திருவாய்மொழி 3.4.1 · நாலாயிரத்தில் 3046-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எல்லோரும் புகழும் நல்ல ஒருவன் என்று அவனை அழைப்பேனா? ஒப்பற்ற பெருமையுடைய பூமி என்பேனா? குளிர்ந்து ஒளிரும் கடல் என்பேனா? நெருப்பு என்பேனா? காற்று என்பேனா? எங்கும் உள்ள வானம் என்பேனா? சூரியனும் சந்திரனுமான இரண்டு பெரிய ஒளிகள் என்பேனா? குறையற்ற இவை அனைத்தும் ஒருசேர என்பேனா? கண்ணனை நான் எப்படிக் கூவி அழைப்பது?
பதவுரை
- புகழும் நல் ஒருவன்
- எல்லோரும் புகழும் நல்ல ஒருவன்
- பொரு இல் சீர்ப் பூமி
- ஒப்பற்ற பெருமையுடைய பூமி
- தண் பரவை
- குளிர்ந்த கடல்
- நீள் சுடர் இரண்டும்
- சூரியனும் சந்திரனுமான இரண்டு பெரிய ஒளிகள்
- இகழ்வு இல் இவ் அனைத்தும்
- குறையற்ற இவை அனைத்தும்
- கண்ணனைக் கூவும் ஆறே
- கண்ணனைக் கூவி அழைக்கும் வழி
திருவாய்மொழி 3.4.2 · நாலாயிரத்தில் 3047-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனை எப்படி அழைப்பது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. எல்லா மலைகளும் என்பேனா? வரவேற்கத் தகுந்த வளமான மழை என்பேனா? ஒளிரும் நட்சத்திரங்கள் என்பேனா? நாவில் வாழும் கலைகள் என்பேனா? ஞானத்தையே இயல்பாகக் கொண்ட நல்ல ஆத்மா என்பேனா? பரந்த புகழுடைய என் பெருமான் கண்ணனை, தாமரைக் கண்ணனை, நான் எப்படி அழைப்பேன்?
பதவுரை
- கூவும் ஆறு அறியமாட்டேன்
- அவனை எப்படி அழைப்பது என்று எனக்குத் தெரியாது
- குன்றங்கள் அனைத்தும்
- எல்லா மலைகளும்
- மேவு சீர் மாரி
- வரவேற்கத் தகுந்த வளமான மழை
- விளங்கு தாரகைகள்
- ஒளிரும் நட்சத்திரங்கள்
- நா இயல் கலைகள்
- நாவில் வாழும் கலைகள்
- ஞான நல் ஆவி
- ஞானத்தையே இயல்பாகக் கொண்ட நல்ல ஆத்மா
- பங்கயக் கண்ணனையே
- தாமரைக் கண்ணனையே
திருவாய்மொழி 3.4.3 · நாலாயிரத்தில் 3048-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தாமரைக் கண்ணன் என்று அவனை அழைப்பேனா? செம்பவள இதழ்களை உடையவன் என்பேனா? அழகிய கதிர்களால் ஒளிரும் திருவடிகளை உடையவன் என்பேனா? அஞ்சனம் போன்ற நிறமுடையவன் என்பேனா? சிவந்த கதிர்களால் சுடரும் திருமுடியை உடையவன் என்பேனா? திருமகளையும் திருமறுவையும் மார்பில் கொண்டவன் என்பேனா? சங்கும் சக்கரமும் ஏந்தியவன் என்பேனா? உயர்ந்த சாதி மாணிக்கமான இவனைப் பற்றி நான் எப்படிப் பேசுவேன்?
பதவுரை
- பவளச் செவ்வாயன்
- செம்பவள இதழ்களையுடையவன்
- அம் கதிர் அடியன்
- அழகிய கதிர்களால் ஒளிரும் திருவடிகளையுடையவன்
- அஞ்சன வண்ணன்
- அஞ்சனம் போன்ற கரிய நிறமுடையவன்
- செங்கதிர் முடியன்
- சிவந்த கதிர்களால் சுடரும் திருமுடியையுடையவன்
- திரு மறு மார்பன்
- திருமகளையும் ஸ்ரீவத்ஸ மறுவையும் மார்பில் கொண்டவன்
- சாதி மாணிக்கத்தையே
- உயர்ந்த சாதி மாணிக்கத்தையே
திருவாய்மொழி 3.4.4 · நாலாயிரத்தில் 3049-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உயர்ந்த சாதி மாணிக்கம் என்று அவனை அழைப்பேனா? ஒளிரும் பொன் என்பேனா? முத்து என்பேனா? சிறந்த இனத்து நல்ல வைரம் என்பேனா? ஒருபோதும் மங்காத பெருமையின் ஒளி என்பேனா? முதலான அழகிய ஒளி என்பேனா? முதலான அழகிய புருஷன் என்பேனா? வேறு எதுவுமே இல்லாத காலத்தில் இருந்த என் அப்பனை, அச்சுதனை, தூயவனை, நான் எப்படிப் பேசுவேன்?
பதவுரை
- சாதி மாணிக்கம்
- உயர்ந்த சாதி மாணிக்கம்
- சவி கொள் பொன் முத்தம்
- ஒளிரும் பொன், முத்து
- சாதி நல் வயிரம்
- சிறந்த இனத்து நல்ல வைரம்
- தவிவு இல் சீர் விளக்கம்
- ஒருபோதும் மங்காத பெருமையின் ஒளி
- ஆதி அம் புருடன்
- முதலான அழகிய புருஷன்
- ஆதும் இல் காலத்து எந்தை
- எதுவுமே இல்லாத காலத்தில் இருந்த என் அப்பன்
- அச்சுதன் அமலனையே
- கைவிடாதவனான அச்சுதனை, தூயவனை
திருவாய்மொழி 3.4.5 · நாலாயிரத்தில் 3050-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தூயவனான அச்சுதன் என்று அவனை அழைப்பேனா? தன் அடியார்களின் வினைகளை அழிக்கும், எல்லோரும் ஏங்கும் பெரிய மருந்து என்பேனா? நல்ல கடலின் அமுதம் என்பேனா? இனிமையே உருவான கட்டி என்பேனா? ஆறு சுவைகளும் உடைய உணவு என்பேனா? நெய் போன்ற செழுமையுடைய தேன் என்பேனா? கனி என்பேனா? அல்லது பால் என்பேனா?
பதவுரை
- அடியவர் வினை கெடுக்கும்
- தன் அடியார்களின் வினைகளை அழிக்கும்
- நச்சும் மா மருந்தம்
- எல்லோரும் ஏங்கும் பெரிய மருந்து
- நலங் கடல் அமுதம்
- நல்ல கடலின் அமுதம்
- அச் சுவைக் கட்டி
- இனிமையே உருவான கட்டி
- அறுசுவை அடிசில்
- ஆறு சுவைகளும் உடைய உணவு
- நெய்ச் சுவைத் தேறல்
- நெய்யின் செழுமையுடைய தேன்
திருவாய்மொழி 3.4.6 · நாலாயிரத்தில் 3051-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பால் என்று அவனை அழைப்பேனா? நான்கு வேதங்களின் பயன் என்பேனா? நல்லொழுக்க நூல்கள் என்பேனா? கேட்டுக் கற்கும் அசைந்தாடும் இசை என்பேனா? இவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலான சிறந்தது என்பேனா? எந்தச் செயலும் ஈட்டித் தர முடியாத பெரிய பயன் என்பேனா? கண்ணன் என்பேனா? பேரன்புடைய மால் என்பேனா? மாயன் என்பேனா? அமரர்களின் முதல்வனான அவனை நான் எப்படிப் பேசுவேன்?
பதவுரை
- நான்கு வேதப் பயன்
- நான்கு வேதங்களின் பயன்
- சமய நீதி நூல்
- நல்லொழுக்க நூல்கள்
- நுடங்கு கேள்வி இசை
- கேட்டுக் கற்கும் அசைந்தாடும் இசை
- வினையின் மிக்க பயன்
- செயல்கள் ஈட்டித் தருவதைவிடப் பெரிய பயன்
- மால்
- பெரியவனும் அன்புடையவனுமான மால்
- வானவர் ஆதியையே
- அமரர்களின் முதல்வனையே
திருவாய்மொழி 3.4.7 · நாலாயிரத்தில் 3052-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அமரர்களின் முதல்வன் என்று அவனை அழைப்பேனா? அமரர்களின் தெய்வம் என்பேனா? அமரர்களின் இன்பம் என்பேனா? அமரர்களுக்கு உள்ள அனைத்தும் என்பேனா? குறையற்ற செல்வம் என்பேனா? குறையற்ற சுவர்க்கம் என்பேனா? குறையற்ற வீடுபேறு என்பேனா? ஒளிரும் மணியின் நிறமுடைய அவனை நான் எப்படிப் பேசுவேன்?
பதவுரை
- வானவர் தெய்வம்
- அமரர்களின் தெய்வம்
- வானவர் போகம்
- அமரர்களின் இன்பம்
- வானவர் முற்றும்
- அமரர்களுக்கு உள்ள அனைத்தும்
- ஊனம் இல் செல்வம்
- குறையற்ற செல்வம்
- ஊனம் இல் மோக்கம்
- குறையற்ற வீடுபேறு, மோக்ஷம்
- ஒளி மணி வண்ணனையே
- ஒளிரும் மணியின் நிறமுடையவனையே
திருவாய்மொழி 3.4.8 · நாலாயிரத்தில் 3053-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒளிரும் மணியின் நிறமுடையவன் என்று அவனை அழைப்பேனா? தன்னைப் பின்பற்றுபவர்கள் ‘ஒருவன்’ என்று துதிக்கும், சடையில் குளிர்ந்த சந்திரனை உடைய சிவன் என்பேனா? நான்முகக் கடவுளான பிரமன் என்பேனா? அருள் மகிழ்ச்சியோடு எல்லா உலகங்களையும் படைத்து, அவை துதிக்கும்படி நிற்கும், தேன் நிறைந்த மலர்களுடைய துழாய் அணிந்த மாயன், என் பெருமான் கண்ணன் அவன். இவையெல்லாம் அவனுடைய திருமேனி; அவற்றுக்கு உள்ளுயிர் அவனே.
பதவுரை
- ஒருவன் என்று ஏத்த நின்ற
- ‘ஒருவன்’ என்று துதிக்கப்படுபவன்
- நளிர் மதிச் சடையன்
- சடையில் குளிர்ந்த சந்திரனை உடைய சிவன்
- நான்முகக் கடவுள்
- நான்முகக் கடவுளான பிரமன்
- அளி மகிழ்ந்து
- அருளில் மகிழ்ந்து
- களி மலர்த் துளவன்
- தேன் நிறைந்த மலர்களுடைய துழாய் அணிந்தவன்
- கண்ணனை மாயனையே
- கண்ணனை, மாயனையே
திருவாய்மொழி 3.4.9 · நாலாயிரத்தில் 3054-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கண்ணன், மாயன், கடலைக் கடைந்து அமுதத்தை எடுத்த பெருமான், அனந்தன் என்னும் அரவின் மேல் மகிழ்ந்து வாழும் முடிவற்றவனான அச்சுதன், உலகை விழுங்கி மீண்டும் வெளியே கொண்டுவந்த மால்: அவனை எப்படி நினைப்பது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. எல்லாப் பொருள்களும் எல்லா உயிர்களும் அவனே.
பதவுரை
- கடல் கடைந்து அமுதம் கொண்ட
- கடலைக் கடைந்து அமுதத்தை எடுத்த
- அனந்தனை
- முடிவற்றவனை
- அனந்தன் தன்மேல்
- அனந்தன் என்னும் ஆதிசேஷன் மேல்
- ஞாலம் உண்டு உமிழ்ந்த மாலை
- உலகை விழுங்கி வெளியே கொண்டுவந்த மாலை
- எண்ணும் ஆறு அறியமாட்டேன்
- அவனை எப்படி நினைப்பது என்று எனக்குத் தெரியாது
- யாவையும் எவரும் தானே
- எல்லாப் பொருள்களும் எல்லா உயிர்களும் அவனே
திருவாய்மொழி 3.4.10 · நாலாயிரத்தில் 3055-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எல்லாப் பொருள்களும் எல்லா உயிர்களும் அவனே; ஆனாலும் அவை ஒவ்வொன்றுக்குள்ளும் அவற்றின் குறைகள் தீண்டாதவனாக இருக்கிறான். ஐந்து புலன்களாலும் அவனைச் சொல்ல முடியாது; அவன் தூய அறிவின் வடிவம். உடலில் வாழும் ஆத்மாவுக்குள் ஆழமாக, வேறு எதையுமே பற்றாத தியானத்தைப் பெற்றால், அவனையும் அடையலாம்.
பதவுரை
- யாவையும் எவரும் தானாய்
- எல்லாப் பொருள்களும் எல்லா உயிர்களுமாகி
- தோய்வு இலன்
- அவன் தீண்டப்படாதவன்
- புலன் ஐந்துக்கும் சொலப்படான்
- ஐந்து புலன்களாலும் அவனைச் சொல்ல முடியாது
- உணர்வின் மூர்த்தி
- தூய அறிவின் வடிவம்
- ஆதும் ஓர் பற்று இலாத
- வேறு எதையுமே பற்றாத
- பாவனை
- தியானம், பாவனை
- அவனையும் கூடலாமே
- அவனையும் அடையலாம்
திருவாய்மொழி 3.4.11 · நாலாயிரத்தில் 3056-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வண்டுகள் கூடி ரீங்காரமிடும் குளிர்ந்த மாலை அணிந்த, மழைமேகம் போலக் கரிய பெருமானைப் பற்றி, சுற்றிலும் சோலைகள் மலர்ந்திருக்கும் குருகூரின் வள்ளலான சடகோபன், நம்மாழ்வார், ஆயிரம் பாடல்களைப் பாடினார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தையும் பாட வல்லவர்கள் ஒருபோதும் முடியாத இன்பத்தை அடைவார்கள்; அமரர்கள் அன்போடு அவர்களைச் சூழ்ந்து மொய்ப்பார்கள்.
பதவுரை
- கூடி வண்டு அறையும் தண் தார்க்
- வண்டுகள் கூடி ரீங்காரமிடும் குளிர்ந்த மாலையுடைய
- கொண்டல் போல் வண்ணன்
- மழைமேகம் போன்ற நிறமுடையவன்
- மாடு அலர் பொழில் குருகூர்
- சுற்றிலும் சோலைகள் மலர்ந்திருக்கும் குருகூர்
- வண் சடகோபன்
- வள்ளலான சடகோபன்
- வீடு இல போகம்
- ஒருபோதும் முடியாத இன்பம்
- விரும்புவர் அமரர் மொய்த்தே
- அமரர்கள் அன்போடு சூழ்ந்து மொய்ப்பார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.