்த

அனுமன் புகழ் பாடித்

அனுமனின் புகழைப் பாடி

குடங்கைக் கொண்டு

உள்ளங்கையின் குழிவில் வைத்துக்கொண்டு

மந்திகள் கண்வளர்த்தும்

தாய்க் குரங்குகள் தூங்க வைக்கின்றன

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.5.8 · நாலாயிரத்தில் 271-ஆம் பாசுரம்

சல மா முகில் பல் கணப் போர்க்களத்துச்சர- மாரி பொழிந்து எங்கும் பூசலிட்டுநலிவான் உறக் கேடகம் கோப்பவன் போல்நாராயணன் முன் முகம் காத்த மலைஇலை வேய் குரம்பைத் தவ மா முனிவர்இருந்தார் நடுவே சென்று அணார் சொறியக்கொலை வாய்ச் சின வேங்கைகள் நின்று உறங்கும்கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே

பொருள்

நீர் நிறைந்த பெரிய மேகங்களின் பல கூட்டங்கள் எங்கும் அம்புமழை பொழிந்து போர்க்களம்போல் ஆரவாரம் செய்தபோது, தனக்குத் தீங்கு வராமல் கேடயத்தை உயர்த்திப் பிடிக்கும் வீரனைப் போல, நாராயணன் அவற்றை நேருக்கு நேர் எதிர்கொண்டு ஒரு மலையால் எல்லாரையும் காத்தான். அந்த மலைதான் அவனுடைய வெற்றிக் குடையான கோவர்த்தனம்; அங்கே கொல்லும் சினம் கொண்ட வேங்கைப் புலிகள், இலைவேய்ந்த குடிசைகளில் வாழும் பெரும் முனிவர்களிடையே நுழைந்து, முனிவர்கள் அவற்றின் தாடையைச் சொறிந்துவிட, நின்றபடியே உறங்குகின்றன.

பதவுரை

சல மா முகில் பல் கணப்

நீர் நிறைந்த பெரிய மேகங்களின் பல கூட்டங்கள்

சர- மாரி பொழிந்து

அம்புமழை பொழிந்து

கேடகம் கோப்பவன் போல்

கேடயத்தை உயர்த்திப் பிடிப்பவனைப் போல்

இலை வேய் குரம்பைத் தவ மா முனிவர்

இலைவேய்ந்த குடிசைகளில் வாழும் பெரும் தவமுனிவர்கள்

அணார் சொறியக்

அவற்றின் தாடை சொறியப்பட

சின வேங்கைகள் நின்று உறங்கும்

சினம் கொண்ட வேங்கைகள் நின்றபடி உறங்கும்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.5.9 · நாலாயிரத்தில் 272-ஆம் பாசுரம்

வன் பேய்முலை உண்டது ஓர் வாய் உடையன்வன் தூண் என நின்றது ஓர் வன் பரத்தைதன் பேர் இட்டுக் கொண்டு தரணி தன்னிற்தாமோதரன் தாங்கு தடவரை தான்முன்பே வழி காட்ட முசுக் கணங்கள்முதுகிற் பெய்து தம் உடைக் குட்டன்களைக்கொம்பு ஏற்றி இருந்து குதி பயிற்றும்கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே

பொருள்

முன்பு கொடிய பேய்ச்சியின் முலையில் வாய் வைத்துக் குடித்த தாமோதரன், இந்த பூமியில் வலிய தூண்போல் நின்ற ஒரு பெரிய சுமையான பெரிய மலையைத் தன் பெயராலேயே ஏற்றுக்கொண்டு தூக்கினான். அந்த மலைதான் அவனுடைய வெற்றிக் குடையான கோவர்த்தனம்; அங்கே முசுக் குரங்குக் கூட்டங்கள், பெரியவை முன்னே வழிகாட்ட, தங்கள் குட்டிகளை முதுகில் சுமந்துகொண்டு கிளைகளில் ஏறி அவற்றுக்குத் தாவக் கற்றுக்கொடுக்கின்றன.

பதவுரை

வன் பேய்முலை உண்டது

கொடிய பேய்ச்சி பூதனையின் முலையைக் குடித்தவன்

வன் தூண் என நின்றது

வலிய தூண்போல் நின்றது

தன் பேர் இட்டுக் கொண்டு

தன் பெயராலேயே ஏற்றுக்கொண்டு

முசுக் கணங்கள்

முசுக் குரங்குக் கூட்டங்கள்

முதுகிற் பெய்து

முதுகில் சுமந்து

குதி பயிற்றும்

தாவக் கற்றுக்கொடுக்கும்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.5.10 · நாலாயிரத்தில் 273-ஆம் பாசுரம்

கொடி ஏறு செந் தாமரைக் கைவிரல்கள்கோலமும் அழிந்தில வாடிற்று இலவடிவு ஏறு திருவுகிர் நொந்தும் இலமணிவண்ணன் மலையும் ஓர் சம்பிரதம்முடி ஏறிய மா முகிற் பல் கணங்கள்முன் நெற்றி நரைத்தன போல எங்கும்குடி ஏறி இருந்து மழை பொழியும்கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே

பொருள்

கொடிபோன்ற ரேகைகள் உடைய அவன் செந்தாமரை விரல்கள் அழகை இழக்கவில்லை, வாடவும் இல்லை; அழகிய அவன் திருநகங்கள் நோகக்கூட இல்லை. மணிவண்ணனின் மலையும் ஓர் அதிசயமே. அதுதான் அவனுடைய வெற்றிக் குடையான கோவர்த்தனம்; அங்கே அதன் உச்சியில் ஏறிய பெரிய மேகங்களின் பல கூட்டங்கள், நரைத்த நெற்றிகள்போல் தோன்றி, அங்கேயே குடியிருப்பவைபோல் எங்கும் தங்கி மழை பொழிகின்றன.

பதவுரை

செந் தாமரைக் கைவிரல்கள்

அவன் செந்தாமரை விரல்கள்

வாடிற்று இல

வாடவில்லை

திருவுகிர் நொந்தும் இல

அவன் திருநகங்கள் நோகக்கூட இல்லை

மணிவண்ணன்

மணிவண்ணன்

சம்பிரதம்

ஓர் அதிசயம்

முன் நெற்றி நரைத்தன போல

நரைத்த நெற்றிகள்போல்

குடி ஏறி இருந்து

அங்கேயே குடியிருப்பவைபோல் தங்கி

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.5.11 · நாலாயிரத்தில் 274-ஆம் பாசுரம்

அரவிற் பள்ளிகொண்டு அரவம் துரந்திட்டுஅரவப்-பகை ஊர்தி அவனுடையகுரவிற் கொடி முல்லைகள் நின்று உறங்கும்கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடைமேல்திருவிற் பொலி மறைவாணர் புத்தூர்த்திகழ் பட்டர்பிரான் சொன்ன மாலை பத்தும்பரவு மனம் நன்கு உடைப் பத்தர் உள்ளார்பரமான வைகுந்தம் நண்ணுவரே

பொருள்

அவன் பாம்பின்மேல் பள்ளிகொள்கிறான்; காளியன் என்ற பாம்பை விரட்டினான்; பாம்புகளின் பகைவனான கருடன்மேல் ஏறிச் செல்கிறான். குரவ மரங்களின்மேல் படர்ந்த முல்லைக் கொடிகள் நின்று உறங்கும் கோவர்த்தனம் என்னும் மலையான அவன் வெற்றிக் குடையைப் பற்றி, அருள் நிறைந்த வேத அறிஞர்களின் புத்தூரில் ஒளிரும் பட்டர்பிரான் பெரியாழ்வார் இந்தப் பத்துப் பாசுர மாலையைப் பாடினார். உண்மையாகவே துதிக்க விரும்பும் உள்ளம் உடைய பக்தர்கள் மேலான வைகுந்தத்தை அடைவார்கள்.

பதவுரை

அரவிற் பள்ளிகொண்டு

பாம்பின்மேல் பள்ளிகொண்டு

அரவம் துரந்திட்டு

பாம்பை விரட்டி

அரவப்-பகை ஊர்தி

பாம்புகளின் பகைவனான கருடனை வாகனமாக உடையவன்

மறைவாணர் புத்தூர்த்

வேத அறிஞர்களின் புத்தூர், ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்

பட்டர்பிரான்

பட்டர்பிரான், பெரியாழ்வாரின் ஒரு திருநாமம்

பரவு மனம் நன்கு உடைப் பத்தர்

உண்மையாகவே துதிக்கும் உள்ளம் உடைய பக்தர்கள்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.