உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← திருவாய்மொழி முழுவதும்

திருவாய்மொழி 8.2

8-ஆம் பத்து · திருமொழி 8.2 · 11 பாசுரங்கள்

திருவாய்மொழி 8.2.1 · நாலாயிரத்தில் 3574-ஆம் பாசுரம்

நங்கள் வரிவளை ஆயங்காளோநம்முடை ஏதலர் முன்பு நாணிநுங்கட்கு யான் ஒன்று உரைக்கும் மாற்றம்நோக்குகின்றேன் எங்கும் காணமாட்டேன்சங்கம் சரிந்தன சாய் இழந்தேன்தட முலை பொன் நிறமாய்த் தளர்ந்தேன்வெங்கண் பறவையின் பாகன் எங்கோன்வேங்கடவாணனை வேண்டிச் சென்றே

பொருள்

(ஆழ்வார், காதல் கொண்ட ஒரு பெண்ணாகத் தன் தோழிகளிடம் சொல்கிறார்.) வரி வளையல்கள் அணிந்த என் தோழிகளே! நமக்கு எதிரானவர்கள் முன்னால் வெட்கி, உங்களிடம் ஒன்றைச் சொல்ல எல்லா இடங்களிலும் வழி தேடுகிறேன்; கிடைக்கவில்லை. கொடிய கண்களுடைய பறவையைச் செலுத்துபவனான, திருவேங்கடத்தில் வாழும் என் எம்பெருமானுக்காக ஏங்கிச் சென்றது முதல், என் சங்கு வளையல்கள் நழுவிவிட்டன, என் பொலிவு போய்விட்டது, நிறைந்த என் மார்பகங்கள் பொன்னிறப் பசலை பூத்துவிட்டன, நான் மெலிந்துவிட்டேன்.

பதவுரை

வரிவளை ஆயங்காளோ
வரி வளையல்கள் அணிந்த தோழிகளே
ஏதலர் முன்பு நாணி
எதிரானவர்கள் முன்னால் வெட்கி
சங்கம் சரிந்தன
என் சங்கு வளையல்கள் நழுவின
சாய் இழந்தேன்
என் பொலிவை இழந்தேன்
பொன் நிறமாய்
பிரிவின் பசலையால் பொன்னிறமாகி
வெங்கண் பறவையின் பாகன்
கொடிய கண்களுடைய பறவையான கருடனைச் செலுத்துபவன்
வேங்கடவாணனை
திருவேங்கடத்தில் வாழும் எம்பெருமானை
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.2.2 · நாலாயிரத்தில் 3575-ஆம் பாசுரம்

வேண்டிச் சென்று ஒன்று பெறுகிற்பாரில்என்னுடைத் தோழியர் நுங்கட்கேலும்ஈண்டு இது உரைக்கும் படியை அந்தோகாண்கின்றிலேன் இடராட்டியேன் நான்காண் தகு தாமரைக் கண்ணன் கள்வன்விண்ணவர் கோன் நங்கள் கோனைக் கண்டால்ஈண்டிய சங்கும் நிறைவும் கொள்வான்எத்தனை காலம் இளைக்கின்றேனே

பொருள்

மற்றவர்கள் போய் வேண்டி ஏதாவது பெற்றுக்கொண்டு வருகிறார்கள்; நானோ போய் இழந்துவிட்டேன். ஐயோ, துயரப்படும் நான், தோழிகளே, உங்களிடம்கூட இதை இங்கே சொல்ல வழி காணவில்லை. அவன் ஒரு கள்வன்: காண்பதற்கு அழகிய தாமரைக் கண்ணனான கண்ணன், வானோர்களின் அரசன், நம் எம்பெருமான். அவனை மட்டும் காண முடிந்தால்! நெருக்கமாக அணிந்த என் வளையல்களையும் என் நிறையையும் மீண்டும் பெற, நான் இன்னும் எத்தனை காலம் மெலிய வேண்டும்?

பதவுரை

வேண்டிச் சென்று
வேண்டிக்கொண்டு போய்
இடராட்டியேன்
துயரப்படும் நான்
காண் தகு தாமரைக் கண்ணன்
காண்பதற்குத் தகுந்த தாமரைக் கண்ணன்
கள்வன்
கள்வன்
விண்ணவர் கோன்
வானோர்களின் அரசன்
நிறைவும்
என் நிறையும், என் கட்டுப்பாடும்
எத்தனை காலம் இளைக்கின்றேனே
எத்தனை காலம் மெலிவேன்?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.2.3 · நாலாயிரத்தில் 3576-ஆம் பாசுரம்

காலம் இளைக்கில் அல்லால் வினையேன்நான் இளைக்கின்றிலன் கண்டுகொள்மின்ஞாலம் அறியப் பழி சுமந்தேன்நல் நுதலீர் இனி நாணித் தான் என்நீல மலர் நெடும் சோதி சூழ்ந்தநீண்ட முகில் வண்ணன் கண்ணன் கொண்டகோல வளையொடும் மாமை கொள்வான்எத்தனை காலமும் கூடச் சென்றே?

பொருள்

காலமே சோர்ந்துபோகலாம்; ஆனால் பாவியான நான் இதில் சோர்ந்துபோக மாட்டேன்; நீங்களே பாருங்கள். உலகமே அறியும் பழியைச் சுமந்துவிட்டேன்; அழகிய நெற்றியுடைய பெண்களே, இனி நாணத்தால் என்ன பயன்? நீல மலர்கள் போன்ற உயர்ந்த ஒளியில் மூடிய, நீண்ட மழைமேக நிறமுடைய கண்ணன் என் அழகிய வளையல்களையும் என் கருத்த பொலிவையும் எடுத்துக்கொண்டான். எவ்வளவு காலம் ஆனாலும், அவற்றை மீட்க நான் போய் அவனுடன் சேர்வேன்.

பதவுரை

காலம் இளைக்கில் அல்லால்
காலம் மட்டுமே சோர்ந்துபோகலாம்
ஞாலம் அறியப் பழி சுமந்தேன்
உலகம் அறியும் பழியைச் சுமந்தேன்
நல் நுதலீர்
அழகிய நெற்றியுடைய பெண்களே
நீல மலர் நெடும் சோதி
நீல மலர்கள் போன்ற உயர்ந்த ஒளி
முகில் வண்ணன்
மழைமேக நிறமுடையவன்
மாமை
அவள் மேனியின் கருத்த பொலிவு
கூடச் சென்றே
அவனுடன் சேரச் சென்று
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.2.4 · நாலாயிரத்தில் 3577-ஆம் பாசுரம்

கூடச் சென்றேன் இனி என் கொடுக்கேன்?கோல்வளை நெஞ்சத் தொடக்கம் எல்லாம்பாடு அற்று ஒழிய இழந்து வைகல்பல்வளையார்முன் பரிசு அழிந்தேன்மாடக் கொடி மதிள் தென் குளந்தைவண் குடபால் நின்ற மாயக் கூத்தன்ஆடல் பறவை உயர்த்த வெல் போர்ஆழிவலவனை ஆதரித்தே

பொருள்

அவனுடன் சேரப் போனேன்; இனி நான் கொடுக்க என்ன இருக்கிறது? என் வட்ட வளையல்களும், என் நெஞ்சும், மற்ற எல்லாமும் முழுவதுமாக, நிரந்தரமாக எனக்கு இழந்துபோயின; நாள்தோறும் பல வளையல்கள் அணிந்த பெண்களின் முன்னால் என் மதிப்பை இழக்கிறேன். கோபுர மாளிகைகளும் கொடிகள் பறக்கும் மதில்களும் உடைய அழகிய தென் திருக்குளந்தையில் நிற்கும் மாயக் கூத்தனுக்காக, ஆடும் பறவையான கருடனைக் கொடியாக உயர்த்தியவனுக்காக, வலக்கையில் சக்கரம் ஏந்திய வெற்றியாளனுக்காக ஏங்கியதால் இவை எல்லாம்.

பதவுரை

இனி என் கொடுக்கேன்
இனி நான் என்ன கொடுப்பேன்?
பாடு அற்று ஒழிய
ஒன்றும் மிஞ்சாமல் முழுவதும்
பரிசு அழிந்தேன்
என் மதிப்பை இழந்தேன்
தென் குளந்தை
தென் திருக்குளந்தை (பெருங்குளம்)
மாயக் கூத்தன்
மாயக் கூத்தன், திருக்குளந்தை எம்பெருமான்
ஆடல் பறவை
ஆடும் பறவையான கருடன்
ஆழிவலவனை
வலக்கையில் சக்கரம் ஏந்தியவனை
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.2.5 · நாலாயிரத்தில் 3578-ஆம் பாசுரம்

ஆழிவலவனை ஆதரிப்பும்ஆங்கு அவன் நம்மில் வரவும் எல்லாம்தோழியர்காள் நம் உடையமேதான்?சொல்லுவதோ இங்கு அரியதுதான்ஊழிதோறு ஊழி ஒருவனாகநன்கு உணர்வார்க்கும் உணரலாகாச்சூழல் உடைய சுடர் கொள் ஆதித்தொல்லை அம் சோதி நினைக்குங்காலே?

பொருள்

வலக்கையில் சக்கரம் ஏந்தியவனுக்காக நான் கொள்ளும் ஏக்கமும், அவன் நம்மிடம் வருவதும்: தோழிகளே, இவற்றில் ஏதாவது நம் கையில் இருக்கிறதா? யுகம்தோறும் தனியாக நிற்கும், அவனை நன்கு அறிந்தவர்களாலும் பிடிக்க முடியாத வழிகளையுடைய, அந்தத் தொன்மையான அழகிய ஒளியை, ஒளிரும் முதல் காரணனை நினைக்கும்போது, இங்கே அதைப் பற்றிப் பேசுவதே கடினம்.

பதவுரை

ஆதரிப்பும்
அவனுக்காக நான் கொள்ளும் ஏக்கமும்
நம் உடையமேதான்
இது நம் கையில் உள்ளதா?
ஊழிதோறு ஊழி
யுகம்தோறும்
உணரலாகாச் சூழல்
பிடிக்க முடியாத வழிகள்
தொல்லை அம் சோதி
தொன்மையான அழகிய ஒளி
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.2.6 · நாலாயிரத்தில் 3579-ஆம் பாசுரம்

தொல்லை அம் சோதி நினைக்குங்கால் என்சொல் அளவு அன்று இமையோர் தமக்கும்எல்லை இலாதன கூழ்ப்புச் செய்யும்அத் திறம் நிற்க எம் மாமை கொண்டான்அல்லி மலர்த் தண் துழாயும் தாரான்ஆர்க்கு இடுகோ இனிப் பூசல்? சொல்லீர்!வல்லி வள வயல் சூழ் குடந்தைமா மலர்க்கண் வளர்கின்ற மாலே

பொருள்

அந்தத் தொன்மையான அழகிய ஒளியை நினைக்கும்போது, அது என் சொல்லுக்கு அப்பாற்பட்டது; அமரர்களுக்கும் அது முடிவில்லாத மயக்கத்தைத் தருகிறது. அது இருக்கட்டும். என் கருத்த பொலிவை எடுத்துக்கொண்டவன், குளிர்ந்த துளசியும் இதழ் மலர்களும் கொண்ட தன் மாலையைக்கூட எனக்குத் தரமாட்டான். இனி நான் யாரிடம் முறையிடுவேன்? சொல்! கொடிகள் நிறைந்த வளமான வயல்கள் சூழ்ந்த திருக்குடந்தையில் பெரிய மலர்க் கண்களுடன் பள்ளிகொண்டிருக்கும் மாலே!

பதவுரை

சொல் அளவு அன்று
சொல்லின் அளவுக்கு அப்பாற்பட்டது
இமையோர் தமக்கும்
இமையாத தேவர்களுக்கும்
கூழ்ப்புச் செய்யும்
மயக்கத்தைத் தரும்
தண் துழாயும் தாரான்
குளிர்ந்த துளசியைக்கூடத் தரமாட்டான்
ஆர்க்கு இடுகோ இனிப் பூசல்
இனி நான் யாரிடம் முறையிடுவேன்?
குடந்தை
திருக்குடந்தை (கும்பகோணம்)
மா மலர்க்கண் வளர்கின்ற மாலே
பெரிய மலர்க் கண்களுடன் பள்ளிகொண்டிருக்கும் மாலே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.2.7 · நாலாயிரத்தில் 3580-ஆம் பாசுரம்

மால் அரி கேசவன் நாரணன் சீமாதவன்கோவிந்தன் வைகுந்தன் என்று என்றுஓலம் இட என்னைப் பண்ணி விட்டிட்டுஒன்றும் உருவும் சுவடும் காட்டான்ஏல மலர்க்குழல் அன்னைமீர்காள்என்னுடைத் தோழியர்காள் என் செய்கேன்?காலம் பல சென்றும் காண்பது ஆணைஉங்களோடு எங்கள் இடை இல்லையே

பொருள்

'மாலே, ஹரியே, கேசவா, நாராயணா, ஸ்ரீ மாதவா, கோவிந்தா, வைகுந்தா' என்று மீண்டும் மீண்டும் என்னைக் கதறச் செய்து, பிறகு தன் வடிவையோ ஒரு சுவட்டையோகூட, எதையும் காட்டாமல் என்னை விட்டுவிட்டான். மணமுள்ள மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கூந்தலுடைய அன்னைமீர், என் தோழிகளே, நான் என்ன செய்வேன்? பல யுகங்கள் கழிந்தாலும், அவனைக் காண்பேன் என்று ஆணையிடுகிறேன். இனி உங்களுக்கும் எனக்கும் இடையே ஒன்றுமில்லை.

பதவுரை

என்று என்று ஓலம் இட
மீண்டும் மீண்டும் கதற
பண்ணி விட்டிட்டு
அப்படிச் செய்து பிறகு விட்டுவிட்டான்
உருவும் சுவடும் காட்டான்
வடிவையும் சுவட்டையும் காட்டான்
ஏல மலர்க்குழல்
மணமுள்ள மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கூந்தல்
காண்பது ஆணை
அவனைக் காண்பேன் என்று ஆணையிடுகிறேன்
எங்கள் இடை இல்லையே
இனி நமக்கிடையே ஒன்றுமில்லை
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.2.8 · நாலாயிரத்தில் 3581-ஆம் பாசுரம்

இடை இல்லை யான் வளர்த்த கிளிகாள்பூவைகள்காள் குயில்காள் மயில்காள்!உடைய நம் மாமையும் சங்கும் நெஞ்சும்ஒன்றும் ஒழிய ஒட்டாது கொண்டான்அடையும் வைகுந்தமும் பாற்கடலும்அஞ்சன வெற்பும் அவை நணியகடையறப் பாசங்கள் விட்டபின்னைஅன்றி அவன் அவை காண்கொடானே

பொருள்

இனி நமக்கிடையே ஒன்றுமில்லை, நான் வளர்த்த கிளிகளே, பூவைகளே, குயில்களே, மயில்களே! அவன் நம் கருத்த பொலிவையும், வளையல்களையும், நெஞ்சையும், ஒன்றும் மிஞ்சவிடாமல் எடுத்துக்கொண்டான். அவன் உறையும் வைகுந்தமும், பாற்கடலும், அஞ்சனம் போல் கருத்த மலையும் போதுமான அளவு அருகிலேயே இருக்கின்றன; ஆனாலும் எல்லாப் பற்றுகளும் முழுவதுமாக விடப்படும் வரை அவற்றைக் காணவிடமாட்டான்.

பதவுரை

யான் வளர்த்த கிளிகாள்
நான் வளர்த்த கிளிகளே
பூவைகள்காள்
பூவைகளே
ஒழிய ஒட்டாது கொண்டான்
ஒன்றும் மிஞ்சவிடாமல் எடுத்துக்கொண்டான்
அஞ்சன வெற்பும்
அஞ்சனம் போல் கருத்த மலையும்
கடையறப் பாசங்கள் விட்டபின்னை
எல்லாப் பற்றுகளும் முழுவதுமாக விடப்பட்ட பிறகே
காண்கொடானே
அவற்றைக் காணவிடமாட்டான்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.2.9 · நாலாயிரத்தில் 3582-ஆம் பாசுரம்

காண்கொடுப்பான் அல்லன் ஆர்க்கும் தன்னைகைசெய் அப்பாலது ஓர் மாயம் தன்னால்மாண் குறள் கோல வடிவு காட்டிமண்ணும் விண்ணும் நிறைய மலர்ந்தசேண் சுடர்த் தோள்கள் பல தழைத்ததேவ பிராற்கு என் நிறைவினோடுநாண் கொடுத்தேன் இனி என் கொடுக்கேன்என்னுடை நல் நுதல் நங்கைமீர்காள்?

பொருள்

அவன் யாருக்கும் தன்னைக் காட்டுபவன் அல்லன். ஆனாலும் எண்ணற்ற அதிசயத்தால், மாட்சிமையான குறளனின் அழகிய வடிவைக் காட்டி, பிறகு மண்ணும் விண்ணும் நிறையும்படி வளர்ந்தான்; நெடுந்தொலைவு நீளும் ஒளிரும் அவன் பல தோள்கள் கிளைகள் போல் பரவின. அந்தத் தெய்வமான எம்பெருமானுக்கு என் நாணத்தையும் என் நிறையையும் கொடுத்துவிட்டேன்; அழகிய நெற்றியுடைய நங்கைமீர், இனி நான் கொடுக்க என்ன மிஞ்சியிருக்கிறது?

பதவுரை

காண்கொடுப்பான் அல்லன்
தன்னைக் காட்டுபவன் அல்லன்
மாண் குறள் கோல வடிவு
மாட்சிமையான குறளனின் (வாமனனின்) அழகிய வடிவு
மண்ணும் விண்ணும் நிறைய மலர்ந்த
மண்ணும் விண்ணும் நிறையும்படி வளர்ந்த
தோள்கள் பல தழைத்த
கிளைகள் போல் பரவிய பல தோள்கள்
நாண் கொடுத்தேன்
என் நாணத்தைக் கொடுத்தேன்
நங்கைமீர்காள்
நங்கைமீர்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.2.10 · நாலாயிரத்தில் 3583-ஆம் பாசுரம்

என்னுடை நல் நுதல் நங்கைமீர்காள்யான் இனிச் செய்வது என் என் நெஞ்சு என்னைநின் இடையேன் அல்லேன் என்று நீங்கிநேமியும் சங்கும் இருகைக் கொண்டுபல் நெடும் சூழ் சுடர் ஞாயிற்றோடுபால் மதி ஏந்தி ஓர் கோல நீலநல் நெடும் குன்றம் வருவது ஒப்பான்நாள் மலர்ப் பாதம் அடைந்ததுவே

பொருள்

அழகிய நெற்றியுடைய நங்கைமீர், இனி நான் என்ன செய்வேன்? 'இனி நான் உன் பக்கம் இல்லை' என்று சொல்லி என் நெஞ்சு என்னை விட்டுப் போய்விட்டது; நீண்ட கதிர்கள் பல உடைய சூரியனையும் பால் போன்ற வெண்மதியையும் ஏந்திக்கொண்டு நம்மை நோக்கி வரும் அழகிய உயர்ந்த நீல மலை போல, சக்கரத்தையும் சங்கையும் இரு கைகளில் ஏந்திய அவனுடைய புதிய மலர் போன்ற திருவடிகளுக்குப் போய்விட்டது.

பதவுரை

நின் இடையேன் அல்லேன்
இனி நான் உன் பக்கம் இல்லை
நேமியும் சங்கும்
சக்கரமும் சங்கும்
சுடர் ஞாயிற்றோடு
ஒளிரும் சூரியனுடன்
பால் மதி ஏந்தி
பால் போன்ற வெண்மதியை ஏந்தி
நீல நல் நெடும் குன்றம்
அழகிய உயர்ந்த நீல மலை
நாள் மலர்ப் பாதம்
புதிதாக மலர்ந்த மலர் போன்ற திருவடிகள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.2.11 · நாலாயிரத்தில் 3584-ஆம் பாசுரம்

பாதம் அடைவதன் பாசத்தாலேமற்றவன் பாசங்கள் முற்ற விட்டுகோது இல் புகழ்க் கண்ணன் தன் அடிமேல்வண் குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்னதீது இல் அந்தாதி ஓர் ஆயிரத்துள்இவையும் ஓர் பத்து இசையொடும் வல்லார்ஆதும் ஓர் தீது இலர் ஆகி இங்கும்அங்கும் எல்லாம் அமைவார்கள் தாமே

பொருள்

அவன் திருவடிகளை அடையும் ஏக்கமாகிய பற்றால் கட்டுண்டு, மற்ற எல்லாப் பற்றுகளையும் விட்டு, வளமான குருகூரின் சடகோபர் (நம்மாழ்வார்) களங்கமற்ற புகழுடைய கண்ணனின் திருவடிகளில் குறையற்ற ஆயிரம் பாசுரங்களாலான இந்த அந்தாதியைப் பாடினார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தையும் இசையோடு பாட வல்லவர்கள் எல்லாத் தீமைகளிலிருந்தும் விடுபட்டு, இங்கேயும் அங்கேயும் எல்லாவற்றிலும் நிறைவு பெறுவார்கள்.

பதவுரை

பாதம் அடைவதன் பாசத்தாலே
அவன் திருவடிகளை அடையும் ஏக்கமாகிய பற்றால்
பாசங்கள் முற்ற விட்டு
மற்ற எல்லாப் பற்றுகளையும் முழுவதும் விட்டு
கோது இல் புகழ்
களங்கமற்ற புகழ்
தீது இல் அந்தாதி
குறையற்ற அந்தாதி, ஒரு பாசுரத்தின் முடிவில் அடுத்தது தொடங்குவது
இசையொடும் வல்லார்
இசையோடு பாட வல்லவர்கள்
இங்கும் அங்கும்
இங்கேயும் மறுஉலகிலும்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.