உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← திருவிருத்தம் முழுவதும்

திருவிருத்தம் 81-90

பாசுரங்கள் 81-90 · 10 பாசுரங்கள்

திருவிருத்தம் 81 · நாலாயிரத்தில் 2558-ஆம் பாசுரம்

உறுகின்ற கன்மங்கள் மேலன ஓர்ப்பிலராய் இவளைப்பெறுகின்ற தாயர் மெய்ந் நொந்து பெறார்கொல்? துழாய் குழல்வாய்த்துறுகின்றிலர் தொல்லை வேங்கடம் ஆட்டவும் சூழ்கின்றிலர்இறுகின்றதால் இவள் ஆகம் மெல் ஆவி எரி கொள்ளவே

பொருள்

(தோழி சொல்கிறாள்.) செய்ய வேண்டியதை எண்ணாமல் இருக்கும் இந்தப் பெண்ணைப் பெற்ற தாய்மார்கள், தம் உடல் நொந்து அவளைப் பெறவில்லையா? அவள் கூந்தலில் துளசியைச் செருகுவதில்லை; பழமையான வேங்கடத்தில் அவளை நீராட்ட அழைத்துச் செல்லவும் ஏற்பாடு செய்வதில்லை. அவள் மென்மையான உயிர் நெருப்பில் சிக்கியிருக்க, அவள் உடல் மெலிந்துகொண்டிருக்கிறது.

பதவுரை

ஓர்ப்பிலராய்
எண்ணாமல்
பெறுகின்ற தாயர்
அவளைப் பெற்ற தாய்மார்கள்
மெய்ந் நொந்து
தம் உடல் நொந்து
துழாய் குழல்வாய்த் துறுகின்றிலர்
அவள் கூந்தலில் துளசியைச் செருகுவதில்லை
தொல்லை வேங்கடம்
பழமையான வேங்கடம்
மெல் ஆவி எரி கொள்ளவே
அவள் மென்மையான உயிர் நெருப்பில் சிக்கியிருக்க
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவிருத்தம் 82 · நாலாயிரத்தில் 2559-ஆம் பாசுரம்

எரி கொள் செந் நாயிறு இரண்டு உடனே உதய மலைவாய்விரிகின்ற வண்ணத்த எம் பெருமான் கண்கள் மீண்டு அவற்றுள்எரி கொள் செந் தீ வீழ் அசுரரைப் போல எம் போலியர்க்கும்விரிவ சொல்லீர் இதுவோ வையம் முற்றும் விளரியதே?

பொருள்

நம் பெருமானின் கண்களுக்கு, கிழக்கு மலையின் மேல் ஒருசேர உதிக்கும் எரியும் இரண்டு செஞ்சூரியன்களின் நிறம். அவற்றின் சிவந்த நெருப்பில் வீழ்ந்த அசுரர்களைப் போல், நம்மைப் போன்ற பெண்களும் அவற்றால் எரிக்கப்படுகிறோம். சொல்லுங்கள், இதனால்தான் உலகம் முழுவதும் வெளிறிப்போனதோ?

பதவுரை

எரி கொள் செந் நாயிறு இரண்டு
எரியும் இரண்டு செஞ்சூரியன்கள்
உதய மலைவாய்
சூரியன் உதிக்கும் மலையின் மேல்
எம் பெருமான் கண்கள்
நம் பெருமானின் கண்கள்
செந் தீ வீழ் அசுரரைப் போல
சிவந்த நெருப்பில் வீழ்ந்த அசுரர்களைப் போல
எம் போலியர்க்கும்
நம்மைப் போன்ற பெண்களுக்கும்
விளரியதே
வெளிறிப்போனது
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவிருத்தம் 83 · நாலாயிரத்தில் 2560-ஆம் பாசுரம்

விளரிக் குரல் அன்றில் மென் பெடை மேகின்ற முன்றில் பெண்ணைமுளரிக் குரம்பை இதுஇதுவாக முகில் வண்ணன் பேர்கிளரிக் கிளரிப் பிதற்றும் மெல் ஆவியும் நைவும் எல்லாம்தளரின் கொலோ அறியேன் உய்யல் ஆவது இத் தையலுக்கே?

பொருள்

(தாய் சொல்கிறாள்.) நம் முற்றத்தில், அன்றில் பறவைகளின் மென்மையான பெண் பறவை, பனைமரத்தில் உள்ள சுள்ளிகளாலான தன் கூட்டிலிருந்து தன் துயரக் குரலில் அழைக்கிறது. அதே நேரத்தில் என் பெண், முகில்வண்ணப் பெருமானின் திருநாமங்களை மீண்டும் மீண்டும் பிதற்றுகிறாள்; அவள் மென்மையான உயிர் மெலிந்து ஓய்கிறது. இந்தப் பெண் பிழைப்பாளா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.

பதவுரை

விளரிக் குரல் அன்றில்
துயரக் குரலுடைய அன்றில் பறவை
மென் பெடை
மென்மையான பெண் பறவை
முன்றில் பெண்ணை
முற்றத்தில் உள்ள பனைமரம்
முகில் வண்ணன் பேர்
முகில்வண்ணப் பெருமானின் திருநாமங்கள்
கிளரிக் கிளரிப் பிதற்றும்
அவற்றை மீண்டும் மீண்டும் பிதற்றுகிறாள்
உய்யல் ஆவது
அவள் பிழைப்பாளா என்பது
இத் தையலுக்கே
இந்தப் பெண்ணுக்கு
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவிருத்தம் 84 · நாலாயிரத்தில் 2561-ஆம் பாசுரம்

தையல் நல்லார்கள் குழாங்கள் குழிய குழுவினுள்ளும்ஐய நல்லார்கள் குழிய விழவினும் அங்கு அங்கு எல்லாம்கைய பொன் ஆழி வெண் சங்கொடும் காண்பான் அவாவுவன் நான்மைய வண்ணா மணியே முத்தமே என் தன் மாணிக்கமே

பொருள்

நல்ல பெண்கள் திரளும் கூட்டங்களிலும், உயர்ந்த ஆண்கள் கூடும் திருவிழாக்களிலும், எங்கும், அங்கும் இங்கும், பொன் சக்கரத்தையும் வெண் சங்கையும் உன் கைகளில் ஏந்தியவனாக உன்னைக் காண ஏங்குகிறேன், கரிய நிறமுடையவனே, என் நீலமணியே, என் முத்தே, என் மாணிக்கமே!

பதவுரை

தையல் நல்லார்கள் குழாங்கள்
நல்ல பெண்களின் கூட்டங்கள்
ஐய நல்லார்கள்
உயர்ந்த நல்ல ஆண்கள்
விழவினும்
திருவிழாக்களிலும்
பொன் ஆழி வெண் சங்கொடும்
பொன் சக்கரத்தோடும் வெண் சங்கோடும்
காண்பான் அவாவுவன்
காண ஏங்குகிறேன்
மைய வண்ணா மணியே
கரிய நிறமுடையவனே, என் நீலமணியே
என் தன் மாணிக்கமே
என் மாணிக்கமே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவிருத்தம் 85 · நாலாயிரத்தில் 2562-ஆம் பாசுரம்

மாணிக்கம் கொண்டு குரங்கு எறிவு ஒத்து இருளோடு முட்டிஆணிப்பொன் அன்ன சுடர் படும் மாலை உலகு அளந்தமாணிக்கமே என் மரகதமே மற்று ஒப்பாரை இல்லாஆணிப்பொன்னே அடியேன் அடி ஆவி அடைக்கலமே

பொருள்

ஒரு குரங்கு மாணிக்கத்தை வீசி எறிவது போல், இருளோடு மோதி, மாலை நேரம் புடம்போட்ட பொன் போன்ற ஒளியைச் சிந்துகிறது. உலகை அளந்த மாணிக்கமே, என் மரகதமே, ஒப்பற்ற புடம்போட்ட பொன்னே! அடியேனான என் உயிர், உன் அடைக்கலமாக உன் திருவடிகளில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.

பதவுரை

மாணிக்கம் கொண்டு குரங்கு எறிவு ஒத்து
ஒரு குரங்கு மாணிக்கத்தை வீசி எறிவது போல
இருளோடு முட்டி
இருளோடு மோதி
ஆணிப்பொன் அன்ன சுடர்
புடம்போட்ட பொன் போன்ற ஒளி
என் மரகதமே
என் மரகதமே
மற்று ஒப்பாரை இல்லா
நிகர் இல்லாத
அடி ஆவி அடைக்கலமே
என் உயிர், உன் திருவடிகளில் வைத்த அடைக்கலம்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவிருத்தம் 86 · நாலாயிரத்தில் 2563-ஆம் பாசுரம்

அடைக் கலத்து ஓங்கு கமலத்து அலர் அயன் சென்னி என்னும்முடைக் கலத்து ஊண் முன் அரனுக்கு நீக்கியை ஆழி சங்கம்படைக்கலம் ஏந்தியை வெண்ணெய்க்கு அன்று ஆய்ச்சி வன் தாம்புகளால்புடைக்கலந்தானை எம்மானை என் சொல்லிப் புலம்புவனே?

பொருள்

மலரும் தாமரையில் அமர்ந்த பிரமனின் மண்டையோடான நாற்றமுள்ள பாத்திரத்திலிருந்து உண்ண வேண்டிய நிலையிலிருந்து, முன்பு அவன் சிவனை விடுவித்தான். சக்கரத்தையும் சங்கையும் தன் படைக்கலன்களாக ஏந்தியிருக்கிறான். அன்று, வெண்ணெய்க்காக, ஆய்ச்சி அவனை வலிய கயிறுகளால் அடித்தாள். என் பெருமானுக்காக எந்தச் சொற்களால் நான் புலம்புவேன்?

பதவுரை

கமலத்து அலர் அயன்
மலரும் தாமரையில் அமர்ந்த பிரமன்
சென்னி என்னும் முடைக் கலத்து
மண்டையோடான நாற்றமுள்ள பாத்திரம்
அரனுக்கு நீக்கியை
சிவனை விடுவித்தவனே
படைக்கலம் ஏந்தியை
படைக்கலன்களை ஏந்தியவனை
ஆய்ச்சி வன் தாம்புகளால்
ஆய்ச்சி, வலிய கயிறுகளால்
என் சொல்லிப் புலம்புவனே
எந்தச் சொற்களால் புலம்புவேன்?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவிருத்தம் 87 · நாலாயிரத்தில் 2564-ஆம் பாசுரம்

புலம்பும் கன குரல் போழ் வாய அன்றிலும் பூங் கழி பாய்ந்துஅலம்பும் கன குரல் சூழ் திரை ஆழியும் ஆங்கு அவை நின்வலம் புள்ளது நலம் பாடும் இது குற்றமாக வையம்சிலம்பும்படி செய்வதே திருமால் இத் திருவினையே

பொருள்

(தலைவி பெருமானிடம் சொல்கிறாள்.) கனத்த குரலில் புலம்பும் கூரிய அலகுடைய அன்றில் பறவைகளும், சூழும் அலைகள் மலர் நிறைந்த கழிகளுக்குள் பாய்ந்து கனத்த குரலில் முழங்கும் கடலும், அங்கே உன் வலிய பறவையின் புகழைப் பாடுகின்றன. அதையே என் குற்றமாகக் கொண்டு, உலகம் என்னைப் பற்றிய பழிப் பேச்சால் ஒலிக்கிறது. திருமாலே, உன் அருள் செய்வது இதுதானா?

பதவுரை

போழ் வாய அன்றிலும்
கூரிய அலகுடைய அன்றில் பறவைகளும்
பூங் கழி
மலர் நிறைந்த கழிகள்
சூழ் திரை ஆழியும்
சூழும் அலைகளுடைய கடலும்
நலம் பாடும்
புகழைப் பாடுகின்றன
இது குற்றமாக
இதையே குற்றமாகக் கொண்டு
வையம் சிலம்பும்படி
உலகம் பேச்சால் ஒலிக்கும்படி
இத் திருவினையே
இந்த அருள் (துயரத்தோடு சொன்னது)
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவிருத்தம் 88 · நாலாயிரத்தில் 2565-ஆம் பாசுரம்

திருமால் உரு ஒக்கும் மேரு அம் மேருவில் செஞ்சுடரோன்திருமால் திருக்கைத் திருச் சக்கரம் ஒக்கும் அன்ன கண்டும்திருமால் உருவோடு அவன் சின்னமே பிதற்றா நிற்பது ஓர்திருமால் தலைக்கொண்ட நங்கட்கு எங்கே வரும் தீவினையே?

பொருள்

மேரு மலை திருமாலின் திருமேனியைப் போல் இருக்கிறது; அந்த மேருவின் மேல் உள்ள சிவந்த சூரியன், திருமாலின் திருக்கையில் உள்ள திருச்சக்கரத்தைப் போல் இருக்கிறது. இவற்றைக் கண்டு, நாம் திருமாலின் திருமேனியையும் அவன் அடையாளங்களையும் மட்டுமே பிதற்றிக்கொண்டிருக்கிறோம். திருமாலை நம் தலைமேல் கொண்டுவிட்டோம்; தீவினைகள் நம்மிடம் எங்கிருந்து வர முடியும்?

பதவுரை

திருமால் உரு ஒக்கும் மேரு
மேரு திருமாலின் திருமேனியைப் போல் இருக்கிறது
செஞ்சுடரோன்
சிவந்த சூரியன்
திருக்கைத் திருச் சக்கரம்
திருக்கையில் உள்ள திருச்சக்கரம்
சின்னமே பிதற்றா நிற்பது
அவன் அடையாளங்களையே பிதற்றிக்கொண்டிருப்பது
திருமால் தலைக்கொண்ட
திருமாலைத் தலைமேல் கொண்ட
தீவினையே
தீவினைகள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவிருத்தம் 89 · நாலாயிரத்தில் 2566-ஆம் பாசுரம்

தீவினைக்கு ஆரு நஞ்சை நல் வினைக்கு இன் அமுதத்தினைபூவினை மேவிய தேவி மணாளனை புன்மை எள்காதுஆவினை மேய்க்கும் வல் ஆயனை அன்று உலகு ஈர் அடியால்தாவின ஏற்றை எம்மானை எஞ்ஞான்று தலைப்பெய்வனே?

பொருள்

தீவினைகளுக்கு அவன் கொல்லும் நஞ்சு, நல்வினைகளுக்கு இனிய அமுதம்; மலரில் வாழும் தேவியின் மணாளன்; அந்தத் தாழ்ந்த தொழிலைக் கண்டு ஒருபோதும் கூசாமல் பசுக்களை மேய்த்த வலிய ஆயன்; அன்று இரண்டு அடிகளால் உலகைக் கடந்து அளந்த வலிய காளை. என் பெருமானான அவனை நான் எப்போது அடைவேன்?

பதவுரை

தீவினைக்கு ஆரு நஞ்சை
தீவினைகளுக்குக் கொல்லும் நஞ்சானவனை
இன் அமுதத்தினை
இனிய அமுதமானவனை
பூவினை மேவிய தேவி மணாளனை
மலரில் வாழும் தேவியின் மணாளனை
புன்மை எள்காது
தாழ்ந்த தொழிலைக் கண்டு கூசாமல்
ஈர் அடியால் தாவின ஏற்றை
இரண்டு அடிகளால் கடந்து அளந்த காளையை
எஞ்ஞான்று தலைப்பெய்வனே
அவனை நான் எப்போது அடைவேன்?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவிருத்தம் 90 · நாலாயிரத்தில் 2567-ஆம் பாசுரம்

தலைப்பெய்து யான் உன் திருவடி சூடும் தகைமையினால்நிலைப்பு எய்த ஆக்கைக்கு நோற்ற இம் மாயமும் மாயம் செவ்வேநிலைப்பு எய்திலாத நிலைமையும் காண்தோறு அசுரர் குழாம்தொலைப் பெய்த நேமி எந்தாய் தொல்லை ஊழி சுருங்கலதே

பொருள்

உன்னை அடைந்து, உன் திருவடிகளைத் தலையில் சூடும் நற்பேற்றைப் பெற்றேன். ஆனாலும், உடல் நிலைத்திருக்கும்படி மனிதர்கள் தவம் செய்யும் இந்த மயக்கத்தைக் காணும்போதெல்லாம், இந்த மாய உடல் ஒருபோதும் உண்மையாக நிலைப்பதில்லை என்பதைக் காணும்போதெல்லாம், சக்கரத்தால் அசுரர் கூட்டங்களை அழித்த என் தந்தையே, காத்திருக்கும் அந்தப் பழமையான ஊழி சிறிதும் குறைவதில்லை.

பதவுரை

உன் திருவடி சூடும் தகைமையினால்
உன் திருவடிகளைச் சூடும் நற்பேற்றால்
நிலைப்பு எய்த ஆக்கைக்கு
உடல் நிலைத்திருக்கும்படி
நோற்ற இம் மாயமும்
தவம் செய்யும் இந்த மயக்கம்
அசுரர் குழாம்
அசுரர் கூட்டங்கள்
நேமி எந்தாய்
சக்கரம் ஏந்திய என் தந்தையே
தொல்லை ஊழி சுருங்கலதே
பழமையான ஊழி குறைவதில்லை
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.