பெரிய திருமொழி 8.1.1 · நாலாயிரத்தில் 1648-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(தாய் தன் மகளைப் பற்றிப் பேசுகிறாள்.) 'ஒளிரும் வில், பொற்சக்கரம், வலிய வாள், கதை, ஒளிரும் சங்கு!' என்கிறாள். 'மலைகளைப் போல் ஒளிரும் நான்கு தோள்கள்; அவன் எவ்வளவு அற்புதமானவன் பாருங்கள்!' என்கிறாள். காதல் ஏக்கத்தின் அழகிய பசலை முதலில் அவள் மார்பில் படர்கிறது; அவள் அமர்ந்திருக்கும்போதே அவள் அன்பு அவளுக்கு முன்னே ஓடுகிறது. ஒளிரும் கல்வியும் சொல்வன்மையும் உடையவர்கள் வாழும் திருக்கண்ணபுரத்தின் எம்பெருமானை இவள் கண்டாளோ?
பதவுரை
- சிலை இலங்கு பொன் ஆழி
- ஒளிரும் வில், பொற்சக்கரம்
- என்கின்றாளால்
- என்று சொல்கிறாள்
- மலை இலங்கு தோள் நான்கே
- மலைகளைப் போல் ஒளிரும் நான்கு தோள்கள்
- பூம் பயலை
- காதல் ஏக்கத்தின் அழகிய பசலை
- அன்பு ஓடி
- அவள் அன்பு முன்னே ஓட
- கண்ணபுரத்து அம்மானைக்
- திருக்கண்ணபுரத்தின் எம்பெருமானை
- கண்டாள்கொலோ?
- இவள் அவனைக் கண்டாளோ?
பெரிய திருமொழி 8.1.2 · நாலாயிரத்தில் 1649-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'அவன் கையில் உள்ள வில் முன்பு அவன் பகைவர்களின் வலிமையை அழித்ததல்லவா?' என்கிறாள். 'அவன் மற்றொரு கையில் மலை போல் உறுதியான வீரர்களுக்கு எதிரான போரை முன்பு முடித்து வைத்த பொற்சக்கரம் இருக்கிறது' என்கிறாள். 'உனக்கு நிகர் யாருமே இல்லை; என் தந்தையே, உனக்கு ஒப்பில்லை!' என்கிறாள். கருமலை போல் நிற்கும் திருக்கண்ணபுரத்தின் எம்பெருமானை இவள் கண்டாளோ?
பதவுரை
- செருவரை
- போரில் பகைவர்களை
- ஆசு அறுத்த சிலை
- அவர்களின் வலிமையை அழித்த வில்
- பொன் ஆழி மற்று ஒரு கை
- மற்றொரு கையில் பொற்சக்கரம்
- ஒப்பு இலா என் அப்பா
- ஒப்பில்லாத என் தந்தையே
- கரு வரைபோல் நின்றானை
- கருமலை போல் நிற்பவனை
பெரிய திருமொழி 8.1.3 · நாலாயிரத்தில் 1650-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'பெரிய மணிகள் பதித்த அவன் திருமுடியின் மேல் துளசி மாலை தெரிகிறது!' என்கிறாள். 'பெரிய மணிகளாலான ஒளிரும் மகரக் குழைகள் கதிர் வீசுகின்றன!' என்கிறாள். 'பொன்னும் பெரிய மணிகளுமான மாலை அவன் அழகிய மார்பில் ஒளிர்கிறது!' என்கிறாள். எந்தப் பகைவனும் ஒருநாளும் உடைக்காத பெரிய மதில்கள் சூழ்ந்த திருக்கண்ணபுரத்தின் எம்பெருமானை இவள் கண்டாளோ?
பதவுரை
- துன்னு மா மணி முடிமேல்
- பெரிய மணிகள் பதித்த திருமுடியின் மேல்
- துழாய் அலங்கல்
- துளசி மாலை
- மகர குண்டலங்கள்
- மகர மீன் வடிவக் குழைகள்
- வில் வீசும்
- ஒளிக்கதிர் வீசும்
- அணி ஆகத்து
- அழகிய மார்பில்
- கன்னி மா மதிள்
- ஒருநாளும் உடைக்கப்படாத பெரிய மதில்கள்
பெரிய திருமொழி 8.1.4 · நாலாயிரத்தில் 1651-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'வண்டுகள் உழுத குளிர்ந்த துளசி மாலையை அவன் மலை போன்ற மார்பு அணிந்திருக்கிறது!' என்கிறாள். 'என் எம்பெருமான் கருடப் பறவையில் ஏறுபவன்; போர் யானையின் கொம்பை முறித்தவன்!' என்கிறாள். 'எல்லாரும் வந்து பாருங்கள்: அவன் வாய் அழகிய பவளம்!' என்கிறாள். கார்மேகங்கள் நின்று இடிக்கும் திருக்கண்ணபுரத்தின் எம்பெருமானை இவள் கண்டாளோ?
பதவுரை
- தண் துளப
- குளிர்ந்த துளசி
- வண்டு உழுத
- வண்டுகள் உழுத
- வரை மார்பன்
- மலை போன்ற மார்பை உடையவன்
- போர் ஆனைக் கொம்பு ஒசித்த
- போர் யானையின் கொம்பை முறித்த
- புள்பாகன்
- கருடப் பறவையில் ஏறுபவன்
- அம் பவளம் வாய்
- அழகிய பவளம் போன்ற வாய்
- கார் வானம் நின்று அதிரும்
- கார்மேகங்கள் நின்று இடிக்கும்
பெரிய திருமொழி 8.1.5 · நாலாயிரத்தில் 1652-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'அவன் திருவடிகள் தாமரைகள்; அவன் அழகிய கைகளும் தாமரைகளே!' என்கிறாள். 'அவன் திருமுடியும் பொன் அணிகலன்களும் என் நெஞ்சை விட்டு அகலவே இல்லை!' என்கிறாள். 'தீட்டிய வாள் போல் நீண்ட அகன்ற கண்களை உடைய மலர்மகளா அவன் மலை போன்ற மார்பில் வாழ்கிறாள்?' என்று கேட்கிறாள். நறுமணத் தாமரைகள் தேனைச் சொரியும் திருக்கண்ணபுரத்தின் எம்பெருமானை இவள் கண்டாளோ?
பதவுரை
- அடித்தலமும் தாமரையே
- அவன் திருவடிகள் தாமரைகள்
- அம் கைகளும் பங்கயமே
- அழகிய கைகளும் தாமரைகளே
- என் நெஞ்சத்துள் அகலா
- என் நெஞ்சை விட்டு அகலா
- வடித் தடங் கண் மலரவளோ
- வாள் போல் நீண்ட கூர்மையான கண்களை உடைய மலர்மகள்
- வரை ஆகத்துள்
- மலை போன்ற மார்பில்
- கடிக் கமலம் கள் உகுக்கும்
- நறுமணத் தாமரைகள் தேனைச் சொரியும்
பெரிய திருமொழி 8.1.6 · நாலாயிரத்தில் 1653-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'அவன் ஆயிரம் திருநாமங்கள் உடைய பெரியவன், பெரியவன்!' என்கிறாள். 'அழகிய கனத்த மகரக் குழைகள் அணிந்தவன்; எட்டுத் தோள்கள் உடையவன்!' என்கிறாள். 'நீர் நிறைந்த மழைமேகம் போன்றவன், நீண்ட மலை போன்றவன்!' என்கிறாள். மழையால் செழித்த வயல்களுக்கிடையே உள்ள திருக்கண்ணபுரத்தின் எம்பெருமானை இவள் கண்டாளோ?
பதவுரை
- பேர் ஆயிரம் உடைய பேராளன்
- ஆயிரம் திருநாமங்கள் உடைய பெரியவன்
- கன மகர குண்டலத்தன்
- கனத்த மகரக் குழைகள் அணிந்தவன்
- எண் தோளன்
- எட்டுத் தோள்கள் உடையவன்
- நீர் ஆர் மழை முகிலே
- நீர் நிறைந்த மழைமேகம்
- நீள் வரையே
- நீண்ட மலை
- கார் ஆர் வயல்
- மழையால் செழித்த வயல்கள்
பெரிய திருமொழி 8.1.7 · நாலாயிரத்தில் 1654-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'ஆழ்ந்த செந்நிறப் பட்டாடையும், அதன் மேல் நல்ல கச்சும் அணிந்திருக்கிறான்!' என்கிறாள். 'அவன் அழகிய சிவந்த திருவடிகளும் அழகிய கைகளும் தாமரைகள்!' என்கிறாள். 'மை போல் கரிய மணி போன்ற அவன் திருமேனி: அது மரகதமா? மழைமேகமா?' என்று கேட்கிறாள். அந்தணர்கள் தம் கைகளாலேயே புனித நெருப்பை ஓம்பும் திருக்கண்ணபுரத்தின் எம்பெருமானை இவள் கண்டாளோ?
பதவுரை
- செவ் அரத்த உடை ஆடை
- ஆழ்ந்த செந்நிறப் பட்டாடை
- கச்சு
- இடையில் கச்சு
- அவ் அரத்த அடி-இணையும்
- அவன் அழகிய சிவந்த இரண்டு திருவடிகளும்
- மை வளர்க்கும் மணி உருவம்
- மை போல் கரிய மணி போன்ற திருமேனி
- மரகதமோ? மழை முகிலோ?
- மரகதமா? மழைமேகமா?
- கை வளர்க்கும் அழலாளர்
- கையால் புனித நெருப்பை ஓம்புபவர்கள்
பெரிய திருமொழி 8.1.8 · நாலாயிரத்தில் 1655-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'ஒப்பற்ற வெற்றிப் பறவையின் மேல் ஏறி ஊர் மன்றத்தின் வழியே வருகிறான்!' என்கிறாள். 'போரில் வெற்றி பெறும் அவன் இந்திரனுக்கும் இந்திரன் போன்றவன்!' என்கிறாள். 'அவன் அணைப்பை நாம் பெற முடிந்தால், பெண்ணாகப் பிறந்த நாம் உய்யமாட்டோமா?' என்கிறாள். புனித நூல்களைக் கற்ற வேத அறிஞர்கள் வாழும் திருக்கண்ணபுரத்தின் எம்பெருமானை இவள் கண்டாளோ?
பதவுரை
- கொற்றப் புள்
- வெற்றிப் பறவையான கருடன்
- மன்றூடே வருகின்றான்
- ஊர் மன்றத்தின் வழியே வருகிறான்
- இந்திரற்கும் இந்திரனே
- இந்திரனுக்கும் இந்திரன்
- அவன் ஆகம்
- அவன் அணைப்பு
- பெண் பிறந்தோம் உய்யோமோ?
- பெண்ணாகப் பிறந்த நாம் உய்யமாட்டோமா?
- கற்ற நூல் மறையாளர்
- நூல்களைக் கற்ற வேத அறிஞர்கள்
பெரிய திருமொழி 8.1.9 · நாலாயிரத்தில் 1656-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'வண்டுகள் அமரும் வனமாலை அவன் மணிமுடியின் மேல் மணம் வீசுகிறது!' என்கிறாள். 'அவன் மேல் எனக்கு அன்பு உண்டு; அவனை ஒருநாளும் பிரியமாட்டேன்!' என்கிறாள். 'எந்த ஊரில் முன்பு இவனைக் கண்டு அறிந்தோம்?' என்று மீண்டும் மீண்டும் கேட்கிறாள். தன்னைக் காண்பவர் எல்லாரும் தம் நெஞ்சைக் கொடுத்துவிடும்படி செய்யும் திருக்கண்ணபுரத்தின் எம்பெருமானை இவள் கண்டாளோ?
பதவுரை
- வண்டு அமரும் வனமாலை
- வண்டுகள் அமரும் வனமாலை
- மணம் நாறும்
- மணம் வீசும்
- ஒருகாலும் பிரிகிலேன்
- அவனை ஒருநாளும் பிரியமாட்டேன்
- பண்டு இவரைக் கண்டு அறிவது எவ் ஊரில்?
- முன்பு எந்த ஊரில் இவனைக் கண்டு அறிந்தோம்?
- பயில்கின்றாளால்
- என்று சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறாள்
- கண்டவர்-தம் மனம் வழங்கும்
- காண்பவர்கள் தம் நெஞ்சைக் கொடுக்கும்படி செய்பவன்
பெரிய திருமொழி 8.1.10 · நாலாயிரத்தில் 1657-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மான்குட்டியின் கண்களைப் போன்ற மென்மையான கண்களை உடைய இளம்பெண், நறுமணச் சோலைகளும் தோட்டங்களும் சூழ்ந்த திருக்கண்ணபுரத்தின் மாயனைக் கண்டதைப் பற்றிக் கலியனான திருமங்கை ஆழ்வார் பாடினார். செழித்த பாக்களாலான இந்தத் தமிழ் மாலையின் ஐந்தும் ஐந்துமான பத்தையும் பாட வல்லவர்கள், மலரும் கற்பக மரம் உள்ள பொன்னுலகில் அரசர்களாகி, போற்றத் தக்கவர்கள் ஆவார்கள்.
பதவுரை
- மா வளரும் மென் நோக்கி
- மான்குட்டியின் கண்கள் போன்ற மென்மையான கண்களை உடையவள்
- மாயவனைக்
- மாயனை
- கா வளரும் கடி பொழில்
- நறுமணச் சோலைகளும் தோட்டங்களும்
- பா வளரும் தமிழ்-மாலை
- பாக்கள் செழித்த தமிழ் மாலை
- ஐந்தும் ஐந்தும்
- ஐந்தும் ஐந்தும், பத்துப் பாசுரங்கள்
- கற்பகம் சேர் பொன் உலகில்
- கற்பக மரம் உள்ள பொன்னுலகில்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.