பெரிய திருமொழி 4.3.1 · நாலாயிரத்தில் 1268-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உலக மக்கள் அவன் திருநாமங்களையே அணிகலனாகப் பூண்டு, அவனைத் தொழுது போற்றுகிறார்கள்: அவனே பேரருளாளன், என் பெருமான். கச்சணிந்த மார்பகங்களை உடைய மலர்மகளான திருமகளும், பூமிப் பிராட்டியும் அருகே நிற்க, சிறந்த மாளிகைகள் கொண்ட நல்ல நாங்கூரின் நடுவே, செம்பொன்செய் கோயிலுக்குள், அசையாமல் நிற்கும் கரிய மழைமேகம் போல் அவன் நிற்கிறான். அவனைக் கண்டேன்; என்றென்றைக்குமாக உய்ந்தேன்.
பதவுரை
- பேர் அணிந்து
- அவன் திருநாமங்களை அணிகலனாகப் பூண்டு
- பேர் அருளாளன்
- பேரருளாளன்
- மலர் மகளோடு
- மலர்மகளான திருமகளோடு
- மண் மகளும்
- பூமிப் பிராட்டியான பூதேவியும்
- செம்பொன்செய்கோயிலினுள்ளே
- திருநாங்கூரில் உள்ள செம்பொன்செய் கோயிலுக்குள்
- கார் அணி மேகம் நின்றது ஒப்பானை
- அசையாமல் நிற்கும் கரிய மழைமேகம் போன்றவனை
- உய்ந்தொழிந்தேனே
- என்றென்றைக்குமாக உய்ந்தேன்
பெரிய திருமொழி 4.3.2 · நாலாயிரத்தில் 1269-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனுக்குப் பிறப்பும் இல்லை, மூப்பும் இல்லை; ஒருபோதும் மாறாத இன்ப வெள்ளம் அவன்; கடந்த காலம், நிகழ்காலம், வரப்போகும் காலம் என்ற காலமே அவன் ஆனான்; ஏழு இசைச் சுரங்களின் இனிமை அவன். சிறப்புள்ள வேத அந்தணர்கள் வாழும் நல்ல நாங்கூரின் நடுவே, செம்பொன்செய் கோயிலுக்குள், வேதங்களின் பெரும்பொருளான தேவர்களின் அரசன் நிற்கிறான். அவனைக் கண்டேன்; இப்போதுதான் உண்மையாக வாழ்கிறேன்.
பதவுரை
- பிறப்பொடு மூப்பு ஒன்று இல்லவன்
- பிறப்பும் மூப்பும் இல்லாதவன்
- பேதியா இன்ப வெள்ளத்தை
- ஒருபோதும் மாறாத இன்ப வெள்ளம்
- இறப்பு எதிர் காலம் கழிவும்
- கடந்த காலம், வரப்போகும் காலம், நிகழும் காலம்
- ஏழ் இசையின் சுவை
- ஏழு இசைச் சுரங்களின் இனிமை
- மறைப் பெரும் பொருளை
- வேதங்களின் பெரும்பொருள்
- வாழ்ந்தொழிந்தேனே
- இப்போது உண்மையாக வாழ்கிறேன்
பெரிய திருமொழி 4.3.3 · நாலாயிரத்தில் 1270-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உறுதியான வானமாகவும், நெருப்பாகவும், நீராகவும், சந்திரனாகவும், சூரியனாகவும், வளமான பூமியின் உயிர்களாகவும், உலகில் பரந்திருக்கும் மற்ற எல்லாப் பொருள்களாகவும் அவன் நிற்கிறான். தாமரையில் இருக்கும் பிரம்மாவைப் போன்ற, உறுதியான சொல் உடைய வேத அந்தணர்கள் வாழும் நல்ல நாங்கூரின் நடுவே, செம்பொன்செய் கோயிலுக்குள், கடல் நிறம் கொண்ட எம்பெருமான் நிற்கிறான். அவன் அடியவனான நான் அவனைக் கண்டு, என்றென்றைக்குமாக உய்ந்தேன்.
பதவுரை
- திட விசும்பு எரி நீர்
- உறுதியான வானம், நெருப்பு, நீர்
- திங்களும் சுடரும்
- சந்திரனும் சூரியனும்
- படர் பொருள்களும் ஆய் நின்றவன்
- பரந்திருக்கும் எல்லாப் பொருள்களாகவும் நிற்பவன்
- பங்கயத்து அயன் அவன் அனைய
- தாமரையில் இருக்கும் பிரம்மாவைப் போன்ற
- திட மொழி மறையோர்
- உறுதியான சொல் உடைய வேத அந்தணர்கள்
- கடல் நிற வண்ணன்
- கடல் நிறம் கொண்ட எம்பெருமான்
பெரிய திருமொழி 4.3.4 · நாலாயிரத்தில் 1271-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
குறையற்ற குள்ளனாக மகாபலியின் வேள்விக்கு வந்து, பூமியை அளந்தான். அசையாத உறுதி கொண்ட தேவர்கள் அவன் இரு திருவடிகளை வணங்க, அலைகடலில் துயின்ற அம்மான் அவன். நான்முகனான பிரம்மாவைப் போன்றவர்கள் வாழும் நல்ல நாங்கூரின் நடுவே, செம்பொன்செய் கோயிலுக்குள், உயர்ந்த ரத்தின மகுடம் சூடி அவன் நிற்கிறான். அவனைக் கண்டு, என்றென்றைக்குமாக உய்ந்தேன்.
பதவுரை
- வசை அறு குறள் ஆய்
- குறையற்ற குள்ளனாக
- மாவலி வேள்வி
- மகாபலியின் வேள்வி
- மண் அளவிட்டவன்
- பூமியை அளந்தவன்
- அசைவு அறும் அமரர்
- அசையாத உறுதி கொண்ட தேவர்கள்
- அலை கடல் துயின்ற அம்மானை
- அலைகடலில் துயின்ற அம்மானை
- திசைமுகன் அனையோர்
- நான்முகனான பிரம்மாவைப் போன்றவர்கள்
- உயர் மணி மகுடம்
- உயர்ந்த ரத்தின மகுடம்
பெரிய திருமொழி 4.3.5 · நாலாயிரத்தில் 1272-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'தீய மனம் கொண்ட அரக்கர்களின் வலிமையை அழித்தவனே!' என்று கதறி வந்து தன்னைச் சரணடைபவர்களுக்கு, அவன் தாயின் மனத்தோடு இரங்கி அருள் தருகிறான். அவனே தசரதனின் மகன், வெற்றியின் வடிவம்; அவனே காமனைப் பெற்றவன். தேன் நிறைந்த மலர்ச் சோலைகள் சூழ்ந்த நல்ல நாங்கூரின் நடுவே, செம்பொன்செய் கோயிலுக்குள், அவன் அடியவனான நான் அவனைக் கண்டு, என்றென்றைக்குமாக உய்ந்தேன்.
பதவுரை
- தீ மனத்து அரக்கர்
- தீய மனம் கொண்ட அரக்கர்கள்
- சென்று அடைந்தவர் தமக்கு
- வந்து சரணடைபவர்களுக்கு
- தாய் மனத்து இரங்கி
- தாயின் மனத்தோடு இரங்கி
- தயரதன் மதலையை
- தசரதனின் மகன், ராமன்
- சயமே
- வெற்றியின் வடிவம்
- காமனைப் பயந்தான்
- காதல் தெய்வமான காமனைப் பெற்றவன்
பெரிய திருமொழி 4.3.6 · நாலாயிரத்தில் 1273-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பரந்த பெருங்கடலின் குறுக்கே வழி அமையும்படி மலைகளால் மகிழ்ச்சியோடு அணை கட்டினான்; பாறையின் மேல் கட்டிய காவல் மிகுந்த மதில்கள் கொண்ட இலங்கை நடுங்கும்படி ஒரே ஒரு அம்பை எய்தான். நான்கு வேதங்களில் வல்ல செல்வம் மிக்க அந்தணர்கள் வாழும் நல்ல நாங்கூரின் நடுவே, செம்பொன்செய் கோயிலுக்குள், பெரிய இதழ்கள் கொண்ட மலரில் வீற்றிருக்கும் திருமகளோடு அவனை அடியேனான நான் கண்டேன்; என் துயரங்கள் தீர்ந்தன.
பதவுரை
- மல்லை மா முந்நீர்
- பரந்த பெருங்கடல்
- மலையால் அணைசெய்து
- மலைகளால் அணை கட்டி
- கடி மதிள் இலங்கை
- காவல் மிகுந்த மதில்கள் கொண்ட இலங்கை
- ஓர் வாளி தொட்டானை
- ஒரே ஒரு அம்பை எய்தவனை
- அல்லி மா மலராள்
- பெரிய இதழ்கள் கொண்ட மலரில் வீற்றிருக்கும் திருமகள்
- அல்லல் தீர்ந்தேனே
- என் துயரங்கள் தீர்ந்தன
பெரிய திருமொழி 4.3.7 · நாலாயிரத்தில் 1274-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சினந்து அவன் வில்லை முறித்தான்; கொடிய சினம் கொண்ட யானையையும் மல்லர்களையும் நசுக்கினான். அவனே இளங்காளை, கம்சன் மேல் சினந்த அம்மான், கரிய மழைமேகத்தின் திருநிறம் கொண்டவன். நான்கு வேதங்களும் சிறந்த சொல்லும் உடைய அந்தணர்கள் வாழும் நல்ல நாங்கூரின் நடுவே, செம்பொன்செய் கோயிலுக்குள், மை மலை போல் அவன் நிற்கிறான். அவனைக் கண்டேன்; என் துயரங்கள் தீர்ந்தன.
பதவுரை
- வெம் சினக் களிறும்
- கொடிய சினம் கொண்ட யானை
- வில்லொடு மல்லும்
- வில்லும் மல்லர்களும்
- கஞ்சனைக் காய்ந்த
- கம்சன் மேல் சினந்த
- காளை அம்மானை
- இளங்காளையான அம்மானை
- கரு முகில் திரு நிறத்தவனை
- கரிய மழைமேகத்தின் திருநிறம் கொண்டவனை
- அஞ்சனக் குன்றம்
- கருமையாக ஒளிரும் மை மலை
பெரிய திருமொழி 4.3.8 · நாலாயிரத்தில் 1275-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முன்பு, பகைமை கொண்ட வாணனின் ஆயிரம் தோள்களும் அறுபடும்படி அவன் தன் சக்கரத்தை ஏவினான். மின்னல் ஒளிரும் சிகரம் கொண்ட வேங்கட மலையில் வீற்றிருக்கும், வேதங்களின் நல்ல விளக்கு அவன். தென்னாட்டின் திலகம் போன்ற மக்கள் வாழும் நாங்கூரின் செம்பொன்செய் கோயிலில், அந்த அவை முழுவதும் ஒளிரும்படி மகிழ்ந்து நிற்கிறான். அவனை வணங்கினேன்; இப்போதுதான் உண்மையாக வாழ்கிறேன்.
பதவுரை
- அன்றிய வாணன்
- பகைமை கொண்ட வாணன்
- ஆழி தொட்டானை
- சக்கரத்தை ஏவியவனை
- மின் திகழ் குடுமி
- மின்னல் ஒளிரும் சிகரம்
- வேங்கட மலைமேல்
- வேங்கட மலையில், திருமலையில்
- வேத நல் விளக்கை
- வேதங்களின் நல்ல விளக்கு
- தென் திசைத் திலதம்
- தென்னாட்டின் திலகம், ரத்தினம்
- மன்று அது பொலிய
- அவை ஒளிரும்படி
பெரிய திருமொழி 4.3.9 · நாலாயிரத்தில் 1276-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'களாப் பழம் போன்ற கருநிறம் உடையவனே! கண்ணா! என் கார்மேகமே!' என்று அவன் அடியவர்கள் நெஞ்சம் கனிந்து உருகும் வரை அவனை நினைக்கிறார்கள்; அவர்களுடைய உள்ளத்துக்குள் ஊறும் தேன் அவன். தெளிந்த அறிவுடைய, நான்கு வேதங்களில் வல்ல அந்தணர்கள் வாழும் நல்ல நாங்கூரின் நடுவே, செம்பொன்செய் கோயிலுக்குள், வளமான பேரின்பமாக நிலைத்து நிற்கிறான். அவனை வணங்கினேன்; இப்போதுதான் உண்மையாக வாழ்கிறேன்.
பதவுரை
- களங்கனி வண்ணா
- களாப் பழம் போன்ற கருநிறம் உடையவனே
- கார் முகிலே
- கார்மேகமே
- உளம் கனிந்திருக்கும் அடியவர்
- நெஞ்சம் கனிந்து உருகிய அடியவர்கள்
- உள்ளத்துள் ஊறிய தேனை
- அவர்கள் உள்ளத்துக்குள் ஊறும் தேனை
- தெளிந்த நான்மறையோர்
- தெளிந்த அறிவுடைய, நான்கு வேதங்களில் வல்ல அந்தணர்கள்
- வளம் கொள் பேர் இன்பம்
- வளமான பேரின்பம்
பெரிய திருமொழி 4.3.10 · நாலாயிரத்தில் 1277-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தேன் நிறைந்த சோலைகள் கொண்ட நல்ல நாங்கூரின் நடுவே, செம்பொன்செய் கோயிலுக்குள், தேவர்களின் அரசனைத் தான் கண்டதை, வாள் ஏந்திய மங்கையின் கலிகன்றியான திருமங்கை ஆழ்வார் சொல்கிறார். குறையற்ற இந்தப் பாடல்களை, ஒன்பதும் ஒன்றுமாக, ஒன்றும் விடாமல் கற்று வல்லவர்கள், பெருமைமிக்க வெண்குடையின் கீழ் பூமியை ஆண்டு, பின் மகிழ்ச்சியோடு தேவர்கள் ஆவார்கள்.
பதவுரை
- தேன் அமர் சோலை
- தேன் நிறைந்த சோலைகள்
- வானவர் கோனைக் கண்டமை
- தேவர்களின் அரசனைத் தான் கண்டதை
- மங்கையார் வாள் கலிகன்றி
- வாள் ஏந்திய மங்கையின் கலிகன்றி, திருமங்கை ஆழ்வார்
- ஊனம் இல் பாடல்
- குறையற்ற பாடல்கள்
- ஒன்பதோடு ஒன்றும்
- ஒன்பதும் ஒன்றும், பத்தும்
- மான வெண் குடைக்கீழ்
- பெருமைமிக்க அரச வெண்குடையின் கீழ்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.