பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.6

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.6.1 · நாலாயிரத்தில் 275-ஆம் பாசுரம்

நாவலம் பெரிய தீவினில் வாழும்நங்கைமீர்கள் இது ஓர் அற்புதம் கேளீர்தூ வலம்புரி உடைய திருமால்தூய வாயிற் குழல்-ஓசை வழியேகோவலர் சிறுமியர் இளங் கொங்கைகுதுகலிப்ப உடல் உள்-அவிழ்ந்து எங்கும்காவலும் கடந்து கயிறுமாலைஆகி வந்து கவிழ்ந்து நின்றனரே

பொருள்

இந்தப் பெரிய நாவலந்தீவில் வாழும் பெண்களே, இந்த அற்புதத்தைக் கேளுங்கள்! தூய வலம்புரிச் சங்கை ஏந்திய திருமாலின் தூய இதழ்களிலிருந்து எழுந்த குழலோசையைப் பின்தொடர்ந்து, இளம் ஆய்ப்பெண்கள் மகிழ்ச்சியில் சிலிர்த்தார்கள்; அவர்கள் உடல் உள்ளுக்குள் உருகியது; எல்லாக் காவலையும் கடந்து, கயிற்றில் கோத்த பூக்கள்போல் வரிசையாக வந்து, தலைகுனிந்து அங்கே நின்றார்கள்.

பதவுரை

நாவலம் பெரிய தீவினில்

இந்த நாடான பெரிய நாவலந்தீவில்

அற்புதம் கேளீர்

இந்த அற்புதத்தைக் கேளுங்கள்

தூ வலம்புரி

தூய வலம்புரிச் சங்கு

குழல்-ஓசை வழியே

குழலோசையைப் பின்தொடர்ந்து

உடல் உள்-அவிழ்ந்து

அவர்கள் உடல் உள்ளுக்குள் உருகி

காவலும் கடந்து

எல்லாக் காவலையும் கடந்து

கயிறுமாலை ஆகி

கயிற்றில் கோத்த மாலைபோல்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.6.2 · நாலாயிரத்தில் 276-ஆம் பாசுரம்

இட அணரை இடத் தோளொடு சாய்த்துஇருகை கூடப் புருவம் நெரிந்து ஏறக்குடவயிறு பட வாய் கடைகூடக்கோவிந்தன் குழல்கொடு ஊதின போதுமட மயில்களொடு மான்பிணை போலேமங்கைமார்கள் மலர்க் கூந்தல் அவிழஉடை நெகிழ ஓர்கையால் துகில் பற்றிஒல்கி ஓடு அரிக்கண் ஒட நின்றனரே

பொருள்

இடது கன்னத்தை இடது தோளோடு சாய்த்து, இரண்டு கைகளும் குழலின்மேல் சேர, புருவங்கள் நெரிந்து உயர, மூச்சு இழுக்கும்போது வயிறு குடம்போல் பருக்க, வாயின் ஓரங்கள் உள்ளிழுக்க, கோவிந்தன் குழல் ஊதினான். அப்போது இளம் மயில்களும் பெண்மான்களும் போன்ற இளம்பெண்கள், பூச்சூடிய கூந்தல் அவிழ்ந்து, ஆடைகள் நழுவ, ஒரு கையால் ஆடையைப் பற்றிக்கொண்டு, செவ்வரி ஓடிய கண்கள் அலைபாய, அசைந்தாடியபடி அங்கே நின்றார்கள்.

பதவுரை

இடத் தோளொடு சாய்த்து

இடது தோளோடு சாய்த்து

புருவம் நெரிந்து ஏற

புருவங்கள் நெரிந்து உயர

குடவயிறு பட

வயிறு குடம்போல் பருக்க

கோவிந்தன் குழல்கொடு ஊதின போது

கோவிந்தன் குழல் ஊதியபோது

மட மயில்களொடு மான்பிணை போலே

இளம் மயில்களும் பெண்மான்களும் போல

ஒல்கி

அசைந்தாடி

அரிக்கண்

செவ்வரி ஓடிய கண்கள்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.6.3 · நாலாயிரத்தில் 277-ஆம் பாசுரம்

வான் இளவரசு வைகுந்தக்குட்டன் வாசுதேவன் மதுரைமன்னன் நந்த-கோன் இளவரசு கோவலர் குட்டன்கோவிந்தன் குழல்கொடு ஊதின போதுவான் இளம்படியர் வந்து வந்து ஈண்டிமனம் உருகி மலர்க்கண்கள் பனிப்பத்தேன் அளவு செறி கூந்தல் அவிழச்சென்னி வேர்ப்பச் செவி சேர்த்து நின்றனரே

பொருள்

விண்ணுலகின் இளவரசனும், வைகுந்தத்தின் குட்டனும், வாசுதேவனும், மதுரையின் மன்னனும், நந்தகோபனின் இளவரசனும், ஆயர்களின் குழந்தையுமான கோவிந்தன் குழல் ஊதியபோது, வானுலகின் இளம்பெண்கள் வந்து வந்து நெருங்கிக் கூடினார்கள். அவர்கள் உள்ளம் உருகியது, மலர் போன்ற கண்களில் நீர் நிறைந்தது, தேன் நிறைந்த அடர்ந்த கூந்தல் அவிழ்ந்தது, நெற்றியில் வியர்வை வழிந்தது; அந்த ஓசையை நோக்கிக் காதைச் சாய்த்து நின்றார்கள்.

பதவுரை

வான் இளவரசு

விண்ணுலகின் இளவரசன்

வைகுந்தக் குட்டன்

வைகுந்தத்தின் குட்டன்

மதுரைமன்னன்

மதுரையின் மன்னன்

நந்த- கோன் இளவரசு

நந்தகோபனின் இளவரசன்

வான் இளம்படியர்

வானுலகின் இளம்பெண்கள்

மலர்க்கண்கள் பனிப்பத்

மலர் போன்ற கண்களில் நீர் நிறைய

செவி சேர்த்து நின்றனரே

ஓசையை நோக்கிக் காதைச் சாய்த்து நின்றார்கள்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.6.4 · நாலாயிரத்தில் 278-ஆம் பாசுரம்

தேனுகன் பிலம்பன் காளியன் என்னும்தீப்பப் பூடுகள் அடங்க உழக்கிக்கானகம் படி உலாவி உலாவிக்கருஞ்சிறுக்கன் குழல் ஊதின போதுமேனகையொடு திலோத்தமை அரம்பைஉருப்பசியர் அவர் வெள்கி மயங்கிவானகம் படியில் வாய் திறப்பு இன்றிஆடல் பாடல் இவை மாறினர் தாமே

பொருள்

தேனுகன், பிலம்பன், காளியன் என்ற விஷச் செடிகளை மிதித்து நசுக்கி அழித்து, காட்டு நிலமெங்கும் திரிந்து திரிந்து வந்தான். அந்தக் கருத்த சிறுவன் குழல் ஊதியபோது, விண்ணுலக நடனமாதர்களான மேனகை, திலோத்தமை, ரம்பை, ஊர்வசி ஆகியோர் வெட்கி மயங்கினார்கள்; அங்கே விண்ணுலகில் ஒரு சொல்லும் இல்லாமல், அவர்களே தங்கள் ஆடலையும் பாடலையும் கைவிட்டார்கள்.

பதவுரை

தேனுகன் பிலம்பன் காளியன்

தேனுகன், பிலம்பன் என்ற அசுரர்களும் காளியன் என்ற பாம்பும்

தீப்பப் பூடுகள்

விஷச் செடிகள்

அடங்க உழக்கிக்

முற்றிலும் மிதித்து நசுக்கி

கருஞ்சிறுக்கன்

கருத்த சிறுவன்

வெள்கி மயங்கி

வெட்கி மயங்கி

ஆடல் பாடல் இவை மாறினர்

ஆடலையும் பாடலையும் கைவிட்டார்கள்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.6.5 · நாலாயிரத்தில் 279-ஆம் பாசுரம்

முன் நரசிங்கமது ஆகி அவுணன்முக்கியத்தை முடிப்பான் மூவுலகில்மன்னர் அஞ்சும் மதுசூதனன் வாயிற்குழலின் ஓசை செவியைப் பற்றி வாங்கநன் நரம்பு உடைய தும்புருவோடுநாரதனும் தம் தம் வீணை மறந்துகின்னர மிதுனங்களும் தம் தம்கின்னரம் தொடுகிலோம் என்றனரே

பொருள்

முன்பு அசுரர்களின் தலைவனை முடிக்க நரசிம்மனாக ஆனவனும், மூன்று உலகங்களின் அரசர்களும் அஞ்சுபவனுமான மதுசூதனனின் இதழ்களிலிருந்து எழுந்த குழலோசை அவர்கள் காதுகளைப் பற்றி இழுத்தபோது, மெல்லிய நரம்புடைய இசைக்கருவி ஏந்திய தும்புருவும் நாரதரும் தங்கள் வீணைகளை மறந்தார்கள்; கின்னர இணைகள் 'இனி ஒருபோதும் எங்கள் யாழைத் தொடமாட்டோம்' என்றார்கள்.

பதவுரை

நரசிங்கமது ஆகி

நரசிம்மனாக ஆகி

அவுணன் முக்கியத்தை முடிப்பான்

அசுரர்களின் தலைவனான ஹிரண்யனை முடிக்க

செவியைப் பற்றி வாங்க

அவர்கள் காதுகளைப் பற்றி இழுக்க

தும்புருவோடு நாரதனும்

தேவலோகப் பாடகர்களான தும்புருவும் நாரதரும்

வீணை மறந்து

வீணைகளை மறந்து

கின்னர மிதுனங்களும்

தேவலோக இசைக்கலைஞர்களான கின்னர இணைகளும்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.6.6 · நாலாயிரத்தில் 280-ஆம் பாசுரம்

செம் பெருந் தடங்- கண்ணன் திரள் தோளன்தேவகி சிறுவன் தேவர்கள் சிங்கம்நம் பரமன் இந்நாள் குழல் ஊதக்கேட்டவர்கள் இடர் உற்றன கேளீர்அம்பரம் திரியும் காந்தப்பர் எல்லாம்அமுத கீத வலையால் சுருக்குண்டுநம் பரம் அன்று என்று நாணி மயங்கிநைந்து சோர்ந்து கைம்மறித்து நின்றனரே

பொருள்

பெரிய அகன்ற சிவந்த கண்களும் வலிய தோள்களும் உடைய, தேவகியின் சிறுவனும், தேவர்களின் சிங்கமுமான நம் பரமன் இன்று குழல் ஊதியதைக் கேட்டவர்களுக்கு என்ன ஆனது என்று கேளுங்கள். வானில் திரியும் கந்தர்வர்கள் எல்லாரும் அவனுடைய அமுதப் பாடலின் வலையில் இறுகச் சிக்கினார்கள். 'இது நம்மால் ஆகாது' என்று சொல்லி, வெட்கி மயங்கி, வாடித் தளர்ந்து, தோல்வியில் கைகளை அசைத்தபடி நின்றார்கள்.

பதவுரை

செம் பெருந் தடங்- கண்ணன்

பெரிய அகன்ற சிவந்த கண்கள் உடையவன்

தேவகி சிறுவன்

தேவகியின் சிறுவன்

தேவர்கள் சிங்கம்

தேவர்களின் சிங்கம்

காந்தப்பர்

தேவலோகப் பாடகர்களான கந்தர்வர்கள்

அமுத கீத வலையால்

அவனுடைய அமுதப் பாடலின் வலையால்

நம் பரம் அன்று

இது நம்மால் ஆகாது

கைம்மறித்து

தோல்வியில் கைகளை அசைத்து

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.6.7 · நாலாயிரத்தில் 281-ஆம் பாசுரம்

புவியுள் நான் கண்டது ஒர் அற்புதம் கேளீர்பூணி மேய்க்கும் இளங்கோவலர் கூட்டத்துஅவையுள் நாகத்து- அணையான் குழல் ஊதஅமரலோகத்து அளவும் சென்று இசைப்பஅவியுணா மறந்து வானவர் எல்லாம்ஆயர்-பாடி நிறையப் புகுந்து ஈண்டிச்செவி-உணாவின் சுவை கொண்டு மகிழ்ந்துகோவிந்தனைத் தொடர்ந்து என்றும் விடாரே

பொருள்

இந்த பூமியில் நான் கண்ட ஓர் அதிசயத்தைக் கேளுங்கள்! பாம்பின்மேல் பள்ளிகொள்பவன், பசுக்களை மேய்க்கும் இளம் ஆயர் கூட்டத்தின் நடுவே குழல் ஊதினான்; அந்த இசை அமரர்களின் உலகம்வரை சென்று எட்டியது. தேவர்கள் எல்லாரும் தங்கள் யாக அவிர்பாகத்தை மறந்து, கீழே இறங்கி வந்து ஆயர்பாடி நிறைய நெருங்கிக் கூடினார்கள். காதுக்கு உணவான இதைச் சுவைத்து மகிழ்ந்து, கோவிந்தனைப் பின்தொடர்கிறார்கள்; அவனை ஒருபோதும் விடமாட்டார்கள்.

பதவுரை

புவியுள் நான் கண்டது

இந்த பூமியில் நான் கண்டது

பூணி மேய்க்கும்

பசுக்களை மேய்க்கும்

நாகத்து- அணையான்

பாம்பைப் படுக்கையாக உடையவன்

அவியுணா மறந்து

தங்கள் யாக உணவை மறந்து

ஆயர்-பாடி நிறையப் புகுந்து

ஆயர்பாடி நிறையப் புகுந்து

செவி-உணாவின் சுவை

காதுக்கு உணவின் சுவை

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.6.8 · நாலாயிரத்தில் 282-ஆம் பாசுரம்

சிறுவிரல்கள் தடவிப் பரிமாறச்செங்கண் கோடச் செய்ய வாய் கொப்பளிப்பககுறுவெயர்ப் புருவம் குடிலிப்பக்கோவிந்தன் குழல்கொடு ஊதின போதுபறவையின் கணங்கள் கூடு துறந்துவந்து சூழ்ந்து படுகாடு கிடப்பக்கறவையின் கணங்கள் கால் பரப்பிட்டுக்கவிழ்ந்து இறங்கிச் செவி ஆட்டகில்லாவே

பொருள்

அவன் சிறு விரல்கள் துளைகளின்மேல் அசைந்து தடவ, சிவந்த கண்கள் சாய, சிவந்த இதழ்கள் உப்ப, சிறு வியர்வைத் துளிகளோடு புருவங்கள் வளைய, கோவிந்தன் குழல் ஊதினான். பறவைக் கூட்டங்கள் கூடுகளை விட்டு வந்து சுற்றிலும் கூடி, வெட்டி வீழ்த்திய காடுபோல் கிடந்தன; கறவைப் பசுக் கூட்டங்கள் கால்களை விரித்துத் தலைகுனிந்து நின்றன; காதைக்கூட அசைக்க முடியவில்லை.

பதவுரை

சிறுவிரல்கள் தடவிப் பரிமாறச்

அவன் சிறு விரல்கள் துளைகளின்மேல் அசைய

செய்ய வாய் கொப்பளிப்பக

அவன் சிவந்த இதழ்கள் உப்ப

குறுவெயர்ப் புருவம்

சிறு வியர்வைத் துளிகளோடு புருவங்கள்

கூடு துறந்து

கூடுகளை விட்டு

படுகாடு கிடப்பக்

வெட்டி வீழ்த்திய காடுபோல் கிடக்க

செவி ஆட்டகில்லாவே

காதைக்கூட அசைக்க முடியவில்லை

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.6.9 · நாலாயிரத்தில் 283-ஆம் பாசுரம்

திரண்டு எழு தழை மழைமுகில் வண்ணன்செங்கமல மலர் சூழ் வண்டினம் போலேசுருண்டு இருண்ட குழல் தாழ்ந்த முகத்தான்ஊதுகின்ற குழல்-ஓசை வழியேமருண்டு மான்-கணங்கள் மேய்கை மறந்துமேய்ந்த புல்லும் கடைவாய் வழி சோரஇரண்டு பாடும் துலுங்காப் புடைபெயராஎழுது சித்திரங்கள் போல நின்றனவே

பொருள்

அவன் அடர்ந்து எழுந்து திரளும் மழைமேகங்களின் நிறம் உடையவன்; கருத்த சுருள் முடி தொங்கும் அவன் முகம், வண்டுக் கூட்டம் சூழ்ந்த செந்தாமரைபோல் இருக்கிறது. அவன் ஊதிய குழலோசையைப் பின்தொடர்ந்து, மான் கூட்டங்கள் மயங்கி மேய்வதை மறந்தன; ஏற்கெனவே வாயிலிருந்த புல் கடைவாய் வழியே நழுவியது; இருபக்கமும் அசையாமல், சற்றும் நகராமல், வரைந்த சித்திரங்கள்போல் நின்றன.

பதவுரை

மழைமுகில் வண்ணன்

மழைமேகங்களின் நிறம் உடையவன்

செங்கமல மலர் சூழ் வண்டினம் போலே

செந்தாமரையைச் சூழ்ந்த வண்டுக் கூட்டம்போல்

சுருண்டு இருண்ட குழல்

கருத்த சுருள் முடி

மருண்டு மான்-கணங்கள்

மயங்கிய மான் கூட்டங்கள்

கடைவாய் வழி சோர

கடைவாய் வழியே நழுவ

எழுது சித்திரங்கள் போல

வரைந்த சித்திரங்கள்போல்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.6.10 · நாலாயிரத்தில் 284-ஆம் பாசுரம்

கருங்கண் தோகை மயிற் பீலி அணிந்துகட்டி நன்கு உடுத்த பீதக ஆடைஅருங்கல உருவின் ஆயர் பெருமான்அவனொருவன் குழல் ஊதின போதுமரங்கள் நின்று மது தாரைகள் பாயும்மலர்கள் வீழும் வளர் கொம்புகள் தாழும்இரங்கும் கூம்பும் திருமால் நின்ற நின்றபக்கம் நோக்கி அவை செய்யும் குணமே

பொருள்

கருங்கண்கள் உடைய மயிற்பீலிகளைச் சூடி, தன் பீதாம்பரத்தைக் கவனத்தோடு கட்டி அணிந்து, அரிய மணிபோன்ற வடிவுடைய ஆயர்களின் பெருமான் தனியொருவனாகக் குழல் ஊதினான். அப்போது மரங்கள் அசையாமல் நின்று தேனைப் பொழிந்தன; அவற்றின் பூக்கள் உதிர்ந்தன; வளரும் கிளைகள் தாழ்ந்தன; அவை உருகி, கூப்பிய கைகள்போல் குவிந்து, திருமால் நின்ற திசையை நோக்கித் திரும்பின. அவை செய்வது இதுவே.

பதவுரை

கருங்கண் தோகை மயிற் பீலி

கருங்கண்கள் உடைய மயிற்பீலிகள்

பீதக ஆடை

பீதாம்பரம், மஞ்சள் பட்டாடை

அருங்கல உருவின்

அரிய மணிபோன்ற வடிவுடையவன்

மது தாரைகள் பாயும்

தேன் தாரைகள் பாயும்

வளர் கொம்புகள் தாழும்

வளரும் கிளைகள் தாழும்

இரங்கும் கூம்பும்

உருகி, கூப்பிய கைகள்போல் குவியும்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.6.11 · நாலாயிரத்தில் 285-ஆம் பாசுரம்

குழல் இருண்டு சுருண்டு ஏறிய குஞ்சிக்கோவிந்தனுடைய கோமள வாயிற்குழல் முழைஞ்சுகளின் ஊடு குமிழ்த்துக்கொழித்து இழிந்த அமுதப் புனல்தன்னைக்குழல் முழவம் விளம்பும் புதுவைக்கோன்விட்டுசித்தன் விரித்த தமிழ் வல்லார்குழலை வென்ற குளிர் வாயினராகிச்சாதுகோட்டியுள் கொள்ளப் படுவாரே

பொருள்

கருத்த சுருண்ட குஞ்சியுடைய கோவிந்தனின் மென்மையான இதழ்களிலிருந்து, குழலின் துளைகள் வழியே ஓர் அமுத ஊற்று பொங்கிப் பாய்ந்தது. குழலும் பறையும் ஒலிக்கும் புதுவையின் தலைவரான விட்டுசித்தர் பெரியாழ்வார் அதைத் தமிழில் விரித்துரைத்தார். இதைக் கற்றுத் தேர்ந்தவர்கள் குழலைவிட இனிய குளிர்ந்த இதழ்களைப் பெற்று, நல்லோர் கூட்டத்தில் வரவேற்கப்படுவார்கள்.

பதவுரை

கோமள வாயிற்

அவன் மென்மையான இதழ்களிலிருந்து

குழல் முழைஞ்சுகளின் ஊடு

குழலின் துளைகள் வழியே

அமுதப் புனல்தன்னைக்

அமுத ஊற்றை

விட்டுசித்தன் விரித்த தமிழ்

விஷ்ணுசித்தர் விரித்துரைத்த தமிழ்

குழலை வென்ற குளிர் வாயினராகிச்

குழலை வென்ற குளிர்ந்த இதழ்களுடையவர்களாகி

சாதுகோட்டியுள்

நல்லோர் கூட்டத்துக்குள்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.