திருவாய்மொழி 4.2.1 · நாலாயிரத்தில் 3134-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தாய் தன் மகளைப் பற்றிப் பேசுகிறாள்.) சிறு குழந்தையாக அவன் ஏழு உலகங்களையும் விழுங்கி, எந்தக் கவலையும் இன்றி ஆலிலையில் சுகமாகக் கிடந்தான். “அந்தப் பெருமானின் இரு திருவடிகளை அலங்கரிக்கும் குளிர்ந்த அழகிய துழாய்!” என்று சொல்லி, மென்கொடி போன்ற என் பெண் திகைப்பில் மூழ்கிப் போகிறாள்; கொடிய பாவங்களைச் சுமப்பவள் நானே.
பதவுரை
- பாலன் ஆய் ஏழ் உலகு உண்டு
- குழந்தையாக ஏழு உலகங்களையும் விழுங்கி
- ஆல் இலை
- ஆலிலை
- அன்னவசம் செய்யும்
- சுகமாகக் கிடக்கும்
- தண் அம் துழாய்
- குளிர்ந்த அழகிய துழாய்
- மாலுமால்
- அவள் திகைக்கிறாள்
- மட வல்லியே
- மென்கொடி போன்ற என் பெண்
திருவாய்மொழி 4.2.2 · நாலாயிரத்தில் 3135-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கொடி போல மெல்லிய இடையுடைய ஆய்ச்சியர்களோடு அவன் துணிச்சலான குறும்புகள் செய்து, கைகோத்துக் குரவைக் கூத்து ஆடினான். “அவனுடைய நல்ல திருவடிகளை அலங்கரிக்கும் மணம் கமழும் துழாய்!” என்று என் பாவை சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறாள்; வினையால் சூழப்பட்டவள் நானே.
பதவுரை
- வல்லி சேர் நுண் இடை
- கொடி போல மெல்லிய இடை
- ஆய்ச்சியர்
- ஆய்ச்சியர்கள்
- கொல்லைமை செய்து
- துணிச்சலான குறும்புகள் செய்து
- குரவை பிணைந்தவர்
- குரவைக் கூத்தில் கைகோத்தவன்
- நாறு துழாய்
- மணம் கமழும் துழாய்
- பாவையே
- என் பாவையே
திருவாய்மொழி 4.2.3 · நாலாயிரத்தில் 3136-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
செய்யுளில் அமைந்த வேதங்களின் பல நல்ல மாலைகளைக் கொண்டுவந்து தேவர்களும் பெரிய முனிவர்களும் அவனை வணங்குகின்றனர்; அவன் தன் சிவந்த திருவடிகளில் அங்கே நிற்கிறான். “அந்தச் சிவந்த திருவடிகளை அலங்கரிக்கும் செம்பொன் துழாய்!” என்று என் பெண், என் மாலை போன்றவள், கூவுகிறாள்; பாவத்தால் இறுகப் பிடிக்கப்பட்டவள் நானே.
பதவுரை
- பா இயல் வேத நல் மாலை
- செய்யுளில் அமைந்த வேதங்களின் நல்ல மாலைகள்
- மா முனிவர்
- பெரிய முனிவர்கள்
- சேவடிமேல்
- அவனுடைய சிவந்த திருவடிகளின் மேல்
- செம் பொன் துழாய்
- செம்பொன் துழாய்
- கூவுமால்
- அவள் கூவுகிறாள்
- கோதையே
- மாலை போல அழகிய என் பெண்
திருவாய்மொழி 4.2.4 · நாலாயிரத்தில் 3137-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனுடைய குறையற்ற வள்ளன்மை நிறைந்த புகழின் ஒவ்வொரு பகுதியைப் பற்றிக்கொண்டு, பல மதங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள் தங்கள் வேறுபட்ட கொள்கைகளைப் பிதற்றும் பெருமான், பரமன் அவன். “அவன் திருவடிகளை அலங்கரிக்கும் புதிய பொன்னான துழாய்!” என்று அகன்ற தோள்களையுடைய என் பெண் ஓதிக்கொண்டே இருக்கிறாள்; என்னுடையது பழைய வினை.
பதவுரை
- கோது இல வண் புகழ்
- குறையற்ற வள்ளன்மை நிறைந்த புகழ்
- சமயிகள்
- பல மதங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள்
- பேதங்கள் சொல்லிப் பிதற்றும்
- தங்கள் வேறுபட்ட கொள்கைகளைப் பிதற்றுகின்றனர்
- பிரான் பரன்
- பெருமான், பரமன்
- ஓதுமால்
- அவள் ஓதிக்கொண்டே இருக்கிறாள்
- தடந் தோளியே
- அகன்ற தோள்களையுடைய என் பெண்
திருவாய்மொழி 4.2.5 · நாலாயிரத்தில் 3138-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அழகிய தோள்களையுடைய நப்பின்னைக்காக அவன் ஏழு எருதுகளோடு போராடி அவளை வென்றான்: வலியவன், கோவலன், குடக்கூத்தாடியவன். “அவனுடைய இரு திருவடிகளை அலங்கரிக்கும் குளிர்ந்த அழகிய துழாய்!” என்று சொல்லி, நாளுக்கு நாள் என் பெண் நைந்து போகிறாள்.
பதவுரை
- தோளி சேர் பின்னை
- அழகிய தோள்களையுடைய நப்பின்னை
- எருது ஏழ் தழீஇக்
- ஏழு எருதுகளோடு போராடி
- கோவலனார்
- கோவலன், ஆயன்
- குடக் கூத்தனார்
- குடக்கூத்தாடியவன்
- நாளும் நாள் நைகின்றதால்
- நாளுக்கு நாள் அவள் நைந்து போகிறாள்
- மாதரே
- என் பெண்
திருவாய்மொழி 4.2.6 · நாலாயிரத்தில் 3139-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பூமி என்னும் அழகிய பெருமாட்டிக்காக அவன் பன்றியாகி, முதல் யுகத்தில், ஆழத்திலிருந்து பரந்த பூமியைத் தோண்டி எடுத்தான். “அவன் திருவடிகளை அலங்கரிக்கும் புதிய பொன்னான துழாய்!” என்று என் இளம் பெண் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறாள்; அவள் திகைப்பில் வீழ்ந்துவிட்டாள்.
பதவுரை
- மா மண்மடந்தைபொருட்டு
- பூமி என்னும் பெருமாட்டிக்காக
- ஏனம் ஆய்
- வராகமான பன்றியாகி
- ஆதி அம் காலத்து
- முதல் யுகத்தில்
- அகல் இடம் கீண்டவர்
- பரந்த பூமியைத் தோண்டி எடுத்தவன்
- மால் எய்தினள்
- அவள் திகைப்பில் வீழ்ந்தாள்
- மடந்தையே
- என் இளம் பெண்
திருவாய்மொழி 4.2.7 · நாலாயிரத்தில் 3140-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வளமான தாமரையில் வாழும் திருமகளை, மாலை அணிந்த தன் அகன்ற மார்பில் அவன் தாங்குகிறான். அவன் திருவடிகளில் உள்ள குளிர்ந்த அழகிய துழாய் மலர்ச் சரங்களுக்காக என் இந்தப் பெண் துவண்டு வாடுகிறாள். ஒளிரும் நெற்றியுடைய பெண்களே, மெல்லிய இளங்கொம்பான என் பெண்ணைப் பாருங்கள்!
பதவுரை
- வண் கமலத் திருமாதினை
- வளமான தாமரையில் வாழும் திருமகளை
- தடம் கொள் தார் மார்பினில்
- மாலை அணிந்த அகன்ற மார்பில்
- வடம் கொள் பூம்
- சரங்களாகக் கோத்த மலர்கள்
- மடங்குமால்
- அவள் துவண்டு வாடுகிறாள்
- வாள் நுதலீர்
- ஒளிரும் நெற்றியுடைய பெண்களே
- மடக்கொம்பே
- மெல்லிய இளங்கொம்பான என் பெண்ணே
திருவாய்மொழி 4.2.8 · நாலாயிரத்தில் 3141-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கொம்பு போல மெல்லிய சீதைக்காக அவன் இலங்கை நகரத்துக்குள் நெருப்பு அம்புகளை எய்தான். அவனுடைய இரு திருவடிகளை அலங்கரிக்கும், மணம் கமழ மலரும் குளிர்ந்த அழகிய துழாய் மலர்களுக்காக இந்தப் பெண் முழு மனத்தோடும் ஏங்குகிறாள். பெண்களே, இதற்கு நான் என்ன செய்வேன்?
பதவுரை
- கொம்பு போல் சீதைபொருட்டு
- கொம்பு போல மெல்லிய சீதைக்காக
- இலங்கை நகர்
- இலங்கை நகரம்
- அம்பு எரி உய்த்தவர்
- நெருப்பு அம்புகளை எய்தவன்
- வம்பு அவிழ்
- மணம் கமழ மலரும்
- நம்புமால்
- அவள் அதற்காக ஏங்குகிறாள்
- நங்கைமீர்
- பெண்களே
திருவாய்மொழி 4.2.9 · நாலாயிரத்தில் 3142-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பெண்களே, நீங்களும் ஒரு மகளைப் பெற்று அன்போடு வளர்த்தவர்கள்தானே; நான் பெற்ற இந்த ஏழைப் பெண்ணை எப்படி விவரிப்பேன்? “சங்கு!” என்கிறாள், “சக்கரம்!” என்கிறாள், “துழாய்!” என்கிறாள்; இரவும் பகலும் இப்படியே பேசுகிறாள். நான் என்ன செய்வேன்?
பதவுரை
- ஓர் பெண் பெற்று நல்கினீர்
- நீங்கள் ஒரு மகளைப் பெற்று அன்போடு வளர்த்தீர்கள்
- யான் பெற்ற ஏழையை
- நான் பெற்ற ஏழைப் பெண்ணை
- சங்கு என்னும்
- “சங்கு” என்கிறாள்
- சக்கரம் என்னும்
- “சக்கரம்” என்கிறாள்
- இராப் பகல்
- இரவும் பகலும்
- என்செய்கேன்
- நான் என்ன செய்வேன்?
திருவாய்மொழி 4.2.10 · நாலாயிரத்தில் 3143-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நான் என்ன செய்வேன்? பெண்களே, என் அப்பாவி, என் மென்மையான செல்லம், இனி என் சொல்லுக்கும் கட்டுப்படவில்லை, என் வசத்திலும் இல்லை. மின்னும் அணிகலன்களால் ஒளிரும் மார்பையுடைய கண்ணனின் திருவடிகளில் உள்ள துழாயை, பொன் அணிகலன்கள் அணிந்த தன் மென்மையான மார்பில் இட்டுக்கொள்ள ஏங்கி, அவள் மெலிந்து போகிறாள்.
பதவுரை
- என்னுடைப் பேதை
- என் அப்பாவிப் பெண்
- என் கோமளம்
- என் மென்மையான செல்லம்
- என் சொல்லும் என் வசமும் அல்லள்
- என் சொல்லுக்கும் கட்டுப்படவில்லை, என் வசத்திலும் இல்லை
- மின் செய் பூண் மார்பினன்
- மின்னும் அணிகலன்கள் அணிந்த மார்பையுடையவன்
- கழல் துழாய்
- அவன் திருவடிகளில் உள்ள துழாய்
- மெலியுமே
- அவள் மெலிந்து போகிறாள்
திருவாய்மொழி 4.2.11 · நாலாயிரத்தில் 3144-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இவை, வளமும் புகழும் உடைய குருகூரின் சடகோபன், நம்மாழ்வார், மெலிவிக்கும் நோயைத் தீர்க்கும் நம் கண்ணனின் திருவடிகளைப் பற்றிச் சொன்ன சொற்கள். பரந்த புகழுடைய அந்த ஆயிரத்துள் இந்தப் பத்தையும் பாட வல்லவர்கள், நிறைந்த பெருமையுடைய தேவர்களுக்கு நல்ல உறவினர் ஆவார்கள்.
பதவுரை
- மெலியும் நோய் தீர்க்கும்
- மெலிவிக்கும் நோயைத் தீர்க்கும்
- நம் கண்ணன் கழல்கள்மேல்
- நம் கண்ணனின் திருவடிகளின் மேல்
- வண் குருகூர்ச் சடகோபன்
- வளமான குருகூரின் சடகோபன்
- ஒலி புகழ் ஆயிரத்து
- பரந்த புகழுடைய ஆயிரத்தின்
- வானவர்க்கு
- தேவர்களுக்கு, நித்யஸூரிகளுக்கு
- நல் கோவையே
- நல்ல உறவினர், நெருங்கிய கூட்டம்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.