திருவாய்மொழி 5.10.1 · நாலாயிரத்தில் 3332-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீ பிறந்த விதமும், வளர்ந்த விதமும், நீ புறப்பட்டுச் செல்லும் முன் செய்த அதிசயங்களும்: பெரிய பாரதப் போரை மேற்கொண்டு ஐவருக்கும் உன் திறமையைக் காட்டியதும். இவை என் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் புகுந்து என் உயிரை மீண்டும் மீண்டும் உருக்கி உண்கின்றன. சிறந்த வானத்துச் சுடரே! நான் உன்னைச் சேர்வது என்றைக்கோ?
பதவுரை
- பிறந்த ஆறும் வளர்ந்த ஆறும்
- நீ பிறந்த விதமும் வளர்ந்த விதமும்
- பெரிய பாரதம்
- பெரிய பாரதப் போர்
- திறங்கள் காட்டியிட்டு
- உன் திறமையைக் காட்டி
- மாயங்களும்
- அதிசயங்களும்
- உருக்கி உண்கின்ற
- உருக்கி உண்கின்ற
- சிறந்த வான் சுடரே
- சிறந்த வானத்துச் சுடரே
- என்றுகொல் சேர்வதுவே?
- உன்னைச் சேர்வது என்றைக்கோ?
திருவாய்மொழி 5.10.2 · நாலாயிரத்தில் 3333-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மணமகளை அடைய நீ காளைகள் மீது பாய்ந்ததும், மாயக் குதிரை அரக்கனின் வாயைப் பிளந்ததும், தேன் போல் இனிய நீண்ட கூந்தலுடைய பெண்களுடன் குரவைக் கூத்தில் கைகோத்த உன் அழகும்: உன் செயல்களை இது, அது என்று சுட்டிக்காட்ட முடியாது; அவை என்னைத் தேய்க்கின்றன. இந்தத் தொன்மையான உலகின் முதல்வனே! நான் உன்னை வந்தடைவது என்றைக்கோ?
பதவுரை
- வதுவை வார்த்தையுள்
- மணம் பற்றிய விஷயத்தில்
- ஏறு பாய்ந்ததும்
- காளைகள் மீது பாய்ந்ததும்
- மாய மாவினை
- மாயக் குதிரை அரக்கனை
- குரவை பிணைந்த குழகும்
- குரவைக் கூத்தில் கைகோத்த அழகும்
- அது இது உது என்னலாவன அல்ல
- இது அது என்று சுட்டிக்காட்ட முடியாதவை
- முது வைய முதல்வா
- தொன்மையான உலகின் முதல்வனே
திருவாய்மொழி 5.10.3 · நாலாயிரத்தில் 3334-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கூந்தலில் மலர் சூடிய பேய்மகளின் முலையை உண்ட குழந்தையின் சாமர்த்தியமும்; நீ அசைந்தபோது ஒரு சிவந்த திருவடியால் சகடத்தை உடைத்த உன் சிறு வீரச்செயலும்; நெய் உண்டதற்காக உன் தாய் கோலை எடுத்தபோது, தாமரைக் கண்களில் நீர் ததும்ப நீ அமைதியாக நின்ற விதமும்: இவை வந்து என் நெஞ்சை உருக்குகின்றன.
பதவுரை
- பிள்ளைத் தேற்றமும்
- குழந்தையின் சாமர்த்தியம்
- சாடு இற
- சகடம் உடையும்படி
- சிறுச் சேவகமும்
- உன் சிறு வீரச்செயலும்
- நெய் உண் வார்த்தையுள்
- நெய் உண்டது பற்றி
- அன்னை கோல் கொள்ள
- தாய் கோலை எடுத்தபோது
- பையவே நிலையும்
- நீ அமைதியாக நின்ற விதமும்
திருவாய்மொழி 5.10.4 · நாலாயிரத்தில் 3335-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீ பொய் வேடம் பூண்டு அசுரர்களின் நகரத்துக்குள் புகுந்த விதமும்; அவர்களுடன் கலந்து, அவர்கள் உள்ளங்களைப் பிளவுபடுத்தி, அவர்கள் உயிரை முடித்த உபாயமும்; சடையில் வெள்ளத்தைத் தாங்கிய சிவனும் உன்னிலிருந்து வேறல்லன் என்பது தெளிவாக விளங்கும்படி நீ நின்ற விதமும்: இவை என் நெஞ்சை ஆழக் குடைந்து, என் உயிரை உருக்கி உண்கின்றன.
பதவுரை
- கள்ள வேடத்தைக் கொண்டு போய்
- பொய் வேடம் பூண்டு
- புரம் புக்க ஆறும்
- அவர்கள் நகரத்துக்குள் புகுந்த விதமும்
- உள்ளம் பேதம் செய்திட்டு
- அவர்கள் உள்ளங்களைப் பிளவுபடுத்தி
- வெள்ள நீர்ச் சடையானும்
- சடையில் வெள்ளத்தைத் தாங்கிய சிவனும்
- வேறு அலாமை
- உன்னிலிருந்து வேறல்லாமை
- உள்ளம் உள் குடைந்து
- நெஞ்சை ஆழக் குடைந்து
திருவாய்மொழி 5.10.5 · நாலாயிரத்தில் 3336-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தேவர்களின் அரசனுக்குப் படைக்க ஆயர்கள் சமைத்த உணவை நீ உண்டதும்; அழகிய பெரிய மலையைத் தூக்கி மழையிலிருந்து அவர்களைக் காத்ததும்; முதலில் உலகைப் படைத்து, அதை உண்டு, மீண்டும் உமிழ்ந்து, தாவி அளந்து, இடந்தெடுத்து, தழுவிக்கொண்ட அதிசயங்களும்: இவற்றை நினைக்கும்போதெல்லாம் என் நெஞ்சு நெருப்பின் வாயில் இட்ட மெழுகு போல் ஆகிறது.
பதவுரை
- வானவர் கோனுக்கு
- தேவர்களின் அரசனான இந்திரனுக்கு
- அடிசில் உண்டதும்
- உணவை நீ உண்டதும்
- வண்ண மால் வரையை
- அழகிய பெரிய மலையை, கோவர்த்தனத்தை
- மழை காத்தலும்
- மழையிலிருந்து காத்ததும்
- உண்டு உமிழ்ந்து கடந்து இடந்து
- உண்டு, உமிழ்ந்து, தாவி அளந்து, இடந்தெடுத்து
- எரிவாய் மெழுகு ஒக்கும்
- நெருப்பின் வாயில் இட்ட மெழுகு போல் ஆகும்
திருவாய்மொழி 5.10.6 · நாலாயிரத்தில் 3337-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீ நிற்கும் விதம், இருக்கும் விதம், கிடக்கும் விதம்: எல்லாம் எண்ணத்தால் பிடிக்க முடியாதவை. ஒரே உருவமாக இல்லாமல் பல உருவங்களாகவும், உருவமற்றவனாகவும் இருக்கும் உன் அதிசயங்களை மீண்டும் மீண்டும் நினைக்கிறேன். உன்னை நான் எப்படி நினைப்பது? உலகங்களை உண்ட ஒளிச்சுடரே! பாவியான எனக்கு ஒன்றைத் தெளிவாகச் சொல்வாயாக.
பதவுரை
- நின்ற ஆறும் இருந்த ஆறும் கிடந்த ஆறும்
- நீ நிற்கும், இருக்கும், கிடக்கும் விதம்
- நினைப்பு அரியன
- எண்ணத்தால் பிடிக்க முடியாதவை
- ஒன்று அலா உருவு ஆய்
- ஒரே உருவமாக இல்லாமல் பல உருவங்களாகி
- அருவு ஆய
- உருவமற்றவனாகி
- ஒன்று நன்கு உரையாய்
- ஒன்றைத் தெளிவாகச் சொல்வாயாக
- உலகம் உண்ட ஒண் சுடரே
- உலகங்களை உண்ட ஒளிச்சுடரே
திருவாய்மொழி 5.10.7 · நாலாயிரத்தில் 3338-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒளிச்சுடராகவும் இருளாகவும், உள்ளதாகவும் இல்லாததாகவும் நின்று, என் கண்கள் உன்னைப் பிடிக்க முடியாதபடி நீ மறைந்திருக்கும் விதம்: இவையெல்லாம் என்னை வாட்டுகின்றன. ஓயாமல் எண்ணும் என் மனத்துக்குள் நான் வாடுகிறேன். என் கரிய மாணிக்கமே! ஒருநாள் என் கண்கள் உன் திருமேனியை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ளும்படி அருள்வாயாக.
பதவுரை
- ஒண் சுடரோடு இருளுமாய்
- ஒளிச்சுடராகவும் இருளாகவும்
- உண்மையோடு இன்மையாய்
- உள்ளதாகவும் இல்லாததாகவும்
- கண் கொளாவகை நீ கரந்து
- என் கண்கள் பிடிக்க முடியாதபடி மறைந்து
- எண் கொள் சிந்தையுள் நைகின்றேன்
- ஓயாமல் எண்ணும் மனத்துக்குள் வாடுகிறேன்
- கரிய மாணிக்கமே
- கரிய மாணிக்கமே
- திண் கொள்ள
- உறுதியாகப் பற்ற
திருவாய்மொழி 5.10.8 · நாலாயிரத்தில் 3339-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உன் திருமேனி ஓய்வாகப் பள்ளிகொண்டிருக்கும் விதமும்; உன் கொப்பூழில் மலர்ந்த செந்தாமரையின் உள்ளே அமர்ந்து நான்முகப் பிரமன் செய்த படைப்புத் தொழில்களும்; ஒப்பில்லாத உன் தனித் தலைமையும்: இவற்றைக் கேட்கும்போதெல்லாம் என் நெஞ்சு நின்ற இடத்திலேயே உருகுகிறது; என் கண்ணீர் அருவி போல் பெருகுகிறது. உன் அடியேனான நான் என்ன செய்வேன்?
பதவுரை
- திரு உருவு கிடந்த ஆறும்
- உன் திருமேனி ஓய்வாகக் கிடக்கும் விதம்
- கொப்பூழ்ச் செந்தாமரைமேல்
- கொப்பூழில் மலர்ந்த செந்தாமரைமேல்
- திசைமுகன்
- நான்முகப் பிரமன்
- பொரு இல் உன் தனி நாயகம்
- ஒப்பில்லாத உன் தனித் தலைமை
- நின்று நெக்கு
- நின்ற இடத்திலேயே உருகி
- அருவி சோரும் கண்ணீர்
- அருவி போல் பெருகும் கண்ணீர்
திருவாய்மொழி 5.10.9 · நாலாயிரத்தில் 3340-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீ மூன்றடி நிலம் இரந்த விதமும், அங்கேயே நின்று ஆழ்ந்த கடலையும் பூமியையும் வானம் முழுவதையும் இரண்டே அடிகளால் அளந்துகொண்ட பெரும் செயலும்: இதைச் சொல்லக் கேட்கும்போதெல்லாம் என் நெஞ்சு உனக்கு மட்டுமே கரைந்து பெருகுகிறது. கொடிய வலிய வினைகளால் பிடிக்கப்பட்ட நான் உன்னோடு ஒன்றுசேர்வது என்றைக்கோ?
பதவுரை
- அடியை மூன்றை இரந்த ஆறும்
- மூன்றடி நிலம் இரந்த விதமும்
- ஈர் அடியால் முடித்துக்கொண்ட
- இரண்டடிகளால் முழுவதையும் அளந்துகொண்ட
- முக்கியமும்
- பெரும் செயலும்
- நின் தனக்கே கரைந்து உகும்
- உனக்கு மட்டுமே கரைந்து பெருகும்
- கொடிய வல்வினையேன்
- கொடிய வலிய வினைகளால் பிடிக்கப்பட்ட நான்
- என்றுகொல் கூடுவதே?
- உன்னோடு ஒன்றுசேர்வது என்றைக்கோ?
திருவாய்மொழி 5.10.10 · நாலாயிரத்தில் 3341-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பிறருடன் சேர்ந்து நீ கடலைக் கடைந்த விதமும், தேவர்கள் அமுதத்தை உண்ணவும் அசுரர்கள் அழியவும் எல்லாவற்றையும் ஏற்பாடு செய்த உன் திறமையும்: நீ உள்ளே புகுந்து என் உயிரை உருக்கி உண்கிறாய். நஞ்சுடைய பாம்பின்மேல் பள்ளிகொண்ட எம்பெருமானே! உன்னை நான் எப்படித் தேடுவது என்று சொல்வாயாக.
பதவுரை
- கூடி நீரைக் கடைந்த ஆறும்
- சேர்ந்து கடலைக் கடைந்த விதமும்
- அமுதம் தேவர் உண்ண
- தேவர்கள் அமுதத்தை உண்ண
- அசுரரை வீடும்
- அசுரர்கள் அழிவதும்
- வித்தகமும்
- திறமையும்
- நாடும் வண்ணம் சொல்லாய்
- உன்னைத் தேடும் வழியைச் சொல்வாயாக
- நச்சு நாகு அணையானே
- நஞ்சுடைய பாம்பணையில் பள்ளிகொண்டவனே
திருவாய்மொழி 5.10.11 · நாலாயிரத்தில் 3342-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
"பாம்பணைமேல் பள்ளிகொண்ட நம் எம்பெருமானின் திருவடிகளே நமக்கு ஒரே புகல்" என்று இதையே நாள்தோறும் ஒரே மனத்துடன் பற்றிக்கொண்டு, குருகூர்ச் சடகோபன் மாறனான நம்மாழ்வார் ஆயிரம் அந்தாதிப் பாசுரங்களைத் தொடுத்தார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தையும் நன்கு கற்றவர்கள் உயர்ந்த வைகுந்தத்தில் நாள்தோறும் மகிழ்ந்திருப்பார்கள்.
பதவுரை
- நாகு அணைமிசை நம் பிரான்
- பாம்பணைமேல் நம் எம்பெருமான்
- சரணே சரண்
- அவன் திருவடிகளே புகல்
- ஏக சிந்தையனாய்
- ஒரே மனத்துடன்
- ஆக நூற்ற அந்தாதி
- நன்கு தொடுத்த அந்தாதிப் பாசுரங்கள்
- மாக வைகுந்தத்து
- உயர்ந்த வைகுந்தத்தில்
- மகிழ்வு எய்துவர் வைகலுமே
- நாள்தோறும் மகிழ்ந்திருப்பார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.