வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையின் இயற்பெயர் ஸ்ரீ க்ருஷ்ணபாதர். ஸ்ரீரங்கத்தின் வடக்குத் திருவீதியில் வாழ்ந்ததால் அப்பெயராலேயே அறியப்படுகிறார். நம்பிள்ளையின் பக்திமிக்க சிஷ்யரான அவர், ஆசார்யரின் திருவாய்மொழிக் காலக்ஷேபத்தை ஒருநாளும் தவறவிட்டதில்லை.
ஒவ்வொரு இரவும், அன்றைய காலக்ஷேபம் முடிந்ததும், வீட்டுக்குச் சென்று தாம் கேட்டதை எல்லாம் கவனத்துடனும் நம்பகத்தன்மையுடனும் எழுதினார். திருவாய்மொழி முழுவதும் முடிந்ததும் அந்த ஏட்டை நம்பிள்ளையின் முன் வைத்தார். பெரியோர் வாக்குப்படி, தம் அனுமதியின்றி எழுதியதற்காக நம்பிள்ளை முதலில் வருந்தினாலும், அது எவ்வளவு உண்மையாக இருந்தது என்று கண்டு ஏற்றுக்கொண்டார். அதுவே ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படி. நம்பிள்ளை அதை ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாளிடம் ஒப்படைத்தார்; அக்குடும்பத்தில் தலைமுறை தலைமுறையாக வந்து, காலப்போக்கில் அது மணவாள மாமுனிகளை வந்தடைந்தது.
நம்பிள்ளையின் அருளாலேயே அவருக்குத் திருக்குமாரர் பிறந்தார் என்பதையும் பெரியோர் நினைவுகூர்வர். லோகாசார்யர் என்று அழைக்கப்பட்ட தம் ஆசார்யரின் திருநாமத்தையே அக்குழந்தைக்குப் பிள்ளை லோகாசார்யர் என்று இட்டார். இரண்டாம் திருக்குமாரரான அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் பின்னாளில் ஆசார்ய ஹ்ருதயம் அருளினார். இவ்வாறு இந்த ஒரு சிஷ்யர் வழியே ஈடும், அடுத்த ஆசார்யரும் ஸம்ப்ரதாயத்துக்குக் கிடைத்தனர்.