உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← திருவாய்மொழி முழுவதும்

திருவாய்மொழி 3.2

3-ஆம் பத்து · திருமொழி 3.2 · 11 பாசுரங்கள்

திருவாய்மொழி 3.2.1 · நாலாயிரத்தில் 3024-ஆம் பாசுரம்

முந்நீர் ஞாலம் படைத்த எம் முகில் வண்ணனேஅந் நாள் நீ தந்த ஆக்கையின்வழி உழல்வேன்வெம் நாள் நோய் வீய வினைகளை வேர் அறப் பாய்ந்துஎந் நாள் யான் உன்னை இனி வந்து கூடுவனே?

பொருள்

கடல் சூழ்ந்த இந்த உலகைப் படைத்த, மழைமேகம் போலக் கரிய என் பெருமானே! நீ முன்பு எனக்குத் தந்த உடல் வழிநடத்த நான் அலைந்து திரிகிறேன். இந்தக் கொடிய நாட்களின் நோய் மாயும்படி, என் வினைகளின் மேல் பாய்ந்து அவற்றை வேரோடு பிடுங்கி, இறுதியில் உன்னை வந்து சேர்வது எப்போது?

பதவுரை

முந்நீர் ஞாலம்
கடல் சூழ்ந்த உலகம்
முகில் வண்ணனே
மழைமேக வண்ணனே
ஆக்கையின்வழி உழல்வேன்
இந்த உடல் வழிநடத்த அலைகிறேன்
வெம் நாள் நோய் வீய
கொடிய நாட்களின் நோய் மாயும்படி
வேர் அறப் பாய்ந்து
வேரோடு பிடுங்க அவற்றின் மேல் பாய்ந்து
எந் நாள்
எந்த நாளில்?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.2.2 · நாலாயிரத்தில் 3025-ஆம் பாசுரம்

வன் மா வையம் அளந்த எம் வாமனா நின்பல் மா மாயப் பல் பிறவியில் படிகின்ற யான்தொல் மா வல்வினைத் தொடர்களை முதல் அரிந்துநின் மா தாள் சேர்ந்து நிற்பது எஞ்ஞான்றுகொலோ?

பொருள்

கடினமான இந்தப் பெரிய பூமியை அளந்த என் வாமனா! உன் வியப்பான ஆற்றலால் நெய்யப்பட்ட பல பெரிய பிறவிகளில் நான் மூழ்கியிருக்கிறேன். என் பழைய வலிய வினைகளின் சங்கிலிகளை வேரோடு அறுத்து, உன் பெருமைமிக்க திருவடிகளில் வந்து நிற்கும் நாள் எப்போது வருமோ?

பதவுரை

வன் மா வையம் அளந்த
கடினமான பெரிய பூமியை அளந்த
வாமனா
குறளனான வாமனா
பல் மா மாயப் பல் பிறவியில்
உன் பெரிய வியப்பான ஆற்றலின் பல பிறவிகளில்
தொல் மா வல்வினைத் தொடர்களை
பழைய வலிய வினைகளின் சங்கிலிகள்
முதல் அரிந்து
வேரோடு அறுத்து
எஞ்ஞான்றுகொலோ
அது எப்போதோ?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.2.3 · நாலாயிரத்தில் 3026-ஆம் பாசுரம்

கொல்லா மாக்கோல் கொலைசெய்து பாரதப் போர்எல்லாச் சேனையும் இரு நிலத்து அவித்த எந்தாய்பொல்லா ஆக்கையின் புணர்வினை அறுக்கல் அறாசொல்லாய் யான் உன்னைச் சார்வது ஓர் சூழ்ச்சியே

பொருள்

யாரையும் கொல்லாத ஒரு பெரிய கோலால் சாவைக் கொண்டுவந்து, பாரதப் போரில் எல்லாப் படைகளையும் பரந்த பூமியில் வீழ்த்திய என் அப்பனே! இந்த இழிந்த உடலோடு எனக்குள்ள பிணைப்பு, நான் எப்படி முயன்றாலும் அறுபடுவதில்லை. நான் உன்னை அடையும் ஏதேனும் ஒரு வழியைச் சொல்.

பதவுரை

கொல்லா மாக்கோல்
கொல்லாத பெரிய கோல், தேரோட்டியின் சாட்டை
பாரதப் போர்
பாரதப் போர்
இரு நிலத்து அவித்த
பரந்த பூமியில் வீழ்த்திய
பொல்லா ஆக்கையின் புணர்வினை
இந்த இழிந்த உடலோடு உள்ள பிணைப்பு
அறுக்கல் அறா
அறுக்க முயன்றாலும் அறுபடாது
சூழ்ச்சியே
ஒரு உபாயம், ஒரு வழி
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.2.4 · நாலாயிரத்தில் 3027-ஆம் பாசுரம்

சூழ்ச்சி ஞானச் சுடர் ஒளி ஆகி என்றும்ஏழ்ச்சி கேடு இன்றி எங்கணும் நிறைந்த எந்தாய்தாழ்ச்சி மற்று எங்கும் தவிர்ந்து நின் தாள் இணைக்கீழ்வாழ்ச்சி யான் சேரும் வகை அருளாய் வந்தே

பொருள்

என் அப்பனே, எல்லாம் அறியும் ஞானத்தின் பிரகாசமான ஒளி நீ; எப்போதும் வளர்வதும் குறைவதும் இன்றி எல்லா இடங்களையும் நிறைக்கிறாய். மற்ற இழிந்த இடங்களையெல்லாம் விட்டு, உன் இரு திருவடிகளின் கீழ் என் உண்மையான வாழ்வை அடையும் வழியை, என்னிடம் வந்து அருள்வாய்.

பதவுரை

சூழ்ச்சி ஞானச் சுடர் ஒளி
எல்லாம் அறியும் ஞானத்தின் பிரகாசமான ஒளி
ஏழ்ச்சி கேடு இன்றி
வளர்வதும் குறைவதும் இன்றி
எங்கணும் நிறைந்த
எல்லா இடங்களையும் நிறைத்த
தாழ்ச்சி
இழிந்த நிலை
நின் தாள் இணைக்கீழ்
உன் இரு திருவடிகளின் கீழ்
வகை அருளாய் வந்தே
வந்து வழியை அருள்வாய்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.2.5 · நாலாயிரத்தில் 3028-ஆம் பாசுரம்

வந்தாய் போலே வந்தும் என் மனத்தினை நீசிந்தாமல் செய்யாய் இதுவே இது ஆகில்கொந்து ஆர் காயாவின் கொழு மலர்த் திரு நிறத்தஎந்தாய் யான் உன்னை எங்கு வந்து அணுகிற்பனே?

பொருள்

நீ என்னிடம் வருவது போலத் தோன்றினாய், வந்தும் விட்டாய்; ஆனாலும் என் மனம் சிதறாமல் காக்கவில்லை. இப்படித்தான் இருக்கப்போகிறது என்றால், கொத்துக் கொத்தாக வளரும் செழிப்பான காயாம்பூவின் அழகிய நிறமுடைய என் அப்பனே, உன்னை நெருங்க நான் எங்கே போவேன்?

பதவுரை

வந்தாய் போலே வந்தும்
வருவது போல வந்தும்
சிந்தாமல் செய்யாய்
அது சிதறாமல் நீ காக்கவில்லை
கொந்து ஆர் காயாவின்
கொத்துகள் நிறைந்த காயாஞ்செடியின்
கொழு மலர்த் திரு நிறத்த
அதன் செழிப்பான மலரின் அழகிய நிறமுடைய
எங்கு வந்து அணுகிற்பனே
உன்னை நெருங்க நான் எங்கே வருவேன்?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.2.6 · நாலாயிரத்தில் 3029-ஆம் பாசுரம்

கிற்பன் கில்லேன் என்று இலன் முனம் நாளால்அற்ப சாரங்கள் அவை சுவைத்து அகன்றொழிந்தேன்பற்பல் ஆயிரம் உயிர் செய்த பரமா நின்நற் பொன் சோதித்தாள் நணுகுவது எஞ்ஞான்றே?

பொருள்

கடந்த நாட்களில், என்னால் செய்ய முடிவது எது, முடியாதது எது என்று நின்று எண்ணிப் பார்க்கவே இல்லை; அற்ப இன்பங்களைச் சுவைத்து வெகுதூரம் அலைந்தேன். பற்பல ஆயிரம் உயிர்களைப் படைத்த பரனே, நல்ல பொன் போல ஒளிரும் உன் திருவடிகளை நான் எப்போது நெருங்குவேன்?

பதவுரை

கிற்பன் கில்லேன்
“என்னால் முடியும்”, “என்னால் முடியாது”
முனம் நாளால்
முந்தைய நாட்களில்
அற்ப சாரங்கள்
அற்ப இன்பங்கள்
அகன்றொழிந்தேன்
வெகுதூரம் விலகிப் போனேன்
பற்பல் ஆயிரம் உயிர் செய்த
பற்பல ஆயிரம் உயிர்களைப் படைத்த
நற் பொன் சோதித்தாள்
நல்ல பொன் போல ஒளிரும் திருவடிகள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.2.7 · நாலாயிரத்தில் 3030-ஆம் பாசுரம்

எஞ்ஞான்றும் நாம் இருந்து இருந்து இரங்கி நெஞ்சேமெய்ஞ்ஞானம் இன்றி வினை இயல் பிறப்பு அழுந்திஎஞ்ஞான்றும் எங்கும் ஒழிவு அற நிறைந்து நின்றமெய்ஞ் ஞானச் சோதிக் கண்ணனை மேவுதுமே

பொருள்

என் நெஞ்சே, உண்மையான ஞானம் இல்லாமல், நம் வினைகளால் அமைந்த பிறவிகளில் மூழ்கி, இன்னும் எவ்வளவு காலம் உட்கார்ந்து உட்கார்ந்து வருந்திக்கொண்டிருப்போம்? வா, எங்கும் இடைவெளி இல்லாமல் எல்லாக் காலத்திலும் எல்லா இடங்களையும் நிறைத்து நிற்கும், உண்மை ஞானத்தின் ஒளியான கண்ணனை அடைவோம்.

பதவுரை

இருந்து இருந்து இரங்கி
உட்கார்ந்து உட்கார்ந்து வருந்தி
மெய்ஞ்ஞானம் இன்றி
உண்மையான ஞானம் இல்லாமல்
வினை இயல் பிறப்பு அழுந்தி
வினைகளால் அமைந்த பிறவிகளில் மூழ்கி
ஒழிவு அற நிறைந்து
இடைவெளி இல்லாமல் நிறைந்து
சோதிக் கண்ணனை
ஒளியான கண்ணனை
மேவுதுமே
அடைவோம்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.2.8 · நாலாயிரத்தில் 3031-ஆம் பாசுரம்

மேவு துன்ப வினைகளை விடுத்துமிலேன்ஓவுதல் இன்றி உன் கழல் வணங்கிற்றிலேன்பாவு தொல் சீர்க் கண்ணா என் பரஞ்சுடரேகூவுகின்றேன் காண்பான் எங்கு எய்தக் கூவுவனே?

பொருள்

எனக்குத் துன்பம் தரும் வினைகளை நான் விடவில்லை; இடைவிடாமல் உன் திருவடிகளை வணங்கவில்லை. பரந்த பழம்புகழுடைய கண்ணா, என் பரஞ்சுடரே, உன்னைக் காண நான் கூவி அழைக்கிறேன். என் கூக்குரல் உன்னை எட்ட நான் எங்கிருந்து அழைக்க வேண்டும்?

பதவுரை

மேவு துன்ப வினைகளை
துன்பம் தரும் வினைகளை
ஓவுதல் இன்றி
இடைவிடாமல்
பாவு தொல் சீர்க் கண்ணா
பரந்த பழம்புகழுடைய கண்ணா
பரஞ்சுடரே
பரஞ்சுடரே
எங்கு எய்தக் கூவுவனே
உன்னை எட்ட நான் எங்கிருந்து கூவுவேன்?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.2.9 · நாலாயிரத்தில் 3032-ஆம் பாசுரம்

கூவிக் கூவிக் கொடுவினைத் தூற்றுள் நின்றுபாவியேன் பல காலம் வழி திகைத்து அலமர்கின்றேன்மேவி அன்று ஆ நிரை காத்தவன் உலகம் எல்லாம்தாவிய அம்மானை எங்கு இனித் தலைப்பெய்வனே?

பொருள்

கூவிக் கூவி அழைத்து, கொடிய வினைகளின் புதருக்குள் நின்று, பாவியான நான் நெடுங்காலமாக வழி தவறிக் குழம்பிச் சுழல்கிறேன். அன்று வந்து பசுக்கூட்டங்களைக் காத்து, எல்லா உலகங்களையும் தாவி அளந்த என் பெருமானை இனி நான் எங்கே சந்திப்பேன்?

பதவுரை

கொடுவினைத் தூற்றுள்
கொடிய வினைகளின் புதருக்குள்
வழி திகைத்து அலமர்கின்றேன்
வழி தவறிக் குழம்பிச் சுழல்கிறேன்
ஆ நிரை காத்தவன்
பசுக்கூட்டங்களைக் காத்தவன்
உலகம் எல்லாம் தாவிய
எல்லா உலகங்களையும் தாவி அளந்த
தலைப்பெய்வனே
நான் சந்திப்பேனோ?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.2.10 · நாலாயிரத்தில் 3033-ஆம் பாசுரம்

தலைப்பெய் காலம் நமன்தமர் பாசம் விட்டால்அலைப்பூண் உண்ணும் அவ் அல்லல் எல்லாம் அகலகலைப் பல் ஞானத்து என் கண்ணனைக் கண்டுகொண்டுநிலைப் பெற்று என் நெஞ்சம் பெற்றது நீடு உயிரே

பொருள்

நேரம் வந்து யமனின் தூதர்கள் தங்கள் கயிற்றை வீசும்போது, இழுத்துச் செல்லப்பட்டு வதைக்கப்படும் அந்த வேதனையெல்லாம் வெகுதூரம் போய்விடும்: ஏனெனில், எல்லாக் கலைகளின் ஞானமும் நிறைந்த என் கண்ணனை என் நெஞ்சம் கண்டுவிட்டது; அது நிலையாக நின்று, நீடித்த வாழ்வைப் பெற்றுவிட்டது.

பதவுரை

தலைப்பெய் காலம்
நேரம் வரும்போது
நமன்தமர் பாசம்
யமனின் தூதர்களின் கயிறு
அலைப்பூண் உண்ணும் அவ் அல்லல்
இழுத்துச் செல்லப்பட்டு வதைக்கப்படும் அந்த வேதனை
கலைப் பல் ஞானத்து
பல கலைகளின் ஞானம் உடைய
நிலைப் பெற்று
நிலையாக நின்று
நீடு உயிரே
நீடித்த வாழ்வு
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 3.2.11 · நாலாயிரத்தில் 3034-ஆம் பாசுரம்

உயிர்கள் எல்லா உலகமும் உடையவனைக்குயில் கொள் சோலைத் தென் குருகூர்ச் சடகோபன்செயிர் இல் சொல் இசை மாலை ஆயிரத்துள் இப் பத்தும்உயிரின்மேல் ஆக்கை ஊனிடை ஒழிவிக்குமே

பொருள்

எல்லா உயிர்களையும் எல்லா உலகங்களையும் உடைய பெருமானைப் பற்றி, குயில்கள் நிறைந்த சோலைகளையுடைய தென் குருகூரின் சடகோபன், நம்மாழ்வார், சொல்லும் இசையும் சேர்ந்த மாலையாகக் குறையற்ற ஆயிரம் பாசுரங்களைப் பாடினார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தும், உயிரைப் பற்றியிருக்கும் சதையாலான உடலிலிருந்து அதை விடுவிக்கும்.

பதவுரை

உயிர்கள் எல்லா உலகமும் உடையவனைக்
எல்லா உயிர்களையும் எல்லா உலகங்களையும் உடையவனை
குயில் கொள் சோலைத்
குயில்கள் நிறைந்த சோலைகளையுடைய
தென் குருகூர்ச் சடகோபன்
தென் குருகூர்ச் சடகோபன்
செயிர் இல் சொல் இசை மாலை
சொல்லும் இசையும் சேர்ந்த குறையற்ற மாலை
ஆக்கை ஊனிடை ஒழிவிக்குமே
சதையாலான உடலிலிருந்து விடுவிக்கும்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.