திருவாய்மொழி 5.3.1 · நாலாயிரத்தில் 3255-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(ஆழ்வார் காதல்கொண்ட ஒரு பெண்ணாகத் தன் தோழியிடம் பேசுகிறார்.) குறையற்ற ஒளியான, சிவந்த இதழ்களையுடைய என் மணிமலையான, குற்றமே இல்லாத நற்குணமுடைய பெருமானான, முதலான ஆதிமூர்த்தியான அவனைத் தேடி, நான் வெளுத்து, அறிவையெல்லாம் இழந்துவிட்டேன். இன்னும் எத்தனை நாள் இப்படி வாழ வேண்டும்? தோழீ, ஊராரின் பழிச்சொல் இனி என்னை என்ன செய்யும்?
பதவுரை
- மாசு அறு சோதி
- குறையற்ற ஒளி
- மணிக்குன்றத்தை
- மணிமலையை
- ஆசு அறு சீலனை
- குற்றமே இல்லாத நற்குணமுடையவனை
- ஆதி மூர்த்தியை
- முதலான ஆதிமூர்த்தியை
- அறிவு இழந்து
- அறிவை இழந்து
- ஊரவர் கவ்வை
- ஊராரின் பழிச்சொல்
- தோழீ
- தோழீ
திருவாய்மொழி 5.3.2 · நாலாயிரத்தில் 3256-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தோழீ, ஊராரின் பழிச்சொல் இனி நம்மை என்ன செய்யும்? செந்தாமரை போன்ற கண்களையுடைய என் கண்ணன் என் நிறையையெல்லாம் கவர்ந்துகொண்டான். முன்பு இருந்த அழகிய மாந்தளிர் நிறத்தை இழந்தேன்; என் உடல் மெலிந்தது; என் சிவந்த இதழ்களிலும் கரிய கண்களிலும் பசலை படர்ந்துவிட்டது.
பதவுரை
- செய்ய தாமரைக் கண்ணன்
- செந்தாமரை போன்ற கண்களையுடைய கண்ணன்
- நிறை கொண்டான்
- என் நிறையைக் கவர்ந்துகொண்டான்
- மாமை இழந்து
- அழகிய மாந்தளிர் நிறத்தை இழந்து
- மேனி மெலிவு எய்தி
- உடல் மெலிந்து
- பயப்பு ஊர்ந்தவே
- பசலை படர்ந்துவிட்டது
திருவாய்மொழி 5.3.3 · நாலாயிரத்தில் 3257-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தன் மேல் உருண்டு வந்த சகடத்தை உதைத்த திருவடியை உடையவன், அரக்கியின் முலையைச் சிவந்த இதழ்களால் சுவைத்துக் குடித்தவன், என் நிறையைக் கவர்ந்துகொண்டான். மீண்டும் மீண்டும், அவனைத் தவிர வேறு எதைப் பற்றியும் எனக்கு ஒரு சொல்லும் இல்லை. முழுதும் எனக்கே உரிய என் தோழீ, ஊராரின் பழிச்சொல் என்ன செய்யும்?
பதவுரை
- ஊர்ந்த சகடம்
- உருண்டு வந்த சகடம், மாறுவேடத்தில் வந்த அசுரன்
- உதைத்த பாதத்தன்
- அதை உதைத்த திருவடியுடையவன்
- பேய்முலை
- அரக்கியான பூதனையின் முலை
- பேர்ந்தும் பெயர்ந்தும்
- மீண்டும் மீண்டும்
- அவனோடு அன்றி ஓர் சொல் இலேன்
- அவனைத் தவிர எனக்கு வேறு சொல் இல்லை
- தீர்ந்த என் தோழீ
- முழுதும் எனக்கே உரிய என் தோழீ
திருவாய்மொழி 5.3.4 · நாலாயிரத்தில் 3258-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் நெஞ்சம் என்னும் பெரிய வயலில், ஊராரின் பழிச்சொல் எருவாகவும், என் அன்னையின் கடிந்த சொல் நீராகவும் இருக்க, காதல் என்னும் ஈர விதை விதைக்கப்பட்டு முளைத்தது. அதைக் கடல் போலப் பெரிய காதலாக அவன் விளையச் செய்தான்: மழைமேகம் போலக் கரிய திருமேனியுடைய நம் கண்ணன். தோழீ, அவன் கொடியவன்!
பதவுரை
- எரு இட்டு
- எருவாக இட்டு
- அன்னை சொல் நீர் படுத்து
- அன்னையின் சொல்லை நீராகப் பாய்ச்சி
- ஈர நெல் வித்தி
- ஈர நெல் விதையை விதைத்து
- நெஞ்சப் பெருஞ் செய்யுள்
- நெஞ்சம் என்னும் பெரிய வயலில்
- காதல் கடல் புரைய
- கடல் போலப் பெரிய காதல்
- கடியனே
- அவன் கொடியவன்
திருவாய்மொழி 5.3.5 · நாலாயிரத்தில் 3259-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் கடுமையானவன், கொடியவன், தன் திருவடிகளால் உலகங்களைக் கொண்ட உயர்ந்த நெடுமால், யாரும் அறிய முடியாத திருமேனியுடைய அதிசயம். ஆனாலும் என் பிடிவாத நெஞ்சம் அவன் மேலேயே கிடக்கிறது. ஐயோ, உடுக்கை போல மெல்லிய இடையுடைய என் அப்பாவித் தோழீ, என் அன்னை என்ன செய்ய முடியும்?
பதவுரை
- கடியன் கொடியன்
- கடுமையானவன், கொடியவன்
- நெடிய மால்
- உயர்ந்த நெடுமால்
- உலகம் கொண்ட அடியன்
- திருவடிகளால் உலகங்களைக் கொண்டவன்
- அறிவு அரு மேனி
- அறிய முடியாத திருமேனி
- கொடிய என் நெஞ்சம்
- என் பிடிவாத நெஞ்சம்
- துடி கொள் இடை
- உடுக்கை போல மெல்லிய இடை
திருவாய்மொழி 5.3.6 · நாலாயிரத்தில் 3260-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் அன்னை என்ன செய்தால் என்ன? ஊரார் என்ன சொன்னால் என்ன? தோழிகளே, இனி என் மேல் நம்பிக்கை வைக்க வேண்டாம்: பழைய அமரர்களுக்கெல்லாம் முதல்வனான, வளமான துவாரகையின் மன்னனான, நீலமணி வண்ணனான வாசுதேவனின் வலையில் நான் அகப்பட்டுவிட்டேன்.
பதவுரை
- தோழிமீர்
- தோழிகளே
- ஆசை இல்லை
- இனி என் மேல் நம்பிக்கை இல்லை
- அகப்பட்டேன்
- நான் அகப்பட்டுவிட்டேன்
- முன்னை அமரர் முதல்வன்
- பழைய அமரர்களுக்கெல்லாம் முதல்வன்
- வண் துவராபதி மன்னன்
- வளமான துவாரகையின் மன்னன்
- வலையுளே
- அவனுடைய வலையில்
திருவாய்மொழி 5.3.7 · நாலாயிரத்தில் 3261-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் என்னைத் தன் வலையில் அகப்படுத்தி, என் நல்ல நெஞ்சத்தைத் தன்னிடம் அழைத்துக்கொண்டான். நல்ல ஆடைகள் அணிந்த தோழீ, அலைமோதும் கடலில் பள்ளிகொள்ளும் பெருமானை, சக்கரப் பிரானை, நம் கண்களாலேயே கண்டு, மற்றப் பெண்களுக்கு முன்னாலேயே அவனுக்குத் தலை வணங்க நம்மால் முடியுமா?
பதவுரை
- வலையுள் அகப்படுத்து
- என்னைத் தன் வலையில் அகப்படுத்தி
- நல் நெஞ்சம் கூவிக்கொண்டு
- என் நல்ல நெஞ்சத்தைத் தன்னிடம் அழைத்துக்கொண்டு
- அலை கடல் பள்ளி அம்மானை
- அலைமோதும் கடலில் பள்ளிகொள்ளும் பெருமானை
- ஆழிப்பிரான்
- சக்கரப் பிரான்
- தலையில் வணங்கவும்
- தலையால் வணங்கவும்
- தையலார் முன்பே
- மற்றப் பெண்களுக்கு முன்னாலேயே
திருவாய்மொழி 5.3.8 · நாலாயிரத்தில் 3262-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் அரக்கியின் முலையைக் குடித்தான், சகடத்தை உதைத்தான், மருத மரங்களுக்கு இடையே சென்று அவற்றை வேரோடு சாய்த்தான், பறவை அசுரனின் அலகைப் பிளந்தான், யானையைக் கொன்றான்: தூய புன்னகையும் தொண்டைப்பழம் போலச் சிவந்த இதழ்களும் உடைய பெருமான் அவன். தோழீ, நம் அன்னையர் நாணும்படி அவனை நாம் அடையும் நாள் எப்போது?
பதவுரை
- சகடம் பாய்ந்து
- சகடத்தை உதைத்து
- மருது இடை போய்
- மருத மரங்களுக்கு இடையே சென்று
- புள் வாய் பிளந்து
- பறவை அசுரனின் அலகைப் பிளந்து
- களிறு அட்ட
- யானையைக் கொன்ற
- தூ முறுவல்
- தூய புன்னகை
- தொண்டைவாய்ப் பிரானை
- தொண்டைப்பழம் போலச் சிவந்த இதழ்களையுடைய பெருமானை
- அன்னையர் நாணவே
- நம் அன்னையர் நாணும்படி
திருவாய்மொழி 5.3.9 · நாலாயிரத்தில் 3263-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் நாணத்தையும் நிறையையும் திருடி, என் நல்ல நெஞ்சத்தைத் தன்னிடம் அழைத்துக்கொண்டான், தொலைவான உயர்ந்த வானுலகில் வாழும் தேவர்களின் தலைவன். தோழீ, ஆணையிட்டுச் சொல்கிறேன்: எல்லா உலகங்களிலும் பழிச்சொல்லைப் பரப்பி, எல்லாக் கட்டுப்பாடுகளையும் மீறிய எல்லாச் செயல்களையும் செய்து, அனைவரையும் எதிர்த்து, அவனுக்காக மடல் ஊர்வேன்.
பதவுரை
- நாணும் நிறையும் கவர்ந்து
- நாணத்தையும் நிறையையும் திருடி
- சேண் உயர் வானத்து
- தொலைவான உயர்ந்த வானுலகில்
- ஆணை
- ஆணையிட்டுச் சொல்கிறேன்
- அலர் தூற்றி
- பழிச்சொல்லைப் பரப்பி
- குதிரியாய்
- எல்லாக் கட்டுப்பாடுகளையும் மீறியவளாக
- மடல் ஊர்துமே
- மடல் ஊர்வோம்: புறக்கணிக்கப்பட்ட காதலர் ஏறும் பனைமடல் குதிரை
திருவாய்மொழி 5.3.10 · நாலாயிரத்தில் 3264-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மடல் ஊர்ந்தாலும், அழகிய கையில் சக்கரம் ஏந்திய நம் பெருமானுக்குரிய, தூய இதழ்களுடைய குளிர்ந்த அழகிய துழாயை எடுத்து, நாணம் சிறிதும் இல்லாமல் நாமே சூடிக்கொள்வோம்; ஒவ்வொரு தெருவிலும் அண்டை வீட்டுப் பெண்கள் ஓயாத நாவுகளால் பழி பரப்ப, நாடு முழுவதும் ஆரவாரம் செய்யட்டும்.
பதவுரை
- ஆழி அங்கைப் பிரான்
- அழகிய கையில் சக்கரம் ஏந்திய பெருமான்
- தூ மடல் தண் அம் துழாய்
- தூய இதழ்களுடைய குளிர்ந்த அழகிய துழாய்
- சூடுவோம்
- அதை நாம் சூடுவோம்
- ஆம் மடம் இன்றி
- நாணம் சிறிதும் இல்லாமல்
- நா மடங்காப் பழி
- ஓயாத நாவுகளின் பழி
- நாடும் இரைக்கவே
- நாடு முழுவதும் ஆரவாரம் செய்ய
திருவாய்மொழி 5.3.11 · நாலாயிரத்தில் 3265-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முழங்கும் கருங்கடல் வண்ணனான கண்ண பிரானைப் பற்றி, மணம் கமழும் சோலைகளையுடைய குருகூரின் சடகோபன், நம்மாழ்வார், ஒவ்வொரு பாசுரமும் முந்தையது முடியும் இடத்தில் தொடங்கும் வரிசையான அந்தாதியாக ஆயிரம் பாசுரங்களைப் பாடினார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தையும் சொல்ல வல்லவர்களுக்கு, அவர்கள் வாழும் ஒவ்வொரு ஊரும் வைகுந்தம் ஆகிவிடும்.
பதவுரை
- இரைக்கும் கருங் கடல் வண்ணன்
- முழங்கும் கருங்கடல் வண்ணன்
- விரைக் கொள் பொழில்
- மணம் கமழும் சோலைகள்
- நிரைக் கொள் அந்தாதி
- வரிசையான அந்தாதி, ஒவ்வொரு பாசுரமும் அடுத்ததோடு இணைந்து
- உரைக்க வல்லார்க்கு
- சொல்ல வல்லவர்களுக்கு
- வைகுந்தம் ஆகும் தம் ஊர் எல்லாம்
- அவர்களுடைய ஊர்கள் எல்லாம் வைகுந்தம் ஆகும்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.