பெரிய திருமொழி 7.10.1 · நாலாயிரத்தில் 1638-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பெரிய புறக்கடல் அவன், வலிய காளை அவன்; பெண்ணும் ஆணும் அவன்; எண்ணற்ற முனிவர்களுக்கு அருள் தரும் தவம் அவன்; கொத்தான முத்துச்சரம், அவன் அடியார்களின் உயிரே, முத்துக் கொத்து அவன்; அரும்பும் முழு மலரும் அவன்; அடியேனின் மனத்து ஏக்கம் அவன்; அமுதத்தின் இனிய சுவை நிறைந்த கரும்பு அவன்; பழுத்த கனி அவன். அவனைத் தேடிச் சென்று, திருக்கண்ணமங்கையில் கண்டுகொண்டேன்.
பதவுரை
- பெரும் புறக் கடலை
- பெரிய புறக்கடலை
- அடல் ஏற்றினை
- வலிய காளையை
- பெண்ணை ஆணை
- பெண்ணை, ஆணை
- பத்தர் ஆவியை
- அடியார்களின் உயிரே ஆனவனை
- அரும்பினை அலரை
- அரும்பை, முழு மலரை
- அமுதம் பொதி இன் சுவைக் கரும்பினை
- அமுதத்தின் இனிய சுவை நிறைந்த கரும்பை
- கண்ணமங்கையுள் கண்டுகொண்டேனே
- திருக்கண்ணமங்கையில் அவனைக் கண்டுகொண்டேன்
பெரிய திருமொழி 7.10.2 · நாலாயிரத்தில் 1639-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உண்மையான நன்மை தரும் தவம் அவன்; வானுலகைத் தரும் மெய்ப்பொருள் அவன்; சிலருக்குப் பொய்யும் அவன்; கையில் சங்கை ஏந்திய கருங்கடல், கடல் வண்ணன், மால், ஆலிலையில் பள்ளிகொண்ட மாயன் அவன்; நேற்றும், பகலும், இன்றும், நாளையாக வரும் மாதமும் ஆண்டும் அவனே; வெல்லமும், கரும்பினுள் உள்ள தெளிந்த இனிய சாறும் அவனே. அவனைத் திருக்கண்ணமங்கையில் கண்டுகொண்டேன்.
பதவுரை
- திவத்தைத் தரும் மெய்யை
- வானுலகைத் தரும் மெய்ப்பொருளை
- பொய்யினை
- தன்னைப் புறக்கணிப்பவர்களுக்கு மறைந்திருக்கும் பொய்யை
- ஆல் இலைப் பள்ளி கொள் மாயனை
- ஆலிலையில் பள்ளிகொண்ட மாயனை
- நென்னலை பகலை இற்றை நாளினை
- நேற்றை, பகலை, இன்றை
- கன்னலை
- வெல்லத்தை, இனிப்பை
- கரும்பினிடைத் தேறலை
- கரும்பினுள் உள்ள தெளிந்த சாற்றை
பெரிய திருமொழி 7.10.3 · நாலாயிரத்தில் 1640-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நமக்கு அருள் செய்யும் ஈசன் அவன். நறுமண நீண்ட கூந்தலை உடைய மலைமகளோடு தன் உடலைப் பகிர்ந்தவனைத் தன் ஒரு பக்கத்தில் மகிழ்ந்து வைத்திருக்கிறான். நம் உண்மை இயல்பு அவன்; குளிர்ந்த பெரிய நிலவு தவழும் மேகம் அவன்; ஒளிச்சுடர் அவன்; நாம் ஏங்கித் தொழும் பெரிய வடமலையின் உச்சி அவன்; இரவும் பகலும் அவன். அவனைத் தேடிச் சென்று, திருக்கண்ணமங்கையில் கண்டுகொண்டேன்.
பதவுரை
- எங்களுக்கு அருள்செய்கின்ற ஈசனை
- நமக்கு அருள் செய்யும் ஈசனை
- மலை-மங்கை-தன் பங்கனைப்
- மலைமகளோடு உடலைப் பகிர்ந்தவன், சிவன்
- பங்கில் வைத்து உகந்தான்-தன்னை
- அவனைத் தன் பக்கத்தில் மகிழ்ந்து வைத்தவனை
- பனி மா மதியம் தவழ் மங்குலை
- குளிர்ந்த பெரிய நிலவு தவழும் மேகத்தை
- வட மா மலை உச்சியை
- பெரிய வடமலையான திருவேங்கடத்தின் உச்சியை
- கங்குலை பகலை
- இரவை, பகலை
பெரிய திருமொழி 7.10.4 · நாலாயிரத்தில் 1641-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பேய்ப்பெண்ணின் முலையிலிருந்து நஞ்சைக் குடித்த குழந்தை அவன்; தெளிந்த மனத்தவர்கள் தொழும் தெய்வம்; மாயன்; மதில் சூழ்ந்த கோவலூரின் இடைகழியில் நின்ற இளம் எம்பெருமான்; முன்பு வேத முனிவர்களின் நெஞ்சங்களில் வாழ்ந்த ஈசன்; ஒளிரும் சுடர்; என் தளர்ந்த நாட்களுக்காக எனக்கு வைத்த செல்வமான என் தந்தை; பொன்னும் மணியும் அவன். அவனைத் தேடிச் சென்று, திருக்கண்ணமங்கையில் கண்டுகொண்டேன்.
பதவுரை
- பேய் முலைத் தலை நஞ்சு உண்ட பிள்ளையை
- பேய்ப்பெண்ணின் முலை நஞ்சைக் குடித்த குழந்தையை
- தெள்ளியார்
- தெளிந்த மனத்தவர்களான அறிஞர்கள்
- மதிள் கோவல் இடைகழி மைந்தனை
- மதில் சூழ்ந்த திருக்கோவலூரின் இடைகழியில் நின்ற இளம் எம்பெருமானை
- அந்தணர் சிந்தையுள் ஈசனை
- வேத முனிவர்களின் நெஞ்சங்களில் உள்ள ஈசனை
- எய்ப்பினில் வைப்பினை
- தளர்ந்த நாட்களுக்காக வைத்த செல்வத்தை
- காசினை மணியை
- பொன்னை, மணியை
பெரிய திருமொழி 7.10.5 · நாலாயிரத்தில் 1642-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
காளை அவன்; இமயத்தில் உள்ள நம் ஈசன் அவன்; இந்தப் பிறவியும் அவனே, இனி வரும் பிறவிக்கு மருந்தும் அவனே; வலிமை அவன்; உயிர்களை அண்டத்துக்கு அப்பால் அனுப்பும் தலைவன்; கையில் சக்கரம் ஏந்தியவன், பகைவர்களுக்குக் கூற்றம்; பெரிய ஒளிரும் மணிகளின் குன்று; திருநின்றவூரில் நிற்கும் முத்துக் கொத்து; காற்றும் நீரும் அவன். அவனைத் தேடிச் சென்று, திருக்கண்ணமங்கையில் கண்டுகொண்டேன்.
பதவுரை
- இமயத்துள் எம் ஈசனை
- இமயத்தில் உள்ள நம் ஈசனை
- இம்மையை மறுமைக்கு மருந்தினை
- இந்தப் பிறவியை, இனி வரும் பிறவிக்கு மருந்தை
- அண்டத்து அப்புறத்து உய்த்திடும்
- உயிர்களை அண்டத்துக்கு அப்பால் அனுப்பும்
- கூற்றினை
- பகைவர்களுக்குக் கூற்றமே ஆனவனை
- குரு மா மணிக் குன்றினை
- பெரிய ஒளிரும் மணிகளின் குன்றை
- நின்றவூர் நின்ற நித்திலத் தொத்தினை
- திருநின்றவூரில் நிற்கும் முத்துக் கொத்தை
பெரிய திருமொழி 7.10.6 · நாலாயிரத்தில் 1643-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வலியவன் அவன்; குதிரை அரக்கன் வீழும்படி சீறிய உயர்ந்தவன்; ஒளிரும் நல்ல அணிகலன்கள் நிறைந்த பேழை; திருமகளின் மணாளன்; தெய்வம்; ஒளிரும் பவளத்தின் ஒளி போன்றவன்; ஏழு உலகங்களும் யுகங்களும் அவனே; கையில் சக்கரம் ஏந்தியவன்; வேத அந்தணர்களின் புனிதக் கல்வி அவன். செங்கழுநீர் மலரும் வயல்கள் சூழ்ந்த திருக்கண்ணமங்கையில் அவனைக் கண்டுகொண்டேன்.
பதவுரை
- துப்பனை
- வலியவனை
- துரங்கம் படச் சீறிய
- குதிரை அரக்கன் மடியும்படி சீறிய
- சுடர் வான் கலன் பெய்தது ஓர் செப்பினை
- ஒளிரும் அணிகலன்கள் நிறைந்த பேழையை
- திருமங்கை மணாளனை
- திருமகளின் மணாளனை
- பவளத்து ஒளி ஒப்பனை
- பவளத்தின் ஒளி போன்றவனை
- அந்தணர் கற்பினை
- அந்தணர்களின் புனிதக் கல்வியை
பெரிய திருமொழி 7.10.7 · நாலாயிரத்தில் 1644-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
புனிதன் அவன், நான்முகப் பிரமனின் தந்தை; தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவன்; மூவரில் முதல்வனான பழையவன்; ஒளிரும் சுடர்; வானமும் பூமியும் அவன்; நெற்றிக்கண்ணனான சிவன் தன் திருமேனியில் பங்கு கொண்ட எம்பெருமான்; குதிரையைப் பிளந்த தந்தையான ஹரி; நீருக்குள் எரியும் நெருப்பாக நின்ற படைப்பாளன். தேனுண்டு மயங்கிய வண்டுகள் ரீங்காரம் செய்யும் சோலைகள் சூழ்ந்த திருக்கண்ணமங்கையில் அவனைக் கண்டுகொண்டேன்.
பதவுரை
- திசை நான்முகன் தந்தையை
- நான்முகப் பிரமனின் தந்தையை
- மூவரில் முன்னிய விருத்தனை
- மூவரில் முதல்வனான பழையவனை
- கண்ணுதல் கூடிய அருத்தனை
- நெற்றிக்கண்ணனான சிவன் சேர்ந்திருக்கும் எம்பெருமானை
- பரி கீறிய அப்பனை
- குதிரையைப் பிளந்த தந்தையை
- அப்பில் ஆர் அழல் ஆய் நின்ற கருத்தனை
- நீருக்குள் நெருப்பாக நின்ற படைப்பாளனை
- களி வண்டு
- தேனுண்டு மயங்கிய வண்டுகள்
பெரிய திருமொழி 7.10.8 · நாலாயிரத்தில் 1645-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கொடிய வலிய களிறு அவன்; விளாங்கனிகள் விழும்படி கன்றை எறிந்த எம்பெருமான்; பேய்ப்பெண் மடியும்படி நஞ்சை உறிஞ்சிய உயர்ந்தவன்; வாள் ஏந்திய உயர்குலத்தில் பிறந்த அரக்கனுக்கு அவனை அழிக்கத் தோன்றிய நஞ்சு, தன்னவர்களுக்கு அமுதம்; தலைவன்; தன்னை விரும்புபவர்களின் தலைமேல் நிற்கும் நிறைவான நம்பி; கம்சனை அவன் மடியும்படி வஞ்சித்த வஞ்சகன். திருக்கண்ணமங்கையில் அவனைக் கண்டுகொண்டேன்.
பதவுரை
- வெம் சினக் களிற்றை
- கொடிய வலிய களிற்றை
- விளங்காய் விழக் கன்று வீசிய
- விளாங்கனிகள் விழும்படி கன்றை எறிந்த
- பேய் மகள் துஞ்ச
- பேய்ப்பெண் மடியும்படி
- தோன்றல் வாள் அரக்கன்
- உயர்குலத்தில் பிறந்த வாள் ஏந்திய அரக்கன், ராவணன்
- நஞ்சினை அமுதத்தினை
- பகைவர்களுக்கு நஞ்சை, தன்னவர்களுக்கு அமுதத்தை
- நச்சுவார் உச்சிமேல் நிற்கும் நம்பியை
- தன்னை விரும்புபவர்களின் தலைமேல் நிற்கும் நிறைவான நம்பியை
- வஞ்சித்த வஞ்சனை
- வஞ்சித்த வஞ்சகனை
பெரிய திருமொழி 7.10.9 · நாலாயிரத்தில் 1646-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பண் அவன்; பண்ணில் நிலைத்திருக்கும் சாரமும் அவன்; பாலுக்குள் உள்ள நெய் அவன்; தன் பெரிய கரிய உருவில் நின்ற வானம் அவன்; ஒளிரும் சுடர்; வேள்வி; விளக்கின் ஒளி; பூமியும் மலையும் அலை வீசும் நீரும் அவன்; பெரிய மாலை நிலவு; வேத முனிவர்களின் கண் அவன். என் கண்கள் நிறையும்வரை நின்று பார்த்து, திருக்கண்ணமங்கையில் அவனைக் கண்டுகொண்டேன்.
பதவுரை
- பண்ணினை
- பண்ணை
- பண்ணில் நின்றது ஓர் பான்மையை
- பண்ணில் நிலைத்திருக்கும் சாரத்தை
- பாலுள் நெய்யினை
- பாலுக்குள் உள்ள நெய்யை
- விளக்கின் ஒளி-தன்னை
- விளக்கின் ஒளியை
- மறையோர்-தங்கள் கண்ணினை
- வேத முனிவர்களின் கண்ணை
- கண்கள் ஆரளவும் நின்று
- என் கண்கள் நிறையும்வரை நின்று
பெரிய திருமொழி 7.10.10 · நாலாயிரத்தில் 1647-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'கண்ணமங்கையில் அவனைக் கண்டுகொண்டேன்' என்று கலிகன்றியான திருமங்கை ஆழ்வார் அன்போடு சொன்னார். ஒளிரும் அழகிய தமிழான இந்த ஒன்பதும் ஒன்றுமான பாசுரங்களை ஓத வல்லவர்கள், நிலவு தவழும் வானில் விண்ணவர்களாக மகிழ்வார்கள். உண்மையைச் சொன்னால், ஒப்பற்ற வெண்சங்கை ஏந்திய கண்ணா: உனக்கும் விருப்பம் இருந்தால், இந்தக் கவியின் பொருளை நீயும் கற்றுக்கொள்ளலாம்.
பதவுரை
- காதலால்
- அன்போடு
- வண்ண ஒண் தமிழ்
- ஒளிரும் அழகிய தமிழ்
- ஒன்பதோடு ஒன்று
- ஒன்பதும் ஒன்றும், பத்துப் பாசுரங்கள்
- மதியம் தவழ் விண்ணில்
- நிலவு தவழும் வானில்
- மெய்ம்மை சொல்லில்
- உண்மையைச் சொன்னால்
- நின்-தனக்கும் குறிப்பு ஆகில்
- உனக்கும் விருப்பம் இருந்தால்
- கற்கலாம் கவியின் பொருள்-தானே
- இந்தக் கவியின் பொருளை நீ கற்கலாம்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.