திருவாய்மொழி 5.5.1 · நாலாயிரத்தில் 3277-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(ஆழ்வார் காதல்கொண்ட ஒரு பெண்ணாகத் தன் தாய்மார்களிடம் பேசுகிறார்.) தாய்மார்களே, நீங்கள் ஏன் என் மேல் கோபப்படுகிறீர்கள்? நம் அழகிய திருக்குறுங்குடி நம்பியைக் கண்டது முதல், என் நெஞ்சம் அவனைப் பின்தொடர்ந்து போகிறது; அவனுடைய சங்கையும் சக்கரத்தையும், தாமரைக் கண்களையும், கனிந்த பழம் போலச் சிவந்த அந்த ஒப்பற்ற வாயையும் பின்தொடர்ந்து போகிறது.
பதவுரை
- அன்னைமீர்காள்
- தாய்மார்களே
- முனிவது
- கோபப்படுவது
- நங்கள் கோலத் திருக்குறுங்குடி நம்பியை
- நம் அழகிய திருக்குறுங்குடி நம்பியை
- சங்கினோடும் நேமியோடும்
- சங்கோடும் சக்கரத்தோடும்
- செங்கனி வாய்
- கனிந்த பழம் போலச் சிவந்த வாய்
- செல்கின்றது என் நெஞ்சமே
- என் நெஞ்சம் அவனைப் பின்தொடர்ந்து போகிறது
திருவாய்மொழி 5.5.2 · நாலாயிரத்தில் 3278-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் நெஞ்சால் பாருங்கள், உங்களுக்குப் புரியும்; என் மேல் கோபப்படாதீர்கள். அழகிய தென் சோலைகளையுடைய திருக்குறுங்குடி நம்பியைக் கண்டது முதல், அவனுடைய மின்னும் பூணூலும், குண்டலங்களும், மார்பில் உள்ள திருமகளின் திருமறுவும், நிலைத்த அணிகலன்களும், நான்கு தோள்களும் எங்கும் என் முன் வந்து நிற்கின்றன.
பதவுரை
- என் நெஞ்சினால் நோக்கிக் காணீர்
- என் நெஞ்சால் பார்த்துப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்
- மின்னு நூலும்
- மின்னும் பூணூலும்
- குண்டலமும்
- குண்டலங்களும்
- மார்பில் திருமறுவும்
- மார்பில் உள்ள திருமகளின் திருமறுவும்
- மன்னு பூணும்
- நிலைத்த அணிகலன்களும்
- வந்து எங்கும் நின்றிடுமே
- எங்கும் வந்து நிற்கின்றன
திருவாய்மொழி 5.5.3 · நாலாயிரத்தில் 3279-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“அவள் அசையாமல் நிற்கிறாள்; பின்பு எல்லாத் திசைகளையும் நோக்கித் திரும்பி ஏங்குகிறாள்” என்று சொல்லி, தாய்மார்களே, என்னைக் கடிந்துகொள்கிறீர்கள். மலைகள் போன்ற மாடங்களையுடைய திருக்குறுங்குடி நம்பியைக் கண்டது முதல், அவனுடைய வெற்றி வில்லும், கதையும், வாளும், சக்கரமும், சங்கும் என் முன் நின்று ஒளிர்கின்றன. அவை என் கண்களை விட்டு நீங்குவதில்லை; என் நெஞ்சை விட்டும் நீங்குவதில்லை.
பதவுரை
- திசைக்கும் நையும்
- எல்லாத் திசைகளையும் நோக்கித் திரும்பி ஏங்குகிறாள்
- குன்ற மாட
- மலைகள் போன்ற மாடங்களையுடைய
- வென்றி வில்லும்
- வெற்றி வில்லும்
- தண்டும் வாளும்
- கதையும் வாளும்
- கண்ணுள் நீங்கா
- என் கண்களை விட்டு நீங்குவதில்லை
- நெஞ்சுள்ளும் நீங்காவே
- என் நெஞ்சை விட்டும் நீங்குவதில்லை
திருவாய்மொழி 5.5.4 · நாலாயிரத்தில் 3280-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“அவள் கண்ணீர் நிற்பதே இல்லை” என்று சொல்லி, தாய்மார்களே, என்னைக் கடிந்துகொள்கிறீர்கள். தேன் நிறைந்த சோலைகளையுடைய திருக்குறுங்குடி நம்பியைக் கண்டது முதல், குளிர்ந்த மலர் மாலையில் உள்ள அவனுடைய குளிர்ந்த துழாயும், பொன்முடியும், திருவுருவும், அவன் அணியும் பட்டும், அழகாகத் தெரியும் அரைநாணும்: இவையெல்லாம் பாவியான என் பக்கத்திலேயே இருக்கின்றன.
பதவுரை
- நீங்க நில்லா கண்ண நீர்கள்
- ஒருபோதும் நிற்காத கண்ணீர்
- தேன் கொள் சோலை
- தேன் நிறைந்த சோலைகள்
- பூந் தண் மாலைத் தண் துழாயும்
- குளிர்ந்த மலர் மாலையில் உள்ள குளிர்ந்த துழாயும்
- பொன் முடியும்
- பொன்முடியும்
- பட்டும் நாணும்
- பட்டும் அரைநாணும்
- பாவியேன் பக்கத்தவே
- பாவியான என் பக்கத்திலேயே இருக்கின்றன
திருவாய்மொழி 5.5.5 · நாலாயிரத்தில் 3281-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“அவள் பக்கவாட்டில் பார்த்து நின்று ஏங்குகிறாள்” என்று சொல்லி, தாய்மார்களே, என்னைக் கடிந்துகொள்கிறீர்கள். தகுந்த புகழுடைய திருக்குறுங்குடி நம்பியைக் கண்டது முதல், ஒளி நிறைந்த தொண்டைப்பழம் போலச் சிவந்த அவனுடைய இதழ்களும், நீண்ட புருவங்களும், தகுந்த தாமரைக் கண்களும் பாவியான என் உயிரின் மேலேயே தங்கியிருக்கின்றன.
பதவுரை
- பக்கம் நோக்கி நிற்கும்
- பக்கவாட்டில் பார்த்து நிற்கிறாள்
- தக்க கீர்த்தி
- தகுந்த புகழ்
- தொக்க சோதித் தொண்டை வாயும்
- ஒளி நிறைந்த தொண்டைப்பழம் போலச் சிவந்த இதழ்கள்
- நீண்ட புருவங்களும்
- அவனுடைய நீண்ட புருவங்கள்
- ஆவியின் மேலனவே
- என் உயிரின் மேலேயே தங்கியிருக்கின்றன
திருவாய்மொழி 5.5.6 · நாலாயிரத்தில் 3282-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“இவள் நம் குடிக்கு இன்னொரு பெரும் பழி” என்று என் அன்னை சொல்லி, அவனைக் காணப் போக என்னை விடுவதில்லை. ஆனால் சோலைகள் சூழ்ந்த குளிர்ந்த திருக்குறுங்குடி நம்பியைக் கண்டது முதல், மெல்லிய கொடி போன்ற அவனுடைய அழகிய நீண்ட மூக்கும், தாமரைக் கண்களும், கனி போலச் சிவந்த இதழ்களும், நீலத் திருமேனியும், நான்கு தோள்களும் என் நெஞ்சத்தை நிறைத்துவிட்டன.
பதவுரை
- வன் பழி நம் குடிக்கு
- நம் குடிக்குப் பெரும் பழி
- அன்னை காணக்கொடாள்
- அன்னை அவனைக் காண விடுவதில்லை
- கோல நீள் கொடி மூக்கும்
- கொடி போன்ற அழகிய நீண்ட மூக்கும்
- கனி வாயும்
- கனி போலச் சிவந்த இதழ்களும்
- நீல மேனியும்
- நீலத் திருமேனியும்
- என் நெஞ்சம் நிறைந்தனவே
- என் நெஞ்சத்தை நிறைத்துவிட்டன
திருவாய்மொழி 5.5.7 · நாலாயிரத்தில் 3283-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“இவள் நம் குடிக்கு முழுமையான பெரும் பழி” என்று என் அன்னை சொல்லி, அவனைக் காணப் போக என்னை விடுவதில்லை. ஆனால் சிறந்த புகழுடைய திருக்குறுங்குடி நம்பியைக் கண்டது முதல், ஒளி வெள்ளம் சூழ்ந்த தன் உயர்ந்த பொன்னான திருமேனியோடு அவன் என்னை நிறைத்து, என்னுள்ளேயே நிலைத்துவிட்டான்; அவனுடைய அழகிய கையில் உள்ள சக்கரமும் அங்கே இருக்கிறது.
பதவுரை
- சிறந்த கீர்த்தி
- சிறந்த புகழ்
- சோதி வெள்ளம் சூழ்ந்த
- ஒளி வெள்ளம் சூழ்ந்த
- நீண்ட பொன் மேனியொடும்
- உயர்ந்த பொன்னான திருமேனியோடு
- என் உள்ளே நின்றொழிந்தான்
- என்னுள்ளேயே நிலைத்துவிட்டான்
- நேமி அங்கை உளதே
- அழகிய கையில் உள்ள சக்கரமும் அங்கே இருக்கிறது
திருவாய்மொழி 5.5.8 · நாலாயிரத்தில் 3284-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“அவள் தன் அழகிய முகத்தைக் கையில் தாங்கி ஏங்குகிறாள்” என்று சொல்லி, தாய்மார்களே, என்னைக் கடிந்துகொள்கிறீர்கள். மேகங்கள் தொடும் மாடங்களையுடைய திருக்குறுங்குடி நம்பியைக் கண்டது முதல், அவனுடைய செந்தாமரைக் கண்களும், இடையும், மெல்லிய இடுப்பும், திருவுருவும், அடர்ந்த நீண்ட கூந்தல் விழும் தோள்களும் பாவியான என் முன்னே நிற்கின்றன.
பதவுரை
- கையுள் நன் முகம் வைக்கும்
- தன் அழகிய முகத்தைக் கையில் தாங்குகிறாள்
- மை கொள் மாட
- கருமேகங்கள் தொடும் மாடங்கள்
- சிற்றிடையும்
- மெல்லிய இடுப்பும்
- மொய்ய நீள் குழல்
- அடர்ந்த நீண்ட கூந்தல்
- தாழ்ந்த தோள்களும்
- அது விழும் தோள்கள்
- பாவியேன் முன் நிற்குமே
- பாவியான என் முன்னே நிற்கின்றன
திருவாய்மொழி 5.5.9 · நாலாயிரத்தில் 3285-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“நீ உன்னை முன்னிறுத்திக்கொண்டாய்” என்று என் தோழிகளும் தாய்மார்களும் சொல்லி என்னைக் கடிந்துகொள்கின்றனர். நிலைத்த மாடங்களையுடைய திருக்குறுங்குடி நம்பியைக் கண்டது முதல், தலையில் உள்ள நீண்ட திருமுடி முதலாக முடிவில்லாத அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அவன், கரும்பாகவும் பாலாகவும் அமுதமாகவும் என்னிடம் வந்து, என் நெஞ்சை விட்டு நீங்க மறுக்கிறான்.
பதவுரை
- முன் நின்றாய்
- நீ உன்னை முன்னிறுத்திக்கொண்டாய்
- தோழிமார்களும்
- என் தோழிகளும்
- சென்னி நீள் முடி
- தலையில் உள்ள நீண்ட திருமுடி
- உலப்பு இல் அணிகலத்தன்
- முடிவில்லாத அணிகலன்களையுடையவன்
- கன்னல் பால் அமுது ஆகி
- கரும்பாகவும் பாலாகவும் அமுதமாகவும்
- நெஞ்சம் கழியானே
- என் நெஞ்சை விட்டு நீங்கமாட்டான்
திருவாய்மொழி 5.5.10 · நாலாயிரத்தில் 3286-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“இவள் காதல் எல்லை கடந்துவிட்டது” என்று என் அன்னை சொல்லி, அவனைக் காணப் போக என்னை விடுவதில்லை. ஆனால் குறையற்ற புகழுடைய திருக்குறுங்குடி நம்பியைக் கண்டது முதல், தேவர் கூட்டங்கள் கூடிக் கைகூப்பி வணங்க, ஒளி வெள்ளத்தில் எழும் ஒரு திருவுருவம் என் நெஞ்சில் எழுகிறது. அது யாராலும் அறிய முடியாதது.
பதவுரை
- கழிய மிக்கது ஓர் காதலள்
- எல்லை கடந்த காதலுடையவள்
- வழு இல் கீர்த்தி
- குறையற்ற புகழ்
- தேவர் குழாங்கள் கைதொழ
- தேவர் கூட்டங்கள் கைகூப்பி வணங்க
- சோதி வெள்ளத்தினுள்ளே
- ஒளி வெள்ளத்துக்குள்
- என் நெஞ்சுள் எழும்
- என் நெஞ்சில் எழுகிறது
- ஆர்க்கும் அறிவு அரிதே
- யாராலும் அறிய முடியாதது
திருவாய்மொழி 5.5.11 · நாலாயிரத்தில் 3287-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அறிவதற்கு அரிய பெருமானை, அழகிய கையில் சக்கரம் ஏந்தியவனை நோக்கிக் கூவி அழைத்து, அவனுக்காக நல்ல மணம் கமழும் மலர்களைத் தேடி, நல்ல குருகூரின் சடகோபன், நம்மாழ்வார், தம் நோக்கத்தில் தவறாத ஆயிரம் பாசுரங்களைப் பாடினார். திருக்குறுங்குடியைப் பற்றிய இந்தப் பத்தையும் புரிந்து கற்றுத் தேர்ந்தவர்களே, ஆழ்ந்த கடல் சூழ்ந்த இந்த உலகில் உண்மையான வைஷ்ணவர்கள்.
பதவுரை
- அறிவு அரிய பிரானை
- அறிவதற்கு அரிய பெருமானை
- அலற்றி
- கூவி அழைத்து
- நறிய நன் மலர் நாடி
- நல்ல மணம் கமழும் மலர்களைத் தேடி
- குறி கொள் ஆயிரத்துள்
- நோக்கத்தில் தவறாத ஆயிரம் பாசுரங்களுள்
- அறியக் கற்று வல்லார்
- புரிந்து கற்றுத் தேர்ந்தவர்கள்
- வைட்டவர்
- விஷ்ணுவின் உண்மையான அடியார்களான வைஷ்ணவர்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.