திருவாய்மொழி 4.3.1 · நாலாயிரத்தில் 3145-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கோவைப்பழம் போலச் சிவந்த இதழ்களையுடைய நப்பின்னைக்காக எருதுகளின் கழுத்துகளை முறித்தாய்; மதில் சூழ்ந்த இலங்கையின் அரசன் அழியும்படி உன் வில்லை வளைத்தாய்; பெருமைமிக்க யானையின் கொம்பை ஒடித்தாய். புதிய மலர்களையும் நீரையும் தூவி உரிய நேரங்களில் நான் உன்னை வணங்காவிட்டாலும், காயாம்பூ போலக் கரிய புதிய உன் திருமேனியில் பூசும் சந்தனம் என் நெஞ்சமே.
பதவுரை
- கோவை வாயாள்பொருட்டு
- கோவை போலச் சிவந்த இதழ்களையுடைய நப்பின்னைக்காக
- ஏற்றின்
- எருதுகளின்
- மதிள் இலங்கைக்
- மதில் சூழ்ந்த இலங்கை
- சிலை குனித்தாய்
- வில்லை வளைத்தாய்
- மருப்பு ஒசித்தாய்
- கொம்பை ஒடித்தாய்
- பூவை வீயாம் மேனிக்குப்
- கரிய காயாம்பூ போலப் புதிய உன் திருமேனிக்கு
- பூசும் சாந்து என் நெஞ்சமே
- நான் பூசும் சந்தனம் என் நெஞ்சமே
திருவாய்மொழி 4.3.2 · நாலாயிரத்தில் 3146-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனுக்குப் பூசும் சந்தனம் என் நெஞ்சம்; அவனுக்கு நான் தொடுக்கும் மாலை என் சொல்மாலை; அதே மாலையே அவனுடைய நல்ல பட்டாடையும்; அவனுக்கு அணிவிக்கும் ஒளிரும் அணிகலன்கள் நான் கூப்பும் கைகளே. இவையெல்லாம், உலகை விழுங்கி மீண்டும் வெளியே கொண்டுவந்த என் அப்பனான பெருமானுக்கு, அந்த ஒரே மூர்த்திக்கே.
பதவுரை
- புனையும் கண்ணி
- அவனை அலங்கரிக்கும் மாலை
- வாசகம் செய் மாலையே
- சொற்களால் தொடுத்த மாலை
- வான் பட்டு ஆடையும்
- நல்ல பட்டாடையும்
- தேசம் ஆன அணிகலனும்
- ஒளிரும் அணிகலன்கள்
- கைகூப்புச் செய்கையே
- கைகூப்பும் செயலே
- ஏக மூர்த்திக்கே
- அந்த ஒரே மூர்த்திக்கே
திருவாய்மொழி 4.3.3 · நாலாயிரத்தில் 3147-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நாராயணா, நீ ஒரு வடிவமாகவும், இரு வடிவங்களாகவும், மூன்று வடிவங்களாகவும், பல வடிவங்களாகவும் ஆனாய்; ஐந்து பூதங்களாகவும், சூரியனும் சந்திரனுமான இரண்டு ஒளிகளாகவும், உருவமற்ற ஆத்மாவாகவும் ஆனாய்; அரவின் மேல் ஏறிக் கடலின் நடுவில் உறங்கினாய். உன் முழுத் திருவுருவத்தையும் என் நெஞ்சுக்குள் கொண்டுவந்து, என் உயிரின் அல்லல் அனைத்தையும் முடித்துவிட்டாய்.
பதவுரை
- ஏக மூர்த்தி இரு மூர்த்தி
- ஒரு வடிவம், இரு வடிவங்கள்
- ஐந்து பூதம் ஆய்
- ஐந்து பூதங்களாகி
- இரண்டு சுடர் ஆய்
- சூரியனும் சந்திரனுமான இரண்டு ஒளிகளாகி
- அருவு ஆகி
- உருவமற்றதாகி
- நாகம் ஏறி நடுக் கடலுள்
- நடுக்கடலில் அரவின் மேல்
- ஆவி அல்லல் மாய்த்ததே
- என் உயிரின் அல்லலை முடித்தது
திருவாய்மொழி 4.3.4 · நாலாயிரத்தில் 3148-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உன்னைக் கொல்ல எண்ணி உனக்கு முலை தந்த வஞ்சக அரக்கியின் உயிரை எடுத்த, ஆயர்களிடையே பிறந்த மாயனே! வாமனா! திருமகள் கேள்வனான மாதவா! குளிர்ந்த மலர் மாலைகளால் உரிய நேரங்களில் நான் உன்னை வணங்காவிட்டாலும், தனக்கே உரிய குளிர்ந்த மலர்மாலை சூடிய உன் நீண்ட திருமுடிக்கு நான் அணிவிக்கும் மாலை என் உயிரே.
பதவுரை
- மாய்த்தல் எண்ணி
- கொல்ல எண்ணி
- மாயப் பேய்
- வஞ்சக அரக்கியான பூதனை
- ஆய மாயனே
- ஆயர்களிடையே வந்த மாயனே
- வாமனனே மாதவா
- வாமனா, மாதவா
- நெடு முடிக்குப்
- உன் நீண்ட திருமுடிக்கு
- புனையும் கண்ணி எனது உயிரே
- நான் அணிவிக்கும் மாலை என் உயிரே
திருவாய்மொழி 4.3.5 · நாலாயிரத்தில் 3149-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் உயிரின் காதலே அவனுடைய மாலை; பொன்னொளி வீசும் அவனுடைய திருமுடியிலிருந்து தொடங்கி, அவனுடைய எண்ணற்ற அணிகலன்கள் அனைத்தும் அதுவே; அவனுக்குப் பொருத்தமான ஆடைகளும் அதுவே; மூன்று உலகங்களும் கூடி முழங்கும் புகழும்கூட அதுவே. இவையனைத்தும், காலத்தை ஆளும் சக்கரத்தை ஏந்திய என் பிரான், என் தலைவன் கண்ணனுக்கே.
பதவுரை
- கண்ணி எனது உயிர் காதல்
- என் உயிரின் காதலே அவனுடைய மாலை
- கனகச் சோதி முடி
- பொன்னொளி வீசும் திருமுடி
- எண் இல் பல் கலன்களும்
- எண்ணற்ற அணிகலன்கள்
- நவிற்றும் கீர்த்தியும்
- அவர்கள் முழங்கும் புகழும்
- எம் பிரான் எம்மான்
- என் பிரான், என் தலைவன்
- கால சக்கரத்தானுக்கே
- காலத்தை ஆளும் சக்கரத்தை உடையவனுக்கே
திருவாய்மொழி 4.3.6 · நாலாயிரத்தில் 3150-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“காலச் சக்கரத்தையும் வெண்சங்கையும் கைகளில் ஏந்தியவனே! உலகம் முழுவதையும் விழுங்கி மீண்டும் வெளியே கொண்டுவந்த நாராயணா!” என்று இப்படி நான் ஓலமிட்டு மீண்டும் மீண்டும் அழைக்கும்போது நீ வரவே இல்லை என்றாலும், ஒலிக்கும் கழல்களையுடைய தாமரை போன்ற உன் திருவடிகளே என் தலைக்கு அணிகலன்.
பதவுரை
- கால சக்கரத்தொடு
- காலச் சக்கரத்தோடு
- வெண் சங்கம்
- வெண்சங்கு
- ஓலம் இட்டு நான் அழைத்தால்
- நான் ஓலமிட்டு அழைத்தால்
- ஒன்றும் வாராயாகிலும்
- நீ வரவே இல்லை என்றாலும்
- கோலம் ஆம் என் சென்னிக்கு
- அவையே என் தலைக்கு அணிகலன்
- குரைகழலே
- ஒலிக்கும் கழல்களையுடைய திருவடிகளே
திருவாய்மொழி 4.3.7 · நாலாயிரத்தில் 3151-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒலிக்கும் கழல்களையுடைய உன் திருவடிகளை நீட்டிப் பூமியைக் கொண்ட அழகிய வாமனா! உன் திருவடிகளுக்கு முன் கைகூப்புபவர்களோடு நெருங்கி நிற்கும் மாயனே! மணம் கமழும் மலர்களாலும் நீராலும் உன்னைத் துதிக்க என்னால் இயலாவிட்டாலும், எல்லாப் புகழ்ச்சிக்கும் அப்பாற்பட்ட உன் ஒளிமிக்க திருவுருவம் என் உயிரின் மேல் தங்கியிருக்கிறது.
பதவுரை
- குரை கழல்கள் நீட்டி மண்
- ஒலிக்கும் கழல்களையுடைய திருவடிகளை நீட்டிப் பூமியை
- கோல வாமனா
- அழகிய வாமனா
- கூட நின்ற மாயனே
- நெருங்கி நிற்கும் மாயனே
- விரை கொள் பூவும் நீரும்
- மணம் கமழும் மலர்களும் நீரும்
- உரை கொள் சோதித் திரு உருவம்
- புகழப்படும் உன் ஒளிமிக்க திருவுருவம்
- என்னது ஆவி மேலதே
- என் உயிரின் மேல் தங்கியிருக்கிறது
திருவாய்மொழி 4.3.8 · நாலாயிரத்தில் 3152-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீ என் உயிரின் மேல் தங்கியிருக்கிறாய்; அழகிய ஏழு உலகங்களிலும் நிறைந்து அவற்றில் உள்ள அனைத்துமாக ஆகிறாய்; நீ ஒளிமிக்க ஞான மூர்த்தி. என் உயிர் உன்னுடையதாகிவிட்டது; என் உயிரான நீயும் என்னுடையவனாகிவிட்டாய்: இப்படி நீ என்னோடு நிற்கிறாய். இதைச் சொற்களில் சொல்ல என்னால் முடியுமா?
பதவுரை
- என்னது ஆவி மேலையாய்
- என் உயிரின் மேல் தங்கியிருப்பவனே
- ஏர் கொள் ஏழ் உலகமும்
- அழகிய ஏழு உலகங்கள்
- துன்னி முற்றும் ஆகி
- நிறைந்து அனைத்துமாகி
- சோதி ஞான மூர்த்தியாய்
- ஒளிமிக்க ஞான மூர்த்தியாகி
- உன்னது என்னது ஆவியும்
- என் உயிர் உன்னுடையது
- உரைக்க வல்லேனே
- சொல்ல என்னால் முடியுமா?
திருவாய்மொழி 4.3.9 · நாலாயிரத்தில் 3153-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இல்லை, என்னால் சொல்ல முடியாது. உன் முடிவில்லாத புகழ் வெள்ளத்தின் மறுகரையை நான் எப்போதுதான் அடைவேன்? காதலின் பித்தில் ஏறிவிட்டேன். குறையற்ற பரனே, உயர்ந்தவற்றுக்கெல்லாம் உயர்ந்தவனே! பொய்யே இல்லாத பரஞ்சுடரே! நல்ல உயர்ந்தோர் குரல் எழுப்பித் துதிப்பது போல, நானும் உன்னைத் துதித்தேன்.
பதவுரை
- உலப்பு இல் கீர்த்தி வெள்ளத்தின்
- முடிவில்லாத புகழ் வெள்ளத்தின்
- கரைக்கண் என்று செல்வன்
- அதன் கரையை எப்போது அடைவேன்?
- காதல் மையல் ஏறினேன்
- காதலின் பித்தில் ஏறிவிட்டேன்
- புரைப்பு இலாத பரம்பரனே
- குறையற்றவனே, உயர்ந்தவற்றுக்கெல்லாம் உயர்ந்தவனே
- பொய் இலாத பரஞ்சுடரே
- பொய்யே இல்லாத பரஞ்சுடரே
- நல்ல மேன்மக்கள்
- நல்ல உயர்ந்தோர்
திருவாய்மொழி 4.3.10 · நாலாயிரத்தில் 3154-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நான் அவனைத் துதித்து, ஏழு உலகங்களும் அவனைத் துதித்து, பின்பு அவனே தன்னைத் துதித்தாலும், அந்தப் புகழ்ச்சியெல்லாம் எங்கே முடிவை அடைய முடியும்? ஆனாலும், அவன் தேனாகவும் பாலாகவும் கரும்பாகவும் அமுதமாகவும் ஆகி எனக்கு இனிப்பதால், நான் உய்வதற்காக நானும் என் பெருமானைத் துதித்தேன்.
பதவுரை
- ஏழ் உலகும் முற்றும் ஏத்தி
- ஏழு உலகங்களும் முழுதும் துதித்து
- தானும் ஏத்திலும்
- அவனே துதித்தாலும்
- எங்கு எய்தும்
- அது எங்கே முடியும்?
- தேனும் பாலும் கன்னலும்
- தேனும் பாலும் கரும்பும்
- தித்திப்ப
- இனிப்பதால்
- யான் உய்வானே
- நான் உய்வதற்காக
திருவாய்மொழி 4.3.11 · நாலாயிரத்தில் 3155-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உய்வதற்கு வேறு உபாயம் இல்லை என்று உறுதியாக அறிந்து, செந்தாமரை வயல்களையுடைய தென் குருகூரின் சடகோபன், நம்மாழ்வார், கண்ணனின் ஒளிரும் திருவடிகளின் மேல் பொய்யற்ற ஆயிரம் பாடல்களைப் பாடினார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தையும் பாட வல்லவர்கள் இந்தப் பூமியில் பெருமையோடு வீற்றிருந்து, பூமியில் இருக்கும்போதே வானுலகையும் ஆள்வார்கள்.
பதவுரை
- உய்வு உபாயம் மற்று இன்மை தேறி
- உய்வதற்கு வேறு உபாயம் இல்லை என்று உறுதியாக அறிந்து
- ஒண் கழல்கள் மேல்
- அவனுடைய ஒளிரும் திருவடிகளின் மேல்
- செய்ய தாமரைப் பழனத்
- செந்தாமரை வயல்களையுடைய
- பொய் இல் பாடல்
- பொய்யற்ற பாடல்கள்
- வையம் மன்னி வீற்றிருந்து
- பூமியில் பெருமையோடு வீற்றிருந்து
- விண்ணும் ஆள்வர் மண்ணூடே
- பூமியில் இருக்கும்போதே வானுலகையும் ஆள்வார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.