திருவாய்மொழி 9.4.1 · நாலாயிரத்தில் 3706-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தாமரை மலர்மேல் சிவந்து ஒளிரும், மை தீட்டிய கரிய கண்களுடைய தேவி உறையும் திருமார்புடைய திருமாலே! எரியும் ஒளிச் சக்கரத்தையும் சுரிசங்கையும் கைகளில் ஏந்தியவனே! என் கண்கள் உன்னைக் காண ஏங்குகின்றன.
பதவுரை
- மை ஆர் கருங்கண்ணி
- மை தீட்டிய கரிய கண்களுடையவள்
- கமல மலர்மேல் செய்யாள்
- தாமரைமேல் சிவந்து ஒளிரும் திருமகள்
- திருமார்வினில் சேர்
- உன் திருமார்பில் உறைபவள்
- திருமாலே
- திருவின் தலைவனான திருமாலே
- வெய்யார் சுடர் ஆழி
- எரியும் ஒளிச் சக்கரம்
- சுரி சங்கம்
- சுரிசங்கு
- காணக் கருதும் என் கண்ணே
- என் கண்கள் காண ஏங்குகின்றன
திருவாய்மொழி 9.4.2 · நாலாயிரத்தில் 3707-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் கண்ணே! உன்னைக் காண ஏங்கி, என் நெஞ்சு அந்த ஒரே எண்ணத்தை மட்டும் கொண்ட மனத்துடன் நின்று அதை உரக்கக் கூவுகிறது. தேவர்களுக்கும் முனிவர்களுக்கும் என்றும் காண அரியவன் நீ; ஆனாலும், 'உன்னை அடையும்வரை நான் ஓயமாட்டேன்' என்று கூவி அழைக்கிறேன்.
பதவுரை
- கண்ணே
- என் கண்ணே, அன்பிற்குரியவனே
- எண்ணே கொண்ட சிந்தையதாய்
- அந்த ஒரே எண்ணத்தைக் கொண்ட மனம்
- இயம்பும்
- உரக்கக் கூவுகிறது
- காண்பு அரியாயை
- காண அரியவனான உன்னை
- நண்ணாதொழியேன்
- உன்னை அடையும்வரை ஓயமாட்டேன்
- நான் அழைப்பனே
- நான் அழைக்கிறேன்
திருவாய்மொழி 9.4.3 · நாலாயிரத்தில் 3708-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நான் அழைக்கும்போது, நாய் போன்ற அடியேனான என் நெஞ்சு, குட்டை வாலை ஆட்டும் நாய் போல, உருகிக் குழைகிறது. முன்பு மழைக்கு எதிராக மலையைத் தூக்கிப் பசுக் கூட்டங்களைக் காத்தவனே! 'உன் அருள் என்னை விட்டு நழுவுகிறது' என்று கதறி, நான் மயங்குகிறேன்.
பதவுரை
- அடிநாயேன்
- நாய் போன்ற அடியேனான நான்
- கூழை வாலால்
- தன் குட்டை வாலால்
- உள்ளம் குழையும்
- என் நெஞ்சு உருகிக் குழைகிறது
- குன்றம் எடுத்து ஆநிரை காத்தாய்
- மலையைத் தூக்கிப் பசுக்களைக் காத்தவனே
- பிழைக்கின்றது அருள்
- உன் அருள் என்னைக் கைவிடுகிறது
- பேதுறுவனே
- நான் மயங்குகிறேன்
திருவாய்மொழி 9.4.4 · நாலாயிரத்தில் 3709-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'இதுவே எனக்குத் தகுந்தது' என்று எண்ணி நான் உனக்கு அடியானானேன்; ஆனாலும் என் அறியாத நெஞ்சு 'உன்னிடமிருந்து நான் என்ன பெறுவேன், எப்போது?' என்று கேட்டுக் கலங்குகிறது. எம்பெருமானே! தேவர்களுக்கும் தானவர்களுக்கும் ஒருசேர என்றும் அறிய அரிய ஹரியே!
பதவுரை
- உறுவது இது
- இதுவே தகுந்தது
- உனக்கு ஆள் பட்டு
- உனக்கு அடியானாகி
- பேதையேன் நெஞ்சம்
- என் அறியாத நெஞ்சு
- மறுகல் செய்யும்
- கலங்குகிறது, அமைதியிழக்கிறது
- வானவர் தானவர்க்கு
- தேவர்களுக்கும் தானவர்களுக்கும்
- அரியாய அம்மானே
- ஹரியான எம்பெருமானே
திருவாய்மொழி 9.4.5 · நாலாயிரத்தில் 3710-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வரிகளுடைய ஒளிரும் பாம்பணையில் பள்ளிகொண்ட கரியவனின் திருவடிகளைக் காண்பதே என் நெஞ்சின் ஒரே நோக்கம்: ஹரியான எம்பெருமான், அமரர்களின் தலைவன், பெரியவன், முன்பு பிரமனைப் படைத்தவன் அவன்.
பதவுரை
- அமரர் பிரானை
- அமரர்களின் தலைவனை
- பெரியானை
- பெரியவனை
- பிரமனை முன் படைத்தானை
- முன்பு பிரமனைப் படைத்தவனை
- வரி வாள் அரவின்
- வரிகளுடைய ஒளிரும் பாம்பின்
- கரியான் கழல்
- கரியவனின் திருவடிகள்
- கருதும் கருத்தே
- என் மனத்தின் நோக்கம்
திருவாய்மொழி 9.4.6 · நாலாயிரத்தில் 3711-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் எண்ணம் முழுவதுமானவனே! உன்னைக் காண ஏங்கி, என் நெஞ்சில் உன்னை உறுதியாக இருத்திவைத்தேன். எல்லாத் தேவர்களுக்கும் தொன்மையானவனே! மேலே ஒளிரும் சுடர்ச்சோதியில் உள்ள ஒப்பற்றவனே! என் நெஞ்சு மகிழ்ச்சியுடன் உன்னை நினைக்கிறது.
பதவுரை
- கருத்தே
- என் எண்ணமானவனே
- இருத்தாக இருத்தினேன்
- உன்னை உறுதியாக இருத்தினேன்
- விருத்தா
- தொன்மையானவனே, மூத்தவனே
- விளங்கும் சுடர்ச்சோதி
- ஒளிரும் சுடர்ச்சோதி
- ஒருத்தா
- ஒப்பற்றவனே
- உள்ளம் உகந்தே
- என் நெஞ்சு, மகிழ்ச்சியுடன்
திருவாய்மொழி 9.4.7 · நாலாயிரத்தில் 3712-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தூயவனே! உன்னை நினைக்கும் என் நெஞ்சுக்குள் மகிழ்ச்சியுடன் வந்து, அதைத் தன் இல்லமாகக் கொண்டு அங்கே குடியேறினாய்! நரசிம்ம வடிவெடுத்து, செருக்கு மிக்க தானவனின் அகன்ற மார்பை உன் நகங்களால் இரண்டாகக் கிழித்தவனே!
பதவுரை
- உள்ளத்து அகம்பால்
- என் நெஞ்சின் ஆழத்தில்
- இடம் கொண்ட அமலா
- அதைத் தன் இல்லமாகக் கொண்ட தூயவனே
- மிகும் தானவன்
- செருக்கு மிக்க தானவனான ஹிரண்யன்
- மார்வு அகலம் இரு கூறா
- அவன் அகன்ற மார்பை இரண்டாக
- நகந்தாய்
- நகங்களால் கிழித்தாய்
- நரசிங்கம் அது ஆய உருவே
- நரசிம்மனான வடிவே
திருவாய்மொழி 9.4.8 · நாலாயிரத்தில் 3713-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உலகில் உருவான ஆறு சமயங்களுக்கும் எதிரியாக நின்றவன் அவன். அவனே முதல்வன்; எல்லாப் பொருள்களுக்கும் நுண்ணிய உள் உயிராக இருப்பவன்; எல்லாத் தேவர்களுக்கும் மூலமான கண்ணன் அவன். அவனை நான் கண்டுகொண்டேன்!
பதவுரை
- ஆறு சமயங்கட்கு
- ஆறு சமயங்களுக்கும்
- பொரு ஆகி நின்றான்
- அவற்றுக்கு எதிரியாக நின்றவன்
- அரு ஆகிய ஆதியை
- முதல்வன், நுண்ணிய உள் உயிர்
- கரு ஆகிய கண்ணனை
- மூலமான கண்ணன்
- கண்டுகொண்டேனே
- அவனைக் கண்டுகொண்டேன்
திருவாய்மொழி 9.4.9 · நாலாயிரத்தில் 3714-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனைக் கண்டேன்; என் இரு கண்களும் நிறையும் வரை களித்தன. என் பழைய வினைகளை அவற்றின் பற்றுகளோடு சேர்த்து அறுத்து, அவனுடைய அடியார்கள் அமுதம் போல் உண்டு மகிழச் சொல் மாலைகளைப் பாடினேன்: எல்லா உலகங்களிலும் உள்ள அமரர்களின் பெருமானுக்கு அடியேனான நான்.
பதவுரை
- கண் இணை ஆரக் களித்து
- என் இரு கண்களும் நிறைவாகக் களித்து
- பண்டை வினையாயின
- பழைய வினைகள்
- பற்றோடு அறுத்து
- பற்றுகளோடு சேர்த்து அறுத்து
- தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண
- அடியார்கள் அமுதமாக உண்டு மகிழ
- சொல் மாலைகள்
- சொல் மாலைகள்
- அண்டத்து அமரர் பெருமான்
- உலகங்களின் அமரர்களுக்குப் பெருமான்
திருவாய்மொழி 9.4.10 · நாலாயிரத்தில் 3715-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'இவன் என் அடியவன்' என்று சொல்லி, நெடியவனான எம்பெருமான் தன் முழு அருளையும் என்மேல் பொழிந்தான். நிறைந்த புகழுடையவன்; அழகிய சிறகுகள் கொண்ட பறவையான கருடனைக் கொடியில் தாங்குபவன்; ஒன்றும் விடாமல் உலகம் முழுவதையும் அளந்த திருவடிகளை உடையவன். அவனுடைய அடியேனான நான் அவனை அடைந்தேன்: ஆ, நான் உய்ந்த விதம்தான் என்னே!
பதவுரை
- அடியான் இவன்
- இவன் என் அடியவன்
- ஆர் அருள் செய்யும்
- முழு அருளைப் பொழிபவன்
- நெடியானை
- நெடியவன்
- அம் சிறைப் புள்ளின் கொடியானை
- அழகிய சிறகுடைய பறவையைக் கொடியில் கொண்டவன்
- குன்றாமல் உலகம் அளந்த
- ஒன்றும் விடாமல் உலகை அளந்தவன்
- உய்ந்தவாறே
- ஆ, நான் உய்ந்த விதம்தான் என்னே!
திருவாய்மொழி 9.4.11 · நாலாயிரத்தில் 3716-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சேறு நிறைந்த வயல்கள் சூழ்ந்த தென் குருகூரைச் சேர்ந்த சடகோபரான நம்மாழ்வார், சினம் தணியாத மத யானையை நசுக்கிய எம்பெருமானைப் பாடினார். அவர் பாடிய ஆயிரத்துள் இந்தப் பத்தும் உயர்ந்த பெருமையைத் தரும்; இவற்றைச் சொல்பவர்களை அமரர்களுக்கு இனிய உயிர் போன்றவர்களாக ஆக்கும்.
பதவுரை
- ஆறா மதயானை
- மதமும் சினமும் தணியாத யானை
- அடர்த்தவன் தன்னை
- அதை நசுக்கியவனை
- சேறு ஆர் வயல்
- சேறு நிறைந்த வயல்கள்
- தென் குருகூர்ச் சடகோபன்
- தென் குருகூர்ச் சடகோபர்
- ஏறே தரும்
- உயர்ந்த பெருமையைத் தரும்
- வானவர் தம் இன் உயிர்க்கே
- அமரர்களுக்கு இனிய உயிராக ஆகும்படி
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.