உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← திருவாய்மொழி முழுவதும்

திருவாய்மொழி 1.7

1-ஆம் பத்து · திருமொழி 1.7 · 11 பாசுரங்கள்

திருவாய்மொழி 1.7.1 · நாலாயிரத்தில் 2857-ஆம் பாசுரம்

பிறவித்துயர் அற ஞானத்துள் நின்றுதுறவிச் சுடர் விளக்கம் தலைப்பெய்வார்அறவனை ஆழிப்படை அந்தணனைமறவியை இன்றி மனத்து வைப்பாரே

பொருள்

பிறவித் துயரம் முடிவதற்காக ஞானத்தில் உறுதியாக நின்று, பற்றின்மையின் ஒளிரும் சுடரை அடைபவர்கள் உண்டு. அவர்களும்கூட, அறத்தின் தலைவனும், சக்கரத்தை ஆயுதமாக ஏந்திய தூயவனுமான அவனை மறவாமல் தங்கள் மனத்தில் வைத்திருக்கிறார்கள். தங்கள் சொந்த ஆன்மாவின் காட்சியை மட்டுமே தேடுபவர்களைப் பற்றியது இது என்று பெரியோர் பொருள் கொள்கிறார்கள்: அவர்களும் அவனை மனத்தில் வைத்திருக்க வேண்டும்.

பதவுரை

பிறவித்துயர் அற
பிறவித் துயரம் முடிவதற்காக
ஞானத்துள் நின்று
ஞானத்தில் உறுதியாக நின்று
துறவிச் சுடர் விளக்கம்
பற்றின்மையின் ஒளிரும் சுடர்
அறவனை
அறத்தின் தலைவனை
ஆழிப்படை அந்தணனை
சக்கரத்தை ஆயுதமாக ஏந்திய தூயவனை
மறவியை இன்றி
மறவாமல்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 1.7.2 · நாலாயிரத்தில் 2858-ஆம் பாசுரம்

வைப்பு ஆம் மருந்து ஆம் அடியரை வல்வினைத்துப்பு ஆம் புலன் ஐந்தும் துஞ்சக்கொடான் அவன்எப்பால் எவர்க்கும் நலத்தால் உயர்ந்து உயர்ந்துஅப்பாலவன் எங்கள் ஆயர் கொழுந்தே

பொருள்

தன் அடியார்களுக்கு அவன் சேமித்து வைத்த செல்வமும் மருந்தும் ஆவான். அவர்களுடைய வலிய வினைகளுக்கு வலிமையாக இருக்கும் ஐந்து புலன்களால் அவர்கள் அழிய அவன் விடமாட்டான். எங்கும் எவரையும்விட நலத்தில் அவன் மேலும் மேலும் உயர்கிறான்; அவன் அனைத்துக்கும் அப்பாற்பட்டவன். அவன் நம்முடைய இடையர் குலக் கொழுந்து.

பதவுரை

வைப்பு ஆம் மருந்து ஆம்
சேமித்த செல்வமும், மருந்தும்
வல்வினைத் துப்பு ஆம்
வலிய வினைகளுக்கு வலிமையாக இருக்கும்
புலன் ஐந்தும்
ஐந்து புலன்கள்
துஞ்சக்கொடான்
அவற்றால் அழிய அவன் விடமாட்டான்
நலத்தால் உயர்ந்து உயர்ந்து
நலத்தில் மேலும் மேலும் உயர்ந்து
எங்கள் ஆயர் கொழுந்தே
நம் இடையர் குலக் கொழுந்து
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 1.7.3 · நாலாயிரத்தில் 2859-ஆம் பாசுரம்

ஆயர் கொழுந்தாய் அவரால் புடையுண்ணும்மாயப் பிரானை என் மாணிக்கச் சோதியைதூய அமுதைப் பருகிப் பருகி என்மாயப் பிறவி மயர்வு அறுத்தேனே

பொருள்

இடையர் குலக் கொழுந்தாகி, அவர்களிடம் அடி வாங்கிக்கொண்டான்; அவன் அதிசய எம்பெருமான், என் மாணிக்க ஒளி, தூய அமுதம். அந்த அமுதத்தைப் பருகிப் பருகி, மயக்கும் என் பிறவிகளின் குழப்பத்தை அறுத்துவிட்டேன்.

பதவுரை

ஆயர் கொழுந்தாய்
இடையர் குலக் கொழுந்தாக
அவரால் புடையுண்ணும்
அவர்களிடம் அடி வாங்கியவன்
மாயப் பிரானை
அதிசய எம்பெருமானை
என் மாணிக்கச் சோதியை
என் மாணிக்க ஒளியை
பருகிப் பருகி
பருகிப் பருகி
மாயப் பிறவி மயர்வு
மயக்கும் பிறவிகளின் குழப்பம்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 1.7.4 · நாலாயிரத்தில் 2860-ஆம் பாசுரம்

மயர்வு அற என் மனத்தே மன்னினான் தன்னைஉயர்வினையே தரும் ஒண் சுடர்க் கற்றையைஅயர்வு இல் அமரர்கள் ஆதிக் கொழுந்தை என்இசைவினை என் சொல்லி யான் விடுவேனோ?

பொருள்

என் குழப்பம் முடியும்படி அவன் என் மனத்தில் உறுதியாக நிலைகொண்டான். அவன் உயர்ந்ததை மட்டுமே தருபவன்; ஒளிரும் சுடர்க் கற்றை; ஓய்வறியாத அமரர்களின் முதல்வனும் கொழுந்தும் அவனே. என் நெஞ்சின் இசைவை அவன் வென்றுவிட்டான்: அவனைப் போகவிட நான் என்னதான் சொல்ல முடியும்?

பதவுரை

மயர்வு அற
குழப்பம் முடியும்படி
மன்னினான்
அவன் உறுதியாக நிலைகொண்டான்
உயர்வினையே தரும்
உயர்ந்ததை மட்டுமே தருபவன்
ஒண் சுடர்க் கற்றையை
ஒளிரும் சுடர்க் கற்றை
அயர்வு இல் அமரர்கள்
ஓய்வறியாத அமரர்கள்
என் இசைவினை
என் இசைவை வென்றவனை
விடுவேனோ
நான் அவனைப் போகவிடுவேனோ?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 1.7.5 · நாலாயிரத்தில் 2861-ஆம் பாசுரம்

விடுவேனோ என் விளக்கை என் ஆவியைநடுவே வந்து உய்யக் கொள்கின்ற நாதனைதொடுவே செய்து இள ஆய்ச்சியர் கண்ணினுள்விடவே செய்து விழிக்கும் பிரானையே?

பொருள்

அவனை நான் எப்போதாவது போகவிடுவேனா? அவன் என் விளக்கு, என் உயிர், இடையில் வந்து என்னைக் காத்த தலைவன். தன் திருட்டு விளையாட்டுகளைச் செய்துவிட்டு, இள இடைச்சியரின் கண்களுக்குள் தன் பார்வைகளை வீசும் எம்பெருமான் அவன். அத்தகைய எம்பெருமானை நான் போகவிடுவேனா?

பதவுரை

என் விளக்கை
என் விளக்கை
என் ஆவியை
என் உயிரை
நடுவே வந்து
இடையில் வந்து
உய்யக் கொள்கின்ற நாதனை
காக்கும் தலைவனை
தொடுவே செய்து
திருட்டு விளையாட்டுகளைச் செய்து
இள ஆய்ச்சியர்
இள இடைச்சியர்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 1.7.6 · நாலாயிரத்தில் 2862-ஆம் பாசுரம்

பிரா அன் பெரு நிலம் கீண்டவன் பின்னும்விரா அய் மலர்த் துழாய் வேய்ந்த முடியன்மராமரம் எய்த மாயவன் என்னுள்இரான் எனில் பின்னை யான் ஒட்டுவேனோ?

பொருள்

ஆழத்திலிருந்து பெரிய பூமியைக் குத்தி எடுத்த எம்பெருமான் அவன்; மலர்கள் கலந்த துளசியால் அவன் கிரீடம் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது; தன் அம்பால் சால மரங்களைத் துளைத்த அதிசயன் அவன். அவன் எனக்குள் தங்க மாட்டேன் என்றால், அதற்கு நான் இடம் கொடுப்பேனா?

பதவுரை

பெரு நிலம் கீண்டவன்
வராஹமாகப் பெரிய பூமியைக் குத்தி எடுத்தவன்
மலர்த் துழாய்
மலர்களும் துளசியும்
வேய்ந்த முடியன்
அலங்கரிக்கப்பட்ட கிரீடமுடையவன்
மராமரம் எய்த மாயவன்
சால மரங்களைத் துளைத்த அதிசயன்
என்னுள் இரான் எனில்
அவன் எனக்குள் தங்கமாட்டான் என்றால்
யான் ஒட்டுவேனோ
நான் அதற்கு இடம் கொடுப்பேனோ?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 1.7.7 · நாலாயிரத்தில் 2863-ஆம் பாசுரம்

யான் ஒட்டி என்னுள் இருத்துவன் என்றிலன்தான் ஒட்டி வந்து என் தனி நெஞ்சை வஞ்சித்துஊன் ஒட்டி நின்று என் உயிரில் கலந்து இயல்வான் ஒட்டுமோ இனி என்னை நெகிழ்க்கவே?

பொருள்

'அவனை எனக்குள் வைத்துக்கொள்வேன்' என்று நான் தீர்மானிக்கவில்லை. அவனே தீர்மானித்து, வந்து, ஒரு இனிய தந்திரத்தால் தனித்திருந்த என் நெஞ்சை வென்றான்; என் உடலோடு ஒட்டிக்கொண்டு என் உயிரோடு கலந்தான். இப்போது அவன் தன் பிடியைத் தளர்த்தி என்னைப் போகவிடச் சம்மதிப்பானா?

பதவுரை

யான் ஒட்டி
நான் தீர்மானித்து
தான் ஒட்டி வந்து
அவனே தீர்மானித்து வந்து
தனி நெஞ்சை வஞ்சித்து
தனித்திருந்த என் நெஞ்சைத் தந்திரத்தால் வென்று
ஊன் ஒட்டி நின்று
என் உடலோடு ஒட்டிக்கொண்டு
உயிரில் கலந்து
என் உயிரோடு கலந்து
என்னை நெகிழ்க்கவே
என்மேல் உள்ள பிடியைத் தளர்த்த
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 1.7.8 · நாலாயிரத்தில் 2864-ஆம் பாசுரம்

என்னை நெகிழ்க்கிலும் என்னுடை நன் நெஞ்சம்தன்னை அகல்விக்கத் தானும் கில்லான் இனிபின்னை நெடும் பணைத் தோள் மகிழ் பீடு உடைமுன்னை அமரர் முழுமுதல் தானே

பொருள்

அவன் என்மேல் உள்ள பிடியைத் தளர்த்தினாலும், என் நல்ல நெஞ்சை அவனைவிட்டு நீங்கச் செய்ய இனி அவனாலேயே முடியாது. ஏனெனில், பின்னையின் மூங்கில் போல வழவழப்பான நீண்ட தோள்களில் மகிழும் பெருமைமிக்கவன் அவன்; பழமையான அமரர்களுக்கு முழுமுதல் அவன்.

பதவுரை

என்னை நெகிழ்க்கிலும்
அவன் என்னை விட்டாலும்
நன் நெஞ்சம்
நல்ல நெஞ்சு
தானும் கில்லான்
அவனாலும் முடியாது
நெடும் பணைத் தோள்
மூங்கில் போல வழவழப்பான நீண்ட தோள்கள்
மகிழ் பீடு உடை
அவற்றில் மகிழும் பெருமைமிக்கவன்
முழுமுதல்
முழுமுதல்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 1.7.9 · நாலாயிரத்தில் 2865-ஆம் பாசுரம்

அமரர் முழுமுதல் ஆகிய ஆதியைஅமரர்க்கு அமுது ஈந்த ஆயர் கொழுந்தைஅமர அழும்பத் துழாவி என் ஆவிஅமரத் தழுவிற்று இனி அகலும்மோ?

பொருள்

அவனே மூலம், அமரர்களுக்கு முழுமுதல்; அமரர்களுக்கு அமுதம் தந்த இடையர் குலக் கொழுந்து. என் ஆன்மா ஆழ்ந்த நெருக்கத்தோடு அவனைத் தேடிக் கண்டு, உறுதியாகத் தழுவிக்கொண்டது. இனி அது அவனைவிட்டு எப்போதாவது பிரியுமா?

பதவுரை

அமரர் முழுமுதல்
அமரர்களின் முழுமுதல்
அமரர்க்கு அமுது ஈந்த
அமரர்களுக்கு அமுதம் தந்த
ஆயர் கொழுந்தை
இடையர் குலக் கொழுந்தை
துழாவி
அவனைத் தேடிக் கண்டு
அமரத் தழுவிற்று
அவனை உறுதியாகத் தழுவியது
இனி அகலும்மோ
இனி பிரியுமோ?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 1.7.10 · நாலாயிரத்தில் 2866-ஆம் பாசுரம்

அகலில் அகலும் அணுகில் அணுகும்புகலும் அரியன் பொரு அல்லன் எம்மான்நிகர் இல் அவன் புகழ் பாடி இளைப்பு இலம்பகலும் இரவும் படிந்து குடைந்தே

பொருள்

நீங்கள் விலகினால் அவனும் விலகுவான்; நீங்கள் நெருங்கினால் அவனும் நெருங்குவான். அவனை விவரிப்பதே அரிது; நம் எம்பெருமானுக்கு இணையே இல்லை. அவனுடைய ஒப்பற்ற பெருமையைப் பாடி, அதில் மூழ்கி ஆழக் குடைந்து, இரவும் பகலும் நாம் ஒருபோதும் சோர்வதில்லை.

பதவுரை

அகலில் அகலும்
நீ விலகினால் அவனும் விலகுவான்
அணுகில் அணுகும்
நீ நெருங்கினால் அவனும் நெருங்குவான்
புகலும் அரியன்
விவரிப்பதும் அரிது
பொரு அல்லன் எம்மான்
நம் எம்பெருமானுக்கு இணையில்லை
இளைப்பு இலம்
நாம் ஒருபோதும் சோர்வதில்லை
படிந்து குடைந்தே
மூழ்கி, ஆழக் குடைந்து
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 1.7.11 · நாலாயிரத்தில் 2867-ஆம் பாசுரம்

குடைந்து வண்டு உண்ணும் துழாய் முடியானைஅடைந்த தென் குருகூர்ச் சடகோபன்மிடைந்த சொல் தொடை ஆயிரத்து இப் பத்துஉடைந்து நோய்களை ஓடுவிக்குமே

பொருள்

தேன் பருக வண்டுகள் குடையும் துளசி முடியுடைய எம்பெருமானைத் தென் குருகூரின் சடகோபன் (நம்மாழ்வார்) அடைந்து, நெருக்கமாகத் தொடுத்த சொற்களாலான ஆயிரம் பாசுரங்களைப் புனைந்தார். அவற்றுள் இந்தப் பத்தும், கற்பவர்களின் நோய்களை உடைத்து அவற்றை விரட்டிவிடும்.

பதவுரை

குடைந்து வண்டு உண்ணும்
வண்டுகள் குடைந்து பருகும்
துழாய் முடியானை
துளசி முடியுடைய எம்பெருமானை
தென் குருகூர்ச் சடகோபன்
தென் குருகூரின் சடகோபன்
மிடைந்த சொல் தொடை
நெருக்கமாகத் தொடுத்த சொற்களின் தொடர்
நோய்களை ஓடுவிக்குமே
நோய்களை விரட்டும்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.