திருவாய்மொழி 3.3.1 · நாலாயிரத்தில் 3035-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
காலம் முழுவதும், இடைவிடாமல், எப்போதும் அவன் அருகிலேயே இருந்து, அவனுக்குக் குறையற்ற அடிமை செய்ய வேண்டும்: அருவிகள் முழங்கும் திருவேங்கடத்தின் ஒளிமிக்க அழகிய பெருமான் அவன்; என் தந்தைக்கும், என் தந்தையின் தந்தைக்கும், அவருக்கு முந்தைய தந்தைக்கும் தலைவன் அவன். இந்தக் கைங்கர்யம் ஒன்றையே ஆழ்வார் வேண்டுகிறார்.
பதவுரை
- ஒழிவு இல் காலம் எல்லாம்
- காலம் முழுவதும், இடைவிடாமல்
- உடனாய் மன்னி
- எப்போதும் அவன் அருகிலேயே இருந்து
- வழு இலா அடிமை
- குறையற்ற அடிமை
- தெழி குரல் அருவித்
- முழங்கும் அருவிகளையுடைய
- திருவேங்கடத்து
- திருவேங்கடத்தில், திருமலையில்
- எழில் கொள் சோதி
- அழகிய ஒளி
- எந்தை தந்தை தந்தைக்கே
- என் தந்தைக்கும் அவர் முன்னோர்களுக்கும் தலைவனுக்கே
திருவாய்மொழி 3.3.2 · நாலாயிரத்தில் 3036-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் தந்தையின் தந்தையின் தந்தையருக்கும், வழிவழியாக அனைவருக்கும், முதல் தலைவன் அவனே. அமரர்கள் தங்கள் அரசனோடு வணங்க, மகிழ மரங்கள் மலர்களைச் சொரியும் திருவேங்கடத்தில் அவன் நிற்கிறான்: கருமேகம் போன்ற அழகும் முடிவில்லாத புகழும் உடைய பெருமான் அவன்.
பதவுரை
- முந்தை
- முதல்வன், பழைய தலைவன்
- வானவர் கோனொடும்
- அமரர்களின் அரசனோடு
- சிந்து பூ மகிழும்
- மகிழ மரங்கள் மலர்களைச் சொரியும்
- அந்தம் இல் புகழ்க்
- முடிவில்லாத புகழுடைய
- கார் எழில் அண்ணலே
- கருமேகம் போன்ற அழகுடைய பெருமானே
திருவாய்மொழி 3.3.3 · நாலாயிரத்தில் 3037-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பெருமான், மாயன், அழகிய செந்தாமரைக் கண்களும், சிவந்த பழம் போன்ற இதழ்களும் உடைய கண்ணன், கருமாணிக்கம்: தெளிந்த நீர் நிறைந்த சுனைகளையுடைய திருவேங்கடத்தில் இருக்கும், எண்ணற்ற பழம்பெருமைகளையுடைய அமரர்களின் தலைவன் அவன்.
பதவுரை
- அண்ணல் மாயன்
- பெருமான், மாயன்
- செந்தாமரைக்
- செந்தாமரை போன்ற
- செங்கனி வாய்க்
- சிவந்த பழம் போன்ற இதழ்களையுடைய
- கருமாணிக்கம்
- கருமாணிக்கம்
- தெள் நிறை சுனை நீர்த்
- தெளிந்த நீர் நிறைந்த சுனைகளையுடைய
- எண் இல் தொல் புகழ்
- எண்ணற்ற பழம்பெருமைகள்
- வானவர் ஈசனே
- அமரர்களின் தலைவனே
திருவாய்மொழி 3.3.4 · நாலாயிரத்தில் 3038-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனை அமரர்களின் தலைவன் என்று சொன்னால், திருவேங்கடத்துப் பெருமானுக்கு அது ஒரு பெருமையா? அவனுடைய உண்மையான பெருமை இதுதான்: பரஞ்சுடரான ஒளியான அவன், என்னிடம் நல்லது ஒன்றுமே இல்லாத இழிந்தவனான என் மேல் அன்பு வைத்திருக்கிறான்.
பதவுரை
- ஈசன் வானவர்க்கு
- அமரர்களின் தலைவன்
- தேசமோ
- அது ஒரு பெருமையா?
- நீசனேன்
- இழிந்தவனான நான்
- நிறைவு ஒன்றும் இலேன்
- நல்லது ஒன்றுமே இல்லாத நான்
- என்கண் பாசம் வைத்த
- என் மேல் அன்பு வைத்த
- பரம் சுடர்ச் சோதிக்கே
- பரஞ்சுடரான ஒளிக்கே
திருவாய்மொழி 3.3.5 · நாலாயிரத்தில் 3039-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எல்லா உலகங்களும் வணங்கும் ஒளிமிக்க ஆதிமூர்த்தி என்று அவனைச் சொன்னால், அது அவனை அளந்துவிடுமா? வேத அறிஞர்கள் ஓதும் முழு வேதத்தின் அமுதம் அவன்; குறையற்ற பெருமையுடைய திருவேங்கடத்துப் பெருமான் அவன்.
பதவுரை
- எல்லா உலகும் தொழும்
- எல்லா உலகங்களும் வணங்கும்
- ஆதிமூர்த்தி
- ஆதிமூர்த்தி, முதல் தலைவன்
- அளவு ஆகுமோ
- அது அவனை அளக்குமா?
- வேதியர்
- வேத அறிஞர்கள்
- முழு வேதத்து அமுதத்தை
- முழு வேதத்தின் அமுதத்தை
- தீது இல் சீர்த்
- குறையற்ற பெருமையுடைய
திருவாய்மொழி 3.3.6 · நாலாயிரத்தில் 3040-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வேங்கடத்தில் உறையும் பெருமானிடம் “நம”, அதாவது “நான் எனக்கு உரியவன் அல்லன், உனக்கே உரியவன்” என்று சொல்லும் கடமையை ஏற்பவர்களின் மேல் உள்ள வினைக் கடன்கள் அனைத்தும் முழுதும் எரிந்து போகும். அவர்கள் தங்களுக்கு நன்மையையே செய்துகொள்வார்கள்.
பதவுரை
- வேம் கடங்கள்
- எரிந்து போகும் கடன்கள்; வேங்கடம் என்ற சொல்லின் சிலேடை
- வினை முற்றவும்
- எல்லா வினைகளும் முழுதும்
- தங்கட்கு நல்லனவே செய்வார்
- தங்களுக்கு நன்மையையே செய்துகொள்வார்கள்
- வேங்கடத்து உறைவார்க்கு
- வேங்கடத்தில் உறைபவனுக்கு
- நம என்னல்
- “நம”, “நான் உன்னுடையவன்” என்று சொல்லுதல்
- கடமைஅது சுமந்தார்கட்கே
- அந்தக் கடமையை ஏற்பவர்களுக்கே
திருவாய்மொழி 3.3.7 · நாலாயிரத்தில் 3041-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பெரிய மலர்களையும், நீரையும், விளக்குகளையும், தூபத்தையும் ஏந்திக்கொண்டு, அமரர்கள் தங்கள் அரசனோடு வந்து அங்கே தங்கி, திருவேங்கடத்தில் வணங்கி எழுகின்றனர். அவர்களுக்குச் சமமான அதே இன்பத்தை நாமும் பெறும் வீடுபேற்றை அந்தப் பெரிய அகன்ற மலை நமக்குத் தரும்.
பதவுரை
- மா மலர் நீர் சுடர் தூபம்
- பெரிய மலர்கள், நீர், விளக்குகள், தூபம்
- வானவர் கோனொடும்
- அமரர்களின் அரசனோடு
- நமன்று எழும்
- வணங்கி எழுகின்றனர்
- சமன் கொள் வீடு
- நம்மை அவர்களுக்குச் சமமாக்கும் வீடுபேறு
- தடங் குன்றமே
- பெரிய அகன்ற மலையே
திருவாய்மொழி 3.3.8 · நாலாயிரத்தில் 3042-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மலையைத் தூக்கிக் குளிர்ந்த பெருமழையிலிருந்து பசுக்கூட்டங்களைக் காத்தான்; அன்று பூமியை அளந்தான்; அவனே நம் பெருமான், பரமன். அவன் வந்து தனதாக்கிக்கொண்ட திருவேங்கடம் என்னும் பெரிய மலையை மட்டுமே வணங்குங்கள்; நம் வினைகள் முடிவுக்கு வரும்.
பதவுரை
- குன்றம் ஏந்திக்
- கோவர்த்தன மலையைத் தூக்கி
- குளிர் மழை காத்தவன்
- குளிர்ந்த மழையிலிருந்து காத்தவன்
- ஞாலம் அளந்த பிரான்
- பூமியை அளந்த பிரான்
- சென்று சேர்
- அவன் வந்து சேர்ந்த
- திருவேங்கட மா மலை
- திருவேங்கடம் என்னும் பெரிய மலை
- நம் வினை ஓயுமே
- நம் வினைகள் ஓயும்
திருவாய்மொழி 3.3.9 · நாலாயிரத்தில் 3043-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இன்று மலர்ந்த பூக்களைப் போலப் புதிய, திருவேங்கடத்து ஆயனின் தாமரைத் திருவடிகளைத் தங்கள் வாயிலும் நெஞ்சிலும் வைத்திருப்பவர்களுக்கு, மூப்பும் பிறப்பும் இறப்பும் நோயும் தேய்ந்து மறையும்படி அவன் செய்வான்.
பதவுரை
- மூப்புப் பிறப்பு இறப்பு பிணி
- மூப்பு, பிறப்பு, இறப்பு, நோய்
- வீயுமாறு செய்வான்
- அவற்றை மறையச் செய்வான்
- ஆயன்
- ஆயன், கண்ணன்
- நாள் மலர் ஆம்
- இன்று மலர்ந்த பூக்களைப் போலப் புதிய
- அடித்தாமரை
- தாமரைத் திருவடிகள்
- வாயுள்ளும் மனத்துள்ளும்
- வாயிலும் நெஞ்சிலும்
திருவாய்மொழி 3.3.10 · நாலாயிரத்தில் 3044-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உங்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட நாட்களின் எல்லை குறைந்து, நீங்கள் களைத்து மெலிவதற்கு முன்பே, படமெடுத்த அரவின் மேல் பள்ளிகொள்ளும் பெருமானின் மலையான, அடர்ந்த சோலைகளும் மலர்கள் நெருங்கிய குளங்களும் நிறைந்த பள்ளத்தாக்குகளையுடைய திருவேங்கடத்தைச் சென்று அடையுங்கள்.
பதவுரை
- வைத்த நாள் வரை எல்லை
- உங்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட நாட்களின் எல்லை
- எய்த்து இளைப்பதன் முன்னம்
- களைத்து மெலிவதற்கு முன்பே
- அடைமினோ
- சென்று அடையுங்கள்
- பைத்த பாம்பு அணையான்
- படமெடுத்த அரவின் மேல் பள்ளிகொள்பவன்
- மொய்த்த சோலை
- அடர்ந்த சோலைகள்
- தாழ்வரே
- பள்ளத்தாக்குகள், சரிவுகள்
திருவாய்மொழி 3.3.11 · நாலாயிரத்தில் 3045-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தன் திருவடிகளைப் பரப்பி பூமியைத் தாவி அளந்த பெருமானைப் பற்றி, உயர்ந்த சோலைகளையுடைய குருகூரின் சடகோபன், நம்மாழ்வார், ஒப்பற்ற ஆயிரம் பாசுரங்களைச் சொன்னார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தையும் பாட வல்லவர்கள், உலகம் முழுவதும் தங்களைப் புகழ, உண்மையான வாழ்வை வாழ்வார்கள்.
பதவுரை
- தாள் பரப்பி மண் தாவிய
- திருவடிகளைப் பரப்பி பூமியைத் தாவி அளந்தவன்
- நீள் பொழில் குருகூர்ச் சடகோபன்
- உயர்ந்த சோலைகளையுடைய குருகூரின் சடகோபன்
- கேழ் இல் ஆயிரத்து
- ஒப்பற்ற ஆயிரத்தில்
- வாழ்வு எய்தி
- உண்மையான வாழ்வைப் பெற்று
- ஞாலம் புகழவே
- உலகம் அவர்களைப் புகழ
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.