பெருமாள் திருமொழி 1.1 · நாலாயிரத்தில் 647-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இருளை விரட்டும் மணிகள் மின்னும் ஆயிரம் படங்களை உடைய, பெரும் ஒளியான பாம்புகளின் அரசன் அனந்தன் மேல், அழகிய உயர்ந்த வெண்ணிறப் படுக்கையில், தெளிந்த நீர் கொண்ட பொன்னி தன் அலைக் கைகளால் அவன் திருவடிகளை வருடும் ஸ்ரீரங்கப் பெருநகரில் அவன் பள்ளிகொண்டிருக்கிறான்: அந்தக் கருமணி, அந்த மென்மையான அழகு. என் இரு கண்களும் அவனைக் கண்டு களிக்கும் நாள் என்று வருமோ?
பதவுரை
- இருள் இரியச்
- இருளை விரட்டி
- அரவு-அரசப்
- பாம்புகளின் அரசன்
- அனந்தன்
- அனந்தன், ஆதிசேஷன், எம்பெருமானின் படுக்கை
- திருவரங்கப் பெரு நகருள்
- ஸ்ரீரங்கப் பெருநகரில்
- பொன்னி
- காவிரி ஆறு
- திரைக் கையால் அடி வருடப்
- தன் அலைக் கைகளால் அவன் திருவடிகளை வருடி
- பள்ளிகொள்ளும்
- பள்ளிகொண்டிருக்கும்
- கருமணியைக்
- கருமணியை
- கோமளத்தைக்
- மென்மையான அழகை
- என்றுகொலோ களிக்கும் நாளே
- களிக்கும் நாள் என்று வருமோ?
பெருமாள் திருமொழி 1.2 · நாலாயிரத்தில் 648-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சுருண்ட உடலும், புகழ் பாடும் ஆயிரம் வாய்களை மகுடமாகவும் கொண்ட நெருப்புப் பாம்பான ஆதிசேஷன் சிவந்த தீயை உமிழ்கிறான்; அது வாடாத பூப் போன்ற அவனுடைய தலைகளுக்கு மேலே ஒரு விதானம் போல மேலும் மேலும் விரிந்து பரவுகிறது. அதன் கீழ், மணம் கமழும் ஸ்ரீரங்கத்தில், அந்தப் பாம்புப் படுக்கையில், காயாம்பூக் குவியல் போலக் கரிய மாயப் பெருமான் பள்ளிகொண்டிருக்கிறான். அவன் முன்னே மணத்தூணைப் பற்றி நின்று, வாய் நிறைய அவனைப் போற்றும் நாள் என்று வருமோ?
பதவுரை
- ஈரைஞ்ஞூறு
- இருமுறை ஐந்நூறு, ஆயிரம்
- அழல் நாகம்
- நெருப்புப் பாம்பு, ஆதிசேஷன்
- விதானமே போல்
- ஒரு விதானம் போல
- காயாம்பூ மலர்ப் பிறங்கல்
- கரிய காயாம்பூக்களின் குவியல்
- மாயோனை
- மாயப் பெருமானை
- மணத்தூணே பற்றி நின்று
- கருவறையின் முன் உள்ள மணத்தூணைப் பற்றி நின்று
- வாயார
- வாய் நிறைய, மனம் நிறைய
பெருமாள் திருமொழி 1.3 · நாலாயிரத்தில் 649-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
செம்பொன் போல ஒளிரும் எம்பெருமானின் உந்தியிலிருந்து மலரும் தாமரையில் தோன்றிய பெரிய பிரம்மன், தன் நான்கு நாவுகளாலும் போற்றி, நான்கு முகங்களாலும் அழகிய எட்டுக் கண்களாலும் நோக்கி, இனிமையாக அவனை வணங்கித் தொழுகிறான். அந்த எம்பெருமான் அழகிய ஸ்ரீரங்கத்தில் பாம்புப் படுக்கையில் சாய்ந்திருக்கிறான். அவனுடைய இரு திருவடிகளின் கீழ் மலர்களைத் தூவி, அவனுடைய அடியார்களோடு சேர்ந்து அங்கே அவனை நெருங்கும் நாள் என்று வருமோ?
பதவுரை
- அயன்
- பிரம்மன்
- நான்கு நாவினாலும்
- தன் நான்கு நாவுகளாலும்
- எழிற்கண்கள் எட்டினோடும்
- தன் அழகிய எட்டுக் கண்களோடும்
- செம்பொன்
- செம்பொன், எம்பெருமானின் ஒளி
- மலர்க் கமலக் கொப்பூழ்
- தாமரை மலர்ந்த உந்தி
- அலர்கள் இட்டு
- மலர்களைத் தூவி
- அடியவரோடு
- அவனுடைய அடியார்களோடு
பெருமாள் திருமொழி 1.4 · நாலாயிரத்தில் 650-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
குதிரை அசுரனின் வாயைப் பிளந்து மகிழ்ந்தவன்; கடலின் நிறம் கொண்டவன்; அன்று வலிய மலையைத் தூக்கிப் பசுக்களைக் காத்த என் கண்ணன்; ஆயர்களுக்குள் காளை போன்றவன்; அமரர்களின் தலைவன்; அழகிய தமிழின் இனிய பாவும், வடமொழியும் அவனே. உலகப் பற்று அற்றவர்கள் வாழும் ஸ்ரீரங்கத்தில் பாம்புப் படுக்கையில் சாய்ந்திருக்கும் அரசன் அவன். நாக்கு நிறைய அவனைப் போற்றி, புதிதாகப் பறித்த மலர்களைத் தூவிக் கைகூப்பும் நாள் என்று வருமோ?
பதவுரை
- மாவினை வாய் பிளந்து
- குதிரை அசுரனின் வாயைப் பிளந்து
- வேலை வண்ணனை
- கடலின் நிறம் கொண்டவன்
- வன் குன்றம் ஏந்தி
- வலிய மலையை (கோவர்த்தனத்தை) தூக்கி
- ஆயர்-ஏற்றை
- ஆயர்களுக்குள் காளை
- அந் தமிழின் இன்பப் பாவினை
- அழகிய தமிழின் இனிய பா
- வடமொழியை
- வடமொழி, ஸம்ஸ்க்ருதம்
- பற்று-அற்றார்கள்
- பற்று அற்றவர்கள்
- கொய்ம்மலர் தூய்
- புதிதாகப் பறித்த மலர்களைத் தூவி
பெருமாள் திருமொழி 1.5 · நாலாயிரத்தில் 651-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தும்புருவும் நாரதரும் தங்கள் ஒப்பற்ற யாழின் இனிய இசையோடு வணங்கிப் போற்றுகிறார்கள்; பழமையான தாமரைக் கண்களை உடைய பிரம்மன், ஒப்பற்ற பழமையான வேதங்களின் துதிகளால் இடைவிடாமல் அவனை வணங்கிப் போற்றுகிறான். மணிகள் பதித்த மாளிகைகள் நெருங்கிய, மதில் சூழ்ந்த செல்வம் மிக்க ஸ்ரீரங்கத்தில், மணிவண்ணனான எம்பெருமான் பாம்புப் படுக்கையில் சாய்ந்திருக்கிறான். அவனைக் கண்டு அவன் முன் என் தலையைத் தாழ்த்தும் நாள் என்று வருமோ?
பதவுரை
- இன்னிசை யாழ்
- இனிய இசை தரும் யாழ், ஒரு நரம்பு இசைக்கருவி
- தும்புருவும் நாரதனும்
- தும்புருவும் நாரதரும், தேவலோகப் பாடகர்கள்
- தொல் மறை நூல்-தோத்திரத்தால்
- பழமையான வேதங்களின் துதிகளால்
- ஓவாது ஏத்த
- இடைவிடாமல் போற்ற
- மணி மாட மாளிகைகள்
- மணிகள் பதித்த மாளிகைகள்
- மணிவண்ணன்
- மணிவண்ணன்
- மலர்ச் சென்னி
- மலராக அர்ப்பணிக்கப்படும் என் தலை
பெருமாள் திருமொழி 1.6 · நாலாயிரத்தில் 652-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வண்டுகள் மொய்க்கும் தாமரையில் வீற்றிருக்கும் பிரம்மனும், சிவனும், இந்திரனும், மற்ற தேவர் கூட்டங்களும், தேவலோக நடனமாதரும், தெளிந்த மனம் கொண்ட முனிவர் குழுக்களும் எல்லாத் திசைகளிலும் மலர்களைத் தூவிக்கொண்டு முண்டியடித்து வருகிறார்கள். தேன் நிறைந்த மலர்ச் சோலைகள் உடைய ஸ்ரீரங்கத்தில், கடல் நிற எம்பெருமான் பாம்பின் மேல் ஏறித் துயில்கிறான். அவனுடைய தாமரைக் கண்களையும், நிலவு போல ஒளிரும் திருமுகத்தையும் கண்டு என் நெஞ்சம் முழுதும் உருகும் நாள் என்று வருமோ?
பதவுரை
- அளி மலர்மேல் அயன்
- வண்டுகள் மொய்க்கும் தாமரையில் உள்ள பிரம்மன்
- அயன் அரன் இந்திரனோடு
- பிரம்மன், சிவன், இந்திரன்
- அரம்பையரும்
- தேவலோக நடனமாதரும்
- தெளி மதி சேர் முனிவர்கள்
- தெளிந்த மனம் கொண்ட முனிவர்கள்
- உரகம் ஏறிக்
- பாம்பின் மேல் ஏறி
- கண்வளரும் கடல்வண்ணர்
- துயிலும் கடல் நிற எம்பெருமான்
- ஒளி மதி சேர் திருமுகமும்
- நிலவு போல ஒளிரும் அவன் திருமுகமும்
- உருகும் நாளே
- என் நெஞ்சம் உருகும் நாள்
பெருமாள் திருமொழி 1.7 · நாலாயிரத்தில் 653-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கடினமான, கொடிய எண்ணங்களை விட்டொழித்து, வஞ்சகத்தை உதறி, வலிய புலன்களை அடக்கி, துன்பச் சுமையைக் கடந்த அடியார்கள் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் ஒவ்வொரு நாளின் பொழுதுகள் தோறும் அவனைப் போற்றி, எல்லையற்ற பழமையான வழியில் உறுதியாக நிற்கிறார்கள். அவர்களுடைய மனம் நன்மையால் ஒளிர்கிறது; அவனே அவர்களுக்குப் புகலிடம். ஒளிரும் நிறம் கொண்ட அந்த மாயப் பெருமான் பொன்னிக் கரையில் அழகிய ஸ்ரீரங்கத்தில் பாம்புப் படுக்கையில் சாய்ந்திருக்கிறான். கண்ணீர் பெருக அவனைக் கண்டு நான் நிற்கும் நாள் என்று வருமோ?
பதவுரை
- மறம் திகழும் மனம்
- கொடுமைக்கு இடம் தரும் மனம்
- வன் புலன்கள் அடக்கி
- வலிய புலன்களை அடக்கி
- தொல் நெறிக்கண்
- பழமையான வழியில்
- அறம் திகழும் மனத்தவர்தம் கதியை
- நன்மையால் ஒளிரும் மனம் உடையவர்களின் புகலிடம்
- பொன்னி
- காவிரி ஆறு
- நிறம் திகழும் மாயோனை
- ஒளிரும் நிறம் கொண்ட மாயப் பெருமான்
- நீர் மல்க
- கண்ணீர் பெருக
பெருமாள் திருமொழி 1.8 · நாலாயிரத்தில் 654-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அம்புகளோடு கூடிய நீண்ட சார்ங்க வில், வளைந்த சங்கு, கொல்லும் சக்கரம், கடுமையான கதை, வெற்றியின் ஒளிமிக்க வாள், காற்றைப் போல வேகமான, வேகமும் கடுமையும் உடைய வெற்றிப் பறவையான கருடன் — இவை எல்லாம் அவனைச் சுற்றிக் காவல் நிற்கின்றன. சோலைகளும் மீன்கள் நிறைந்த நீண்ட வயல்களும் சூழ்ந்த ஸ்ரீரங்கத்தில் எம்பெருமான் பாம்புப் படுக்கையில் சாய்ந்திருக்கிறான். வலிய வினைச் சுமை உடைய நான் அவனைக் கண்டு, அவனோடு கூடும் இன்பத்தை அறிந்து, உண்மையாக வாழும் நாள் என்று வருமோ?
பதவுரை
- நெடுஞ்சார்ங்கம்
- நீண்ட சார்ங்க வில்
- கூனற் சங்கம்
- வளைந்த சங்கு
- கொலையாழி
- கொல்லும் சக்கரம்
- கொடுந்தண்டு
- கடுமையான கதை
- கால் ஆர்ந்த கதிக் கருடன்
- காற்றைப் போல வேகமான கருடன்
- புறஞ்சூழ் காப்ப
- சுற்றிலும் காவல் நிற்க
- இன்பக் கலவி எய்தி
- கூடும் இன்பத்தை அடைந்து
- வல்வினையேன்
- வலிய வினைச் சுமை உடைய நான்
பெருமாள் திருமொழி 1.9 · நாலாயிரத்தில் 655-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒருபோதும் குறையாத அன்பு கொண்ட அடியார்கள் கூட்டம் கூட்டமாகத் திரண்டு, ஒருபோதும் நிறைவடையாத மகிழ்ச்சியோடு, அழும் கண்களிலிருந்து மழை போலக் கண்ணீர் பொழிய, அவனை நினைந்து, உருகி, நாள்தோறும் போற்றி, அவன் புகழைத் திரும்பத் திரும்பப் பாடுகிறார்கள். முரசுகளின் செழுமையான ஓசை கடலின் முழக்கம் போல ஒலிக்கும் ஸ்ரீரங்கத்தில், போருக்குரிய சக்கரத்தை ஏந்திய எம்பெருமான் பாம்புப் படுக்கையில் சாய்ந்திருக்கிறான். அவனைக் கண்டு, மகிழ்ச்சியில் துள்ளி, தரையில் புரளும் நாள் என்று வருமோ?
பதவுரை
- தூராத மனக்காதல்
- நெஞ்சில் ஒருபோதும் குறையாத அன்பு
- தொண்டர் தங்கள் குழாம்
- அவனுடைய அடியார்களின் கூட்டம்
- அழுத கண்ணீர் மழை சோர
- மழை போலக் கண்ணீர் பொழிய
- முழவு-ஓசை
- முரசுகளின் ஓசை
- பரவை
- கடல்
- போர் ஆழி அம்மானைக்
- போருக்குரிய சக்கரத்தை ஏந்திய எம்பெருமானை
- பூதலத்தில்
- தரையில்
- புரளும் நாளே
- நான் புரளும் நாள்
பெருமாள் திருமொழி 1.10 · நாலாயிரத்தில் 656-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பரந்த விண்ணுலகும் அமரர்களும் உய்யவும், பூமியும் பூமியில் உள்ள மக்களும் உய்யவும், கவலையும் துயரமும் நீங்கி, குறையாத இன்பம் பெருகவும், அவனுடைய அடியார்கள் மகிழ்ந்த நெஞ்சத்தோடு வாழவும், அழகிய ஸ்ரீரங்கத்து எம்பெருமான் அன்போடு தெற்குத் திசையை நோக்கியபடி பள்ளிகொண்டிருக்கிறான். அவனுடைய திருமுற்றத்தில் அவன் அடியார்களின் பெரிய, மகிழ்ச்சி நிறைந்த கூட்டம் திரள்கிறது. அவர்களைக் கண்டு, அவர்களோடு சேர்ந்து, அவர்களுடனேயே இருக்கும் நாள் என்று வருமோ?
பதவுரை
- வானகம் உய்ய
- விண்ணுலகம் உய்யும்படி
- மண்-உலகில் மனிசர் உய்ய
- பூமியில் உள்ள மக்கள் உய்யும்படி
- அயர்வு ஒன்று இல்லாச் சுகம்
- எந்தச் சோர்வும் இல்லாத இன்பம்
- தென்திசை நோக்கிப்
- தெற்குத் திசையை நோக்கி
- திருமுற்றத்து
- திருமுற்றத்தில்
- இன்ப மிகு பெருங் குழுவு
- மகிழ்ச்சி நிறைந்த பெரிய கூட்டம்
- இசைந்து உடனே
- அவர்களோடு சேர்ந்து, உடனே
பெருமாள் திருமொழி 1.11 · நாலாயிரத்தில் 657-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கரையெல்லாம் மணல் திட்டுகள் ஒளிரும் பொன்னியின் நடுவே அமைந்த ஸ்ரீரங்கத்தில், கடல் போன்ற கரிய திருமேனி உடைய எம்பெருமான் பாம்புப் படுக்கையில் சாய்ந்திருக்கிறான். கண் நிறைய அவனைக் கண்டு களிக்க வேண்டும் என்ற ஏக்கத்தால், வெற்றி மிக்க ஒளிரும் வாளும், ஒளிரும் வெண்குடைகளின் கீழ் படையும் உடைய, கூடலின் தலைவரான வள்ளல் அரசர் குலசேகரர் இந்த அழகிய தமிழ் மாலையை அமைத்தார். இந்தப் பத்தையும் சொல்ல வல்லவர்கள் நன்மையால் ஒளிரும் நாராயணனின் திருவடிகளை அடைவார்கள்.
பதவுரை
- திடர் விளங்கு கரைப் பொன்னி
- கரையெல்லாம் மணல் திட்டுகள் ஒளிரும் பொன்னி
- கடல் விளங்கு கருமேனி
- கடல் போன்ற கரிய திருமேனி
- கண்ணாரக் கண்டு
- கண் நிறையக் கண்டு
- கூடலர்கோன்
- கூடலின் (மதுரையின்) தலைவர்
- கொடைக் குலசேகரன்
- வள்ளல் குலசேகரர்
- தமிழ்-மாலை பத்தும்
- தமிழ் மாலையான இந்தப் பத்தும்
- நாரணன்-அடிக்கீழ் நண்ணுவாரே
- நாராயணனின் திருவடிகளை அடைவார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.