உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← திருச்சந்த விருத்தம் முழுவதும்

திருச்சந்த விருத்தம் 111-120

பாசுரங்கள் 111-120 · 10 பாசுரங்கள்

திருச்சந்த விருத்தம் 111 · நாலாயிரத்தில் 862-ஆம் பாசுரம்

வைது நின்னை வல்லவா பழித்தவர்க்கும் மாறில் போர்செய்து நின்ன செற்றத் தீயில் வெந்தவர்க்கும் வந்து உனைஎய்தல் ஆகும் என்பர் ஆதலால் எம் மாய நாயினேன்செய்த குற்றம் நற்றமாகவே கொள் ஞால-நாதனே

பொருள்

உன்னைத் திட்டி, தங்களால் இயன்றவரை பழித்தவர்களும், இணையற்ற போரில் உன்னோடு போரிட்டு உன் சினத்தீயில் வெந்தவர்களும் கூட இறுதியில் உன்னை அடைந்தார்கள் என்று சொல்கிறார்கள். ஆகவே, வியப்புக்குரிய என் எம்பெருமானே, உலகின் நாதனே! நாய் போன்ற நான் செய்த குற்றங்களை நற்குணங்களாகவே ஏற்றுக்கொள்.

பதவுரை

வைது நின்னை
உன்னைத் திட்டி
வல்லவா பழித்தவர்க்கும்
இயன்றவரை பழித்தவர்களுக்கும் கூட
செற்றத் தீயில் வெந்தவர்க்கும்
உன் சினத்தீயில் வெந்தவர்களுக்கும் கூட
எய்தல் ஆகும்
அடைய முடியும்
குற்றம் நற்றமாகவே கொள்
என் குற்றங்களை நற்குணங்களாக ஏற்றுக்கொள்
ஞால-நாதனே
உலகின் நாதனே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருச்சந்த விருத்தம் 112 · நாலாயிரத்தில் 863-ஆம் பாசுரம்

வாள்கள் ஆகி நாள்கள் செல்ல நோய்மை குன்றி மூப்பு எய்திமாளும் நாள் அது ஆதலால் வணங்கி வாழ்த்து என் நெஞ்சமேஆளது ஆகும் நன்மை என்று நன்குணர்ந்து அது அன்றியும்மீள்வு இலாத போகம் நல்க வேண்டும் மால பாதமே

பொருள்

உயிரை அறுக்கும் வாள்களைப் போல நாட்கள் கழிகின்றன; நோயால் தேய்ந்து முதுமையை அடைகிறோம்; பிறகு இறக்கும் நாள் வருகிறது. ஆகவே என் நெஞ்சமே, அவனை வணங்கிப் போற்று. அவனுக்கு அடியவனாக இருப்பதே உண்மையான நன்மை என்பதை நன்கு உணர்ந்துகொள். அதற்கும் மேலாக: மாலே! திரும்புதல் இல்லாத இன்பத்தை உன் திருவடிகள் எனக்கு அருள வேண்டும்.

பதவுரை

வாள்கள் ஆகி நாள்கள் செல்ல
வாள்களைப் போல நாட்கள் கழிய
மூப்பு எய்தி
முதுமையை அடைந்து
மாளும் நாள்
இறக்கும் நாள்
வணங்கி வாழ்த்து என் நெஞ்சமே
என் நெஞ்சமே, வணங்கிப் போற்று
ஆளது ஆகும் நன்மை
அவனுக்கு அடியவனாக இருக்கும் நன்மை
மீள்வு இலாத போகம்
திரும்புதல் இல்லாத இன்பம்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருச்சந்த விருத்தம் 113 · நாலாயிரத்தில் 864-ஆம் பாசுரம்

சலம் கலந்த செஞ்சடைக் கறுத்த கண்டன் வெண்தலைப்புலன் கலங்க உண்ட பாதகத்தன் வன் துயர் கெடஅலங்கல் மார்வில் வாச நீர் கொடுத்தவன் அடுத்த சீர்நலங்கொள் மாலை நண்ணும் வண்ணம் எண்ணு வாழி நெஞ்சமே

பொருள்

நீரைத் தாங்கிய சிவந்த சடைமுடியும், கறுத்த கழுத்தும் உடைய ஒருவன், வெண்ணிற மண்டையோட்டின் காரணமாகப் பாவத்தில் வீழ்ந்து, புலன்கள் கலங்கி நின்றான். அவனுடைய கொடிய துயரம் தீர, எம்பெருமான் மாலை அணிந்த தன் மார்பிலிருந்து மணம் கமழும் நீரை அவனுக்குக் கொடுத்தான். என் நெஞ்சமே, நீ நீடூழி வாழ்க: நமக்கு அத்தனை அருகில் இருக்கும் பெருமையுடைய அந்த நல்ல மாலை அடையும் வழியை எண்ணு.

பதவுரை

சலம் கலந்த செஞ்சடை
நீரைத் தாங்கிய சிவந்த சடைமுடி
கறுத்த கண்டன்
கறுத்த கழுத்துடையவன், சிவன்
வெண்தலை
வெண்ணிற மண்டையோடு
பாதகத்தன்
பாவத்தில் வீழ்ந்தவன்
அலங்கல் மார்வில் வாச நீர்
மாலை அணிந்த மார்பிலிருந்து மணம் கமழும் நீர்
நண்ணும் வண்ணம் எண்ணு
அடையும் வழியை எண்ணு
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருச்சந்த விருத்தம் 114 · நாலாயிரத்தில் 865-ஆம் பாசுரம்

ஈனமாய எட்டும் நீக்கி ஏதம் இன்றி மீதுபோய்வானம் ஆள வல்லையேல் வணங்கி வாழ்த்து என் நெஞ்சமேஞானம் ஆகி ஞாயிறு ஆகி ஞால முற்றும் ஓர் எயிற்றுஏனமாய் இடந்த மூர்த்தி எந்தை பாதம் எண்ணியே

பொருள்

என் நெஞ்சமே! உன்னைக் கீழே இழுக்கும் எட்டையும் நீக்கி, எல்லாக் குற்றங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு உயர்ந்து, வானுலகை ஆள நீ விரும்பினால், ஞானமாக இருப்பவனும், சூரியனாக இருப்பவனும், ஒற்றைக் கொம்புடைய பன்றியாகி முழுப் பூமியையும் இடந்தெடுத்தவனுமான என் தந்தையின் திருவடிகளை எப்போதும் நினைத்து, அவனை வணங்கிப் போற்று.

பதவுரை

ஈனமாய எட்டும் நீக்கி
உன்னைக் கீழே இழுக்கும் எட்டையும் நீக்கி
ஏதம் இன்றி
எல்லாக் குற்றங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு
வானம் ஆள
வானுலகை ஆள
ஞாயிறு ஆகி
சூரியனாக இருந்து
ஓர் எயிற்று ஏனமாய்
ஒற்றைக் கொம்புடைய பன்றியாக
எந்தை பாதம் எண்ணியே
என் தந்தையின் திருவடிகளை நினைத்து
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருச்சந்த விருத்தம் 115 · நாலாயிரத்தில் 866-ஆம் பாசுரம்

அத்தன் ஆகி அன்னை ஆகி ஆளும் எம் பிரானுமாய்ஒத்து ஒவ்வாத பல் பிறப்பு ஒழித்து நம்மை ஆட்கொள்வான்முத்தனார் முகுந்தனார் புகுந்து நம்முள் மேவினர்எத்தினால் இடர்க்கடற் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே?

பொருள்

அவனே நம் தந்தை, நம் தாய், நம்மை ஆளும் எம்பெருமான். உயர்ந்தவையும் தாழ்ந்தவையுமான நம் பல பிறவிகளையும் முடித்து, நம்மைத் தன் தொண்டில் ஏற்றுக்கொள்பவன் அவனே. முக்தி அருளும் அந்தச் சுதந்திரமான பூரணனான முகுந்தன் நமக்குள் புகுந்து தன் இருப்பிடமாக்கிக்கொண்டான். அப்படியிருக்க, என் ஏழை நெஞ்சமே, நீ ஏன் துயரக் கடலில் கிடக்கிறாய்?

பதவுரை

அத்தன் ஆகி அன்னை ஆகி
தந்தையாகவும் தாயாகவும் இருந்து
ஒத்து ஒவ்வாத பல் பிறப்பு
உயர்ந்தவையும் தாழ்ந்தவையுமான பல பிறவிகள்
ஆட்கொள்வான்
தன் தொண்டில் ஏற்றுக்கொள்பவன்
முத்தனார் முகுந்தனார்
சுதந்திரமானவன், முக்தி அருளும் முகுந்தன்
இடர்க்கடற் கிடத்தி
நீ துயரக் கடலில் கிடக்கிறாய்
ஏழை நெஞ்சமே
என் ஏழை நெஞ்சமே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருச்சந்த விருத்தம் 116 · நாலாயிரத்தில் 867-ஆம் பாசுரம்

மாறு செய்த வாள்-அரக்கன் நாள் உலப்ப அன்று இலங்கைநீறு செய்து சென்று கொன்று வென்றி கொண்ட வீரனார்வேறு செய்து தம்முள் என்னை வைத்திடாமையால் நமன்கூறுசெய்து கொண்டு இறந்த குற்றம் எண்ண வல்லனே?

பொருள்

அன்று இலங்கைக்குச் சென்று அதைச் சாம்பலாக்கி, தனக்குத் தீங்கு செய்த வாளேந்திய அரக்கனின் நாட்கள் முடியும்படி அவனைக் கொன்று, வெற்றி கொண்ட வீரன், என்னை வேறாக வைக்காமல் தன்னுள்ளேயே வைத்திருக்கிறான். அப்படியிருக்க, யமன் முன்பே பிரித்தெடுத்து என் கணக்கில் வைத்திருந்த பழைய குற்றங்களை இப்போது எண்ணிக் கணக்கிட முடியுமோ?

பதவுரை

மாறு செய்த வாள்-அரக்கன்
தீங்கு செய்த வாளேந்திய அரக்கன், ராவணன்
இலங்கை நீறு செய்து
இலங்கையைச் சாம்பலாக்கி
வென்றி கொண்ட வீரனார்
வெற்றி கொண்ட வீரன்
தம்முள் என்னை வைத்திடாமையால்
என்னை வேறாக வைக்காமல் தன்னுள்ளேயே வைத்ததால்
நமன்
யமன், மரணத்தின் தலைவன்
குற்றம் எண்ண வல்லனே
குற்றங்களை அவனால் எண்ண முடியுமோ?
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருச்சந்த விருத்தம் 117 · நாலாயிரத்தில் 868-ஆம் பாசுரம்

அச்சம் நோயொடு அல்லல் பல் பிறப்பு அவாய மூப்பு இவைவைத்த சிந்தை வைத்த ஆக்கை மாற்றி வானில் ஏற்றுவான்அச்சுதன் அனந்த கீர்த்தி ஆதி அந்தம் இல்லவன்நச்சு நாகனைக் கிடந்த நாதன் வேத கீதனே

பொருள்

அச்சம், நோய், துன்பம், பல பிறவிகள், ஆசை, முதுமை: இவற்றைக் கொண்ட மனத்தையும் இவற்றைத் தாங்கும் உடலையும் அவன் மாற்றி, என்னை வானுலகுக்கு உயர்த்துவான். அவன் ஒருபோதும் நழுவாத அச்சுதன், முடிவில்லாத புகழுடையவன், தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாதவன், விஷமுடைய பாம்பின் மேல் பள்ளிகொண்ட எம்பெருமான், வேதங்களால் பாடப்படுபவன்.

பதவுரை

அச்சம் நோயொடு அல்லல்
அச்சம், நோய், துன்பம்
அவாய மூப்பு
ஆசையும் முதுமையும்
வைத்த ஆக்கை மாற்றி
அவற்றைத் தாங்கும் உடலை மாற்றி
வானில் ஏற்றுவான்
என்னை வானுலகுக்கு உயர்த்துவான்
அச்சுதன்
ஒருபோதும் நழுவாத அச்சுதன்
ஆதி அந்தம் இல்லவன்
தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாதவன்
வேத கீதனே
வேதங்களால் பாடப்படுபவன்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருச்சந்த விருத்தம் 118 · நாலாயிரத்தில் 869-ஆம் பாசுரம்

சொல்லினும் தொழிற்கணும் தொடக்கு அறாத அன்பினும்அல்லும் நன் பகலினோடும் ஆன மாலை காலையும்அல்லி நாள்-மலர்க் கிழத்தி நாத பாத-போதினைப்புல்லி உள்ளம் விள்வு இலாது பூண்டு மீண்டது இல்லையே

பொருள்

சொல்லிலும் செயலிலும், பிணைப்பு ஒருபோதும் அறாத அன்போடு, இரவிலும் ஒளிரும் பகலிலும், மாலையிலும் காலையிலும், புதிய இதழ்களுடைய தாமரையில் வாழும் பிராட்டியின் நாதனுடைய மலர்த் திருவடிகளை என் நெஞ்சம் தழுவி, இறுகப் பற்றி, ஒருபோதும் விடவில்லை; அது ஒருபோதும் திரும்பவில்லை.

பதவுரை

சொல்லினும் தொழிற்கணும்
சொல்லிலும் செயலிலும்
தொடக்கு அறாத அன்பினும்
பிணைப்பு ஒருபோதும் அறாத அன்போடு
அல்லும் நன் பகலினோடும்
இரவிலும் ஒளிரும் பகலிலும்
அல்லி நாள்-மலர்க் கிழத்தி
புதிய இதழ்களுடைய தாமரையில் வாழ்பவள், திருமகள்
புல்லி
தழுவி
மீண்டது இல்லையே
அது ஒருபோதும் திரும்பவில்லை
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருச்சந்த விருத்தம் 119 · நாலாயிரத்தில் 870-ஆம் பாசுரம்

பொன்னி சூழ் அரங்கம் மேய பூவை-வண்ண மாய கேள்என்னது ஆவி என்னும் வல்வினையினுட் கொழுந்து எழுந்துஉன்ன பாதம் என்ன நின்ற ஒண்சுடர்க் கொழுமலர்மன்ன வந்து பூண்டு வாட்டம் இன்றி எங்கும் நின்றதே

பொருள்

பொன்னி சூழ்ந்த ஸ்ரீரங்கத்தில் உறையும், காயாம்பூ நிறமுடைய வியப்புக்குரியவனே, கேள்! என் உயிர் என்று நான் சொல்லும் கடுவினைக்குள்ளிருந்து ஒரு மெல்லிய தளிர் முளைத்து வளர்ந்தது. பிறகு, உன் திருவடிகள் என்னும் ஒளிரும், சுடர்விடும், முழுதும் மலர்ந்த பூ அங்கே உறுதியாக வந்து அமர்ந்து, அதன் மேல் மலர்ந்து, ஒருபோதும் வாடாமல் எங்கும் நிற்கிறது.

பதவுரை

பொன்னி சூழ் அரங்கம்
பொன்னி (காவிரி) சூழ்ந்த ஸ்ரீரங்கம்
பூவை-வண்ண
காயாம்பூ நிறமுடையவனே
வல்வினையினுட்
கடுவினைக்குள்
கொழுந்து எழுந்து
ஒரு மெல்லிய தளிர் முளைத்து எழுந்து
ஒண்சுடர்க் கொழுமலர்
ஒளிரும், சுடர்விடும், முழுதும் மலர்ந்த பூ
வாட்டம் இன்றி
ஒருபோதும் வாடாமல்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருச்சந்த விருத்தம் 120 · நாலாயிரத்தில் 871-ஆம் பாசுரம்

இயக்கு அறாத பல் பிறப்பில் என்னை மாற்றி இன்று வந்துஉயக்கொள் மேகவண்ணன் நண்ணி என்னிலாய தன்னுளேமயக்கினான் தன் மன்னு சோதி ஆதலால் என் ஆவி தான்இயக்கு எலாம் அறுத்து அறாத இன்ப வீடு பெற்றதே

பொருள்

ஒருபோதும் ஓயாத பல பிறவிகளிலிருந்து அவன் என்னைத் திருப்பினான்; இன்று மேக நிறமுடைய எம்பெருமான் என்னைக் காக்க வந்தான். அவன் அருகே வந்து, என்னுள் உறையும் தன்னுள்ளேயே, என்னைத் தன் நிலைத்த ஒளியோடு கலக்கச் செய்தான். ஆகவே என் உயிர் தன் அமைதியற்ற அலைச்சல் எல்லாவற்றையும் அறுத்து, முடிவில்லாத இன்ப வீட்டை அடைந்தது.

பதவுரை

இயக்கு அறாத பல் பிறப்பில்
ஒருபோதும் ஓயாத பல பிறவிகளிலிருந்து
உயக்கொள் மேகவண்ணன்
என்னைக் காக்க வந்த மேக நிறமுடைய எம்பெருமான்
என்னிலாய தன்னுளே
என்னுள் உறையும் தன்னுள்ளேயே
மன்னு சோதி
நிலைத்த ஒளி
இயக்கு எலாம் அறுத்து
அமைதியற்ற அலைச்சல் எல்லாவற்றையும் அறுத்து
அறாத இன்ப வீடு
முடிவில்லாத இன்ப வீடு
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.