நான்முகன் திருவந்தாதி 91 · நாலாயிரத்தில் 2472-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தாமரையில் அமர்ந்தவனும், அமரர்களும், ஆடும் அரவைக் கட்டிக்கொள்பவனும், எல்லோரும் தமக்குச் சொந்தமானவனாகக் கொள்பவன் அவனே. அமரர்கள், 'கரிய நிறப் பெருமானின் தாமரைத் திருவடிகளை அடைவோம்' என்று சொல்லி, அவன் திருவடிகளில் தாமரை மலர்களை இட்டுப் பணிகிறார்கள்.
பதவுரை
- தமர் ஆவார் யாவர்க்கும்
- எல்லோருக்கும் உறவினன்
- தாமரைமேலாற்கும்
- தாமரையில் அமர்ந்த பிரமனுக்கும்
- ஆடு அரவு ஆர்த்தாற்கும்
- ஆடும் அரவைக் கட்டிக்கொள்ளும் சிவனுக்கும்
- தாமரை மலர்கள் இட்டு
- தாமரை மலர்களை இட்டு
- மால் வண்ணன்
- கரிய நிறப் பெருமான்
- அடைவோம்
- நாங்கள் அடைவோம்
நான்முகன் திருவந்தாதி 92 · நாலாயிரத்தில் 2473-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எந்தக் காலத்திலும் நான் அவனை மறந்ததில்லை. நின்றாலும் இருந்தாலும், நெடிய மாலை என் நெஞ்சில் வைத்திருக்கிறேன். எப்போதும், திருமகள் வாழும் திருமார்புடைய ஸ்ரீதரனுக்கு அடிமையாக, நான் கருவில் கிடந்த நாள் முதலே அவனை என் காப்பாகக் கொண்டிருக்கிறேன்.
பதவுரை
- என்றும் மறந்தறியேன்
- நான் ஒருபோதும் மறந்ததில்லை
- நின்றும் இருந்தும்
- நின்றாலும் இருந்தாலும்
- திரு இருந்த மார்பன்
- திருமகள் வாழும் திருமார்புடையவன்
- சிரீதரனுக்கு ஆளாய்
- ஸ்ரீதரனுக்கு அடிமையாக
- கரு இருந்த நாள் முதலாக்
- நான் கருவில் இருந்த நாள் முதலாக
- காப்பு
- காப்பு
நான்முகன் திருவந்தாதி 93 · நாலாயிரத்தில் 2474-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீயே என் காப்பு என்பதை நான் ஒருபோதும் மறந்ததில்லை; 'கண்ணா!' என்று அழைத்துக்கொண்டே இருக்கிறேன். பல உயிர்களுக்கு, அவற்றின் கட்டு நீங்கும்படி, உடல்களைக் கொடுத்துப் பேணிய அரசனே; எல்லா நற்குணங்களிலும் மேலானவனே: உண்மையைத் தெளிவாகக் காண்பவர்கள் உன்னை விட்டு விலகத் துணிய மாட்டார்கள்.
பதவுரை
- காப்பு மறந்தறியேன்
- காப்பை ஒருபோதும் மறவேன்
- ஆப்பு அங்கு ஒழியவும்
- கட்டு நீங்கும்படி
- ஆக்கை கொடுத்து
- உடல்களைக் கொடுத்து
- குணப்பரனே
- நற்குணங்களில் மேலானவனே
- விடத் துணியார்
- விட்டு விலகத் துணிய மாட்டார்கள்
- மெய் தெளிந்தார்
- உண்மையில் தெளிந்தவர்கள்
நான்முகன் திருவந்தாதி 94 · நாலாயிரத்தில் 2475-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உண்மையைத் தெளிவாகக் காண்பவர்கள் எதைத்தான் செய்ய மாட்டார்கள்? உன்னை விட்டு விலகி நின்றவர்கள், உன் கைத்திறனால் களத்தில் வீழ்த்தப்பட்டுச் சாம்பலானார்கள். ஒளிரும் படமுடைய அரவுப் படுக்கையில் பள்ளிகொள்பவனே, கசக்கும் வேம்பும் இனிய கறியாகும்படி, அடியேனுக்கு அருள்வாயாக.
பதவுரை
- என் செய்யார்
- அவர்கள் எதைச் செய்ய மாட்டார்கள்?
- வேறு ஆனார்
- விலகி நின்றவர்கள், பகைவர்கள்
- நீறு ஆக
- சாம்பலாக
- களப்படுத்து
- போர்க்களத்தில் வீழ்த்தி
- பாம்பின் அணையாய்
- அரவுப் படுக்கையில் பள்ளிகொள்பவனே
- வேம்பும் கறி ஆகும்
- வேம்பும் கறியாகும்
நான்முகன் திருவந்தாதி 95 · நாலாயிரத்தில் 2476-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உனக்கு அடிமையாக இருப்பதை ஏற்றுக்கொண்டேன்; பிறவியின் துன்பத்திலிருந்து இறங்கி வெளியேறினேன்; அமரர்களாலும் பெற முடியாததைப் பெற்றேன். கடமையால் அடையும் உலகையும் கீழே உள்ள இந்தப் பூமியையும் விட்டு, மேலே உள்ள அந்த நாட்டைக் காண இப்போது செல்கிறேன்.
பதவுரை
- ஏன்றேன் அடிமை
- அடிமையை ஏற்றுக்கொண்டேன்
- பிறப்பு இடும்பை
- பிறவியின் துன்பம்
- அமரர்க்கு அமராமை
- அமரர்களாலும் அடைய முடியாதது
- கடன் நாடும் மண் நாடும்
- கடமையால் அடையும் உலகும் பூமியும்
- கைவிட்டு
- விட்டு
- மேலை இடம் நாடு
- மேலே உள்ள நாடு, பரமபதம்
நான்முகன் திருவந்தாதி 96 · நாலாயிரத்தில் 2477-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இப்போது அறிந்தேன்: ஈசனுக்கும் நான்முகனுக்கும் தெய்வம் நீயே. என் பெருமானே, இப்போது உன்னை அறிந்தேன். இப்போது அறிந்தேன்: காரணன் நீயே; கற்றவை எல்லாமும் இனி கற்க வேண்டியவை எல்லாமும் நீயே; நல்ல செயல்முறையும் நீயே; நாராயணனும் நீயே. நான் இதை நன்கு அறிந்துகொண்டேன்.
பதவுரை
- இனி அறிந்தேன்
- இப்போது அறிந்தேன்
- ஈசற்கும் நான்முகற்கும் தெய்வம்
- சிவனுக்கும் பிரமனுக்கும் தெய்வம்
- காரணன் நீ
- காரணன் நீயே
- கற்றவை நீ கற்பவை நீ
- கற்றவையும் கற்க வேண்டியவையும் நீயே
- நல் கிரிசை
- நல்ல செயல்முறை, புனிதச் செயல்
- நாரணன் நீ
- நாராயணன் நீயே
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.