பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.1
2-ஆம் பத்து · திருமொழி 2.1 · 10 பாசுரங்கள்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.1.1 · நாலாயிரத்தில் 118-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(குழந்தை முகத்தைக் கோணலாக்கிப் பயமுறுத்தி அப்பூச்சி காட்டும்போது இடைப்பெண்கள் கூவுகிறார்கள்.) எல்லா மனிதரும் வியக்கும்படி தான் ஊதும் சங்கை அவன் இடப்பக்கம் ஏந்தியிருக்கிறான்; அழகிய மூங்கில் குழலை இசைக்கிறான். பொய்யான சூதாட்டத்தில் தோற்று, பத்து ஊர்களைக் கூடப் பெற முடியாத பொறுமையுடைய அரசர்களுக்காக, அவன் தூது சென்று பாரதப் போரை நடத்தி வைத்தான். அந்தத் தூதன் எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்! அம்மா, எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்!
பதவுரை
- மெச்சு ஊது சங்கம் இடத்தான்
- எல்லாரும் வியக்க ஊதும் சங்கை இடப்பக்கம் ஏந்தியவன்
- நல் வேய் ஊதி
- அழகிய மூங்கில் குழலை இசைத்து
- பொய்ச் சூதிற் தோற்ற
- பொய்யான சூதாட்டத்தில் தோற்ற
- பொறை உடை மன்னர்க்காய்
- பொறுமையுடைய அரசர்களான பாண்டவர்களுக்காக
- பத்து ஊர் பெறாது
- பத்து ஊர்களைக் கூடப் பெறாமல்
- அப்பூச்சி காட்டுகின்றான்
- முகத்தைக் கோணலாக்கிப் பயமுறுத்தி அப்பூச்சி காட்டுகிறான்
- அம்மனே
- அம்மா!
பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.1.2 · நாலாயிரத்தில் 119-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பார்த்தன் தன் வில்லை வளைத்தபோது, மலை போன்ற தோள்களுடைய அரசர்களும், பெரும் தேர்வீரர்களும், இன்னும் பலரும் நடுங்கினார்கள்; நூறு கௌரவர்களும் வீழ்ந்து அழிந்தார்கள். அந்த வலிய தேரின் முன்னே நின்றவன், சிவந்த கண்களை உடைய துறுதுறுப்பானவன், வந்து எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்! அம்மா, எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்!
பதவுரை
- மலை புரை தோள்
- மலை போன்ற தோள்கள்
- மாரதரும்
- பெரும் தேர்வீரர்கள்
- நூற்றுவரும் பட்டழிய
- நூறு கௌரவர்களும் வீழ்ந்து அழிய
- பார்த்தன் சிலை வளையத்
- பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) வில்லை வளைக்க
- திண்தேர்மேல் முன்நின்ற
- வலிய தேரின் முன்னே நின்றவன்
- செங்கண் அலவலை
- சிவந்த கண்களை உடைய துறுதுறுப்பானவன்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.1.3 · நாலாயிரத்தில் 120-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எரிக்கும் நஞ்சு கலந்த நீருக்குள் புகுந்து, கடம்ப மரத்தின் மேல் ஏறி, காளியனின் கொடிய படங்களின் மேல் பாய்ந்து, சதங்கைகள் ஒலிக்க அங்கே ஆடினான். மூங்கில் குழலை இசைத்தபடி அங்கே நின்றான், அந்த அதிசயமானவன். அந்த இடையன் வந்து எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்! அம்மா, எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்!
பதவுரை
- காயும் நீர் புக்குக்
- எரிக்கும் (நஞ்சு கலந்த) நீருக்குள் புகுந்து
- கடம்பு ஏறி
- கடம்ப மரத்தின் மேல் ஏறி
- தீய பணத்திற்
- கொடிய படங்களின் மேல்
- சிலம்பு ஆர்க்கப்
- சதங்கைகள் ஒலிக்க
- வேயின் குழல் ஊதி
- மூங்கில் குழலை இசைத்து
- வித்தகனாய் நின்ற
- அங்கே நின்ற அதிசயமானவன்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.1.4 · நாலாயிரத்தில் 121-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இரவின் இருளில் பிறந்து, அவன் எளிய, உறுதியான இடையர்களிடம் சென்று அவர்களுடைய அச்சத்தைப் போக்கினான். கொடிய கம்சனை அவன் இறக்கும்படி உருட்டி வீழ்த்தினான். அந்நாட்களில் அவன் எங்கள் நல்ல பட்டாடைகளைக் கவர்ந்து சென்றான், அந்தக் குறும்பன்! அவன் வந்து எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்! அம்மா, எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்!
பதவுரை
- இருட்டிற் பிறந்து போய்
- இருளில் பிறந்து, சென்றான்
- ஏழை வல் ஆயர்
- எளிய, உறுதியான இடையர்கள்
- மருட்டைத் தவிர்ப்பித்து
- அவர்களுடைய அச்சத்தைப் போக்கி
- வன் கஞ்சன் மாளப்
- கொடிய கம்சன் இறக்கும்படி
- எங்கள் பூம்பட்டுக் கொண்ட
- எங்கள் நல்ல பட்டாடைகளைக் கவர்ந்தவன்
- அரட்டன்
- குறும்பன், சேட்டைக்காரன்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.1.5 · நாலாயிரத்தில் 122-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் சகடத்தை உதைத்து நொறுக்கினான். நெய் திருடும்போது பிடிபட்டதும், நந்தனின் மனைவி தயிர் கடையும் கயிற்றை எடுத்து அவனை அடித்துக் கட்டினாள்; அவன் துள்ளி நெளிந்து துடித்தான்; அன்று அவன் கட்டுண்டான். அவன் வந்து எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்! அம்மா, எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்!
பதவுரை
- சாடு சிதறித்
- சகடத்தை நொறுக்கி
- திருடி நெய்க்கு
- நெய்க்காகத் திருடி
- நந்தன் மனைவி
- நந்தனின் மனைவி, யசோதை
- கடை தாம்பால்
- தயிர் கடையும் கயிற்றால்
- துள்ளித் துடிக்கத் துடிக்க
- துள்ளி நெளிந்து துடித்து
- ஆப்பூண்டான்
- கட்டுண்டவன்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.1.6 · நாலாயிரத்தில் 123-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இளமங்கை தேவகிக்கு அவன் அழகாகவும் எழிலாகவும் பிறந்தான்; பிறகு இடையர் ஊரைச் சேர்ந்த நாங்கள் எடுத்து வைத்த நெய்யையும் பாலையும் தயிரையும் விழுங்கினான். எங்கள் எம்பெருமான் வந்து எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்! அம்மா, எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்!
பதவுரை
- தேவகி நங்கைக்குச்
- தேவகி அம்மைக்கு
- சொப்படத் தோன்றி
- அழகாகவும் எழிலாகவும் பிறந்து
- தொறுப்பாடியோம்
- இடையர் ஊரைச் சேர்ந்த நாங்கள்
- துப்பமும் பாலும் தயிரும்
- நெய், பால், தயிர்
- விழுங்கிய அப்பன்
- அவற்றை விழுங்கிய எங்கள் எம்பெருமான்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.1.7 · நாலாயிரத்தில் 124-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவள் இவனைத் தத்தெடுத்தாளா? அல்லது தானே பெற்றாளா? இவனோடு ஒரே மனமாக இருக்கும் யசோதையின் இளஞ்சிங்கம் இவன்: அடர்ந்த கரிய சுருள்முடிக் கொத்துகளை உடைய, இடையர்களுள் சிங்கமான கோபாலன். என் அப்பன் வந்து எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்! அம்மா, எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்!
பதவுரை
- தத்துக் கொண்டாள் கொலோ
- அவள் இவனைத் தத்தெடுத்தாளா?
- தானே பெற்றாள் கொலோ
- அல்லது தானே பெற்றாளா?
- சித்தம் அனையாள்
- இவனோடு ஒரே மனமாக இருப்பவள்
- இளஞ்சிங்கம்
- இளஞ்சிங்கம்
- கொத்து ஆர் கருங்குழற்
- அடர்ந்த கரிய சுருள்முடிக் கொத்துகளுடன்
- கோபால கோளரி
- இடையர்களுள் வலிய சிங்கமான கோபாலன்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.1.8 · நாலாயிரத்தில் 125-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கொடிய கூனியின் சொல்லைக் கேட்டு, உயர்ந்த யானைகளையும் குதிரைகளையும் மண்ணுலக அரசையும் முழுவதுமாகப் பரதனுக்குக் கொடுத்துவிட்டு, கடுமையான காட்டுக்குச் சென்றான். அழகிய கண்களை உடைய அவன் வந்து எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்! அம்மா, எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்!
பதவுரை
- கூனிசொற் கொண்டு
- கூனியின் (மந்தரையின்) சொல்லைக் கேட்டு
- துங்கக் கரியும் பரியும்
- உயர்ந்த யானைகளும் குதிரைகளும்
- இராச்சியமும்
- அரசும்
- பரதற்கு அருளி
- அதைப் பரதனுக்குக் கொடுத்து
- வன்கான் அடை
- கடுமையான காட்டுக்குச் சென்றவன்
- அங் கண்ணன்
- அழகிய கண்களை உடையவன்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.1.9 · நாலாயிரத்தில் 126-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கொடிய முதலையின் வாயில் சிக்கிய யானை, “என் கண்ணா, கண்ணா!” என்று கதறித் தன் துதிக்கையை உயர்த்தி வேண்டியது. அதற்கு உதவ, அவன் கருடப் பறவையின் மேல் ஏறி அங்கே சென்று அதன் கொடுந்துயரைத் தீர்த்தான். வலிமை மிக்க அவன் வந்து எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்! அம்மா, எங்களுக்கு அப்பூச்சி காட்டுகிறான்!
பதவுரை
- பதக முதலைவாய்ப் பட்ட களிறு
- கொடிய முதலையின் வாயில் சிக்கிய யானை (கஜேந்திரன்)
- கதறிக் கைகூப்பி
- கதறித் துதிக்கையை உயர்த்தி வேண்டி
- புள் ஊர்ந்து
- கருடப் பறவையின் மேல் ஏறி
- உறுதுயர் தீர்த்த
- அதன் கொடுந்துயரைத் தீர்த்தவன்
- அதகன்
- வலிமை மிக்கவன்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.1.10 · நாலாயிரத்தில் 127-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வலிமை மிக்க இலங்கை கலங்கும் வரை அம்புகளை எய்த வில்லாளனைப் பற்றிய, சொல்வளம் மிக்க இந்த அப்பூச்சிப் பாடல்களை விஷ்ணுசித்தர் விரித்துரைத்தார். இந்தப் பத்தையும் கற்றுத் தேர்ந்தவர்கள் வைகுந்தம் சென்று அங்கே என்றும் நிலைத்திருப்பார்கள்.
பதவுரை
- வல்லாள் இலங்கை
- வலிய வீரர்களை உடைய இலங்கை
- மலங்கச் சரந் துரந்த
- அது கலங்கும் வரை அம்புகளை எய்து
- வில்லாளனை
- வில்லாளனான ராமன்
- சொல் ஆர்ந்த
- சொல்வளம் மிக்க
- அப்பூச்சிப் பாடல்
- அப்பூச்சிப் பாடல்கள்
- வைகுந்தம் மன்னி இருப்பரே
- வைகுந்தத்தில் என்றும் நிலைத்திருப்பார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.