உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← பெரிய திருமொழி முழுவதும்

பெரிய திருமொழி 6.10

6-ஆம் பத்து · திருமொழி 6.10 · 10 பாசுரங்கள்

பெரிய திருமொழி 6.10.1 · நாலாயிரத்தில் 1538-ஆம் பாசுரம்

கிடந்த நம்பி குடந்தை மேவி கேழல் ஆய் உலகைஇடந்த நம்பி எங்கள் நம்பி எறிஞர் அரண் அழியக்கடந்த நம்பி கடி ஆர் இலங்கை உலகை ஈர் அடியால்நடந்த நம்பி நாமம் சொல்லில்-நமோ நாராயணமே

பொருள்

திருக்குடந்தையில் பள்ளிகொண்ட நம்பி; பன்றியாகி நிலத்தை அகழ்ந்தெடுத்த நம்பி; நம்முடைய நம்பி; காவல் மிக்க இலங்கையின் வீரர்களை வென்று அவர்களின் கோட்டையை உடைத்த நம்பி; இரண்டு அடிகளால் உலகைக் கடந்து நடந்த நம்பி: அவன் திருநாமத்தைச் சொல்ல வேண்டுமானால், அது நமோ நாராயண.

பதவுரை

கிடந்த நம்பி குடந்தை மேவி
திருக்குடந்தையில் பள்ளிகொண்ட நம்பி
கேழல் ஆய்
பன்றியாக, வராஹனாக
எறிஞர் அரண் அழியக்
வீரர்களின் கோட்டை அழியும்படி
கடி ஆர் இலங்கை
காவல் மிக்க இலங்கை
ஈர் அடியால் நடந்த
இரண்டு அடிகளால் நடந்தவன், திரிவிக்கிரமனாக
நமோ நாராயணமே
நமோ நாராயண: நாராயணனுக்கு வணக்கம்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 6.10.2 · நாலாயிரத்தில் 1539-ஆம் பாசுரம்

விடம்-தான் உடைய அரவம் வெருவ செருவில் முன நாள் முன்தடந் தாமரை நீர்ப் பொய்கை புக்கு மிக்க தாள் ஆளன்இடந்தான் வையம் கேழல் ஆகி உலகை ஈர் அடியால்நடந்தானுடைய நாமம் சொல்லில்-நமோ நாராயணமே

பொருள்

முன்பு அகன்ற தாமரை நீர் நிறைந்த மடுவில் பாய்ந்து, நஞ்சுடைய பாம்பு நடுங்கும்படி போரிட்டான்; வலிமை மிக்கவை அவன் திருவடிகள். பன்றியாகி நிலத்தை அகழ்ந்தெடுத்தான்; இரண்டு அடிகளால் உலகைக் கடந்து நடந்தான். அவன் திருநாமத்தைச் சொல்ல வேண்டுமானால், அது நமோ நாராயண.

பதவுரை

விடம்-தான் உடைய அரவம்
நஞ்சுடைய பாம்பு, காளியன்
வெருவ
அது நடுங்கும்படி
தாமரை நீர்ப் பொய்கை புக்கு
தாமரை மடுவில் பாய்ந்து
மிக்க தாள் ஆளன்
வலிமை மிக்க திருவடிகளை உடையவன்
இடந்தான் வையம்
நிலத்தை அகழ்ந்தெடுத்தான்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 6.10.3 · நாலாயிரத்தில் 1540-ஆம் பாசுரம்

பூணாது அனலும் தறுகண் வேழம் மறுக வளை மருப்பைப்பேணான் வாங்கி அமுதம் கொண்ட பெருமான் திரு மார்வன்பாணா வண்டு முரலும் கூந்தல் ஆய்ச்சி தயிர் வெண்ணெய்நாணாது உண்டான் நாமம் சொல்லில்-நமோ நாராயணமே

பொருள்

சினத்தால் எரியும், அடங்காத, கொடிய கண்களை உடைய யானையின் வளைந்த தந்தத்தை எந்தக் கவலையும் இல்லாமல் பிடுங்கி, அதைத் தள்ளாட வைத்தான். அமுதத்தைக் கடைந்தெடுத்த எம்பெருமான் அவன்; திருமகளை மார்பில் கொண்டவன்; பாடும் பாணர்களைப் போல் வண்டுகள் ரீங்காரம் செய்யும் கூந்தலை உடைய ஆய்ச்சியின் தயிரையும் வெண்ணெயையும் நாணாமல் உண்டவன். அவன் திருநாமத்தைச் சொல்ல வேண்டுமானால், அது நமோ நாராயண.

பதவுரை

தறுகண் வேழம்
கொடிய கண்களை உடைய யானை, குவலயாபீடம்
வளை மருப்பைப்
வளைந்த தந்தத்தை
அமுதம் கொண்ட பெருமான்
அமுதத்தைக் கடைந்தெடுத்த எம்பெருமான்
திரு மார்வன்
திருமகளைத் திருமார்பில் கொண்டவன்
பாணா வண்டு முரலும்
பாடும் பாணர்களைப் போல் ரீங்காரம் செய்யும் வண்டுகள்
நாணாது உண்டான்
நாணாமல் உண்டான்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 6.10.4 · நாலாயிரத்தில் 1541-ஆம் பாசுரம்

கல் ஆர் மதிள் சூழ் கச்சி நகருள் நச்சி பாடகத்துள்எல்லா உலகும் வணங்க இருந்த அம்மான் இலங்கைக்கோன்வல் ஆள் ஆகம் வில்லால் முனிந்த எந்தை விபீடணற்குநல்லானுடைய நாமம் சொல்லில்-நமோ நாராயணமே

பொருள்

கல் மதில்கள் சூழ்ந்த காஞ்சி நகரில் அன்போடு திருப்பாடகத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து, எல்லா உலகங்களும் வணங்க அங்கே வீற்றிருக்கிறான். இலங்கை மன்னனின் வலிய மார்பைச் சினந்து தன் வில்லால் வீழ்த்தியவனும், விபீஷணனுக்கு நல்லவனாக இருந்தவனுமான என் தந்தை அவன். அவன் திருநாமத்தைச் சொல்ல வேண்டுமானால், அது நமோ நாராயண.

பதவுரை

கச்சி நகருள்
காஞ்சி நகரில்
நச்சி பாடகத்துள்
அன்போடு, திருப்பாடகத்தில்
எல்லா உலகும் வணங்க இருந்த
எல்லா உலகங்களும் வணங்க வீற்றிருந்த
இலங்கைக்கோன்
இலங்கை மன்னன், ராவணன்
வில்லால் முனிந்த
சினந்து வில்லால் வீழ்த்திய
விபீடணற்கு நல்லானுடைய
விபீஷணனுக்கு நல்லவனாக இருந்தவனுடைய
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 6.10.5 · நாலாயிரத்தில் 1542-ஆம் பாசுரம்

குடையா வரையால் நிரை முன் காத்த பெருமான் மருவாதவிடை-தான் ஏழும் வென்றான் கோவல் நின்றான் தென் இலங்கைஅடையா அரக்கர் வீயப் பொருது மேவி வெம் கூற்றம்நடையா உண்ணக் கண்டான் நாமம்-நமோ நாராயணமே

பொருள்

முன்பு எம்பெருமான் ஒரு மலையைக் குடையாகத் தூக்கிப் பசுக்கூட்டத்தைக் காத்தான்; அடங்காத ஏழு எருதுகளை வென்றான்; திருக்கோவலூரில் நிற்கிறான். பணியாத தென் இலங்கை அரக்கர்களிடம் சென்று அவர்கள் அழியும்வரை போரிட்டு, கொடிய கூற்றம் அவர்களை விழுங்குவதைப் பார்த்தான். அவன் திருநாமம் நமோ நாராயண.

பதவுரை

குடையா வரையால்
மலையைக் குடையாகக் கொண்டு
நிரை முன் காத்த
முன்பு பசுக்கூட்டத்தைக் காத்தவன்
மருவாத விடை-தான் ஏழும்
அடங்காத ஏழு எருதுகளையும்
கோவல் நின்றான்
திருக்கோவலூரில் நிற்பவன்
அடையா அரக்கர்
பணியாத அரக்கர்கள்
வெம் கூற்றம்
கொடிய கூற்றம் (மரணம்)
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 6.10.6 · நாலாயிரத்தில் 1543-ஆம் பாசுரம்

கான எண்கும் குரங்கும் முசுவும் படையா அடல் அரக்கர்மானம் அழித்து நின்ற வென்றி அம்மான் எனக்கு என்றும்தேனும் பாலும் அமுதும் ஆய திருமால் திருநாமம்-நானும் சொன்னேன் நமரும் உரைமின்-நமோ நாராயணமே

பொருள்

காட்டுக் கரடிகளையும், குரங்குகளையும், முசுக்களையும் படையாகக் கொண்டு, வெற்றி பெற்ற எம்பெருமான் வலிய அரக்கர்களின் செருக்கை அழித்தான். திருமால் எனக்கு எப்போதும் தேனும் பாலும் அமுதும் ஆவான். நானும் அவன் திருநாமத்தைச் சொன்னேன்; நம்மவர்களே, நீங்களும் சொல்லுங்கள்: நமோ நாராயண.

பதவுரை

கான எண்கும் குரங்கும் முசுவும்
காட்டுக் கரடிகள், குரங்குகள், முசுக்கள்
படையா
படையாகக் கொண்டு
மானம் அழித்து
அவர்களின் செருக்கை அழித்து
தேனும் பாலும் அமுதும் ஆய
தேனும் பாலும் அமுதும் ஆனவன்
நமரும் உரைமின்
நம்மவர்களே, நீங்களும் சொல்லுங்கள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 6.10.7 · நாலாயிரத்தில் 1544-ஆம் பாசுரம்

நின்ற வரையும் கிடந்த கடலும் திசையும் இரு நிலனும்ஒன்றும் ஒழியா வண்ணம் எண்ணி நின்ற அம்மானார்குன்று குடையா எடுத்த அடிகளுடைய திருநாமம்-நன்று காண்மின் தொண்டீர் சொன்னேன்-நமோ நாராயணமே

பொருள்

நிற்கும் மலைகளையும், கிடக்கும் கடலையும், திசைகளையும், பரந்த பூமியையும் ஒன்றும் விடுபடாதபடி எம்பெருமான் தன் எண்ணத்தில் தாங்கி நிற்கிறான்; குன்றைக் குடையாக எடுத்த தலைவன் அவன். தொண்டர்களே, அவன் திருநாமத்தை உங்களுக்குச் சொன்னேன்: அது எவ்வளவு நல்லது என்று பாருங்கள். நமோ நாராயண.

பதவுரை

நின்ற வரையும் கிடந்த கடலும்
நிற்கும் மலைகளும் கிடக்கும் கடலும்
ஒன்றும் ஒழியா வண்ணம்
ஒன்றும் விடுபடாதபடி
எண்ணி நின்ற
தன் எண்ணத்தில் தாங்கி நிற்கும்
குன்று குடையா எடுத்த
குன்றைக் குடையாக எடுத்த
நன்று காண்மின் தொண்டீர்
தொண்டர்களே, அது எவ்வளவு நல்லது என்று பாருங்கள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 6.10.8 · நாலாயிரத்தில் 1545-ஆம் பாசுரம்

கடுங் கால் மாரி கல்லே பொழிய அல்லே எமக்கு என்றுபடுங்கால் நீயே சரண் என்று ஆயர் அஞ்ச அஞ்சாமுன்நெடுங்கால் குன்றம் குடை ஒன்று ஏந்தி நிரையைச் சிரமத்தால்நடுங்கா வண்ணம் காத்தான் நாமம்-நமோ நாராயணமே

பொருள்

புயல் காற்றில் மழை கற்களைப் பொழிந்தபோது, ஆயர்கள் அஞ்சினர்: 'இது எங்களுக்கு இருண்ட முடிவு; எங்கள் அழிவில் நீயே எங்களுக்குச் சரண்.' அவர்களின் அச்சம் மேலும் வளர்வதற்கு முன்பே, அவன் ஓர் உயர்ந்த குன்றை ஒரே குடையாகத் தூக்கி, துயரத்தில் பசுக்கூட்டம் நடுங்காதபடி காத்தான். அவன் திருநாமம் நமோ நாராயண.

பதவுரை

கடுங் கால் மாரி
கடுங்காற்றால் அடிக்கப்பட்ட மழை
கல்லே பொழிய
கற்களையே பொழிய
நீயே சரண்
நீயே எங்களுக்குச் சரண்
அஞ்சாமுன்
அவர்கள் மேலும் அஞ்சுவதற்கு முன்பே
நெடுங்கால் குன்றம்
உயர்ந்த குன்று
நடுங்கா வண்ணம் காத்தான்
அவர்கள் நடுங்காதபடி காத்தான்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 6.10.9 · நாலாயிரத்தில் 1546-ஆம் பாசுரம்

பொங்கு புணரிக் கடல் சூழ் ஆடை நில மா மகள் மலர் மாமங்கை பிரமன் சிவன் இந்திரன் வானவர் நாயகர் ஆயஎங்கள் அடிகள் இமையோர் தலைவருடைய திருநாமம்-நங்கள் வினைகள் தவிர உரைமின்-நமோ நாராயணமே

பொருள்

பொங்கும் கடலை ஆடையாக உடுத்திய பெரிய பூமியான பூதேவிக்கும், மலர்மேல் இருக்கும் பெரிய மங்கைக்கும், பிரமன், சிவன், இந்திரன், தேவர்கள் ஆகியோருக்கும் தலைவன் அவன்: நம் எஜமானன், அமரர்களின் தலைவன். நம் வினைகள் நம்மை விட்டு நீங்க, அவன் திருநாமத்தைச் சொல்லுங்கள்: நமோ நாராயண.

பதவுரை

பொங்கு புணரிக் கடல் சூழ் ஆடை
பொங்கும் கடலை ஆடையாக உடுத்திய
நில மா மகள்
நிலமகளான பெரிய மங்கை, பூதேவி
மலர் மா மங்கை
மலர்மேல் இருக்கும் பெரிய மங்கை, திருமகள்
இமையோர் தலைவருடைய
அமரர்களின் தலைவனுடைய
நங்கள் வினைகள் தவிர
நம் வினைகள் நம்மை விட்டு நீங்க
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 6.10.10 · நாலாயிரத்தில் 1547-ஆம் பாசுரம்

வாவித் தடம் சூழ் மணி முத்தாற்று நறையூர் நெடுமாலைநாவில் பரவி நெஞ்சில் கொண்டு நம்பி நாமத்தைகாவித் தடங் கண் மடவார் கேள்வன் கலியன் ஒலி மாலைமேவிச் சொல்ல வல்லார் பாவம் நில்லா வீயுமே

பொருள்

அகன்ற குளங்கள் சூழ்ந்த, மணிமுத்தாற்றின் கரையில் உள்ள நறையூரின் நெடுமாலான நம்பியின் திருநாமத்தை நாவால் போற்றி, நெஞ்சில் தாங்கி, குவளை போன்ற அகன்ற கண்களை உடைய பெண்களுக்கு அன்புக்குரிய கலியன் இந்த ஒலிமாலையை இயற்றினார். இதை அன்போடு சொல்ல வல்லவர்களிடம் பாவங்கள் நிலைக்கா; அவை அழிந்துபோகும்.

பதவுரை

வாவித் தடம் சூழ்
அகன்ற குளங்கள் சூழ்ந்த
மணி முத்தாற்று
மணிமுத்தாற்றின் கரையில்
நறையூர் நெடுமாலை
நறையூரின் நெடுமாலை
நாவில் பரவி நெஞ்சில் கொண்டு
நாவால் போற்றி, நெஞ்சில் தாங்கி
காவித் தடங் கண்
குவளை போன்ற அகன்ற கண்கள்
பாவம் நில்லா வீயுமே
பாவங்கள் நிலைக்கா; அழிந்துபோகும்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.