பெருமாள் திருமொழி 2.1 · நாலாயிரத்தில் 658-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தேடிக் கண்டுபிடிக்க அரிய, அரிய ஆற்றல் கொண்ட தேன் அவன்; திருமகள் வாழும் மார்பில் வாடாத வனமாலை அணிந்த தென் ஸ்ரீரங்கத்து எம்பெருமான் அவன். அவனுடைய உண்மையான அடியார்கள் அன்பில் மனம் இழந்து அவனைப் போற்றுகிறார்கள்; ஆடுகிறார்கள், ஏக்கத்தோடு அலைகிறார்கள், அவனைக் கூவி அழைக்கிறார்கள், சோர்ந்து போகிறார்கள். அவர்களுடைய அந்தக் கூட்டத்தை நான் காண முடிந்தால், அதுவே கண்கள் பெற்றதன் பயன்.
பதவுரை
- தேட்டு அருந் திறல்-தேனினைத்
- தேடிக் கண்டுபிடிக்க அரிய, அரிய ஆற்றல் கொண்ட தேன்
- திருமாது வாழ்
- திருமகள் (லக்ஷ்மி) வாழும்
- வனமாலை மார்வனை
- வனமாலை அணிந்த மார்பை உடையவன்
- மால் கொள் சிந்தையராய்
- அன்பில் மனம் இழந்து
- அலந்து அழைத்து
- ஏங்கிக் கூவி அழைத்து
- மெய்யடியார்கள்தம் ஈட்டம்
- அவனுடைய உண்மையான அடியார்களின் கூட்டம்
- கண் பயன்
- கண்கள் பெற்றதன் பயன்
பெருமாள் திருமொழி 2.2 · நாலாயிரத்தில் 659-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இதழ்கள் நிறைந்த தாமரையில் வீற்றிருக்கும் திருமகளின் தோள்களை அவன் அணைத்ததையும், ஒளிரும் அம்பால் உயர்ந்த பெரிய மரங்களைத் துளைத்ததையும், பசுக்களை மேய்த்ததையும் மட்டுமே நினைந்து, அவனுடைய அடியார்கள் ஆடிப் பாடி, "அரங்கா!" என்று கூவுகிறார்கள். அந்த அடியார்களின் பாதத் துகளில் நாம் நீராட முடிந்தால், கங்கை நீரில் மூழ்கி நீராட வேண்டும் என்ற ஆசைக்கு என்ன தேவை?
பதவுரை
- தோடு உலா மலர்-மங்கை
- இதழ்கள் நிறைந்த தாமரையில் உள்ள திருமகள், லக்ஷ்மி
- சுடர்-வாளியால்
- ஒளிரும் அம்பால்
- நீடு மா மரம் செற்றதும்
- உயர்ந்த பெரிய மரங்களைத் துளைத்ததும்
- நிரை மேய்த்ததும்
- பசுக்களை மேய்த்ததும்
- அரங்க ஓ
- அரங்கா!
- அடிப்-பொடி
- அவர்கள் பாதத் துகள்
- கங்கை நீர் குடைந்து
- கங்கை நீரில் மூழ்கி
பெருமாள் திருமொழி 2.3 · நாலாயிரத்தில் 660-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் காளைகளை அடக்கியதையும், வராஹமாக வந்து பூமியைத் தோண்டி எடுத்ததையும், முன்பு ராமனாக வந்து பகைவனை அழித்ததையும், உலகை அளந்ததையும் சொல்லிப் பாடி, அவனுடைய அடியார்கள் வள்ளல் பெருநதியான பொன்னி போலப் பெருகும் கண்ணீரைச் சொரிகிறார்கள்; அரங்கன் கோயிலின் திருமுற்றத்தையே சேறாக்கிவிடுகிறார்கள். அந்த அடியார்களின் சிவந்த பாதங்களிலிருந்து வரும் அந்தச் செழுமையான சேற்றை நான் என் தலைக்கு அணிகலனாக அணிவேன்.
பதவுரை
- ஏறு அடர்த்ததும்
- அவன் காளைகளை அடக்கியதும்
- ஏனமாய் நிலம் கீண்டதும்
- வராஹமாக வந்து பூமியைத் தோண்டி எடுத்ததும்
- மண் அளந்ததும்
- அவன் பூமியை அளந்ததும்
- வண் பொன்னிப் பேர்- ஆறு போல்
- வள்ளல் பெருநதியான பொன்னி போல
- அரங்கன் கோயில்-திருமுற்றம்
- அரங்கன் கோயிலின் திருமுற்றம்
- சேவடிச் செழுஞ் சேறு
- அவர்களுடைய சிவந்த பாதங்களிலிருந்து வரும் செழுமையான சேறு
- சென்னிக்கு அணிவனே
- என் தலைக்கு அணிவேன்
பெருமாள் திருமொழி 2.4 · நாலாயிரத்தில் 661-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உறைந்த குளிர்ந்த தயிரையும், பாலோடு வெண்ணெயையும் அவன் உண்டான்; அதைக் கண்ட ஆய்ச்சி கோபம் கொண்டு அவன் தோள்களைக் கட்டிப் போட்டாள்: அவனே என் எம்பெருமான், என் அரங்கன். அவனுடைய அடியார்கள் நாக்கில் தழும்பு எழும் வரை "நாராயணா!" என்று கூவி, உடலில் தழும்பு ஏறும் வரை வணங்கி, அவனைப் போற்றி மகிழ்கிறார்கள். அந்த அடியார்களின் சிவந்த பாதங்களை என் நெஞ்சம் போற்றி வாழ்த்துகிறது.
பதவுரை
- தோய்த்த தண் தயிர்
- உறைந்த குளிர்ந்த தயிர்
- உடன்று ஆய்ச்சி கண்டு
- ஆய்ச்சியான யசோதை கண்டு கோபம் கொண்டு
- ஆர்த்த தோள்
- கட்டப்பட்ட தோள்கள்
- நாத் தழும்பு எழ
- நாக்கில் தழும்பு எழும் வரை
- மெய் தழும்பத் தொழுது
- உடலில் தழும்பு ஏறும் வரை வணங்கி
- சேவடி
- சிவந்த அழகிய பாதங்கள்
- என் நெஞ்சமே
- என் நெஞ்சமே
பெருமாள் திருமொழி 2.5 · நாலாயிரத்தில் 662-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஏமாற்றும் முழக்கமிட்ட காளைகளின் கழுத்துகளை அவன் முறித்தான்; போரிட்ட பாம்பை இழுத்துச் சென்ற அரசன் அவன். செதுக்கிய கல்லால் ஆன வலிய பெரிய மதில்களும், சுற்றிலும் ஒளியும் உடைய தென் ஸ்ரீரங்கத்தின் எம்பெருமான் அவன். குறி தவறாத வில் ஏந்திய கருமேகமான அவன் தன் அடியார்களின் நெஞ்சில் நின்று ஒளிரும்போது, அவர்கள் உடல் சிலிர்க்கிறது. அவர்களை நினைத்த மாத்திரத்திலேயே என் உடலும் சிலிர்க்கிறது.
பதவுரை
- ஏற்று-எருத்தம் இறுத்தப்
- காளைகளின் கழுத்துகளை முறித்து
- போர்-அரவு ஈர்த்த கோன்
- போரிட்ட பாம்பை (காளியனை) இழுத்துச் சென்ற அரசன்
- திண்ண மா மதில்
- வலிய பெரிய மதில்கள்
- மெய் சிலைக் கருமேகம்
- குறி தவறாத வில் ஏந்திய கருமேகம்
- நெஞ்சில் நின்று திகழப்
- அவர்கள் நெஞ்சில் நின்று ஒளிர
- மெய் சிலிர்ப்பவர்
- உடல் சிலிர்ப்பவர்கள்
- என் மனம் மெய் சிலிர்க்குமே
- என் மனம் சிலிர்க்கிறது
பெருமாள் திருமொழி 2.6 · நாலாயிரத்தில் 663-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனே தொடக்கமும் முடிவும், முடிவற்றவனும், அற்புதமும், தேவர்களின் தலைவனும் ஆவான். அவனுடைய பெரிய மலர்த் திருவடிகளைத் தலையில் சூடும் பக்தி இல்லாத பாவிகள் சிலர் இருக்கிறார்கள். அவர்களும் உய்ய வேண்டும் என்பதற்காக, நம் எம்பெருமானான அரங்கனை மட்டுமே நேசிக்கும் அவனுடைய அடியார்கள் எங்கும் அலைந்து, நல்ல குற்றமற்ற வழியை அவர்களுக்குக் காட்டுகிறார்கள். எந்தப் பிறவியிலும் என் நெஞ்சம் அந்த அடியார்களை நேசிக்கும்.
பதவுரை
- ஆதி அந்தம் அனந்தம் அற்புதம்
- தொடக்கம், முடிவு, முடிவற்றவன், அற்புதம்
- வானவர் தம்பிரான்
- தேவர்களின் தலைவன்
- பாத மா மலர் சூடும்
- அவனுடைய பெரிய மலர்த் திருவடிகளைச் சூடும்
- பத்தி இலாத பாவிகள்
- பக்தி இல்லாத பாவிகள்
- தீதில் நன்னெறி
- நல்ல குற்றமற்ற வழி
- எப் பிறப்பிலும்
- எந்தப் பிறவியிலும்
- காதல் செய்யும்
- நேசிக்கும்
பெருமாள் திருமொழி 2.7 · நாலாயிரத்தில் 664-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனுடைய திருமேனி கருமேகங்களின் கூட்டம் போன்றது; அவனுடைய சிவந்த உதடுகள் ஒளிரும் முத்துப் போன்ற வெண்பற்களின் புன்னகையில் விரிகின்றன; அவன் மார்பில் ஓர் ஆரம் கிடக்கிறது. அரங்கன் என்னும் அரிய, பெரிய ஒப்பற்ற ஒளி அவன். நெஞ்சால் அவனை அடைந்து, ஒன்றுகூடி, உருகி, பெருகும் கண்ணீரில் நனைந்து நிற்பவர்களின் இரு பாதங்களுக்கும் என் நெஞ்சம் அடிமையாகிறது.
பதவுரை
- கார்-இனம் புரை மேனி
- கருமேகங்களின் கூட்டம் போன்ற திருமேனி
- முத்த வெண்ணகைச் செய்ய வாய்
- முத்துப் போன்ற வெண்புன்னகை கொண்ட சிவந்த உதடுகள்
- ஆர-மார்வன்
- மார்பில் ஆரம் அணிந்தவன்
- அரும் பெருஞ்சுடர்
- அரிய, பெரிய ஒளி
- கசிந்து
- உருகி
- தாளிணைக்கு
- அவர்களுடைய இரு பாதங்களுக்கு
- வாரம் ஆகும்
- அடிமையாகிறது
பெருமாள் திருமொழி 2.8 · நாலாயிரத்தில் 665-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் பொங்கும் கடலில் பள்ளிகொண்டிருக்கிறான்; திருமகள் வாழும் மலை போன்ற பெரிய மார்பில் வண்டுகள் குடையும் மணம் கமழும் துளசி மாலை அணிந்திருக்கிறான்; அவன் கண்கள் மலர்களைப் போன்றவை. நம் எம்பெருமானான அரங்கன் மேல் காதல் பித்துக் கொண்ட அவனுடைய அடியார்கள் எழுந்து ஆடிப் பாடி அலைகிறார்கள். அந்த அடியார்களின் வாழ்வின் மேல் என் நெஞ்சம் பித்தாகக் காதல் கொண்டுவிட்டது.
பதவுரை
- கடற் கிடந்தவன்
- கடலில் பள்ளிகொண்டிருப்பவன்
- வண்டு கிண்டு நறுந்துழாய்
- வண்டுகள் குடையும் மணம் கமழும் துளசி
- வரைப் பெருந் திரு மார்வனை
- திருமகள் வாழும் மலை போன்ற பெரிய மார்பை உடையவன்
- மலர்க் கண்ணனை
- மலர் போன்ற கண்களை உடையவன்
- மாலை உற்று
- காதல் பித்துக் கொண்டு
- தொண்டர் வாழ்வுக்கு
- அவனுடைய அடியார்களின் வாழ்வுக்கு
- மாலை உற்றது என் நெஞ்சமே
- என் நெஞ்சம் பித்தாகக் காதல் கொண்டது
பெருமாள் திருமொழி 2.9 · நாலாயிரத்தில் 666-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவர்கள் கண்களில் கண்ணீர் நிரம்புகிறது, உடல் சிலிர்க்கிறது; பெருமூச்சு விடுகிறார்கள், சோர்கிறார்கள், நிற்கிறார்கள், களைக்கிறார்கள், வணங்குகிறார்கள், ஆடுகிறார்கள், எழுகிறார்கள், மீண்டும் ஆடுகிறார்கள், பாடித் தொழுகிறார்கள். என் தந்தையும் என் தலைவனுமான அரங்கனுக்கு அவர்கள் அடியார்களாகி, அவன் ஒருவனுக்காகவே பித்தர்களாக இருக்கிறார்கள். அப்படிப்பட்டவர்கள் பித்தர்களே அல்லர். மற்ற எல்லாருமே முற்றிலும் பித்தர்கள்.
பதவுரை
- கண் பனி சோர
- கண்களில் கண்ணீர் பெருக
- மெய்கள் சிலிர்ப்ப
- உடல் சிலிர்க்க
- கும்பிடு நட்டம் இட்டு
- வணங்கி ஆடி
- என் அத்தன் அச்சன்
- என் தந்தை, என் தலைவன்
- அவனுக்கே பித்தராம்
- அவன் ஒருவனுக்காகவே பித்தர்கள்
- பித்தர் அல்லர்கள்
- பித்தர்கள் அல்லர்
- மற்றையார் முற்றும் பித்தரே
- மற்ற எல்லாரும் முற்றிலும் பித்தர்களே
பெருமாள் திருமொழி 2.10 · நாலாயிரத்தில் 667-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இதழ்கள் நிறைந்த பெரிய தாமரையில் வீற்றிருக்கும் திருமகளின் நாதன் அரங்கன். அரங்கனின் உண்மையான அடியார்களுக்குச் செய்யும் எல்லையற்ற தொண்டிலேயே எப்போதும் மனம் தங்கியிருக்கும், கொல்லியின் காவலரும், கூடலின் நாயகரும், கோழியின் அரசருமான குலசேகரர் சொற்களால் ஆன இந்த இனிய தமிழ் மாலையை அமைத்தார். இதைக் கற்றுத் தேர்ந்தவர்கள் அவனுடைய அடியார்களுக்கு அடியார்கள் ஆவார்கள்.
பதவுரை
- அல்லி மா மலர்-மங்கை நாதன்
- இதழ்கள் நிறைந்த தாமரையில் உள்ள திருமகளின் (லக்ஷ்மியின்) நாதன்
- எல்லை இல் அடிமைத் திறத்தினில்
- எல்லையற்ற தொண்டில்
- கொல்லி-காவலன்
- கொல்லியின் காவலர்
- கூடல்-நாயகன்
- கூடலின் (மதுரையின்) நாயகர்
- கோழிக்கோன்
- கோழியின் (உறையூரின்) அரசர்
- தொண்டர் தொண்டர்கள் ஆவரே
- அவனுடைய அடியார்களுக்கு அடியார்கள் ஆவார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.