பெரிய திருமொழி 6.7.1 · நாலாயிரத்தில் 1508-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அடியேனான என்னைத் தனக்கு ஆட்படவும் தனக்குப் பணிசெய்யவும் ஏற்றுக்கொண்டான். தன் கொடிய எரியும் வில்லிலிருந்து அம்புகளை விடுத்து, பகைத்த இரவில் திரியும் அரக்கர்களின் தோள்களையும் தலைகளையும் துணித்தான். காமனையும் முருகனையும் போன்ற அழகிய ஆண்களும் வேல் போன்ற கண்களை உடைய பெண்களும் நிறைந்த வீதிகளில், நாள்தோறும் திருவிழாக்களின் ஒலி ஓயாத நறையூரில் நிற்கும் நம்பி அவனே.
பதவுரை
- ஆளும் பணியும் அடியேனைக் கொண்டான்
- அடியேனைத் தனக்கு ஆட்படவும் பணிசெய்யவும் கொண்டான்
- நிசாசரரைத்
- இரவில் திரிபவர்களான அரக்கர்கள்
- சுடு வெம் சிலைவாய்ச் சரம்
- கொடிய எரியும் வில்லிலிருந்து அம்புகள்
- வேளும் சேயும் அனையாரும்
- காமனையும் முருகனையும் போன்ற ஆண்கள்
- வேல்-கணாரும்
- வேல் போன்ற கண்களை உடைய பெண்கள்
- நாளும் விழவின் ஒலி ஓவா
- நாள்தோறும் திருவிழாக்களின் ஒலி ஓயாத
- நம்பியே
- எல்லா நிறைவும் உடைய எம்பெருமானான நம்பி
பெரிய திருமொழி 6.7.2 · நாலாயிரத்தில் 1509-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முனிவனாக வந்து, ஒற்றை அலகுடைய மழுவை மூவேழு முறை ஏந்தி, முடி சூடிய மன்னர்களின் உடல்கள் வெட்டி வீழும்படி செய்தான்; அவன் தோள்கள் மாலை அணிந்தவை. நீண்ட காட்டு ஓரத்தில் பனி படர்ந்த முல்லை பல அரும்புகளை விட, ஒருபுறம் நீலக் குவளைகள் கண்களைக் காட்ட, செழிப்பான வயல்களில் முத்துகள் அலைக்கழிக்கப்படும் நறையூரில் நிற்கும் நம்பி அவனே.
பதவுரை
- முனி ஆய் வந்து
- முனிவனாக, பரசுராமனாக வந்து
- மூவெழுகால்
- மூவேழு முறை
- முடி சேர் மன்னர்
- முடி சூடிய மன்னர்கள்
- மழுவின் படை ஆண்ட
- மழுவை ஏந்திய
- பனி சேர் முல்லை
- பனி படர்ந்த முல்லை
- பானல்
- நீலக் குவளை
- முத்து அலைக்கும்
- முத்துகள் அலைக்கழிக்கப்படும்
பெரிய திருமொழி 6.7.3 · நாலாயிரத்தில் 1510-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தெளிந்த கடலில், சினம் கொண்ட, நஞ்சு உமிழும் வாயுடைய பாம்பின் மேல் அவன் உறங்குகிறான்; துள்ளி வந்த மானை வீழ்த்திய அம்பை எய்தான்; மகாபலியிடம் நிலம் இரந்தான். பறவைகள் நிறைந்த புல்வெளிகளில் அழகிய நீலக் குவளைகள் பொன்னிறப் பெண்களின் கண்களைக் காட்ட, குளங்களில் தாமரைகள் அவர்களின் முகங்களைக் காட்டும் நறையூரில் நிற்கும் நம்பி அவனே.
பதவுரை
- தெள் ஆர் கடல்வாய்
- தெளிந்த கடலில்
- விட வாயச் சின வாள் அரவில்
- நஞ்சு உமிழும் வாயுடைய, சினம் கொண்ட, ஒளிரும் பாம்பின் மேல்
- துள்ளா வரு மான்
- துள்ளி வந்த மான், மாரீசன்
- இரந்தான் மாவலி மண்
- மகாபலியிடம் நிலம் இரந்தான்
- பூங் காவி
- அழகிய நீலக் குவளைகள்
- கமலம் முகம் காட்டும்
- தாமரை அவர்களின் முகங்களைக் காட்டும்
பெரிய திருமொழி 6.7.4 · நாலாயிரத்தில் 1511-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'ஒளியாமல் கூட வெண்ணெயை உண்டான்' என்று சொல்லி, ஆய்ச்சி அவனை ஒளிரும் கயிற்றால் உரலோடு இறுகக் கட்ட, அவன் விம்மி அழுதான். மென்மையான மலர்களில் வண்டுகள் தேனுண்டு மயங்க, அழகிய தென்றல் மலர்களை எங்கும் சிதறடிக்க, குளிர்ந்த முல்லை புன்னகைக்கும் நறையூரில் நிற்கும் நம்பி அவனே.
பதவுரை
- ஒளியா வெண்ணெய் உண்டான்
- ஒளியாமல் வெண்ணெயை உண்டான்
- உரலோடு ஆய்ச்சி
- ஆய்ச்சி, உரலோடு
- ஒண் கயிற்றால்
- ஒளிரும் கயிற்றால்
- விம்மி அழுதான்
- விம்மி அழுதான்
- காமர் தென்றல்
- அழகிய தென்றல்
- முல்லை முறுவலிக்கும்
- முல்லை புன்னகைக்கும், அதன் அரும்புகள் மலரும்
பெரிய திருமொழி 6.7.5 · நாலாயிரத்தில் 1512-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வடமதுரையில் நடந்த வில் விழாவுக்கு மகிழ்ந்து சென்றான்; பகைத்த மல்லர்களை நொறுக்கினான்; பாறை போன்ற தோள்களை உடைய கம்சன் மேல் சினந்து எரிந்து அவனை அழித்தான்; காளியன் மேல் பாய்ந்தான். வேதங்களை முறைப்படி ஓதி, சோம யாகம் செய்யும் நல்ல வேத அறிஞர்கள் பலர் வாழும் நறையூரில் நிற்கும் நம்பி அவனே.
பதவுரை
- வில் ஆர் விழவில்
- வில் விழாவில்
- வட மதுரை
- வடமதுரை
- மல் அடர்த்து
- மல்லர்களை நொறுக்கி
- கல் ஆர் திரள் தோள் கஞ்சனைக்
- பாறை போன்ற தோள்களை உடைய கம்சனை
- பாய்ந்தான் காளியன்மேல்
- காளியன் என்னும் பாம்பின் மேல் பாய்ந்தான்
- சோமுச் செய்யும்
- சோம யாகம் செய்யும்
பெரிய திருமொழி 6.7.6 · நாலாயிரத்தில் 1513-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முக்கண்ணனான சிவன், வள்ளியின் கணவனான முருகனைத் தலைமையாகக் கொண்ட தன் மைந்தர்களோடு நாணி ஓட, அவன் வலிய பாணனின் அகன்ற தோள்களாகிய காட்டை வெட்டி வீழ்த்தி மகிழ்ந்தான். தாமரைகளிடையே கிடந்துவிட்டு வந்த, வாய் பிளந்த தன் துணை நண்டின் முகத்தைக் கண்டு பெண் நண்டு ஊடித் திரும்பும் வயல்கள் சூழ்ந்த நறையூரில் நிற்கும் நம்பி அவனே.
பதவுரை
- வள்ளி கொழுநன்
- வள்ளியின் கணவன், முருகன்
- முக்கணான்
- முக்கண்ணன், சிவன்
- வெள்கி ஓட
- நாணி ஓட
- விறல் வாணன்
- வலிய பாணன்
- வியன் தோள் வனத்தைத் துணித்து
- அவன் அகன்ற தோள்களாகிய காட்டை வெட்டி
- அலவன்
- ஆண் நண்டு
- நள்ளி ஊடும்
- பெண் நண்டு ஊடும்
பெரிய திருமொழி 6.7.7 · நாலாயிரத்தில் 1514-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
திரண்டு வந்த வேல் ஏந்திய மன்னர்கள் அழியும்வரை விஜயனின் தேரைச் செலுத்தினான்; ஒரு மலையைக் குடையாக எடுத்து ஆயர்களின் அரசனாக நின்றான்; கூர்மையான சக்கரத்தை ஏந்தியவன். நான்கு வேதங்கள், ஐந்து வேள்விகள், ஆறு அங்கங்கள், ஏழு இசைகள் ஆகியவற்றையே தம் வாழ்க்கை நெறியாகக் கொண்ட அந்தணர்கள் வாழும் நறையூரில் நிற்கும் நம்பி அவனே.
பதவுரை
- மிடையா வந்த வேல் மன்னர்
- திரண்டு வந்த வேல் ஏந்திய மன்னர்கள்
- விசயன் தேர் கடவி
- விஜயனின் (அர்ஜுனனின்) தேரைச் செலுத்தி
- குடையா வரை ஒன்று எடுத்து
- ஒரு மலையைக் குடையாக எடுத்து
- கூர் ஆழிப் படையான்
- கூர்மையான சக்கரத்தை ஏந்தியவன்
- வேதம் நான்கு ஐந்து வேள்வி
- நான்கு வேதங்கள், ஐந்து வேள்விகள்
- அங்கம் ஆறு இசை ஏழ்
- வேதத்தின் ஆறு அங்கங்கள், ஏழு இசைகள்
பெரிய திருமொழி 6.7.8 · நாலாயிரத்தில் 1515-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பந்தைப் பற்றிய விரல்களை உடைய பாஞ்சாலி மீண்டும் தன் கூந்தலை முடிக்கும்படி, பாரதப் போரில் அவன் சங்கை வாயில் வைத்து ஊத, கட்டுத்தறியில் கட்டிய யானைகள் மேலிருந்த கழல் அணிந்த மன்னர்கள் நடுங்கினர். செந்தாமரை மேல் இருக்கும் பிரமனையும் சிவனையும் போல் பெருமை உடைய, என்றும் குன்றாத வள்ளல் கைகளை உடைய வேத அறிஞர்கள் வாழும் நறையூரில் நிற்கும் நம்பி அவனே.
பதவுரை
- பந்து ஆர் விரலாள்
- பந்தைப் பற்றிய விரல்களை உடையவள்
- பாஞ்சாலி கூந்தல் முடிக்க
- பாஞ்சாலி கூந்தலை முடிக்கும்படி
- பாரதத்து
- பாரதப் போரில்
- கந்து ஆர் களிற்றுக்
- கட்டுத்தறியில் கட்டிய யானைகள்
- சங்கம் வாய் வைத்தான்
- சங்கை வாயில் வைத்தான்
- நந்தா வண் கை
- என்றும் குன்றாத வள்ளல் கைகள்
பெரிய திருமொழி 6.7.9 · நாலாயிரத்தில் 1516-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சடையில் நதியையும், பிறைச்சந்திரனையும், பாம்பையும், அடம்பு மலர்களையும் அணிந்து, உடலெல்லாம் சாம்பல் பூசி, காளையின் மேல் ஏறும் சிவன் அவனிடம் வந்து தன் துன்பம் நீங்க இரந்தான்; அவனும் மகிழ்ந்து, மலை போன்ற தன் அகன்ற மார்பிலிருந்து ஒப்பற்ற நறுமண நீரைக் கொடுத்தான். நறுமணச் சோலைகள் சூழ்ந்த அழகிய நறையூரில் நிற்கும் நம்பி அவனே.
பதவுரை
- ஆறும் பிறையும் அரவமும்
- நதி, பிறைச்சந்திரன், பாம்பு
- அடம்பும்
- அடம்பு மலர்கள் (கடற்கரைக் கொடி)
- ஏறு ஊரும் இறையோன்
- காளையின் மேல் ஏறும் தெய்வம், சிவன்
- குறை இரப்ப
- தன் துன்பம் நீங்க இரக்க
- வாச நீர்
- நறுமண நீர்
- வரை மார்வு
- மலை போன்ற மார்பு
பெரிய திருமொழி 6.7.10 · நாலாயிரத்தில் 1517-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நல்ல வேத அறிஞர்கள் வாழும் நறையூரில் நிற்கும் நம்பியின் மேல், உடைக்கப்படாத மதில்கள் சூழ்ந்த வயல்கள் நிறைந்த மங்கை நாட்டின் கலியன் இந்தத் தமிழ் ஒலிமாலையை இயற்றினார். உலகில் இதை மீண்டும் மீண்டும் பாடுபவர்களைப் பழைய வினைகள் ஒருநாளும் தீண்டா; அவர்கள் நெடுங்காலம் உலகை ஆண்டு, பின் விண்ணவர்கள் தம்மை வணங்கும் இடத்தில் சென்று வாழ்வார்கள்.
பதவுரை
- நன்மை உடைய மறையோர்
- நல்ல வேத அறிஞர்கள்
- கன்னி மதிள்
- ஒருநாளும் உடைக்கப்படாத மதில்கள்
- கலியன்
- கலியன், திருமங்கை ஆழ்வார்
- தமிழ்-மாலை
- தமிழ்ப் பாமாலை
- பாடு சாரா பழ வினைகள்
- பழைய வினைகள் அருகே வாரா
- வானோர் வணங்க
- விண்ணவர்கள் தம்மை வணங்க
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.