உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← திருவாய்மொழி முழுவதும்

திருவாய்மொழி 3.8

3-ஆம் பத்து · திருமொழி 3.8 · 11 பாசுரங்கள்

திருவாய்மொழி 3.8.1 · நாலாயிரத்தில் 3090-ஆம் பாசுரம்

முடியானே மூவுலகும் தொழுது ஏத்தும் சீர்அடியானே ஆழ் கடலைக் கடைந்தாய் புள் ஊர்கொடியானே கொண்டல் வண்ணா அண்டத்து உம்பரில்நெடியானே என்று கிடக்கும் என் நெஞ்சமே

பொருள்

“திருமுடி அணிந்தவனே! மூன்று உலகங்களும் வணங்கித் துதிக்கும், பெருமை நிறைந்த திருவடிகளை உடையவனே! ஆழ்ந்த கடலைக் கடைந்தவனே! பறவையைக் கொடியில் உடையவனே! மழைமேக வண்ணனே! இந்த அண்டத்துக்கு மேலான வானங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட நெடியோனே!” என்று என் நெஞ்சம் உன்னைக் கூவி அழைத்துக் கிடக்கிறது.

பதவுரை

முடியானே
திருமுடி அணிந்தவனே
மூவுலகும் தொழுது ஏத்தும்
மூன்று உலகங்களும் வணங்கித் துதிக்கும்
ஆழ் கடலைக் கடைந்தாய்
ஆழ்ந்த கடலைக் கடைந்தவனே
புள் ஊர் கொடியானே
கருடப் பறவையைக் கொடியில் உடையவனே
கொண்டல் வண்ணா
மழைமேக வண்ணனே
அண்டத்து உம்பரில் நெடியானே
வானங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட நெடியோனே
கிடக்கும் என் நெஞ்சமே
இப்படி என் நெஞ்சம் கிடக்கிறது
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.8.2 · நாலாயிரத்தில் 3091-ஆம் பாசுரம்

நெஞ்சமே நீள் நகர் ஆக இருந்த என்தஞ்சனே தண் இலங்கைக்கு இறையைச் செற்றநஞ்சனே ஞாலம் கொள்வான் குறள் ஆகியவஞ்சனே என்னும் எப்போதும் என் வாசகமே

பொருள்

“என் நெஞ்சத்தை உன் பெரிய நகரமாக்கி அதில் வாழும் என் புகலிடமே! குளிர்ந்த இலங்கையின் அரசனுக்கு நஞ்சாகி அவனை அழித்தவனே! உலகைக் கொள்ளக் குறளனான வஞ்சகனே!” என்று என் வாக்கு எப்போதும் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறது.

பதவுரை

நெஞ்சமே நீள் நகர் ஆக
என் நெஞ்சத்தை உன் பெரிய நகரமாக்கி
தஞ்சனே
என் புகலிடமே
தண் இலங்கைக்கு இறையைச் செற்ற
குளிர்ந்த இலங்கையின் அரசனை அழித்த
நஞ்சனே
நஞ்சானவனே
குறள் ஆகிய வஞ்சனே
குறளனான வஞ்சகனே
என் வாசகமே
என் வாக்கு
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.8.3 · நாலாயிரத்தில் 3092-ஆம் பாசுரம்

வாசகமே ஏத்த அருள் செய்யும் வானவர் தம்நாயகனே நாள் இளம் திங்களைக் கோள் விடுத்துவேய் அகம் பால் வெண்ணெய் தொடு உண்ட ஆன் ஆயர்தாயவனே என்று தடவும் என் கைகளே

பொருள்

“என் வாக்கு உன்னைத் துதிக்கும்படி அருள் செய்யும் அமரர்களின் தலைவனே! மூங்கில் பாத்திரங்களுக்குள் கையை விட்டுப் பாலையும் வெண்ணெயையும் உண்டவனே, பசுக்கூட்டங்களையுடைய ஆயர்களுக்குத் தாயைப் போல அன்பானவனே!” என்று சொல்லி, என் கைகள் உன்னைத் தேடித் தடவுகின்றன.

பதவுரை

வாசகமே ஏத்த அருள் செய்யும்
என் வாக்கு துதிக்கும்படி அருள் செய்பவனே
வானவர் தம் நாயகனே
அமரர்களின் தலைவனே
வேய் அகம்
மூங்கில் பாத்திரங்களுக்குள்
பால் வெண்ணெய் தொடு உண்ட
கையை விட்டுப் பாலையும் வெண்ணெயையும் உண்ட
ஆன் ஆயர்
பசுக்கூட்டங்களையுடைய ஆயர்கள்
தடவும் என் கைகளே
என் கைகள் உன்னைத் தேடித் தடவுகின்றன
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.8.4 · நாலாயிரத்தில் 3093-ஆம் பாசுரம்

கைகளால் ஆரத் தொழுது தொழுது உன்னைவைகலும் மாத்திரைப் போதும் ஓர் வீடு இன்றிபை கொள் பாம்பு ஏறி உறை பரனே உன்னைமெய்கொள்ளக் காண விரும்பும் என் கண்களே

பொருள்

ஒரு கணம்கூட இடைவெளியின்றி, ஒவ்வொரு நாளும், மீண்டும் மீண்டும் உன்னை முழுமையாக வணங்க என் கைகள் விரும்புகின்றன. படமெடுத்த அரவின் மேல் ஏறிப் பள்ளிகொள்ளும் பரனே, உன்னைத் தங்கள் சொந்தப் பார்வையால் உண்மையாகக் காண என் கண்கள் ஏங்குகின்றன.

பதவுரை

ஆரத் தொழுது தொழுது
முழுமையாக மீண்டும் மீண்டும் வணங்கி
வைகலும்
ஒவ்வொரு நாளும்
மாத்திரைப் போதும் ஓர் வீடு இன்றி
ஒரு கணம்கூட இடைவெளியின்றி
பை கொள் பாம்பு ஏறி உறை
படமெடுத்த அரவின் மேல் ஏறிப் பள்ளிகொள்பவனே
மெய்கொள்ளக் காண
உண்மையாகக் காண
விரும்பும் என் கண்களே
என் கண்கள் ஏங்குகின்றன
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.8.5 · நாலாயிரத்தில் 3094-ஆம் பாசுரம்

கண்களால் காண வருங்கொல் என்று ஆசையால்மண் கொண்ட வாமனன் ஏற மகிழ்ந்து செல்பண் கொண்ட புள்ளின் சிறகு ஒலி பாவித்துதிண் கொள்ள ஓர்க்கும் கிடந்து என் செவிகளே

பொருள்

“நம் கண்களால் காணும்படி அவன் வருவானோ?” என்று ஏங்கி, பூமியைக் கொண்ட வாமனனைத் தன் மேல் அமர்த்திக்கொண்டு மகிழ்ந்து பறக்கும் இனிய இசைப் பறவையான கருடனின் சிறகொலியைக் கேட்பதாக எண்ணி, என் செவிகள் கூர்ந்து கேட்டுக் கிடக்கின்றன.

பதவுரை

கண்களால் காண வருங்கொல்
நம் கண்கள் காணும்படி அவன் வருவானோ?
மண் கொண்ட வாமனன்
பூமியைக் கொண்ட வாமனன்
பண் கொண்ட புள்ளின்
இனிய இசைப் பறவையான கருடனின்
சிறகு ஒலி பாவித்து
அதன் சிறகொலியைக் கேட்பதாக எண்ணி
திண் கொள்ள ஓர்க்கும்
கூர்ந்து கேட்கின்றன
என் செவிகளே
என் செவிகள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.8.6 · நாலாயிரத்தில் 3095-ஆம் பாசுரம்

செவிகளால் ஆர நின் கீர்த்திக் கனி என்னும்கவிகளே காலப் பண் தேன் உறைப்பத் துற்றுபுவியின்மேல் பொன் நெடும் சக்கரத்து உன்னையேஅவிவு இன்றி ஆதரிக்கும் எனது ஆவியே

பொருள்

உன் புகழின் கனியேயான கவிதைகளை, அவற்றுக்குரிய நேரங்களின் பண்களில் பாடக் கேட்டு என் செவிகளை நிறைத்து, அவற்றின் தேன் இனிமையில் உறைக்கும் வரை அவற்றைப் பருகினேன். இப்போது, நீண்ட பொன்னான சக்கரத்தை உடையவனே, இந்த மண்ணிலேயே, இடைவிடாமல், உன் ஒருவனுக்காகவே என் உயிர் ஏங்குகிறது.

பதவுரை

நின் கீர்த்திக் கனி என்னும் கவிகளே
உன் புகழின் கனியேயான கவிதைகள்
காலப் பண்
நேரங்களுக்குரிய பண்கள்
தேன் உறைப்பத் துற்று
தேன் இனிமையில் உறைக்கும் வரை பருகி
பொன் நெடும் சக்கரத்து
நீண்ட பொன்னான சக்கரத்தையுடைய
அவிவு இன்றி
இடைவிடாமல்
ஆதரிக்கும் எனது ஆவியே
என் உயிர் ஏங்குகிறது
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.8.7 · நாலாயிரத்தில் 3096-ஆம் பாசுரம்

ஆவியே ஆர் அமுதே என்னை ஆளுடைத்தூவி அம் புள் உடையாய் சுடர் நேமியாய்பாவியேன் நெஞ்சம் புலம்பப் பலகாலும்கூவியும் காணப்பெறேன் உன கோலமே

பொருள்

என் உயிரே, என் அரிய அமுதே, என்னை உடையவனே, அழகிய சிறகுகளுடைய பறவையை உடையவனே, ஒளிரும் சக்கரத்தை ஏந்தியவனே! பாவியான நான் நெஞ்சம் புலம்ப மீண்டும் மீண்டும் உன்னைக் கூவி அழைத்தாலும், உன் அழகிய திருக்கோலத்தைக் காணும் பேறு எனக்குக் கிடைக்கவில்லை.

பதவுரை

ஆவியே ஆர் அமுதே
என் உயிரே, அரிய அமுதே
தூவி அம் புள் உடையாய்
அழகிய சிறகுகளுடைய பறவையை உடையவனே
சுடர் நேமியாய்
ஒளிரும் சக்கரத்தை ஏந்தியவனே
நெஞ்சம் புலம்பப்
நெஞ்சம் புலம்ப
காணப்பெறேன் உன கோலமே
உன் அழகிய திருக்கோலத்தை என்னால் காண முடியவில்லை
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.8.8 · நாலாயிரத்தில் 3097-ஆம் பாசுரம்

கோலமே தாமரைக் கண்ணது ஓர் அஞ்சனநீலமே நின்று எனது ஆவியை ஈர்கின்றசீலமே சென்று செல்லாதன முன் நிலாம்காலமே உன்னை எந் நாள் கண்டுகொள்வனே?

பொருள்

அழகே! தாமரைக் கண்களையுடைய அஞ்சனக் கருநீலமே! என் உயிரை ஈர்த்து இழுத்துக்கொண்டு நிற்கும் கருணை நிறைந்த நற்குணமே! கடந்த அனைத்துக்கும் இனி வரப்போகும் அனைத்துக்கும் முன்னே நிற்கும் காலமே! உன்னை நான் எப்போது காண்பேன்?

பதவுரை

கோலமே
அழகே
அஞ்சன நீலமே
அஞ்சனக் கருநீலமே
எனது ஆவியை ஈர்கின்ற
என் உயிரை ஈர்க்கும்
சீலமே
கருணை நிறைந்த நற்குணமே
சென்று செல்லாதன
கடந்தவையும் கடக்காதவையும்
காலமே
காலமே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.8.9 · நாலாயிரத்தில் 3098-ஆம் பாசுரம்

கொள்வன் நான் மாவலி மூவடி தா என்றகள்வனே கஞ்சனை வஞ்சித்து வாணனைஉள் வன்மை தீர ஓர் ஆயிரம் தோள் துணித்தபுள் வல்லாய் உன்னை எஞ்ஞான்று பொருந்துவனே?

பொருள்

“மாவலி, எனக்கு மூன்றடி நிலம் தா; நான் எடுத்துக்கொள்கிறேன்” என்று சொன்ன கள்வனே! கம்சனை வஞ்சித்து வென்றவனே! வாணனின் உள்வலிமை ஒடுங்கும்படி அவனுடைய ஆயிரம் தோள்களையும் துணித்த, பறவையோடு வலிமை மிக்கவனே! நான் உன்னோடு ஒன்றாகப் பொருந்துவது எப்போது?

பதவுரை

மாவலி மூவடி தா
மாவலி, மூன்றடி தா
கள்வனே
கள்வனே
கஞ்சனை வஞ்சித்து
கம்சனை வஞ்சித்து
வாணனை
அசுர அரசனான வாணனை
ஆயிரம் தோள் துணித்த
ஆயிரம் தோள்களைத் துணித்த
புள் வல்லாய்
பறவையோடு வலிமை மிக்கவனே
எஞ்ஞான்று பொருந்துவனே
நான் உன்னோடு எப்போது பொருந்துவேன்?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.8.10 · நாலாயிரத்தில் 3099-ஆம் பாசுரம்

பொருந்திய மா மருதின் இடை போய எம்பெருந்தகாய் உன் கழல் காணிய பேதுற்றுவருந்தி நான் வாசகமாலை கொண்டு உன்னையேஇருந்து இருந்து எத்தனை காலம் புலம்புவனே?

பொருள்

அருகருகே நின்ற இரண்டு பெரிய மருத மரங்களுக்கு இடையே தவழ்ந்து சென்ற என் பெருமைமிக்க உயர்ந்த பெருமானே! உன் திருவடிகளைக் காணும் ஏக்கத்தில் திகைத்து, துன்புற்று, இந்தச் சொல்மாலையால் உன்னிடம் உட்கார்ந்து உட்கார்ந்து புலம்புகிறேன். இன்னும் எவ்வளவு காலம் இப்படிப் புலம்ப வேண்டும்?

பதவுரை

பொருந்திய மா மருதின்
அருகருகே நின்ற பெரிய மருத மரங்களின்
இடை போய
இடையே சென்றவனே
பெருந்தகாய்
பெருமைமிக்க உயர்ந்தவனே
உன் கழல் காணிய பேதுற்று
உன் திருவடிகளைக் காணும் ஏக்கத்தில் திகைத்து
வாசகமாலை
சொல்மாலை
எத்தனை காலம் புலம்புவனே
எவ்வளவு காலம் புலம்புவேன்?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.8.11 · நாலாயிரத்தில் 3100-ஆம் பாசுரம்

புலம்பு சீர்ப் பூமி அளந்த பெருமானைநலம் கொள் சீர் நன் குருகூர்ச் சடகோபன்சொல்வலம் கொண்ட ஆயிரத்துள் இவையும் ஓர் பத்துஇலங்கு வான் யாவரும் ஏறுவர் சொன்னாலே

பொருள்

எல்லோரும் கூவிப் போற்றும் புகழுடைய, பூமியை அளந்த பெருமானைப் பற்றி, எல்லா அழகிய சிறப்புகளும் நிறைந்த நல்ல குருகூரின் சடகோபன், நம்மாழ்வார், வெற்றி பெற்ற ஆயிரம் பாசுரங்களைச் சொன்னார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தையும் சொல்பவர் யாரானாலும் ஒளிரும் வானுலகுக்கு ஏறுவார்கள்.

பதவுரை

புலம்பு சீர்
எல்லோரும் கூவிப் போற்றும் புகழ்
பூமி அளந்த பெருமானை
பூமியை அளந்த பெருமானை
நன் குருகூர்ச் சடகோபன்சொல்
நல்ல குருகூரின் சடகோபன் சொன்ன
வலம் கொண்ட ஆயிரத்துள்
வெற்றி பெற்ற ஆயிரத்துள்
இலங்கு வான்
ஒளிரும் வானுலகு
ஏறுவர் சொன்னாலே
சொன்னால் அங்கே ஏறுவார்கள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.