திருவிருத்தம் 71 · நாலாயிரத்தில் 2548-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தலைவி தோழிகளிடம் சொல்கிறாள்.) 'ஊழிகளின் முடிவில் ஏழு உலகங்களையும் விழுங்கியவன்' என்று நான் ஒருபோதும் சொல்லவில்லை. ஒரு பழத்தைப் பார்த்து, 'கடலின் நிறம், களாப்பழத்தின் நிறம்' என்று மட்டுமே சொன்னேன். அதை மட்டுமே வைத்து என் அன்னை, 'இவள் இவ்வளவு துணிச்சலானவளா?' என்றும், 'பூமியை விழுங்கியவனின் நிறத்தைச் சொல்லிவிட்டாள்' என்றும் சொல்கிறாள். தோழிகளே, சொல்லுங்கள், என் அன்னை ஏன் என்னைச் சுற்றிச் சுற்றி வருகிறாள்?
பதவுரை
- உலகு ஏழும் உண்டான்
- ஏழு உலகங்களையும் விழுங்கியவன்
- களாம் பழம் வண்ணம்
- கரிய களாப்பழத்தின் நிறம்
- அன்னை
- என் அன்னை
- நாழ் இவளோ
- இவள் இவ்வளவு துணிச்சலானவளா?
- ஞாலம் உண்டான் வண்ணம்
- பூமியை விழுங்கியவனின் நிறம்
- அம்மனை சூழ்கின்றவே
- என் அன்னை என்னைச் சுற்றிச் சுற்றி வருகிறாள்
திருவிருத்தம் 72 · நாலாயிரத்தில் 2549-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தலைவி சொல்கிறாள்.) அழகிய குழந்தை நிலவு, சூழ்ந்திருக்கும் இரவின் சுருங்காத இருளின் கரிய திண்மையான திரளைப் பிளக்கிறது; அது என்னையும் பிளக்கட்டும்! தனியளான நான், என் நெஞ்சம் துளசி மலர்களின் முன் தாழ்ந்து பணிந்தது; இன்று என் மேனி நிறம் வாழ வேண்டிய வழி இதுதானா? இந்த ஒளிரும் வெண்மையான ஒன்று வந்து எழுந்துவிட்டது!
பதவுரை
- சுருங்கா இருளின்
- சுருங்காத இருளின்
- கருந் திணிம்பைப்
- கரிய திண்மையான திரள்
- திங்கள் அம் பிள்ளையும்
- அழகிய குழந்தை நிலவும்
- தாழ்கின்ற நெஞ்சத்து
- தாழ்ந்து பணியும் நெஞ்சத்தோடு
- தமியாட்டியேன்
- தனியளான நான்
- வாலியதே
- இந்த ஒளிரும் வெண்மையான ஒன்று
திருவிருத்தம் 73 · நாலாயிரத்தில் 2550-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தோழி சொல்கிறாள்.) உலகை நிறைக்கத் தூய வெண் நிலவைப் பொழியும் வானத்துப் பசுவான வெண்ணிலவு, இந்த மாலையில் முழு வெள்ளமாகப் பொழிகிறது. சூரிய வட்டம் போல் ஒளிரும் வெற்றிச் சக்கரத்தை ஏந்தி, ஏழு உலகங்களையும் காக்கும் பெருமானின் உயர்ந்த வழி இதுதானா, தனியளான இந்தப் பெண் தளர்ந்து வாட வேண்டும் என்பது?
பதவுரை
- வால் வெண் நிலவு
- தூய வெண் நிலவொளி
- விண் சுரவி
- பால் போல் ஒளி பொழியும் வானத்துப் பசு
- பரிதி வட்டம் போலும்
- சூரிய வட்டம் போல்
- சுடர் அடல் ஆழிப் பிரான்
- ஒளிரும் வெற்றிச் சக்கரம் ஏந்திய பெருமான்
- பொழில் ஏழ் அளிக்கும்
- ஏழு உலகங்களையும் காப்பவன்
- தமியாட்டி தளர்ந்ததுவே
- தனியளான பெண் தளர்வது
திருவிருத்தம் 74 · நாலாயிரத்தில் 2551-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தலைவி சொல்கிறாள்.) தளர்ந்து வந்து உடையும் அலைகளின் படுக்கையில், தன் திருநெடுங்கண்களால் அவன் உறங்குகிறான், ஆனாலும் விழித்திருக்கிறான்; அவன் உலகை விழுங்கினான்; எழுந்து பெரிய மலையைப் பெயர்த்து, அது கவிழும்படி தூக்கினான். ஐயோ! அவன் மகுடத்தில் உள்ள துளசியில் விளையாடி அதை உண்ட சிறு பசுந் தென்றல், வந்து என்னைச் சுற்றித் திரிகிறது.
பதவுரை
- வரு திரைப் பாயல்
- வந்து உடையும் அலைகளின் படுக்கை
- திரு நெடுங் கண்
- திருநெடுங்கண்கள்
- வளர்ந்தும் அறிவுற்றும்
- உறங்கியும் விழித்தும்
- வையம் விழுங்கியும்
- உலகை விழுங்கியும்
- மால் வரையைக்
- பெரிய மலையை
- சிறு பசுந் தென்றல்
- சிறு பசுந் தென்றல்
- அந்தோ
- ஐயோ
திருவிருத்தம் 75 · நாலாயிரத்தில் 2552-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தலைவன் பெண்களிடம் சொல்கிறான்.) உங்கள் ஒளிரும் முகங்களில் கொடிய விற்கள் போல் வளைந்த புருவங்கள் உள்ளன; அவை, உங்கள் கண்களான அலையும் கயல்களின் ஒளிரும் அம்புகளை எங்கள் உயிரை நேராகத் துளைக்கும்படி எய்கின்றன. நீங்கள் வாழும் இடம் எது? மீன் மணம் கமழும் கடல் வளைந்த சங்குகளை வீசும், கடற்படுக்கையில் பள்ளிகொள்ளும் பெருமானின் அடியார்கள் வாழும் வைகுந்தமா? அல்லது இந்த உலகமா?
பதவுரை
- உலாகின்ற கெண்டை
- அலையும் கயல்கள், கண்கள்
- ஆவியை ஊடுருவக்
- என் உயிரை நேராகத் துளைத்து
- வெஞ்சிலை வாள் முகத்தீர்
- கொடிய விற்கள் போன்ற புருவங்களுடைய ஒளிரும் முகத்தவர்களே
- குனி சங்கு இடறிப்
- வளைந்த சங்குகளை வீசி
- புணரி அம் பள்ளி அம்மான்
- கடற்படுக்கையில் பள்ளிகொள்ளும் பெருமான்
- நும் நிலையிடமே
- நீங்கள் வாழும் இடம்
திருவிருத்தம் 76 · நாலாயிரத்தில் 2553-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தலைவி சொல்கிறாள்.) எல்லா இடத்திலும் பரந்து இந்த உலகை அளந்தவனின் அழகிய குளிர்ந்த துளசி மலர் மாலைக்காக ஏங்கும் என் எளிய நெஞ்சே! வெண்ணிலவு நம் வெண் வளையல்களின் மேல் நஞ்சு போல் பரவுவதில் வியப்பு என்ன? அது அகன்ற தாமரைக் குளங்களின் மலர்களை மூடச் செய்கிறது; மென்மையான ஆம்பல்களையோ மலரச் செய்கிறது.
பதவுரை
- இடம் போய் விரிந்து
- எல்லா இடத்திலும் பரந்து
- வடம் போது
- மலர் மாலை
- இனையும் மட நெஞ்சமே
- ஏங்கும் எளிய நெஞ்சே
- வெள் வளைக்கே
- நம் வெண் வளையல்களின் மேல்
- விடம் போல் விரிதல்
- நஞ்சு போல் பரவுதல்
- மெல் ஆம்பல் அலர்விக்கும்
- மென்மையான ஆம்பல்களை மலரச் செய்யும்
திருவிருத்தம் 77 · நாலாயிரத்தில் 2554-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தலைவி சொல்கிறாள்.) குழந்தை நிலவு புலம்ப, நீதியான செங்கோல் அரசனான சூரியன் வீழ்ந்த சிவந்த போர்க்களத்தில், இந்த இழிந்த மாலை ஒடுங்கி நிற்கிறது. தென் இலங்கையைக் கொடிய போர்க்களமாக்கிய தேவர்களின் தலைவனான நம் பெருமானின் துளசியைத் துணையாகக் கொண்டு, நம் நிறத்தைக் கவர்ந்து செல்ல அது வந்து தோன்றியிருக்கிறது; என்னை வருத்துகிறது.
பதவுரை
- திங்கள் அம் பிள்ளை புலம்ப
- குழந்தை நிலவு புலம்ப
- செங்கோல் அரசு பட்ட
- நீதியான செங்கோல் அரசன் வீழ்ந்த
- செங் களம்
- சிவந்த போர்க்களம், அந்தி வானம்
- புன் மாலை
- இழிந்த மாலை
- தென்பால் இலங்கை
- தென் இலங்கை
- மாமை கொள்வான்
- நம் நிறத்தைக் கவர
திருவிருத்தம் 78 · நாலாயிரத்தில் 2555-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தலைவி சொல்கிறாள்.) துன்புறுத்தும் நரகனை அழித்து, வாணனின் வலிய கைகளை வெட்டிய அவனுடைய வலிமையும் பெருமையும் நம்மால் சொல்ல முடியாதவை. கரிய மலை போல் ஒளிரும் திருமேனியுடைய பெருமான் அணியும் அழகிய துளசி மலர்களுக்காக ஏங்கும் என் எளிய நெஞ்சம், அவனிடம் சென்றுவிட்டு, எனக்கு இந்த வேதனையை மட்டுமே விட்டுச் சென்றது.
பதவுரை
- நலியும் நரகனை
- துன்புறுத்தும் நரகன்
- வாணன் திண் தோள் துணித்த
- வாணனின் வலிய கைகளை வெட்டியவன்
- யாம் சொல்லும் நீர்த்து அல்ல
- நம்மால் சொல்ல முடியாதவை
- மை வரை போல்
- கரிய மலை போல்
- மெலியும் மட நெஞ்சினார்
- ஏங்கி மெலியும் என் எளிய நெஞ்சம்
- வேதனையே
- இந்த வேதனை
திருவிருத்தம் 79 · நாலாயிரத்தில் 2556-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனே வேதம்; வெண்ணிறப் பூணூல் அணிந்தவன்; தேவர்கள் போற்ற நிற்கும் தலைவன்; தனக்கு மேல் தலைவன் இல்லாதவன்; உலகை விழுங்குபவன்; உலகைக் கடந்து அளக்கும் திருவடிகளுடையவன்; பாற்கடலில் அரவுப் படுக்கையில் அருளோடு சாய்ந்திருக்கும் குளிர்ந்தவன். அவனை மட்டுமே தொழுபவர்கள், வானுலகில் வாழ்பவர்களை விடவும் சிறந்தவர்கள்.
பதவுரை
- வேதனை
- வேதமாக இருப்பவனை
- வெண் புரி நூலனை
- வெண்ணிறப் பூணூல் அணிந்தவனை
- விண்ணோர் பரவ நின்ற நாதனை
- தேவர்கள் போற்ற நிற்கும் தலைவனை
- அநாதனை
- தனக்கு மேல் தலைவன் இல்லாதவனை
- ஞாலம் தத்தும் பாதனை
- உலகைக் கடந்து அளக்கும் திருவடிகளுடையவனை
- சீதனையே
- குளிர்ந்த, மென்மையானவனையே
- விண்ணுளாரிலும் சீரியரே
- வானுலகில் உள்ளவர்களை விடச் சிறந்தவர்கள்
இந்தப் பாசுரத்தின் பாடம் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒப்பிட்டுத் திருத்தப்பட்டது; விவரம் ஆங்கிலப் பக்கத்தில்.
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →திருவிருத்தம் 80 · நாலாயிரத்தில் 2557-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தலைவி சொல்கிறாள்.) பெருமையோடு ஆண்டு, சில நாட்கள் தன் நீதியான செங்கோலைச் செலுத்தி, பின் மறைந்துபோன ஒரு மண்ணுலக அரசனைப் போல், சூரியன் மறைந்துவிட்டான். பூமியை அளந்த பேரரசனே! எங்கள் வானுலகின் அரசனே! எங்களை விட்டுப் பிரிந்து வஞ்சித்த ஒப்பற்ற அரசனே, அருள்வாயாக! அது இருளாக வந்து எங்கள் மேல் படிந்திருக்கிறது.
பதவுரை
- சீர் அரசு ஆண்டு
- பெருமையோடு ஆண்டு
- பார் அரசு ஒத்து
- ஒரு மண்ணுலக அரசனைப் போல்
- மறைந்தது நாயிறு
- சூரியன் மறைந்தான்
- பார் அளந்த பேர் அரசே
- பூமியை அளந்த பேரரசனே
- நீத்து வஞ்சித்த
- எங்களை விட்டுப் பிரிந்து வஞ்சித்தவனே
- இருளாய் வந்து உறுகின்றதே
- அது இருளாக வந்து எங்கள் மேல் படிகிறது
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.