உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← திருவாய்மொழி முழுவதும்

திருவாய்மொழி 8.1

8-ஆம் பத்து · திருமொழி 8.1 · 11 பாசுரங்கள்

திருவாய்மொழி 8.1.1 · நாலாயிரத்தில் 3563-ஆம் பாசுரம்

தேவிமார் ஆவார் திருமகள் பூமிஏவ மற்று அமரர் ஆட்செய்வார்மேவிய உலகம் மூன்று அவை ஆட்சிவேண்டு வேண்டு உருவம் நின் உருவம்பாவியேன் தன்னை அடுகின்ற கமலக்கண்ணது ஓர் பவள வாய் மணியேஆவியே அமுதே அலை கடல் கடைந்தஅப்பனே காணுமாறு அருளாய்

பொருள்

உன் தேவியர் திருமகளும் பூமிதேவியும்; அமரர்கள் உன் சொல்லுக்குக் கைங்கர்யம் செய்கிறார்கள்; மூன்று உலகங்களும் நீ ஆள்வதற்கு உரியவை; நீ எடுக்க விரும்பும் எந்த வடிவமும் உன் வடிவமாகிறது. பாவியான என்னை வருத்தும் பவள இதழ்களும் தாமரைக் கண்களும் உடைய ஒப்பில்லாத மணியே! என் உயிரே! என் அமுதே! அலை வீசும் கடலைக் கடைந்த என் அப்பனே! நான் உன்னைக் காணும்படி அருள்வாயாக.

பதவுரை

தேவிமார் ஆவார்
உன் தேவியராக இருப்பவர்கள்
திருமகள் பூமி
திருமகளும் பூமிதேவியும்
அமரர் ஆட்செய்வார்
அமரர்கள் உனக்குக் கைங்கர்யம் செய்கிறார்கள்
வேண்டு வேண்டு உருவம் நின் உருவம்
நீ விரும்பும் எந்த வடிவமும் உன் வடிவமாகிறது
பாவியேன் தன்னை அடுகின்ற
பாவியான என்னை வருத்தும்
பவள வாய் மணியே
பவள இதழ்களுடைய மணியே
காணுமாறு அருளாய்
நான் உன்னைக் காணும்படி அருள்வாயாக
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.1.2 · நாலாயிரத்தில் 3564-ஆம் பாசுரம்

காணுமாறு அருளாய் என்று என்றே கலங்கிகண்ண நீர் அலமர வினையேன்பேணுமாறு எல்லாம் பேணி நின் பெயரேபிதற்றுமாறு அருள் எனக்கு அந்தோகாணுமாறு அருளாய் காகுத்தா கண்ணாதொண்டனேன் கற்பகக் கனியேபேணுவார் அமுதே பெரிய தண் புனல் சூழ்பெரு நிலம் எடுத்த பேராளா

பொருள்

'நான் உன்னைக் காணும்படி அருள்வாயாக' என்று, பாவியான நான், நடுங்கி, கண்களில் கண்ணீர் சுழல, மீண்டும் மீண்டும் கதறுகிறேன். ஐயோ, இந்த அருளைத் தா: முடிந்த எல்லா வழிகளிலும் உன்னைப் போற்றவும், உன் திருநாமங்களையே பிதற்றிக்கொண்டிருக்கவும் அருள். நான் உன்னைக் காணும்படி அருள்வாயாக: காகுத்தா (ராமா)! கண்ணா! அடியேனுக்குக் கற்பகக் கனியே! உன்னைப் போற்றுபவர்களின் அமுதே! பெரிய குளிர்ந்த நீர் சூழ்ந்த அகன்ற பூமியைத் தூக்கிய பெரியவனே!

பதவுரை

கண்ண நீர் அலமர
கண்களில் கண்ணீர் பெருகிச் சுழல
நின் பெயரே
உன் திருநாமங்களையே
பிதற்றுமாறு அருள்
நான் அவற்றைப் பிதற்றும்படி அருள்
காகுத்தா
காகுத்தா, காகுத்தன் குலத்து ராமா
கற்பகக் கனியே
கற்பக மரத்தின் கனியே
பேணுவார் அமுதே
உன்னைப் போற்றுபவர்களுக்கு அமுதே
பெரு நிலம் எடுத்த பேராளா
(வராகனாக) பூமியைத் தூக்கிய பெரியவனே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.1.3 · நாலாயிரத்தில் 3565-ஆம் பாசுரம்

எடுத்த பேராளன் நந்தகோபன் தன்இன் உயிர்ச் சிறுவனே அசோதைக்குஅடுத்த பேரின்பக் குல இளம் களிறேஅடியனேன் பெரிய அம்மானேகடுத்த போர் அவுணன் உடல் இரு பிளவாக்கைஉகிர் ஆண்ட எம் கடலேஅடுத்தது ஓர் உருவாய் இன்று நீ வாராய்எங்ஙனம் தேறுவர் உமரே?

பொருள்

பூமியைத் தூக்கிய பெரியவனே! நந்தகோபனுக்கு உயிர் போல் இனிய அன்புச் சிறுவனே! யசோதைக்குப் பெரும் மகிழ்ச்சி தந்த, உயர்குலத்து இளம் யானையே! அடியேனின் பெரிய எம்பெருமானே! கொடிய போர்வெறி கொண்ட அசுரனின் உடலை உன் கை நகங்களால் இரண்டாகப் பிளந்த என் கடலே! எங்களால் நெருங்கக்கூடிய ஒரு வடிவில் நீ இன்று வராவிட்டால், உன்னுடையவர்கள் எப்படித் தேறுவார்கள்?

பதவுரை

இன் உயிர்ச் சிறுவனே
உயிர் போல் இனிய சிறுவனே
குல இளம் களிறே
உயர்குலத்து இளம் யானையே
அவுணன் உடல் இரு பிளவாக்
அசுரனின் (ஹிரண்யனின்) உடலை இரண்டாகப் பிளந்த
கைஉகிர்
நரசிம்மனாக உன் கை நகங்கள்
எம் கடலே
கருத்து எல்லையற்ற என் கடலே
அடுத்தது ஓர் உருவாய்
நாங்கள் நெருங்கக்கூடிய ஒரு வடிவில்
எங்ஙனம் தேறுவர் உமரே
உன்னுடையவர்கள் எப்படித் தேறுவார்கள்?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.1.4 · நாலாயிரத்தில் 3566-ஆம் பாசுரம்

உமர் உகந்து உகந்த உருவம் நின் உருவம்ஆகி உன் தனக்கு அன்பர் ஆனார்அவர் உகந்து அமர்ந்த செய்கை உன் மாயைஅறிவு ஒன்றும் சங்கிப்பன் வினையேன்அமர் அது பண்ணி அகல் இடம் புடைசூழ்அடு படை அவித்த அம்மானேஅமரர் தம் அமுதே அசுரர்கள் நஞ்சேஎன்னுடை ஆர் உயிரேயோ

பொருள்

உன்னுடையவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் விரும்பும் வடிவமே உன் வடிவமாகிறது; அதனால் அவர்கள் உன் அன்பர்கள் ஆகிறார்கள்; அவர்கள் அங்கே இன்பத்தில் தங்கியிருக்கும் விதம், அது உன் மாயையோ? பாவியான நான், எதை அறிந்தாலும், ஐயத்திலேயே விடப்பட்டிருக்கிறேன். அகன்ற பூமியை மூடியிருந்த கொல்லும் படைகளைப் போர் புரிந்து அழித்த எம்பெருமானே! அமரர்களின் அமுதே! அசுரர்களுக்கு நஞ்சே! என் அரிய உயிரே!

பதவுரை

உமர் உகந்து உகந்த உருவம்
உன்னுடையவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் விரும்பும் வடிவம்
அன்பர் ஆனார்
உன் அன்பர்கள் ஆனார்கள்
உன் மாயை
உன் மாயை
சங்கிப்பன்
நான் ஐயுறுகிறேன்
அடு படை அவித்த
கொல்லும் படைகளை அழித்த
அசுரர்கள் நஞ்சே
அசுரர்களுக்கு நஞ்சே
என்னுடை ஆர் உயிரேயோ
என் அரிய உயிரே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.1.5 · நாலாயிரத்தில் 3567-ஆம் பாசுரம்

ஆர் உயிரேயோ அகல் இடம் முழுதும்படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்து அளந்தபேர் உயிரேயோ பெரிய நீர் படைத்து அங்குஉறைந்து அது கடைந்து அடைத்து உடைத்தசீர் உயிரேயோ மனிசர்க்குத் தேவர்போலத் தேவர்க்கும் தேவாவோஓர் உயிரேயோ உலகங்கட்கு எல்லாம்!உன்னை நான் எங்கு வந்து உறுகோ?

பொருள்

அரிய உயிரே! அகன்ற பூமி முழுவதையும் படைத்து, ஆழத்திலிருந்து இடந்தெடுத்து, உண்டு, மீண்டும் உமிழ்ந்து, அளந்த பெரிய உயிரே! பெரும் நீரைப் படைத்து, அங்கே பள்ளிகொண்டு, அதைக் கடைந்து, அதற்கு அணைகட்டி, பின் அந்த அணையை உடைத்த புகழ்மிக்க உயிரே! மனிதர்களுக்குத் தேவர்கள் போல, தேவர்களுக்கும் தேவனே! எல்லா உலகங்களுக்கும் ஒரே உயிரே! உன்னை அடைய நான் எங்கே வருவேன்?

பதவுரை

படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்து அளந்த
படைத்து, இடந்தெடுத்து, உண்டு, உமிழ்ந்து, அளந்த
பெரிய நீர் படைத்து
பெரும் நீரைப் படைத்து
கடைந்து அடைத்து உடைத்த
கடைந்து, அணைகட்டி, அணையை உடைத்த
தேவர்க்கும் தேவாவோ
தேவர்களுக்கும் தேவனே
ஓர் உயிரேயோ
ஒரே உயிரே
எங்கு வந்து உறுகோ
உன்னை அடைய நான் எங்கே வருவேன்?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.1.6 · நாலாயிரத்தில் 3568-ஆம் பாசுரம்

எங்கு வந்து உறுகோ என்னை ஆள்வானே?ஏழ் உலகங்களும் நீயேஅங்கு அவர்க்கு அமைத்த தெய்வமும் நீயேஅவற்று அவை கருமமும் நீயேபொங்கிய புறம்பால் பொருள் உளவேலும்அவையுமோ நீ இன்னே ஆனால்மங்கிய அறிவாம் நேர்ப்பமும் நீயேவான் புலன் இறந்ததும் நீயே

பொருள்

என்னை ஆள்பவனே, உன்னை அடைய நான் எங்கே வருவேன்? ஏழு உலகங்களும் நீயே; அங்கே வாழ்பவர்களுக்கு நியமிக்கப்பட்ட தேவர்களும் நீயே; அவர்கள் வழிபடும் செயல்களும் நீயே. இவை எல்லாவற்றுக்கும் வெளியே பெருகி நிற்கும் பொருள்கள் இருந்தாலும் அவையும் நீயே. அறிவு மங்கிக் கிடக்கும் நுண்பொருள்களும் நீயே; புலன்களின் எல்லைக்கு வெகு அப்பால் இருப்பதும் நீயே.

பதவுரை

என்னை ஆள்வானே
என்னை ஆள்பவனே
ஏழ் உலகங்களும் நீயே
ஏழு உலகங்களும் நீயே
அமைத்த தெய்வமும்
நீ நியமித்த தேவர்களும்
கருமமும் நீயே
அவர்கள் செயல்களும் நீயே
புறம்பால் பொருள்
வெளியே உள்ள பொருள்கள்
மங்கிய அறிவாம் நேர்ப்பமும்
அறிவு மங்கிக் கிடக்கும் நுண்பொருள்களும்
புலன் இறந்ததும்
புலன்களுக்கு அப்பால் உள்ளதும்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.1.7 · நாலாயிரத்தில் 3569-ஆம் பாசுரம்

இறந்ததும் நீயே எதிர்ந்ததும் நீயேநிகழ்வதோ நீ இன்னே ஆனால்சிறந்த நின் தன்மை அது இது உது என்றுஅறிவு ஒன்றும் சங்கிப்பன் வினையேன்கறந்த பால் நெய்யே நெய்யின் இன் சுவையேகடலினுள் அமுதமே அமுதில்பிறந்த இன் சுவையே சுவையது பயனேபின்னை தோள் மணந்த பேர் ஆயா

பொருள்

கடந்ததும் நீயே, வரப்போவதும் நீயே, இப்போது நடப்பதும் நீயே. அப்படியிருக்க, உன் சிறந்த இயல்பு இதுவோ, அதுவோ, உதுவோ என்று, பாவியான நான், எதை அறிந்தாலும் ஐயத்திலேயே விடப்பட்டிருக்கிறேன். புதிதாகக் கறந்த பாலின் நெய்யே! அந்த நெய்யின் இனிய சுவையே! கடலுக்குள் உள்ள அமுதே! அந்த அமுதிலிருந்து பிறக்கும் இனிய சுவையே! அந்தச் சுவை தரும் இன்பமே! நப்பின்னையின் தோள்களைத் தழுவிய பெரிய கோவலனே!

பதவுரை

இறந்ததும் நீயே
கடந்ததும் நீயே
எதிர்ந்ததும் நீயே
வரப்போவதும் நீயே
அது இது உது
இதுவோ, அதுவோ, உதுவோ
கறந்த பால் நெய்யே
புதிதாகக் கறந்த பாலின் நெய்யே
சுவையது பயனே
அந்தச் சுவை தரும் இன்பமே
பின்னை தோள் மணந்த
நப்பின்னையின் தோள்களைத் தழுவிய
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.1.8 · நாலாயிரத்தில் 3570-ஆம் பாசுரம்

மணந்த பேர் ஆயா மாயத்தால் முழுதும்வல்வினையேனை ஈர்கின்றகுணங்களை உடையாய் அசுரர் வன் கையர்கூற்றமே கொடிய புள் உயர்த்தாய்பணங்கள் ஆயிரமும் உடைய பைந் நாகப்பள்ளியாய் பாற்கடல் சேர்ப்பாவணங்குமாறு அறியேன் மனமும் வாசகமும்செய்கையும் யானும் நீ தானே

பொருள்

நப்பின்னையைத் தழுவிய பெரிய கோவலனே! உன் குணங்கள் தங்கள் அதிசயத்தால் பெரும் பாவியான என்னை முழுவதும் கிழித்தெறிகின்றன. வலிய கைகளுடைய அசுரர்களுக்குக் கூற்றமே! கொடிய பறவையான கருடனைக் கொடியாக உயர்த்தியவனே! ஆயிரம் படங்களுடைய புதிய பாம்பின்மேல் பள்ளிகொண்ட பாற்கடல் வாசனே! உன்னை வணங்கும் வழி எனக்குத் தெரியவில்லை; ஏனென்றால் என் மனமும், சொல்லும், செயலும், நானும், எல்லாம் நீயே.

பதவுரை

ஈர்கின்ற குணங்களை
என்னைக் கிழித்தெறியும் குணங்களை
அசுரர் வன் கையர் கூற்றமே
வலிய கைகளுடைய அசுரர்களுக்குக் கூற்றமே
கொடிய புள் உயர்த்தாய்
கொடிய பறவையை (கருடனை) கொடியாக உயர்த்தியவனே
பணங்கள் ஆயிரமும்
ஆயிரம் படங்களும்
பாற்கடல் சேர்ப்பா
பாற்கடல் கரையில் வாழ்பவனே
வணங்குமாறு அறியேன்
வணங்கும் வழி எனக்குத் தெரியவில்லை
யானும் நீ தானே
நானும் நீயே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.1.9 · நாலாயிரத்தில் 3571-ஆம் பாசுரம்

யானும் நீ தானே ஆவதோ மெய்யேஅரு நரகு அவையும் நீ ஆனால்வான் உயர் இன்பம் எய்தில் என்? மற்றைநரகமே எய்தில் என்? எனினும்யானும் நீ தானாய்த் தெளிதொறும் நன்றும்அஞ்சுவன் நரகம் நான் அடைதல்வான் உயர் இன்பம் மன்னி வீற்றிருந்தாய்!அருளு நின் தாள்களை எனக்கே

பொருள்

நானும் நீயே, கொடிய நரகங்களும் நீயே என்பது உண்மையானால், நான் சுவர்க்கத்தின் உயர்ந்த இன்பத்தை அடைந்தால் என்ன, நரகத்தை அடைந்தால் என்ன? ஆனாலும், நானும் நீயே என்று ஒவ்வொரு முறை தெளிவாகக் காணும்போதும், நரகத்துக்குப் போவதை நினைத்து மிகவும் அஞ்சுகிறேன். வானுலகின் உயர்ந்த இன்பத்தில் நிலைத்து வீற்றிருப்பவனே, உன் திருவடிகளை எனக்கு, எனக்கு மட்டுமே அருள்வாயாக.

பதவுரை

ஆவதோ மெய்யே
இது உண்மையாகுமோ?
அரு நரகு
கொடிய நரகங்கள்
வான் உயர் இன்பம்
சுவர்க்கத்தின் உயர்ந்த இன்பம்
தெளிதொறும்
ஒவ்வொரு முறை தெளிவாகக் காணும்போதும்
அஞ்சுவன்
நான் அஞ்சுகிறேன்
மன்னி வீற்றிருந்தாய்
என்றும் நிலைத்து வீற்றிருப்பவனே
அருளு நின் தாள்களை எனக்கே
உன் திருவடிகளை எனக்கு மட்டுமே அருள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.1.10 · நாலாயிரத்தில் 3572-ஆம் பாசுரம்

தாள்களை எனக்கே தலைத்தலைச் சிறப்பத்தந்த பேர் உதவிக் கைம்மாறாத்தோள்களை ஆரத் தழுவி என் உயிரைஅற விலை செய்தனன் சோதீதோள்கள் ஆயிரத்தாய் முடிகள் ஆயிரத்தாய்துணைமலர்க் கண்கள் ஆயிரத்தாய்தாள்கள் ஆயிரத்தாய் பேர்கள் ஆயிரத்தாய்தமியனேன் பெரிய அப்பனே

பொருள்

ஒவ்வொரு முறையும் மேலும் அதிசயமாக உன் திருவடிகளை எனக்குத் தந்த பெரும் உதவிக்காக, உன் தோள்களை முழுமையாகத் தழுவிக்கொண்டு, அதற்குக் கைம்மாறாக என் உயிரையே முழுவதும் விலையாகக் கொடுத்துவிட்டேன், ஒளிமயமானவனே! ஆயிரம் தோள்களும், ஆயிரம் திருமுடிகளும், ஆயிரம் இணை மலர்க் கண்களும், ஆயிரம் திருவடிகளும், ஆயிரம் திருநாமங்களும் உடையவனே! வேறு யாருமில்லாத எனக்குப் பெரிய அப்பனே!

பதவுரை

தலைத்தலைச் சிறப்ப
ஒவ்வொரு முறையும் மேலும் அதிசயமாக
பேர் உதவிக் கைம்மாறா
பெரும் உதவிக்குக் கைம்மாறாக
அற விலை செய்தனன்
அதை முழுவதும் விலையாகக் கொடுத்தேன்
சோதீ
ஒளிமயமானவனே
துணைமலர்க் கண்கள்
இணை மலர்க் கண்கள்
தமியனேன்
வேறு யாருமில்லாத தனியனான நான்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.1.11 · நாலாயிரத்தில் 3573-ஆம் பாசுரம்

பெரிய அப்பனை பிரமன் அப்பனைஉருத்திரன் அப்பனை முனிவர்க்குஉரிய அப்பனை அமரர் அப்பனைஉலகுக்கு ஓர் தனி அப்பன் தன்னைபெரிய வண் குருகூர் வண் சடகோபன்பேணின ஆயிரத்துள்ளும்உரிய சொல் மாலை இவையும் பத்து இவற்றால்உய்யலாம் தொண்டீர்! நங்கட்கே

பொருள்

பெரிய அப்பன், பிரமனுக்கு அப்பன், ருத்ரனுக்கு அப்பன், முனிவர்களுக்கு உரிய அப்பன், அமரர்களுக்கு அப்பன், உலகம் முழுவதற்கும் ஒப்பில்லாத ஒரே அப்பன் ஆன அவனைப் பற்றி, பெருமையும் வளமும் மிக்க குருகூரின் சடகோபர் (நம்மாழ்வார்) அன்புடன் ஆயிரம் பாசுரங்களைப் பாடினார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தும் தகுந்த சொற்களாலான மாலை. எம்பெருமானின் அடியார்களே, இவற்றால் நாம் உய்யலாம்.

பதவுரை

பிரமன் அப்பனை
பிரமனுக்கு அப்பனை
உருத்திரன் அப்பனை
ருத்ரனுக்கு (சிவனுக்கு) அப்பனை
உலகுக்கு ஓர் தனி அப்பன்
உலகுக்கு ஒப்பில்லாத ஒரே அப்பன்
வண் குருகூர்
வளமான திருக்குருகூர்
உரிய சொல் மாலை
தகுந்த சொற்களாலான மாலை
உய்யலாம் தொண்டீர்
அடியார்களே, நாம் உய்யலாம்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.