திருமாலை 1 · நாலாயிரத்தில் 872-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எங்கள் புலன்களைக் காவலில் வைத்தோம்; இந்தக் கலியுகத்தின் தீமைகளை முற்றிலும் தாண்டிக் குதித்தோம்; இப்போது யமனுடைய தூதர்களின் தலைமேலேயே உரக்க முழங்கிக்கொண்டு திரிகிறோம். மூன்று உலகங்களையும் விழுங்கி மீண்டும் வெளிப்படுத்திய முதல்வனே! பார், எங்களுடைய இந்தச் செருக்கு உன் திருநாமத்தைக் கற்றதனால் மட்டுமே வந்தது, பெருநகரான ஸ்ரீரங்கத்தின் தலைவனே!
பதவுரை
- காவலிற் புலனை வைத்து
- புலன்களைக் காவலில் வைத்து
- கலிதனைக்
- தீமைகள் நிறைந்த கலியுகம்
- நாவலிட்டு
- உரக்க முழங்கி
- நமன்-தமர்
- யமனுடைய தூதர்கள்
- மூவுலகு உண்டு உமிழ்ந்த
- மூன்று உலகங்களையும் விழுங்கி மீண்டும் வெளிப்படுத்திய
- முதல்வ
- எல்லாவற்றுக்கும் காரணமான முதல்வனே
- நின் நாமம் கற்ற
- உன் திருநாமத்தைக் கற்றதனால்
- ஆவலிப்பு
- செருக்கு, மகிழ்ச்சியான நம்பிக்கை
- அரங்க மா நகருளானே
- பெருநகரான ஸ்ரீரங்கம்
திருமாலை 2 · நாலாயிரத்தில் 873-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
"பெரிய பச்சை மலை போன்ற திருமேனி, பவளம் போன்ற இதழ்கள், செந்தாமரைக் கண்கள்; தன்னைச் சேர்ந்தவர்களை ஒருபோதும் கைவிடாத அச்சுதனே; அமரர்களின் தலைவனான காளையே; ஆயர்களின் இளந்தளிரே!" என்று சொல்லும் இந்த இனிமையை விட்டுவிட்டு, இந்திரனின் உலகை ஆளச் செல்லும் இன்பம் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டாலும் அதை நான் வேண்டேன், பெருநகரான ஸ்ரீரங்கத்தில் வாழும் எம்பெருமானே!
பதவுரை
- பச்சை மா மலை போல் மேனி
- பெரிய பச்சை மலை போன்ற திருமேனி
- பவளவாய்
- பவளம் போல் சிவந்த இதழ்கள்
- கமலச் செங்கண்
- செந்தாமரைக் கண்கள்
- அச்சுதா
- தன்னை அடைந்தவர்களை ஒருபோதும் கைவிடாத அச்சுதனே
- அமரர் ஏறே
- அமரர்களிடையே உயர்ந்த தலைவனான காளையே
- ஆயர் தம் கொழுந்தே
- ஆயர்களின் இளந்தளிரே
- இந்திர-லோகம் ஆளும்
- இந்திரனின் உலகை ஆள்வது
- அச் சுவை பெறினும் வேண்டேன்
- அந்த இன்பம் கிடைத்தாலும் அதை நான் வேண்டேன்
திருமாலை 3 · நாலாயிரத்தில் 874-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வேதங்கள் ஒரு மனிதனுக்கு நூறு ஆண்டு வாழ்நாளைக் கொடுக்கின்றன, அதை முழுதும் வாழ்ந்தாலும் கூட. அதில் பாதி உறக்கத்தில் போகிறது. மீதியில் பதினைந்து ஆண்டுகள் அறிவில்லாத சிறு குழந்தையாகக் கழிகின்றன; பிறகு நோயும் பசியும் முதுமையும் துன்பமும் வருகின்றன. ஆகவே நான் மீண்டும் பிறக்க விரும்பவில்லை, பெருநகரான ஸ்ரீரங்கத்தில் வாழும் எம்பெருமானே!
பதவுரை
- வேத நூற் பிராயம் நூறு
- வேதங்கள் வகுத்த நூறு ஆண்டு வாழ்நாள்
- பாதியும் உறங்கிப் போகும்
- பாதி உறக்கத்தில் போய்விடும்
- பதினையாண்டு
- பதினைந்து ஆண்டுகள்
- பேதை பாலகன்
- அறிவில்லாத சிறு குழந்தை
- பிணி பசி மூப்புத் துன்பம்
- நோய், பசி, முதுமை, துன்பம்
- பிறவி வேண்டேன்
- பிறவியை நான் வேண்டேன்
திருமாலை 4 · நாலாயிரத்தில் 875-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முன்னொரு காலத்தில் க்ஷத்ரபந்து, நெருங்கிச் சூழ்ந்த கனத்த பாவங்களின் நடுவே நின்றபோதும், மூன்றே எழுத்துகள் கொண்ட ஒரு திருநாமத்தால் உயர்ந்த கதியை அடைந்தான். அந்த அளவுக்காவது தனக்கு அடியவனாகும் எவரிடமும் நம் அரங்கன் இரக்கத்தால் உருகுகிறான்; தன்னைச் சேர்ந்தவர்கள் மேல் அன்பால் பித்தனாக இருக்கிறான். ஐயோ, இப்படிப்பட்ட எம்பெருமானை உடையவர்கள் இன்னும் பிறவிச் சுழலில் ஏன் தவிக்கிறார்கள்?
பதவுரை
- மொய்த்த வல்வினையுள் நின்று
- நெருங்கிச் சூழ்ந்த கனத்த பாவங்களின் நடுவே நின்று
- மூன்று எழுத்து உடைய பேரால்
- மூன்று எழுத்துகள் கொண்ட திருநாமத்தால்
- கத்திரபந்தும்
- எம்பெருமானின் திருநாமத்தால் காக்கப்பட்ட பாவியான க்ஷத்ரபந்து
- பராங்கதி
- உயர்ந்த கதி
- இரங்கும் நம் அரங்கன்
- இரக்கத்தால் உருகும் நம் அரங்கன்
- பித்தனைப்
- தன் அடியவர்கள் மேல் அன்பால் பித்தனானவன்
- பிறவியுள் பிணங்குமாறே
- பிறவிச் சுழலில் எப்படித் தவிக்கிறார்கள்
திருமாலை 5 · நாலாயிரத்தில் 876-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பெண்களோடு இன்பம் அனுபவிப்பதற்காக மனிதர்கள் பெரிய துன்பச் சுமையை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்; உண்கிறார்கள், இரவில் படுக்கிறார்கள், இந்த உடலுக்காக மட்டுமே கரைந்து தேய்ந்து போகிறார்கள். குளிர்ந்த துளசி மாலையைத் திருமார்பில் அணிந்தவனுக்குப் பாடி ஆடும் அவனுடைய சொந்த அடியவர்களாக அவர்கள் ஆவதில்லை; அவனுக்குத் தொண்டு செய்து அந்த அமுதத்தைச் சுவைப்பதும் இல்லை. இப்படிப்பட்ட இழிந்தவர்கள் இன்னும் எப்படித் தங்கள் சோற்றை விரும்பி உண்கிறார்கள்?
பதவுரை
- பெண்டிரால் சுகங்கள் உய்ப்பான்
- பெண்கள் வழியாக இன்பம் அனுபவிக்க
- பெரியது ஓர் இடும்பை பூண்டு
- பெரிய துன்பச் சுமையை ஏற்றுக்கொண்டு
- உடலுக்கே கரைந்து நைந்து
- உடலுக்காக மட்டுமே தேய்ந்து போய்
- தண் துழாய்-மாலை மார்பன்
- குளிர்ந்த துளசி மாலையைத் திருமார்பில் அணிந்த எம்பெருமான்
- தமர்களாய்ப் பாடி ஆடி
- அவனுடைய சொந்த அடியவர்களாகப் பாடி ஆடி
- தொண்டு பூண்டு அமுதம்
- தொண்டை ஏற்பதே உண்மையான அமுதம்
- தொழும்பர்சோறு உகக்குமாறே
- இந்த இழிந்தவர்கள் இன்னும் தங்கள் சோற்றை எப்படி விரும்புகிறார்கள்
திருமாலை 6 · நாலாயிரத்தில் 877-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீங்கள் பாவத்தால் சுவர்களையும் மதில்களையும் எழுப்புகிறீர்கள்; மறுமைக்காக வெறுமையைத் தவிர எதையும் சேர்க்கவில்லை. ஓட்டைகள் நிறைந்த வெளிச்சுவர் கொண்ட இந்த வீடு எப்போது விழும் என்று உங்களுக்குத் தெரியாது. அறத்தின் காவல் சுவராகவே நிற்கும் அரங்கனுக்குத் தொண்டு செய்யாமல், வெளிச்சுவருக்கு மட்டும் வண்ணம் பூசி அலங்கரிக்கிறீர்கள்; பறவைகள் கொத்தித் தின்னும்படி அங்கே கிடப்பீர்கள்!
பதவுரை
- மறம் சுவர் மதில் எடுத்து
- பாவத்தால் சுவர்களையும் மதில்களையும் எழுப்பி
- மறுமைக்கே வெறுமை பூண்டு
- மறுமைக்கு ஒன்றும் இல்லாமல்
- ஓட்டை மாடம்
- ஓட்டைகள் நிறைந்த வீடு, அதாவது உடல்
- அறம் சுவர் ஆகி நின்ற
- அறத்தின் காவல் சுவராக நிற்கும்
- புறஞ் சுவர்க் கோலஞ் செய்து
- வெளிச்சுவரை அலங்கரித்து, அதாவது உடலை அலங்கரித்து
- புள் கௌவக் கிடக்கின்றீரே
- பறவைகள் கொத்தும்படி கிடக்கிறீர்கள்
திருமாலை 7 · நாலாயிரத்தில் 878-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பௌத்த, சமண வழிகள் இழிந்த உபதேசங்களாக நிற்கின்றன; உண்மையான சாஸ்திரங்களை முழுமையாகக் கற்றவர்கள் அவற்றைப் பார்ப்பார்களா, கேட்பார்களா? என் தலை வெட்டப்பட்டாலும் இதைச் சொல்லிக்கொண்டே சாவேன்: ஐயன்மீர், உண்மையைப் பாருங்கள்! தன் வில்லால் இலங்கையை அழித்த தேவனே, அவன் ஒருவனே தெய்வம்.
பதவுரை
- புலை-அறம்
- இழிந்த, தகுதியற்ற அறம்
- புத்தொடு சமணம்
- பௌத்தமும் சமணமும்
- கலை அறக் கற்ற மாந்தர்
- சாஸ்திரங்களை முழுமையாகக் கற்றவர்கள்
- தலை அறுப்பு உண்டும் சாவேன்
- தலை வெட்டப்பட்டாலும் இதைச் சொல்லியே சாவேன்
- சத்தியம் காண்மின்
- உண்மையைப் பாருங்கள்
- சிலையினால் இலங்கை செற்ற
- தன் வில்லால் இலங்கையை அழித்த
- தேவனே தேவன் ஆவான்
- அவன் ஒருவனே தெய்வம்
திருமாலை 8 · நாலாயிரத்தில் 879-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வேத நெறியைக் கடைப்பிடிக்காத சமணர்களும் மொட்டைத் தலையர்களும் பௌத்தர்களும் உன்னைப் பற்றிப் பகைமையோடு பொறுக்க முடியாத சொற்களைப் பேசினால், அமைதியாக விலகிப் போவதுகூட எனக்கு வேதனையாகிவிடுகிறது. என் கையில் வலிமை இருந்து, அது செய்யக்கூடியதாக இருந்தால், அங்கேயே அவர்கள் தலையை வெட்டுவதே தகுந்த செயல், பெருநகரான ஸ்ரீரங்கத்தில் வாழும் எம்பெருமானே!
பதவுரை
- வெறுப்பொடு
- பகைமையோடு
- சமணர் முண்டர்
- சமணர்களும் மொட்டைத் தலையர்களும்
- விதி இல் சாக்கியர்கள்
- வேத நெறியைக் கடைப்பிடிக்காத பௌத்தர்கள்
- பொறுப்பு அரியனகள் பேசில்
- பொறுக்க முடியாதவற்றைப் பேசினால்
- போவதே நோயது ஆகி
- விலகிப் போவதுகூட வேதனையாகி
- அறுப்பதே கருமம்
- வெட்டுவதே தகுந்த செயல்
திருமாலை 9 · நாலாயிரத்தில் 880-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வேறு ஏதாவது தெய்வம் உண்டோ? அறிவில்லாத மனிதர்களே! துன்பம் வந்தபோதே தவிர, அவனே ஒருவன் என்று நீங்கள் உணர மாட்டீர்கள். உங்களுக்கு வரப்போகும் முடிவைப் பற்றி உங்களுக்கு ஒன்றும் தெரியாது. அவனைத் தவிர வேறு தெய்வம் இல்லை. கன்றுக் கூட்டங்களை மேய்த்த என் தந்தையின் கழல் அணிந்த இரு திருவடிகளைப் பணியுங்கள்!
பதவுரை
- மற்றும் ஓர் தெய்வம் உண்டே
- வேறு ஏதாவது தெய்வம் உண்டோ?
- மதி இலா மானிடங்காள்
- அறிவில்லாத மனிதர்களே
- உற்றபோது அன்றி
- துன்பம் வந்தபோதே தவிர
- ஒருவன் என்று உணர மாட்டீர்
- அவனே ஒருவன் என்று உணர மாட்டீர்கள்
- அவன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை
- அவனைத் தவிர வேறு தெய்வம் இல்லை
- கற்றினம் மேய்த்த எந்தை
- கன்றுக் கூட்டங்களை மேய்த்த என் தந்தை
- கழலிணை பணிமின்
- கழல் அணிந்த அவனுடைய இரு திருவடிகளைப் பணியுங்கள்
திருமாலை 10 · நாலாயிரத்தில் 881-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒவ்வொரு வகைத் தேடுபவர்க்கும் ஏற்றபடி எல்லா இடங்களிலும் தெய்வங்களை அவன் நிறுவினான். பிறகு, மற்ற எல்லாவற்றையும் விஞ்சிய அருளால், உய்ய விரும்புபவர்கள் உய்யும்படி ஸ்ரீரங்கத்தை நமக்குக் காட்டினான். நல்லவர்களே, கேளுங்கள்! கருடன் மேல் ஏறிவரும் எம்பெருமான் உங்களுக்காக அங்கே நின்றிருக்கும்போது, நீங்களோ மூதேவியின் மடியில் செல்வத்துக்காகக் காத்திருக்கிறீர்கள்!
பதவுரை
- நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும்
- எல்லா இடங்களிலும் தெய்வங்களை நிறுவினான்
- நல்லது ஓர் அருள்தன்னாலே
- இணையற்ற நல்ல அருளால்
- காட்டினான் திருவரங்கம்
- ஸ்ரீரங்கத்தை நமக்குக் காட்டினான்
- உய்பவர்க்கு உய்யும் வண்ணம்
- அதைத் தேடுபவர்கள் உய்யும்படி
- நம்பிமீர்காள்
- நல்லவர்களே
- கெருடவா கனனும்
- கருடன் மேல் ஏறிவரும் எம்பெருமான்
- சேட்டைதன் மடியகத்துச்
- துரதிர்ஷ்டத்தின் தெய்வமான மூதேவியின் மடியில்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.