திருவாய்மொழி 5.4.1 · நாலாயிரத்தில் 3266-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(இரவில் தனியாகப் பெருமானுக்காக ஏங்கும் ஒரு பெண்ணாக ஆழ்வார் பேசுகிறார்.) ஊர் முழுவதும் உறங்குகிறது; உலகம் முழுவதும் நள்ளிருளில் கிடக்கிறது; எல்லா நீர்நிலைகளும் அசைவின்றித் தெளிந்துவிட்டன; இந்த ஒரே இரவு நீண்டுகொண்டே போகிறது. முன்பு உலகம் முழுவதையும் விழுங்கிய, அரவணையில் பள்ளிகொள்ளும் நம் பெருமான் வராவிட்டால், ஐயோ, வலிய வினைகளால் பிடிக்கப்பட்ட என் உயிரை இனி யார் காப்பார்?
பதவுரை
- ஊர் எல்லாம் துஞ்சி
- ஊர் முழுவதும் உறங்கி
- நள் இருள் ஆய்
- நள்ளிருளாகி
- நீர் எல்லாம் தேறி
- எல்லா நீரும் அசைவின்றித் தெளிந்து
- ஓர் நீள் இரவு
- ஒரே நீண்ட இரவு
- பார் எல்லாம் உண்ட
- உலகம் முழுவதையும் விழுங்கிய
- பாம்பு அணையான்
- அரவணையில் பள்ளிகொள்பவன்
- வல்வினையேன்
- வலிய வினைகளால் பிடிக்கப்பட்ட நான்
திருவாய்மொழி 5.4.2 · நாலாயிரத்தில் 3267-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இனி என் உயிரை யார் காப்பார்? ஆழ்ந்த கடலையும் பூமியையும் வானத்தையும் மூடிக்கொண்டு, இந்த ஒரே கொடிய இரவு பெரிய உருக்குலைந்த ஒன்றாக வீங்கி நீண்டுகொண்டே போகிறது. நீலக் காவி மலர் வண்ணனான என் கண்ணன் வராவிட்டால், என் நெஞ்சே, பாவியான எனக்கு நீயும் துணையாக இல்லையே.
பதவுரை
- ஆவி காப்பார் இனி யார்?
- இனி என் உயிரை யார் காப்பார்?
- மா விகாரம் ஆய்
- பெரிய உருக்குலைந்த ஒன்றாகி
- ஓர் வல் இரவு
- ஒரே கொடிய இரவு
- காவி சேர் வண்ணன்
- நீலக் காவி மலர் போன்ற நிறமுடையவன்
- பாங்கு அல்லையே
- நீயும் என் பக்கம் இல்லையே
திருவாய்மொழி 5.4.3 · நாலாயிரத்தில் 3268-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பார், என் நெஞ்சே, நீ என் பக்கம் இல்லை; நீண்ட இரவு ஒரு கணமும் ஓயாமல் ஒரு யுகமாக நீண்டுவிட்டது. கடுமையாகச் சுட்டெரிக்கும் வில்லையுடைய, காகுத்த குலத்து ராமனான என் காகுத்தன் வராவிட்டால், பெண்ணாகப் பிறந்து வலிய வினைகளால் பிடிக்கப்பட்ட நான், இறப்பது எப்படி என்றுகூட அறியேன்.
பதவுரை
- ஓயும் பொழுது இன்றி
- ஒரு கணமும் ஓயாமல்
- ஊழி ஆய் நீண்டதால்
- ஒரு யுகமாக நீண்டுவிட்டது
- காயும் கடும் சிலை
- கடுமையாகச் சுட்டெரிக்கும் வில்
- காகுத்தன்
- காகுத்த குலத்து ராமனான காகுத்தன்
- மாயும் வகை அறியேன்
- இறப்பது எப்படி என்று அறியேன்
- பெண் பிறந்தே
- பெண்ணாகப் பிறந்து
திருவாய்மொழி 5.4.4 · நாலாயிரத்தில் 3269-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“பெண்ணாகப் பிறந்தவர்களுக்கு வரும் பெருந்துயரத்தைக் காணப் பொறுக்கேன்” என்று சொல்வது போல, ஒளிரும் சூரியனும் தன்னை மறைத்துக்கொண்டு வர மறுக்கிறான். அகன்ற கண்களும் சிவந்த இதழ்களும் உடைய, இந்தப் பூமியை அளந்த நம் கரிய ஏறு வராவிட்டால், அளவிட முடியாத என் மன நோயை யார் தீர்ப்பார்?
பதவுரை
- பெரும் துயர் காண்கிலேன்
- பெருந்துயரத்தைக் காணப் பொறுக்கேன்
- ஒண் சுடரோன்
- ஒளிரும் சூரியன்
- இம் மண் அளந்த
- இந்தப் பூமியை அளந்த
- கார் ஏறு
- கரிய ஏறு
- எண் பெரிய சிந்தை நோய்
- அளவிட முடியாத மன நோய்
திருவாய்மொழி 5.4.5 · நாலாயிரத்தில் 3270-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என்னை யார் கவனித்துக்கொள்வார்? என் அன்னையரும் தோழிகளும், “உனக்கு என்ன ஆயிற்று?” என்றுகூடக் கேட்காமல், நீண்ட இரவு முழுவதும் உறங்குகின்றனர். மழைமேகம் போலக் கரிய திருமேனியுடைய நம் கண்ணன் வரவில்லை; எனக்குப் பின்னால் நிற்கும் இந்தப் பெரிய வேதனையோ, வலிய வினைகளால் பிடிக்கப்பட்ட என்னை இறக்கவும் விடுவதில்லை.
பதவுரை
- ஆர் என்னை ஆராய்வார்?
- என்னை யார் கவனித்துக்கொள்வார்?
- நீர் என்னே என்னாதே
- எனக்கு என்ன ஆயிற்று என்று கேட்காமல்
- நீள் இரவும் துஞ்சுவரால்
- நீண்ட இரவு முழுவதும் உறங்குகின்றனர்
- கார் அன்ன மேனி
- மழைமேகம் போலக் கரிய திருமேனி
- மாயாதால்
- இறக்கவும் விடாது
திருவாய்மொழி 5.4.6 · நாலாயிரத்தில் 3271-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எனக்குப் பின்னால் நின்று, காதல் நோய் என் நெஞ்சைக் கொடுமையாக வதைக்கிறது; எனக்கு முன்னால் நின்று, யுகம் போல நீண்ட இரவு, என் கண்கள் குருடாகும்படி என்னை மூடிக்கொண்டது. எப்போதும் தயாராக இருக்கும் சக்கரத்தையுடைய என் மாயப் பெருமான் வராவிட்டால், நீண்டு கிடக்கும் என் இந்த உயிரை இங்கே யார் காப்பார்?
பதவுரை
- காதல் நோய்
- காதல் நோய்
- பெரிது அடுமால்
- கொடுமையாக வதைக்கிறது
- இரா ஊழி
- யுகம் போல நீண்ட இரவு
- கண் புதைய மூடிற்றால்
- கண்கள் குருடாகும்படி மூடிக்கொண்டது
- மன் நின்ற சக்கரத்து
- எப்போதும் தயாராக இருக்கும் சக்கரத்தையுடைய
- நீள் ஆவி
- நீண்டு கிடக்கும் இந்த உயிர்
திருவாய்மொழி 5.4.7 · நாலாயிரத்தில் 3272-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இங்கே என்னை யார் காப்பார்? இரவு அடர்ந்த இருளின் நுண்துளிகளாகச் சொட்டி, வெகுதூரம் நீளும் யுகம் போலத் தொடர்கிறது. இப்படிப்பட்ட இரவில், தூய பால் போன்ற வெண்சங்கையும் சக்கரத்தையும் ஏந்தியவன் தோன்றாவிட்டால், தெய்வங்களே, நெருப்பைப் போல எரிக்கும் வலிய வினைகளையுடைய நான் என்ன செய்வேன்?
பதவுரை
- கங்கு இருளின் நுண் துளி ஆய்
- அடர்ந்த இருளின் நுண்துளிகளாக
- சேண் பாலது ஊழி ஆய்
- வெகுதூரம் நீளும் யுகம் போல
- கங்குல்வாய்
- இரவில்
- தூப் பால வெண் சங்கு
- தூய பால் போன்ற வெண்சங்கு
- தீப் பால வல்வினையேன்
- நெருப்பைப் போல எரிக்கும் வலிய வினைகளையுடைய நான்
- தெய்வங்காள்
- தெய்வங்களே
திருவாய்மொழி 5.4.8 · நாலாயிரத்தில் 3273-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தெய்வங்களே, நான் என்ன செய்வேன்? ஒரே இரவு ஏழு யுகங்களாகிவிட்டது; அது உறுதியாக வந்து, இங்கே நின்று, என் உயிரைத் தேய்க்கிறது. கையில் தயாராக இருக்கும் சக்கரத்தையுடைய என் கண்ணன் வராவிட்டால், என்னைத் தடவும் குளிர்ந்த தென்றலும் கொடிய நெருப்பைவிட அதிகமாகச் சுட்டெரிக்கிறது.
பதவுரை
- ஓர் இரவு ஏழ் ஊழி ஆய்
- ஒரே இரவு ஏழு யுகங்களாகி
- ஆவி மெலிவிக்கும்
- என் உயிரைத் தேய்க்கிறது
- கைவந்த சக்கரத்து
- கையில் தயாராக இருக்கும் சக்கரத்தையுடைய
- தைவந்த தண் தென்றல்
- என்னைத் தடவும் குளிர்ந்த தென்றல்
- வெம் சுடரில் தான் அடுமே
- கொடிய நெருப்பைவிட அதிகமாகச் சுடுகிறது
திருவாய்மொழி 5.4.9 · நாலாயிரத்தில் 3274-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அது கொடிய நெருப்பைவிட அதிகமாகச் சுடுகிறது. பெருகும் இருள் நுண்துளிகளாக விழுகிறது; சுடும் ஒளிமிக்க சூரியனின் அழகிய உயர்ந்த தேர் தோன்றவில்லை. சிவந்த ஒளிமிக்க தாமரைக் கண்களையுடைய என் அன்புப் பெருமானும் வரவில்லை. இனி என் நெஞ்சின் வேதனையை யார் முடிப்பார்? நான் இங்கே நின்று உருகிக்கொண்டிருக்கிறேன்.
பதவுரை
- வீங்கு இருளின்
- பெருகும் இருளின்
- வெய்யோன்
- சுடும் சூரியன்
- அணி நெடும் தேர்
- அழகிய உயர்ந்த தேர்
- செஞ் சுடர்த் தாமரைக்கண்
- சிவந்த ஒளிமிக்க தாமரைக் கண்கள்
- செல்வனும்
- திருமகளுடைய அன்புப் பெருமானும்
- நின்று உருகுகின்றேனே
- நான் இங்கே நின்று உருகுகிறேன்
திருவாய்மொழி 5.4.10 · நாலாயிரத்தில் 3275-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நான் இங்கே நின்று உருகுவது போலவே, பரந்த வானமும் உருகி, இரவு முழுவதும் நுண்துளிகளாக விழுகிறது. ஆனாலும் உலகம், “அன்று பூமியை அளந்த பெருமான் வரவில்லை” என்று ஒருமுறைகூடச் சொல்வதில்லை. அது வெறுமனே உறங்குகிறது!
பதவுரை
- நெடு வானம்
- பரந்த வானம்
- உருகி நுண் துளி ஆய்
- உருகி நுண்துளிகளாக
- அன்று ஒருகால் வையம் அளந்த பிரான்
- அன்று ஒருமுறை பூமியை அளந்த பெருமான்
- ஒன்று ஒருகால் சொல்லாது
- ஒருமுறைகூடச் சொல்லாமல்
- உலகோ உறங்குமே
- உலகமோ வெறுமனே உறங்குகிறது
திருவாய்மொழி 5.4.11 · நாலாயிரத்தில் 3276-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உறங்குபவனைப் போல யோகத்தில் கிடக்கும் பெருமானைப் பற்றி, சிறந்த சோலைகள் சூழ்ந்த குருகூரின் சடகோபன், நம்மாழ்வார், பாடினார். அவர் பாடிய ஒளிரும் ஆயிரம் அந்தாதிப் பாசுரங்களுள் இந்தப் பத்தையும் அறிந்தவர்கள், இவ்வுலகை விட்டுச் செல்லும்போது வைகுந்தத்தை அடையாமல் எப்படி இருக்க முடியும்?
பதவுரை
- உறங்குவான் போல் யோகுசெய்த
- உறங்குபவனைப் போல யோகத்தில் கிடந்த
- சிறந்த பொழில் சூழ்
- சிறந்த சோலைகள் சூழ்ந்த
- நிறம் கிளர்ந்த அந்தாதி
- ஒளிரும் அந்தாதிப் பாசுரங்கள்
- இறந்து போய்
- இவ்வுலகை விட்டுச் செல்லும்போது
- வைகுந்தம் சேராவாறு எங்ஙனேயோ?
- வைகுந்தத்தை அடையாமல் எப்படி இருக்க முடியும்?
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.