திருவாய்மொழி 9.5.1 · நாலாயிரத்தில் 3717-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(கண்ணனைப் பிரிந்த ஒரு பெண்ணாக ஆழ்வார் பறவைகளிடம் பேசுகிறார்.) பெண் குயில்களே, உங்கள் அன்புத் துணைகளோடு இங்கே கூவிக்கொண்டு, என் உயிரே நோகும்படி இவ்வளவு பிதற்றாதீர்கள். என் உயிரான கண்ணபிரானை என்னிடம் வரும்படி நீங்கள் கூவி அழைக்க மாட்டீர்கள். என் உயிரைக் கூவி அழைத்துப் போக நினைப்பவர்க்கும் இவ்வளவு தேவையில்லையே!
பதவுரை
- இன் உயிர்ச் சேவலும்
- உயிர் போல் இனிய உங்கள் துணை
- என் உயிர் நோவ
- என் உயிர் நோகும்படி
- மிழற்றேல்மின்
- பிதற்றாதீர்கள்
- குயில் பேடைகாள்
- பெண் குயில்களே
- என் உயிர்க் கண்ண பிரானை
- என் உயிரான கண்ணபிரானை
- இத்தனை வேண்டுமோ
- இவ்வளவு தேவையா?
திருவாய்மொழி 9.5.2 · நாலாயிரத்தில் 3718-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஐயோ, அன்றில் பெண் பறவைகளே, இவ்வளவு தேவையில்லை! நீங்களும் உங்கள் துணைகளும் எவ்வளவு நேரம்தான் கதறி ஏங்குவீர்கள்? சாமர்த்தியசாலியான கோவிந்தன் யாருக்கும் உண்மையாக இருப்பவன் அல்லன். அப்படியே ஆகட்டும்: இனி என் உயிர் அவன் கையில்தான்.
பதவுரை
- அன்றில் பேடைகாள்
- இரவெல்லாம் கூவும் அன்றில் பெண் பறவைகளே
- கரைந்து ஏங்குதிர்
- கதறி ஏங்குகிறீர்கள்
- வித்தகன் கோவிந்தன்
- சாமர்த்தியசாலியான கோவிந்தன்
- மெய்யன் அல்லன் ஒருவர்க்கும்
- யாருக்கும் உண்மையானவன் அல்லன்
- அத்தனை ஆம்
- அப்படியே ஆகட்டும்
- அவன் கையதே
- அவன் கையில்தான்
திருவாய்மொழி 9.5.3 · நாலாயிரத்தில் 3719-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அன்றில் பெண் பறவைகளே, என் அருமையான உயிர் அவன் கையில்தான் இருக்கிறது. என்னைச் சுற்றிச் சூழ்ந்துகொண்டு, யார் சொல்லி நீங்கள் நீரில் மூழ்கி நீராடுகிறீர்கள்? தவம் ஒன்றும் செய்யாத பாவியான எனக்கு இங்கே உயிர் ஏதேனும் மிச்சம் இருக்கிறதா? உங்கள் ஏங்கும் கூக்குரலைக் கேட்டுக்கொண்டு நான் எப்படித் தாங்கி நிற்பேன்?
பதவுரை
- ஆர் உயிர்
- அருமையான உயிர்
- எவன் சொல்லி
- யார் சொல்லி?
- குடைந்து ஆடுதிர்
- மூழ்கி நீராடுகிறீர்கள்
- தவம் செய்தில்லா வினையாட்டியேன்
- தவம் செய்யாத பாவியான நான்
- ஏங்கு கூக்குரல்
- ஏங்கித் தவிக்கும் கூக்குரல்கள்
திருவாய்மொழி 9.5.4 · நாலாயிரத்தில் 3720-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நம் கூக்குரலைக் கேட்டும், வியப்பான மாயனான நம் கண்ணன் வெளிப்பட்டு வரவில்லை. பெண் பறவைகளே, நீங்களும் உங்கள் துணைகளும் உங்கள் குரலை இன்னும் உயர்த்தாதீர்கள். நம் பேச்சும் மனமும் செயலும் எல்லாம் அங்கே அவனிடமே போய்விட்டன; உடலும் உயிரும் அந்தரத்தில் தொங்கியபடி அலைகின்றன.
பதவுரை
- நம் கண்ணன் மாயன்
- வியப்பான மாயனான நம் கண்ணன்
- வெளிப்படான்
- வெளிப்படவில்லை
- மேல் கிளை கொள்ளேல்மின்
- இன்னும் குரலை உயர்த்தாதீர்கள்
- வாக்கும் மனமும் கருமமும்
- பேச்சும் மனமும் செயலும்
- ஆக்கையும் ஆவியும்
- உடலும் உயிரும்
- அந்தரம் நின்று உழலுமே
- அந்தரத்தில் தொங்கி அலைகின்றன
திருவாய்மொழி 9.5.5 · நாலாயிரத்தில் 3721-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் நாகணவாய்ப் பறவைகளே, நான் அந்தரத்தில் தொங்கிக் கிடக்கிறேன்; உங்களைக் கவனிக்க எனக்கு இடமே இல்லை; ஆகவே உளறாதீர்கள். தன் மாயங்களைக் காட்டி இந்த ஏழு உலகங்களையும் கொண்டவனும், திருமகளைத் திருமார்பில் கொண்டவனுமான நம் எம்பெருமான், நம் உயிரைப் பருகிவிட உறுதியாகத் தீர்மானித்துவிட்டான்.
பதவுரை
- பூவைகாள்
- நாகணவாய்ப் பறவைகளே
- நும் திறத்து ஏதும் இடை இல்லை
- உங்களைக் கவனிக்க எனக்கு இடமில்லை
- குழறேல்மினோ
- உளறாதீர்கள்
- இந்திர ஞாலங்கள் காட்டி
- தன் மாயங்களை, வியப்பான விளையாட்டுகளைக் காட்டி
- நம் திரு மார்பன்
- திருமகளைத் திருமார்பில் கொண்ட நம் எம்பெருமான்
- நம் ஆவி உண்ண
- நம் உயிரைப் பருக
திருவாய்மொழி 9.5.6 · நாலாயிரத்தில் 3722-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நான் மிகுந்த அக்கறையோடு வளர்த்த என் சின்னஞ்சிறு கிளிக் குஞ்சே, உன் இனிய குரலில் மழலை பேசாதே. என் அருமையான உயிர், காகுத்தன் குலத்து ராமன்: அவனுடைய உதடுகள் உன் சிவந்த அலகைப் போன்றவை; அவன் கண்களும் கைகளும் கால்களும் அப்படியே. அவன் நிறம் உன் பசுமையான கரும்பச்சை நிறம். அவன் என்னோடு கூடியிருந்தான்; பிறகு பிரிந்து போனான்.
பதவுரை
- சிறு கிளிப் பைதலே
- என் சின்னஞ்சிறு கிளிக் குஞ்சே
- காகுத்தன்
- காகுத்தன் குலத்து ராமன்
- நின் செய்ய வாய் ஒக்கும் வாயன்
- உன் சிவந்த அலகு போன்ற உதடுகள் உடையவன்
- பசும் சாம நிறத்தன்
- பசுமையான கரும்பச்சை நிறத்தவன்
- கூட்டுண்டு நீங்கினான்
- என்னோடு கூடிப் பின் பிரிந்தான்
திருவாய்மொழி 9.5.7 · நாலாயிரத்தில் 3723-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மின்னல் ஒளிர, வளைந்த வில்லைத் தாங்கி வரும் மேகக் கூட்டங்களே, நீங்கள் வியப்பான மாயனான கண்ணனைப் போலவே இருக்கிறீர்கள்: அழகிய தாமரைக் கண்களும் சிவந்த உதடுகளும் உடைய, குறையே இல்லாத என் கரிய மாணிக்கம் அவன்; என்னோடு கூடியிருந்து பிறகு பிரிந்தவன். உங்கள் உருவத்தை எனக்குக் காட்டாதீர்கள்: என் உயிருக்கு அது எமனே.
பதவுரை
- கோலத் தாமரைக் கண்
- அழகிய தாமரைக் கண்கள்
- வாட்டம் இல்
- குறையற்ற, என்றும் வாடாத
- கருமாணிக்கம்
- கரிய மாணிக்கம்
- கோட்டிய வில்லொடு மின்னும்
- வளைந்த வில்லோடு (வானவில்), ஒளிரும் மின்னலோடு
- மேகக் குழாங்கள்காள்
- மேகக் கூட்டங்களே
- அது காலனே
- அது எமனே
திருவாய்மொழி 9.5.8 · நாலாயிரத்தில் 3724-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'அது என் உயிருக்கு எமன்' என்று உங்களிடம் கெஞ்சினேன்; இருந்தும், குயில் குஞ்சுகளே, கண்ணனின் திருநாமங்களை மட்டுமே பிதற்றி என்னைக் கொன்றுவிட்டீர்கள்! தயிர் கலந்த சோறும் இனிய பால் சோறும் ஊட்டி, உங்களுக்குப் பேசக் கற்றுக்கொடுத்தேன்; அதற்கு நீங்கள் எனக்கு ஊட்டும் நல்ல கைம்மாறு இதுதானா! எவ்வளவு அன்பானவர்கள் நீங்கள்!
பதவுரை
- குயில் பைதல்காள்
- குயில் குஞ்சுகளே
- கண்ணன் நாமமே
- கண்ணனின் திருநாமங்களை மட்டுமே
- குழறிக் கொன்றீர்
- பிதற்றி என்னைக் கொன்றீர்கள்
- தயிர்ப் பழஞ் சோற்றொடு
- தயிரோடு சோறு
- பால் அடிசிலும்
- பால் சோறு
- பண்பு உடையீரே
- எவ்வளவு அன்பானவர்கள் நீங்கள்! (வேதனையோடு சொன்னது)
திருவாய்மொழி 9.5.9 · நாலாயிரத்தில் 3725-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மென்மையான வண்டுகளே, தும்பிகளே, உங்கள் இசையை ரீங்காரம் செய்யாதீர்கள்: உங்கள் இனிய குரல், புண்ணில் வேலைப் பாய்ச்சுவது போல் இருக்கிறது. குளிர்ந்த அகன்ற நீர்நிலையில் மலர்ந்த தாமரைகள் போன்ற பெரிய கண்களை உடைய கண்ணன், என் உயிரைப் பருகி எடுத்துச் செல்ல அருகே வந்துவிட்டான்.
பதவுரை
- வண்டொடு தும்பிகாள்
- வண்டுகளே, தும்பிகளே
- பண் மிழற்றேல்மின்
- உங்கள் இசையை ரீங்காரம் செய்யாதீர்கள்
- புண் புரை வேல் கொடு குத்தால்
- புண்ணில் வேலால் குத்துவது போல்
- தாமரை மலர்ந்தால் ஒக்கும்
- தாமரைகள் மலர்ந்தது போல்
- நம் ஆவி உண்டு
- நம் உயிரைப் பருகி
திருவாய்மொழி 9.5.10 · நாலாயிரத்தில் 3726-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் அருகே வந்துவிட்டான்; என் உயிர் அவனை நோக்கி எழுகிறது: வானுலகின் தலைவனான நம் எம்பெருமானோடு நான் ஒன்றாகிவிட்டேன். வயல்களில் உள்ள அழகிய நாரைக் கூட்டங்களே, இனி உங்கள் கூவலால் என்ன பயன்? ஒருகாலத்தில் நன்றாக அணிகலன்கள் பூண்டிருந்த இந்த உடல், மெல்ல மெல்லத் தன் பிடியைத் தளர்த்திவிட்டது; செழிப்பான இனிய ஆனந்தம் பொங்கி எங்கும் தழைக்கும்படியாக.
பதவுரை
- வான நாடனோடு ஒன்றினோம்
- வானுலகின் தலைவனோடு ஒன்றாகிவிட்டோம்
- பழன நல் நாரைக் குழாங்கள்காள்
- வயல்களில் உள்ள அழகிய நாரைக் கூட்டங்களே
- பயின்று என் இனி
- இனி உங்கள் கூவலால் என்ன பயன்?
- இழை நல்ல ஆக்கையும்
- ஒருகாலத்தில் நன்கு அணி பூண்ட உடல்
- புயக்கு அற்றது
- தன் பிடியைத் தளர்த்திவிட்டது
- தழை நல்ல இன்பம்
- செழித்துப் பொங்கும் ஆனந்தம்
திருவாய்மொழி 9.5.11 · நாலாயிரத்தில் 3727-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பல யுகங்கள் தோறும் ஆனந்தம் பொங்கி எங்கும் தழைக்க, தன் புகழைப் போற்றிப் பாடும்படி தமக்கு அருள் செய்த வியப்பான மாயனான எம்பெருமானை, தென் குருகூரைச் சேர்ந்த சடகோபரான நம்மாழ்வார் பாடினார். அவர் பாடிய ஆயிரம் பாசுரங்களுள் இந்த ஒன்பதோடு ஒன்றான பாசுரங்களால் மூன்று உலகங்களும் உருகிவிடும்.
பதவுரை
- இன்பம் தலைப்பெய்து
- ஆனந்தம் பொங்கி
- பல் ஊழிக்கு
- பல யுகங்கள் தோறும்
- தன் புகழ் ஏத்த
- அவன் புகழைப் போற்ற
- தென் குருகூர்ச் சடகோபன்
- தென் குருகூர்ச் சடகோபர்
- ஒன்பதோடு ஒன்றுக்கும்
- இந்த ஒன்பதோடு ஒன்றுக்கும்
- மூவுலகும் உருகுமே
- மூன்று உலகங்களும் உருகும்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.