திருவாய்மொழி 2.9.1 · நாலாயிரத்தில் 2991-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பெரிய வீடுபேற்றின் பெருமைகளைப் பற்றிக்கூட நான் பேசமாட்டேன். யானையின் துன்பத்தைத் தீர்த்த பெருமானே, உன் பெரிய செந்தாமரைத் திருவடிகளை என் தலைமேல், விரைவாக, வைத்தருள். என் பெருமானே, உன் அடியேனான நான் வேண்டுவது இது ஒன்றுதான்.
பதவுரை
- எம் மா வீட்டுத் திறமும்
- பெரிய வீடுபேற்றின் பெருமைகளையும்
- செப்பம்
- நான் பேசமாட்டேன்
- செம் மா பாட பற்பு
- பெரிய செந்தாமரைத் திருவடிகள்
- தலை சேர்த்து ஒல்லை
- அவற்றை என் தலைமேல் விரைவாக வைத்தருள்
- கைம்மா துன்பம் கடிந்த
- யானையின் துன்பத்தைத் தீர்த்த
- அடியேன் வேண்டுவது ஈதே
- உன் அடியேனான நான் வேண்டுவது இது ஒன்றே
திருவாய்மொழி 2.9.2 · நாலாயிரத்தில் 2992-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எப்போதும் உன்னிடம் நான் கேட்பது இது ஒன்றுதான்: கரிய நிறத்தில் தோய்ந்த ஒளியுடைய மணிவண்ணனே, என் அப்பனே, அடைவதற்கு மிகவும் அரிய உன் திருவடிகளை நான் அடையும்படி, ஞானம் என்னும் உதவிக் கையைத் தா. காலத்தை வீணாகக் கழியவிடாதே.
பதவுரை
- ஈதே யான் உன்னைக் கொள்வது
- உன்னிடம் நான் கேட்பது இது ஒன்றே
- மை தோய் சோதி
- கரிய நிறத்தில் தோய்ந்த ஒளி
- எய்தா நின் கழல்
- அடைவதற்கு அரிய உன் திருவடிகள்
- ஞானக் கை தா
- ஞானம் என்னும் உதவிக் கையைத் தா
- காலக் கழிவு செய்யேலே
- காலத்தை வீணாகக் கழியவிடாதே
திருவாய்மொழி 2.9.3 · நாலாயிரத்தில் 2993-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கைக்குப் பொருந்திய சக்கரம் ஏந்தி, “தீவினை செய்யாதீர்கள்” என்று உன் அருளால் எங்களுக்குச் சொல்லும் என் கண்ண பிரானே: இறுதியில் கோழை என் தொண்டையை அடைத்தாலும், சோர்வின்றி உன் திருவடிகளைத் துதிக்கும் அருளை எனக்குத் தா.
பதவுரை
- செய்யேல் தீவினை
- தீவினை செய்யாதே
- கை ஆர் சக்கர
- கைக்குப் பொருந்திய சக்கரத்தையுடைய
- கண்ண பிரானே
- கண்ண பிரானே, கண்ணனான என் பெருமானே
- ஐ ஆர் கண்டம் அடைக்கிலும்
- கோழை என் தொண்டையை அடைத்தாலும்
- எய்யாது ஏத்த
- சோர்வின்றித் துதிக்க
திருவாய்மொழி 2.9.4 · நாலாயிரத்தில் 2994-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“எனக்கே, எல்லாக் காலத்திலும் அடிமை செய்” என்று அவன் சொல்லி, என் நெஞ்சுக்குள் வந்து, இடைவிடாமல் அங்கே நிலைத்து, தன் சொந்த மகிழ்ச்சிக்காகவே என்னை முழுதும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்: கண்ணனிடம் நான் வேண்டும் பேறு இது ஒன்றே. தன் மகிழ்ச்சிக்காக அன்றி, அவனுடைய மகிழ்ச்சிக்காகவே தூய்மையாகச் செய்யும் கைங்கர்யம் என்று இதைப் பெரியோர் பொருள் கொள்கின்றனர்.
பதவுரை
- எனக்கே ஆட்செய்
- எனக்கே அடிமை செய்
- எக் காலத்தும்
- எல்லாக் காலத்திலும்
- இடைவீடு இன்றி மன்னி
- இடைவிடாமல் அங்கே நிலைத்து
- தனக்கே ஆக எனைக் கொள்ளும்
- தனக்கே உரியவனாக என்னை ஏற்றுக்கொள்ளும்
- யான் கொள் சிறப்பே
- நான் வேண்டும் பேறு
திருவாய்மொழி 2.9.5 · நாலாயிரத்தில் 2995-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பெருமைமிக்க வீடுபேறோ, சுவர்க்கமோ, நரகமோ: இறக்கும்போது அவற்றை நான் அடைந்தாலும் சரி, அடையாவிட்டாலும் சரி. நானோ, பிறப்பு இல்லாதவனாக இருந்தும் பல பிறவிகள் எடுக்கும் பெருமானை, ஒருமுறைகூட மறவாமல், என்றென்றும் நினைத்து மகிழ்வேன்.
பதவுரை
- சிறப்பில் வீடு
- பெருமைமிக்க வீடுபேறு
- இறப்பில் எய்துக எய்தற்க
- இறக்கும்போது அவற்றை அடைந்தாலும் சரி, அடையாவிட்டாலும் சரி
- பிறப்பு இல் பல் பிறவிப் பெருமானை
- பிறப்பில்லாமலே பல பிறவிகள் எடுக்கும் பெருமானை
- மறப்பு ஒன்று இன்றி
- ஒருமுறைகூட மறவாமல்
- மகிழ்வனே
- நான் மகிழ்வேன்
திருவாய்மொழி 2.9.6 · நாலாயிரத்தில் 2996-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மகிழ்ச்சி நிறைந்த தேவர்களாகவும், உலகமான அனைத்தாகவும், உலகம் அல்லாத அனைத்தாகவும், மகிழ்ச்சி நிறைந்த ஒளியாகவும் மலர்ந்த பெருமானே! மகிழ்ச்சி நிறைந்த மனத்தோடும் சொல்லோடும் செயலோடும் நான் உன்னை என்றென்றும் மகிழ்ந்து வணங்கும்படி வா.
பதவுரை
- மகிழ் கொள் தெய்வம்
- மகிழ்ச்சி நிறைந்த தேவர்கள்
- உலோகம் அலோகம்
- உலகமான அனைத்தும், உலகம் அல்லாத அனைத்தும்
- மகிழ் கொள் சோதி
- மகிழ்ச்சி நிறைந்த ஒளி
- மலர்ந்த அம்மானே
- இவையாக மலர்ந்த பெருமானே
- சிந்தை சொல் செய்கை
- மனம், சொல், செயல்
- வணங்க வாராயே
- நான் உன்னை வணங்கும்படி வா
திருவாய்மொழி 2.9.7 · நாலாயிரத்தில் 2997-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இனி ஒருபோதும் விலகாமல், உன் திருத்தாமரைத் திருவடிகளின் கீழ் உள்ள இடத்தை நான் வந்து அடையும்படி வா. என்னிடம் உன்னைத் தராமல் தடுத்து வைத்திருப்பவனே! உன்னை என்னுள் வைத்துக்கொண்டால், என்றென்றைக்கும், ஒவ்வொரு கணமும், எனக்குத் தெவிட்டாத இன்பமாக இருப்பாய்.
பதவுரை
- திருப் பாத மலர்க்கீழ்
- உன் திருத்தாமரைத் திருவடிகளின் கீழ்
- பேராதே
- இனி ஒருபோதும் விலகாமல்
- தாராதாய்
- உன்னைத் தராமல் தடுத்து வைத்திருப்பவனே
- உன்னை என்னுள் வைப்பில்
- உன்னை என்னுள் வைத்துக்கொண்டால்
- ஆராதாய்
- எனக்குத் தெவிட்டாதவனே
திருவாய்மொழி 2.9.8 · நாலாயிரத்தில் 2998-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எல்லாக் காலத்துக்கும் என் அப்பனான நீ என்னுள் நிலைத்துவிட்டால், எப்போதும், எந்தக் காலத்திலும் எனக்கு வேறு எதுவும் வேண்டாம். பெரிய, தூய வேத ஞானிகள் விருந்தாக உண்டு மகிழும், சர்க்கரை போல் இனிக்கும் என் கனியே: நானும் உன்னை உண்டு மகிழ்வேன்.
பதவுரை
- எந்தையாய் என்னுள் மன்னில்
- என் அப்பனாக நீ என்னுள் நிலைத்தால்
- யாதொன்றும் வேண்டேன்
- எனக்கு வேறு எதுவும் வேண்டாம்
- மிக்கார் வேத விமலர்
- பெரிய, தூய வேத ஞானிகள்
- விழுங்கும்
- விருந்தாக உண்டு மகிழ்கின்றனர்
- அக்காரக் கனியே
- சர்க்கரை போல் இனிக்கும் கனியே
திருவாய்மொழி 2.9.9 · நாலாயிரத்தில் 2999-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் உண்மையான இயல்பை அறியாமல், “நான் எனக்கே உரியவன், இது என்னுடையது” என்று எண்ணி வாழ்ந்தேன். ஆனால் நான் உன்னுடையவன், நீயே என் உள்ளுயிர், எனக்கு உடைமையான அனைத்தும் நீயே, வானுலகமே துதிக்கும் அமரர்களின் ஏறே! உடல் தன் உயிருக்கு உரியதாக இருப்பது போல, ஆத்மா அவனுக்கு உரியது என்று பெரியோர் விளக்குகின்றனர்.
பதவுரை
- என்னை அறியகிலாதே
- என் உண்மையான இயல்பை அறியாமல்
- யானே என் தனதே
- நான் எனக்கே உரியவன், இது என்னுடையது
- யானே நீ
- நான் உன்னுடையவன்; நீயே என் உள்ளுயிர்
- என் உடைமையும் நீயே
- எனக்கு உடைமையான அனைத்தும் நீயே
- வானவர் ஏறே
- அமரர்களின் ஏறே
திருவாய்மொழி 2.9.10 · நாலாயிரத்தில் 3000-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஏழு எருதுகளையும் வென்று, அழகிய இலங்கையைச் சாம்பலாக்கிய பெரும் ஒளிச் சுடரே: இப்போது இருக்கும் என்னை நம்பாதே. உன் பொன்னான திருவடிகளில் என்னை விரைவாகச் சேர்த்துக்கொள்; வேறு எங்கும் போக என்னை ஒருபோதும், ஒருபோதும் விடாதே.
பதவுரை
- ஏறேல் ஏழும் வென்று
- ஏழு எருதுகளையும் வென்று
- ஏர் கொள் இலங்கையை
- அழகிய இலங்கையை
- நீறே செய்த
- அதைச் சாம்பலாக்கியவனே
- நெடுஞ் சுடர்ச் சோதி
- பெரும் ஒளிச் சுடரே
- தேறேல் என்னை
- இப்போது இருக்கும் என்னை நம்பாதே
- வேறே போக
- வேறு எங்கும் போக
திருவாய்மொழி 2.9.11 · நாலாயிரத்தில் 3001-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எப்போதும் கையில் சக்கரம் உடைய பெருமானின் மேல் தான் கொண்ட ஏக்கத்தை ஒருபோதும் விடாத வள்ளலான குருகூர்ச் சடகோபன், அழியாத ஆயிரம் பாசுரங்களைப் பாடினார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தும், ஆர்வத்தோடு எழுந்து அவற்றைச் சொல்பவர்களுக்கு அழியாத வீடுபேற்றைத் தரும்.
பதவுரை
- விடல் இல் சக்கரத்து அண்ணலை
- சக்கரம் கையை விட்டு நீங்காத பெருமானை
- மேவல்
- அவன் மேல் கொண்ட ஏக்கம்
- வண் குருகூர்ச் சடகோபன்
- வள்ளலான குருகூர்ச் சடகோபன், நம்மாழ்வார்
- கெடல் இல் ஆயிரத்துள்
- அழியாத ஆயிரத்துள்
- கெடல் இல் வீடு
- அழியாத வீடுபேறு
- கிளர்வார்க்கே
- ஆர்வத்தோடு எழுபவர்களுக்கே
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.