உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← பெரியாழ்வார் திருமொழி முழுவதும்

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.4

3-ஆம் பத்து · திருமொழி 3.4 · 10 பாசுரங்கள்

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.4.1 · நாலாயிரத்தில் 254-ஆம் பாசுரம்

தழைகளும் தொங்கலும் ததும்பி எங்கும்தண்ணுமை எக்கம் மத்தளி தாழ்பீலிகுழல்களும் கீதமும் ஆகி எங்கும்கோவிந்தன் வருகின்ற கூட்டம் கண்டுமழைகொலோ வருகின்றது என்று சொல்லிமங்கைமார் சாலக வாசல் பற்றிநுழைவனர் நிற்பனர் ஆகி எங்கும்உள்ளம் விட்டு ஊண் மறந்து ஒழிந்தனரே

பொருள்

எங்கும் அசையும் தழைகளும் மாலைகளும்; முழங்கும் தண்ணுமை, எக்கம், மத்தளி என்ற பறைகள்; தாழ்ந்து தொங்கும் மயிற்பீலிகள்; எல்லா இடங்களையும் நிறைக்கும் குழலோசையும் பாட்டும்: கோவிந்தன் வீடு திரும்பும் அந்தக் கூட்டத்தைக் கண்டு இளம்பெண்கள் 'மழை வருகிறதா?' என்று கூவினார்கள். பலகணிகளையும் வாசல்களையும் பற்றிக்கொண்டு, சிலர் முன்னே நெருக்கியடித்தும் சிலர் அசையாமல் நின்றும், எங்கும் தங்கள் உள்ளத்தைப் பறிகொடுத்து உண்ணவும் மறந்தார்கள்.

பதவுரை

தழைகளும் தொங்கலும்
தழைகளும் தொங்கும் மாலைகளும்
தண்ணுமை எக்கம் மத்தளி
பலவகைப் பறைகள்
தாழ்பீலி
தாழ்ந்து தொங்கும் மயிற்பீலிகள்
கோவிந்தன் வருகின்ற கூட்டம்
கோவிந்தன் வரும் கூட்டம்
மழைகொலோ வருகின்றது
மழைமேகம் வருகிறதா?
சாலக வாசல் பற்றி
பலகணிகளையும் வாசல்களையும் பற்றிக்கொண்டு
உள்ளம் விட்டு ஊண் மறந்து
உள்ளத்தைப் பறிகொடுத்து, உண்ண மறந்து
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.4.2 · நாலாயிரத்தில் 255-ஆம் பாசுரம்

வல்லி நுண் இதழ் அன்ன ஆடை கொண்டுவசை அறத் திருவரை விரித்து உடுத்துபல்லி நுண் பற்றாக உடைவாள் சாத்திபணைக்கச்சு உந்தி பல தழை நடுவேமுல்லை நல் நறுமலர் வேங்கை மலர்அணிந்து பல் ஆயர் குழாம் நடுவேஎல்லியம் போதாகப் பிள்ளை வரும்எதிர்நின்று அங்கு இனவளை இழவேன்மினே

பொருள்

கொடியின் மெல்லிய இதழ்போல் நுட்பமான ஆடையைத் தன் திருவரையில் குறையின்றி விரித்து உடுத்தி, இடுப்பருகே சிறு வாளை இறுகக் கட்டி, கச்சைச் செருகிக்கொண்டு, பல தழைகளுக்கு இடையே, மணம் கமழும் நல்ல முல்லைப்பூக்களாலும் வேங்கைப்பூக்களாலும் அலங்கரித்துக்கொண்டு, ஆயர் கூட்டத்தின் நடுவே அந்தச் சிறுவன் அந்தியில் வீடு திரும்புகிறான். அங்கே அவன் முன்னே நின்று உங்கள் வளையல்களை இழந்துவிடாதீர்கள்!

பதவுரை

வல்லி நுண் இதழ் அன்ன ஆடை
கொடியின் இதழ்போல் நுட்பமான ஆடை
திருவரை
அவன் திருவரை
உடைவாள் சாத்தி
சிறு வாளைக் கட்டிக்கொண்டு
முல்லை நல் நறுமலர் வேங்கை மலர்
மணம் கமழும் முல்லைப்பூவும் வேங்கைப்பூவும்
எல்லியம் போதாகப்
அந்தியில்
இனவளை இழவேன்மினே
அவனை எண்ணி ஏங்கி உங்கள் வளையல்களை இழந்துவிடாதீர்கள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.4.3 · நாலாயிரத்தில் 256-ஆம் பாசுரம்

சுரிகையும் தெறி-வில்லும் செண்டு-கோலும்மேலாடையும் தோழன்மார் கொண்டு ஓடஒரு கையால் ஒருவன்தன் தோளை ஊன்றிஆநிரையினம் மீளக் குறித்த சங்கம்வருகையில் வாடிய பிள்ளை கண்ணன்மஞ்சளும் மேனியும் வடிவும் கண்டாள்அருகே நின்றாள் என்பெண் நோக்கிக் கண்டாள்அது கண்டு இவ் ஊர் ஒன்று புணர்க்கின்றதே

பொருள்

(தாய் பேசுகிறாள்.) அவன் தோழர்கள் அவனுடைய குறுவாளையும் கவண்வில்லையும் பந்தையும் கோலையும் மேலாடையையும் சுமந்துகொண்டு ஓடினார்கள். பசுக் கூட்டங்களை வீட்டுக்குத் திருப்பச் சங்கு ஒலித்தபோது, ஒரு கையைத் தோழனின் தோள்மேல் வைத்தபடி, களைத்துப்போன சிறுவன் கண்ணன் வந்தான். அருகில் நின்ற என் பெண், அவன்மேல் பூசிய மஞ்சளையும் அவன் உடலையும் அழகிய வடிவத்தையும் கண்டு, பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள். அதைக் கண்டு இந்த ஊர் முழுவதும் அவளைப் பற்றி ஒரு கதை பின்னுகிறது.

பதவுரை

சுரிகையும் தெறி-வில்லும்
குறுவாளும் கவண்வில்லும்
செண்டு-கோலும்
பந்தும் அதன் கோலும்
தோழன்மார் கொண்டு ஓட
அவன் தோழர்கள் அவற்றைச் சுமந்துகொண்டு ஓட
ஆநிரையினம் மீளக் குறித்த சங்கம்
பசுக் கூட்டங்களை வீட்டுக்குத் திருப்ப ஊதிய சங்கு
வாடிய பிள்ளை கண்ணன்
களைத்துப்போன சிறுவன் கண்ணன்
இவ் ஊர் ஒன்று புணர்க்கின்றதே
இந்த ஊர் ஒரு கதை பின்னுகிறது
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.4.4 · நாலாயிரத்தில் 257-ஆம் பாசுரம்

குன்று எடுத்து ஆநிரை காத்த பிரான்கோவலனாய்க் குழல் ஊதி ஊதிக்கன்றுகள் மேய்த்துத் தன் தோழரோடுகலந்து உடன் வருவானைத் தெருவிற் கண்டுஎன்றும் இவனை ஒப்பாரை நங்காய்கண்டறியேன் ஏடி வந்து காணாய்ஒன்றும்நில்லா வளை கழன்று துகில்ஏந்து இள முலையும் என் வசம் அலவே

பொருள்

(பெண் பேசுகிறாள்.) மலையைத் தூக்கிப் பசுக்களைக் காத்த பெருமான், ஆயனாக மீண்டும் மீண்டும் குழல் ஊதிக்கொண்டு, கன்றுகளை மேய்த்துக்கொண்டு, தன் தோழர்களோடு கலந்து வந்துகொண்டிருந்தான். தெருவில் அவனைக் கண்டேன். தோழீ, அவனைப் போன்ற ஒருவரை நான் ஒருபோதும் கண்டதில்லை. வா, வந்து பார்! என் வளையல்கள் நிற்கவில்லை, கழன்று விழுகின்றன; என் ஆடையும் என் இளம் உடலும் இனி என் வசத்தில் இல்லை.

பதவுரை

குன்று எடுத்து ஆநிரை காத்த பிரான்
மலையைத் தூக்கிப் பசுக்களைக் காத்த பெருமான்
குழல் ஊதி ஊதிக்
மீண்டும் மீண்டும் குழல் ஊதி
தெருவிற் கண்டு
தெருவில் அவனைக் கண்டு
இவனை ஒப்பாரை
அவனுக்கு இணையான ஒருவரை
ஏடி வந்து காணாய்
ஏடீ, வந்து பார்
என் வசம் அலவே
இனி என் வசத்தில் இல்லை
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.4.5 · நாலாயிரத்தில் 258-ஆம் பாசுரம்

சுற்றி நின்று ஆயர் தழைகள் இடச்சுருள்பங்கி நேத்திரத்தால் அணிந்துபற்றி நின்று ஆயர் கடைத்தலையேபாடவும் ஆடக் கண்டேன் அன்றிப் பின்மற்று ஒருவர்க்கு என்னைப் பேசலொட்டேன்மாலிருஞ்சோலை எம் மாயற்கு அல்லால்கொற்றவனுக்கு இவள் ஆம் என்று எண்ணிக்கொடுமின்கள் கொடீராகிற் கோழம்பமே

பொருள்

(பெண் தன் பெரியோரிடம் பேசுகிறாள்.) ஆயர்கள் அவனைச் சுற்றி நின்று தழைகளை ஏந்தினார்கள்; அவன் சுருள் முடியில் மயிற்பீலிகள் அலங்கரித்தன; வாசலில், பாடிக்கொண்டிருந்த ஆயர்களைப் பற்றிக்கொண்டு அவன் ஆடினான்; அதை நான் கண்டேன். இனி, திருமாலிருஞ்சோலையின் அதிசயப் பெருமானான நம் மாயனைத் தவிர வேறு யாருக்கும் என்னைக் கொடுப்பதைப் பற்றிப் பேசவும் விடமாட்டேன். 'இவள் அந்த அரசனுக்கு உரியவள்' என்று எண்ணி என்னை அவனுக்கே கொடுங்கள். இல்லையென்றால் குழப்பம்தான் மிஞ்சும்.

பதவுரை

சுருள்பங்கி
சுருள் முடி
நேத்திரத்தால் அணிந்து
மயிற்பீலிகளால் அலங்கரித்து
கடைத்தலையே
வாசலில்
மற்று ஒருவர்க்கு என்னைப் பேசலொட்டேன்
வேறொருவருக்கு என்னைப் பேசி முடிக்க விடமாட்டேன்
மாலிருஞ்சோலை எம் மாயற்கு
திருமாலிருஞ்சோலையின் அதிசயப் பெருமானான நம் மாயனுக்கு
கொற்றவனுக்கு இவள் ஆம்
இவள் அந்த அரசனுக்கு உரியவள்
கோழம்பமே
குழப்பமும் தொல்லையும்தான்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.4.6 · நாலாயிரத்தில் 259-ஆம் பாசுரம்

சிந்துரம் இலங்கத் தன் திருநெற்றிமேல்திருத்திய கோறம்பும் திருக்குழலும்அந்தரம் முழவத் தண் தழைக் காவின்கீழ்வரும் ஆயரோடு உடன் வளைகோல் வீசஅந்தம் ஒன்று இல்லாத ஆயப் பிள்ளைஅறிந்து அறிந்து இவ் வீதி போதுமாகில்பந்து கொண்டான் என்று வளைத்து வைத்துப்பவளவாய் முறுவலும் காண்போம் தோழீ

பொருள்

(பெண் தன் தோழியிடம் பேசுகிறாள்.) திருநெற்றியில் சிந்தூரம் ஒளிர, தலையணியும் திருமுடியும் ஒழுங்காக அமைந்திருக்க, பறைகள் முழங்க, வளைந்த கோலை வீசிக்கொண்டு, குளிர்ந்த தழைச் சோலைகளின் கீழே ஆயர்களோடு அவன் வருகிறான். எல்லையற்ற அழகுடைய அந்த ஆயச் சிறுவன் நாம் இங்கே இருப்பது தெரிந்து இந்தத் தெருவழியே வந்தால், 'எங்கள் பந்தை எடுத்துக்கொண்டான்!' என்று அவனைச் சூழ்ந்துகொண்டு, அவன் பவள இதழ்களின் புன்னகையைப் பார்ப்போம், தோழீ.

பதவுரை

சிந்துரம் இலங்கத்
சிந்தூரம் ஒளிர
திருநெற்றிமேல்
அவன் திருநெற்றியின்மேல்
தண் தழைக் காவின்கீழ்
குளிர்ந்த தழைச் சோலைகளின் கீழே
வளைகோல் வீச
வளைந்த கோலை வீசிக்கொண்டு
அந்தம் ஒன்று இல்லாத ஆயப் பிள்ளை
எல்லையற்ற அழகுடைய ஆயச் சிறுவன்
பந்து கொண்டான் என்று வளைத்து
'எங்கள் பந்தை எடுத்தான்' என்று அவனைச் சூழ்ந்து
பவளவாய் முறுவலும்
அவன் பவள இதழ்களின் புன்னகை
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.4.7 · நாலாயிரத்தில் 260-ஆம் பாசுரம்

சாலப் பல் நிரைப் பின்னே தழைக் காவின்கீழ்த்தன் திருமேனிநின்று ஒளி திகழநீல நல் நறுங்குஞ்சி நேத்திரத்தால்அணிந்து பல் ஆயர் குழாம் நடுவேகோலச் செந்தாமரைக் கண் மிளிரக்குழல் ஊதி இசைப் பாடிக் குனித்து ஆயரோடுஆலித்து வருகின்ற ஆயப் பிள்ளைஅழகு கண்டு என்மகள் அயர்க்கின்றதே

பொருள்

(தாய் பேசுகிறாள்.) தன் பல பசுக் கூட்டங்களின் பின்னே, தழைச் சோலைகளின் கீழே, திருமேனி ஒளியால் சுடர்விட, அழகிய கருத்த மணமுள்ள குஞ்சியில் மயிற்பீலிகள் அலங்கரிக்க, ஆயர் கூட்டத்தின் நடுவே, அழகிய செந்தாமரைக் கண்கள் மின்ன, அவன் குழல் ஊதுகிறான், பண்கள் பாடுகிறான், ஆடுகிறான், ஆயர்களுக்கு இடையே மகிழ்ச்சியில் ஆரவாரிக்கிறான். அந்த ஆயச் சிறுவனின் அழகைக் கண்டு என் மகள் மயங்கிக் கிடக்கிறாள்.

பதவுரை

சாலப் பல் நிரைப் பின்னே
அவனுடைய மிகப் பல பசுக் கூட்டங்களின் பின்னே
திருமேனிநின்று ஒளி திகழ
திருமேனியிலிருந்து ஒளி வீச
நீல நல் நறுங்குஞ்சி
அழகிய கருத்த மணமுள்ள குஞ்சி
கோலச் செந்தாமரைக் கண் மிளிரக்
அழகிய செந்தாமரைக் கண்கள் மின்ன
குனித்து
ஆடி
என்மகள் அயர்க்கின்றதே
என் மகள் மயங்குகிறாள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.4.8 · நாலாயிரத்தில் 261-ஆம் பாசுரம்

சிந்துரப்-பொடி கொண்டு சென்னி அப்பித்திருநாமம் இட்டு அங்கு ஓர் இலையந்தன்னால்அந்தரம் இன்றித் தன் நெறி பங்கியைஅழகிய நேத்திரத்தால் அணிந்துஇந்திரன் போல் வரும் ஆயப்பிள்ளைஎதிர்நின்று அங்கு இனவளை இழவேல் என்னசந்தியில் நின்று கண்டீர் நங்கை தன்துகிலொடு சரிவளை கழல்கின்றதே

பொருள்

தலையில் சிந்தூரப் பொடியைப் பூசி, ஓர் இலையால் அங்கே திருநாமம் இட்டு, வழுவழுப்பான குஞ்சியை அழகிய மயிற்பீலியால் நேர்த்தியாக அலங்கரித்துக்கொண்டு, அந்த ஆயச் சிறுவன் இந்திரனைப் போலவே வருகிறான். 'அங்கே அவன் முன்னே நின்று உன் வளையல்களை இழக்காதே' என்று அவளிடம் சொன்னோம். ஆனாலும் பாருங்கள்: அந்தப் பெண் நாற்சந்தியில் நின்றாள்; இப்போது அவள் ஆடை நழுவுகிறது, வளையல்கள் கழல்கின்றன.

பதவுரை

சிந்துரப்-பொடி கொண்டு
சிந்தூரப் பொடியால்
திருநாமம் இட்டு
திருநாமம் இட்டு
அழகிய நேத்திரத்தால்
அழகிய மயிற்பீலியால்
இந்திரன் போல்
தேவர்களின் அரசனான இந்திரனைப் போல்
சந்தியில் நின்று
நாற்சந்தியில் நின்று
துகிலொடு சரிவளை கழல்கின்றதே
அவள் ஆடையும் வளையல்களும் நழுவிக் கழல்கின்றன
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.4.9 · நாலாயிரத்தில் 262-ஆம் பாசுரம்

வலங் காதில் மேல்-தோன்றிப் பூ அணிந்துமல்லிகை வனமாலை மௌவல் மாலைசிலிங்காரத்தால் குழல் தாழ விட்டுத்தீங்குழல் வாய்மடுத்து ஊதி ஊதிஅலங்காரத்தால் வரும் ஆயப் பிள்ளைஅழகு கண்டு என்மகள் ஆசைப்பட்டுவிலங்கி நில்லாது எதிர்நின்று கண்டீர்வெள்வளை கழன்று மெய்ம் மெலிகின்றதே

பொருள்

(தாய் பேசுகிறாள்.) வலது காதின் மேலே சூடிய சிவந்த தோன்றிப்பூ, மல்லிகை மாலையும் காட்டுப்பூ மாலையும் முல்லை மாலையும் அணிந்து, குஞ்சியை நளினமாகத் தாழவிட்டு, இனிய குழலை இதழில் வைத்து மீண்டும் மீண்டும் ஊதிக்கொண்டு, அந்த ஆயச் சிறுவன் முழு அலங்காரத்தோடு வருகிறான். என் மகள் அவன் அழகைக் கண்டு அவன்மேல் ஆசைப்பட்டாள்; விலகி நிற்காமல் அவனுக்கு நேரே நின்றாள். பாருங்கள்: அவள் வெள்ளை வளையல்கள் கழல்கின்றன, உடல் மெலிகிறது.

பதவுரை

வலங் காதில் மேல்-தோன்றிப் பூ
வலது காதின் மேலே சூடிய தோன்றிப்பூ
மல்லிகை வனமாலை மௌவல் மாலை
மல்லிகை, காட்டுப்பூ, முல்லை மாலைகள்
தீங்குழல் வாய்மடுத்து
இனிய குழலை இதழில் வைத்து
அலங்காரத்தால்
முழு அலங்காரத்தோடு
அழகு கண்டு
அவன் அழகைக் கண்டு
ஆசைப்பட்டு
அவன்மேல் ஆசைப்பட்டு
விலங்கி நில்லாது
விலகி நிற்காமல்
வெள்வளை கழன்று மெய்ம் மெலிகின்றதே
அவள் வெள்ளை வளையல்கள் கழல்கின்றன, உடல் மெலிகிறது
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.4.10 · நாலாயிரத்தில் 263-ஆம் பாசுரம்

விண்ணின்மீது அமரர்கள் விரும்பித் தொழமிறைத்து ஆயர் பாடியில் வீதியூடேகண்ணன் காலிப் பின்னே எழுந்தருளக்கண்டு இளஆய்க் கன்னிமார் காமுற்றவண்ணம் வண்டு அமர் பொழிற் புதுவையர்கோன்விட்டுசித்தன் சொன்ன மாலை பத்தும்பண் இன்பம் வரப் பாடும் பத்தர் உள்ளார்பரமான வைகுந்தம் நண்ணுவரே

பொருள்

விண்ணிலுள்ள அமரர்கள் அவனை விரும்பித் தொழ, கண்ணன் பசுக்களின் பின்னே ஆயர்பாடியின் வீதிகளில் கம்பீரமாகச் சென்றான்; அவனைக் கண்ட இளம் ஆய்க்கன்னியர் காதல் கொண்டார்கள். வண்டுகள் தங்கும் சோலைகள் உடைய புதுவையின் தலைவரான விட்டுசித்தர் பெரியாழ்வார், இதை இந்தப் பத்துப் பாசுர மாலையில் சொன்னார். இந்தப் பத்தையும் இசையின் இன்பத்தோடு பாடும் பக்தர்கள் மேலான வைகுந்தத்தை அடைவார்கள்.

பதவுரை

விண்ணின்மீது அமரர்கள் விரும்பித் தொழ
விண்ணிலுள்ள அமரர்கள் விரும்பித் தொழ
ஆயர் பாடியில் வீதியூடே
ஆயர்பாடியின் வீதிகள் வழியே
இளஆய்க் கன்னிமார் காமுற்ற
இளம் ஆய்க்கன்னியர் காதல் கொண்டனர்
புதுவையர்கோன்
புதுவை மக்களின் தலைவர்
பண் இன்பம் வரப் பாடும்
பண்ணின் இன்பம் பொங்கப் பாடுபவர்கள்
பரமான வைகுந்தம்
மேலான வைகுந்தம்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.