உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← பெரிய திருமொழி முழுவதும்

பெரிய திருமொழி 2.5

2-ஆம் பத்து · திருமொழி 2.5 · 10 பாசுரங்கள்

பெரிய திருமொழி 2.5.1 · நாலாயிரத்தில் 1088-ஆம் பாசுரம்

பார்-ஆயது உண்டு உமிழ்ந்த பவளத் தூணைபடு கடலில் அமுதத்தை பரி வாய் கீண்டசீரானை எம்மானை தொண்டர்-தங்கள்சிந்தையுள்ளே முளைத்து எழுந்த தீம் கரும்பினைபோர் ஆனைக் கொம்பு ஒசித்த போர் ஏற்றினைபுணர் மருதம் இற நடந்த பொன் குன்றினைகார் ஆனை இடர் கடிந்த கற்பகத்தைக்கண்டது நான்-கடல்மல்லைத் தலசயனத்தே

பொருள்

அவன் பூமியை விழுங்கி மீண்டும் வெளிப்படுத்திய பவளத் தூண்; ஆழ்ந்த கடலிலிருந்து எழுந்த அமுதம்; குதிரையின் வாயைக் கிழித்த பெருமைமிக்கவன்; என் தலைவன்; தன் தொண்டர்களின் உள்ளத்தில் முளைத்து வளர்ந்த இனிய கரும்பு; போர் யானையின் கொம்பை முறித்த போர்க் காளை; இரட்டை மருத மரங்களின் இடையே நடந்து அவற்றை முறித்த பொன் மலை; கரிய யானையின் துயரைத் தீர்த்த கற்பக மரம். அவனைக் கடல்மல்லையின் தலசயனத்தில் கண்டேன்!

பதவுரை

பவளத் தூணை
பவளத் தூண்
பரி வாய் கீண்ட
குதிரையான கேசியின் வாயைக் கிழித்தவன்
தீம் கரும்பினை
இனிய கரும்பு
போர் ஏற்றினை
போர்க் காளை
பொன் குன்றினை
பொன் மலை
கற்பகத்தை
வேண்டியதைத் தரும் கற்பக மரம்
கடல்மல்லைத் தலசயனத்தே
கடல்மல்லையின் (மாமல்லபுரத்தின்) தலசயனத்தில்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 2.5.2 · நாலாயிரத்தில் 1089-ஆம் பாசுரம்

பூண்டு அவத்தம் பிறர்க்கு அடைந்து தொண்டு பட்டுபொய்ந் நூலை மெய்ந் நூல் என்று என்றும் ஓதிமாண்டு அவத்தம் போகாதே வம்மின் எந்தைஎன் வணங்கப்படுவானை கணங்கள் ஏத்தும்நீண்ட வத்தை கரு முகிலை எம்மான்-தன்னைநின்றவூர் நித்திலத்தை தொத்து ஆர் சோலைக்காண்டவத்தைக் கனல் எரிவாய்ப் பெய்வித்தானைக்கண்டது நான்-கடல்மல்லைத் தலசயனத்தே

பொருள்

மற்றவர்களுக்குப் பயனில்லாத தொண்டு செய்து உங்களைக் கட்டிக்கொள்ளாதீர்கள்; பொய்யான நூல்களை உண்மை என்று ஓதிக்கொண்டே இருக்காதீர்கள்; வீணாக அழியாதீர்கள். வாருங்கள்! என் தந்தை, நான் வணங்குபவன், வானுலகக் கூட்டங்கள் போற்றுபவன், நெடியவன், கரிய மேகம், என் தலைவன், திருநின்றவூரின் முத்து, கொத்துக் கொத்தான சோலைகள் கொண்ட காண்டவ வனத்தைக் கொழுந்துவிட்டெரியும் நெருப்பின் வாயில் சொரியச் செய்தவன்: அவனைக் கடல்மல்லையின் தலசயனத்தில் கண்டேன்!

பதவுரை

பிறர்க்கு அடைந்து தொண்டு பட்டு
மற்றவர்களைச் சரணடைந்து அவர்களுக்குத் தொண்டு செய்து
பொய்ந் நூலை மெய்ந் நூல் என்று
பொய்யான நூல்களை உண்மை என்று சொல்லி
கணங்கள் ஏத்தும்
வானுலகக் கூட்டங்கள் போற்றும்
கரு முகிலை
கரிய மேகம்
நின்றவூர் நித்திலத்தை
திருநின்றவூரின் முத்து
காண்டவத்தை
காண்டவ வனம்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 2.5.3 · நாலாயிரத்தில் 1090-ஆம் பாசுரம்

உடம்பு உருவில் மூன்று ஒன்றாய் மூர்த்தி வேறு ஆய்உலகு உய்ய நின்றானை அன்று பேய்ச்சிவிடம் பருகு வித்தகனை கன்று மேய்த்துவிளையாட வல்லானை வரைமீ கானில்தடம் பருகு கரு முகிலை தஞ்சைக் கோயில்தவ நெறிக்கு ஓர் பெரு நெறியை வையம் காக்கும்கடும் பரிமேல் கற்கியை நான் கண்டுகொண்டேன்-கடி பொழில் சூழ் கடல்மல்லைத் தலசயனத்தே

பொருள்

மூவரையும் தன் திருமேனியில் ஒன்றாகக் கொண்டு, அதே சமயம் தனித்தனி உருவங்களாகவும், உலகம் உய்யும்படி அவன் நிற்கிறான். அன்று அந்த வித்தகன் பேய்ச்சியின் நஞ்சைப் பருகினான்; கன்றுகளை மேய்த்து விளையாடுவதில் மகிழ்ந்தான். மலைக் காடுகளின் குளங்களைப் பருகும் கரிய மேகம் அவன்; தஞ்சையின் கோயில் அவன்; தவ வழியில் செல்வோருக்கு ஒரே பெருவழி அவன்; உலகைக் காக்கப்போகும், வேகமான குதிரை மேல் வரும் கல்கி அவன். மணம் கமழும் சோலைகள் சூழ்ந்த கடல்மல்லையின் தலசயனத்தில் அவனைக் கண்டுகொண்டேன்!

பதவுரை

மூன்று ஒன்றாய் மூர்த்தி வேறு ஆய்
மூவரும் ஒன்றாக, அதே சமயம் தனித்தனி உருவங்களாக
உலகு உய்ய நின்றானை
உலகம் உய்யும்படி நிற்பவனை
வித்தகனை
வியக்கத்தக்க வித்தகனை
தஞ்சைக் கோயில்
தஞ்சையின் கோயில்
தவ நெறிக்கு ஓர் பெரு நெறியை
தவ வழியில் ஒரே பெருவழி
கடும் பரிமேல் கற்கியை
வேகமான குதிரை மேல் கல்கி
கடி பொழில்
மணம் கமழும் சோலைகள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 2.5.4 · நாலாயிரத்தில் 1091-ஆம் பாசுரம்

பேய்த் தாயை முலை உண்ட பிள்ளை- தன்னைபிணை மருப்பின் கருங் களிற்றை பிணை மான் நோக்கின்ஆய்த் தாயர் தயிர் வெண்ணெய் அமர்ந்த கோவைஅந்தணர்-தம் அமுதத்தை குரவை முன்னேகோத்தானை குடம் ஆடு கூத்தன்-தன்னைகோகுலங்கள் தளராமல் குன்றம் ஏந்திக்காத்தானை எம்மானைக் கண்டுகொண்டேன்-கடி பொழில் சூழ் கடல்மல்லைத் தலசயனத்தே

பொருள்

பேய்த் தாயின் முலையை உண்ட குழந்தை அவன்; இரட்டைக் கொம்புகள் கொண்ட கரிய யானை; மான் போன்ற விழிகளை உடைய ஆய்ச்சியரின் தயிரையும் வெண்ணெயையும் விரும்பி உண்ட அரசன்; அந்தணர்களின் அமுதம்; குரவைக் கூத்தை முன்னின்று நடத்தியவன்; குடக்கூத்து ஆடியவன்; மலையைத் தூக்கிப் பசுக்கூட்டங்கள் தளராமல் காத்தவன்; என் தலைவன். மணம் கமழும் சோலைகள் சூழ்ந்த கடல்மல்லையின் தலசயனத்தில் அவனைக் கண்டுகொண்டேன்!

பதவுரை

பேய்த் தாயை
பேய்த் தாய், பூதனை
பிணை மருப்பின் கருங் களிற்றை
இரட்டைக் கொம்புகள் கொண்ட கரிய யானை
பிணை மான் நோக்கின்
மான் போன்ற விழிகளை உடைய
அந்தணர்-தம் அமுதத்தை
அந்தணர்களின் அமுதம்
குடம் ஆடு கூத்தன்
குடக்கூத்து ஆடுபவன்
குன்றம் ஏந்தி
மலையைத் தூக்கி
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 2.5.5 · நாலாயிரத்தில் 1092-ஆம் பாசுரம்

பாய்ந்தானை திரி சகடம் பாறி வீழபாலகன் ஆய் ஆல் இலையில் பள்ளி இன்பம்ஏய்ந்தானை இலங்கு ஒளி சேர் மணிக் குன்று அன்னஈர் இரண்டு மால் வரைத் தோள் எம்மான்-தன்னைதோய்ந்தானை நிலமகள் தோள் தூதில் சென்று அப்பொய் அறைவாய்ப் புகப் பெய்த மல்லர் மங்கக்காய்ந்தானை எம்மானைக் கண்டுகொண்டேன்கடி பொழில் சூழ் கடல்மல்லைத் தலசயனத்தே

பொருள்

உருண்டு வந்த சகடம் சிதறி விழும்படி அவன் உதைத்தான். குழந்தையாக ஆலிலையில் துயில்வதில் மகிழ்ந்தான். ஒளிவீசும் ரத்தின மலை போன்ற, பெரிய மலைகள் போன்ற நான்கு தோள்களை உடைய என் தலைவன் அவன். பூமிப் பிராட்டியின் தோள்களைத் தழுவினான். தூதனாகச் சென்றபோது, அந்த வஞ்சகக் குழியில் மறைத்து வைக்கப்பட்ட மல்லர்கள் அழியும்படி சினந்து எரிந்தான். மணம் கமழும் சோலைகள் சூழ்ந்த கடல்மல்லையின் தலசயனத்தில் அவனைக் கண்டுகொண்டேன்!

பதவுரை

திரி சகடம்
உருண்டு வந்த சகடம், சகடாசுரன்
ஆல் இலையில் பள்ளி
ஆலிலையில் துயில்வது
மணிக் குன்று அன்ன
ரத்தின மலை போன்ற
ஈர் இரண்டு மால் வரைத் தோள்
பெரிய மலைகள் போன்ற நான்கு தோள்கள்
நிலமகள் தோள்
பூமிப் பிராட்டியின் தோள்கள்
பொய் அறைவாய்
வஞ்சகக் குழியில்
மல்லர் மங்க
மல்லர்கள் அழியும்படி
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 2.5.6 · நாலாயிரத்தில் 1093-ஆம் பாசுரம்

கிடந்தானை தடங் கடலுள் பணங்கள் மேவிகிளர் பொறிய மறி திரிய அதனின்பின்னேபடர்ந்தானை படு மதத்த களிற்றின் கொம்புபறித்தானை பார் இடத்தை எயிறு கீறஇடந்தானை வளை மருப்பின் ஏனம் ஆகிஇரு நிலனும் பெரு விசும்பும் எய்தா வண்ணம்கடந்தானை எம்மானைக் கண்டுகொண்டேன்-கடி பொழில் சூழ் கடல்மல்லைத் தலசயனத்தே

பொருள்

அவன் பரந்த கடலில் பாம்பின் படங்களின் மேல் சயனித்திருக்கிறான். ஒளிரும் புள்ளிகள் கொண்ட மான் ஓடியபோது, அதன் பின்னே தொடர்ந்து சென்றான். மதம் கொண்ட யானையின் கொம்பைப் பிடுங்கினான். வளைந்த கொம்புகள் கொண்ட பன்றியாகி, தன் கொம்பால் பூமியைத் தோண்டி எடுத்தான். பரந்த பூமியும் பெரிய வானமும் தன்னை அடக்க முடியாதபடி அளந்து கடந்தான். மணம் கமழும் சோலைகள் சூழ்ந்த கடல்மல்லையின் தலசயனத்தில் என் தலைவனைக் கண்டுகொண்டேன்!

பதவுரை

பணங்கள் மேவி
பாம்பின் படங்களின் மேல்
கிளர் பொறிய மறி
ஒளிரும் புள்ளிகள் கொண்ட மான், மாரீசன்
படு மதத்த களிற்றின் கொம்பு
மதம் கொண்ட யானையின் கொம்பு
வளை மருப்பின் ஏனம்
வளைந்த கொம்புகள் கொண்ட பன்றி
எய்தா வண்ணம் கடந்தானை
அவற்றுக்கு எட்டாதபடி கடந்தவனை
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 2.5.7 · நாலாயிரத்தில் 1094-ஆம் பாசுரம்

பேணாத வலி அரக்கர் மெலிய அன்றுபெரு வரைத் தோள் இற நெரித்து அன்று அவுணர்-கோனைப்பூண் ஆகம் பிளவு எடுத்த போர் வல்லோனைபொரு கடலுள் துயில் அமர்ந்த புள் ஊர்தியைஊண் ஆகப் பேய் முலை நஞ்சு உண்டான்-தன்னைஉள்ளுவார் உள்ளத்தே உறைகின்றானைக்காணாது திரிதருவேன் கண்டுகொண்டேன்-கடி பொழில் சூழ் கடல்மல்லைத் தலசயனத்தே

பொருள்

அன்று அவனை மதிக்காத வலிய அரக்கர்கள் வீழும்படி, அவர்களுடைய பெரிய மலை போன்ற தோள்களை நெரித்து முறித்தான். அசுர அரசனின் அணிகலன் பூண்ட மார்பைப் பிளந்த வலிய போர்வீரன் அவன்; அலைபாயும் கடலில் துயில்பவன்; பறவையை வாகனமாகக் கொண்டவன்; பேய்ச்சியின் முலை நஞ்சை உணவாக உண்டவன்; தன்னை நினைப்பவர்களின் உள்ளத்தில் உறைபவன். அவனைக் காணாமல் அலைந்து திரிந்தேன்; இப்போது கடல்மல்லையின் தலசயனத்தில் அவனைக் கண்டுகொண்டேன்!

பதவுரை

பேணாத வலி அரக்கர்
அவனை மதிக்காத வலிய அரக்கர்கள்
பெரு வரைத் தோள் இற நெரித்து
பெரிய மலை போன்ற தோள்களை நெரித்து
அவுணர்-கோனைப்
அசுர அரசன், ஹிரண்யன்
புள் ஊர்தியை
பறவையான கருடனை வாகனமாகக் கொண்டவனை
உள்ளுவார் உள்ளத்தே
தன்னை நினைப்பவர்களின் உள்ளத்தில்
காணாது திரிதருவேன்
அவனைக் காணாமல் அலைந்த நான்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 2.5.8 · நாலாயிரத்தில் 1095-ஆம் பாசுரம்

பெண் ஆகி இன் அமுதம் வஞ்சித்தானைபிறை எயிற்று அன்று அடல் அரியாய்ப் பெருகினானைதண் ஆர்ந்த வார் புனல் சூழ் மெய்யம் என்னும்தட வரைமேல் கிடந்தானை பணங்கள் மேவிஎண்ணானை எண் இறந்த புகழினானைஇலங்கு ஒளி சேர் அரவிந்தம் போன்று நீண்டகண்ணானைக் கண் ஆரக் கண்டுகொண்டேன்கடி பொழில் சூழ் கடல்மல்லைத் தலசயனத்தே

பொருள்

அவன் பெண்ணாகி, தந்திரத்தால் இனிய அமுதம் அசுரர்களுக்குக் கிட்டாமல் செய்தான். ஒருமுறை பிறை போன்ற பற்களுடன் வலிய சிங்கமாகப் பெருகினான். குளிர்ந்த நீண்ட நீர் சூழ்ந்த திருமெய்யம் என்ற பெரிய மலையில் பாம்பின் படங்களின் மேல் சயனித்திருக்கிறான். அவன் புகழ் எண்ணில் அடங்காதது; அவன் நீண்ட கண்கள் ஒளி நிறைந்த தாமரை போன்றவை. அவனைக் கடல்மல்லையின் தலசயனத்தில் கண்டுகொண்டு, என் கண்கள் நிறையக் கண்டேன்!

பதவுரை

பெண் ஆகி
பெண்ணாகி, மோகினியாகி
இன் அமுதம் வஞ்சித்தானை
தந்திரத்தால் இனிய அமுதத்தைக் காத்தவனை
அடல் அரியாய்
வலிய சிங்கமாக
மெய்யம்
திருமெய்யம்
எண் இறந்த புகழினானை
எண்ணில் அடங்காத புகழ் உடையவனை
அரவிந்தம் போன்று நீண்ட கண்ணானை
தாமரை போன்ற நீண்ட கண்களை உடையவனை
கண் ஆரக் கண்டுகொண்டேன்
என் கண்கள் நிறையக் கண்டேன்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 2.5.9 · நாலாயிரத்தில் 1096-ஆம் பாசுரம்

தொண்டு ஆயார்-தாம் பரவும் அடியினானைபடி கடந்த தாளாளற்கு ஆள் ஆய் உய்தல்விண்டானை-தென் இலங்கை அரக்கர் வேந்தைவிலங்கு உண்ண வலங் கைவாய்ச் சரங்கள் ஆண்டுபண்டு ஆய வேதங்கள் நான்கும் ஐந்துவேள்விகளும் கேள்வியோடு அங்கம் ஆறும்கண்டானைத் தொண்டனேன் கண்டுகொண்டேன்கடி பொழில் சூழ் கடல்மல்லைத் தலசயனத்தே

பொருள்

அவன் தொண்டர்கள் அவன் திருவடிகளைப் போற்றுகிறார்கள். உலகை அளந்து கடந்த திருவடிகளை உடையவனுக்கு அடிமையாகி உய்வதை, தென் இலங்கையின் அரக்கர் அரசன் மறுத்தான்; ஆகவே அவன் தன் வலக்கையிலிருந்து அம்புகளை எய்தான், விலங்குகள் அந்த அரசனை உண்டன. பழமையான நான்கு வேதங்களையும், ஐந்து வேள்விகளையும், எல்லாப் புனிதக் கல்வியையும், ஆறு அங்கங்களையும் அவன் கண்டவன். அவன் தொண்டனான நான், கடல்மல்லையின் தலசயனத்தில் அவனைக் கண்டுகொண்டேன்!

பதவுரை

தொண்டு ஆயார்-தாம் பரவும் அடியினானை
தொண்டர்கள் போற்றும் திருவடிகளை உடையவனை
படி கடந்த தாளாளற்கு
உலகை அளந்து கடந்த திருவடிகளை உடையவனுக்கு
தென் இலங்கை அரக்கர் வேந்தை
தென் இலங்கையின் அரக்கர் அரசனை
விலங்கு உண்ண
விலங்குகள் உண்ண
ஐந்து வேள்விகளும்
நாள்தோறும் செய்யும் ஐந்து வேள்விகளும்
அங்கம் ஆறும்
வேதத்தின் ஆறு அங்கங்களும்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரிய திருமொழி 2.5.10 · நாலாயிரத்தில் 1097-ஆம் பாசுரம்

பட நாகத்து அணைக் கிடந்து அன்று அவுணர்-கோனைப்பட வெகுண்டு மருது இடை போய் பழன வேலித்தடம் ஆர்ந்த கடல்மல்லைத் தலசயனத்துத்தாமரைக்கண் துயில் அமர்ந்த தலைவன்-தன்னைக்கடம் ஆரும் கருங் களிறு வல்லான் வெல் போர்க்கலிகன்றி ஒலிசெய்த இன்பப் பாடல்திடம் ஆக இவை ஐந்தும் ஐந்தும் வல்லார்தீவினையை முதல் அரிய வல்லார் தாமே

பொருள்

ஒருமுறை அவன் படமெடுத்த பாம்புப் படுக்கையில் சயனித்தான்; அசுர அரசன் அழியும்படி சினந்தான்; மருத மரங்களின் இடையே சென்றான். இப்போது குளங்கள் நிறைந்து வயல்களை வேலியாகக் கொண்ட கடல்மல்லையின் தலசயனத்தில், தாமரைக் கண்ணனான தலைவன் துயில் கொண்டிருக்கிறான். மதம் கொண்ட கரிய யானைகளை ஆள்பவரும், போரில் வெற்றி பெறுபவருமான கலிகன்றியான திருமங்கை ஆழ்வார் இந்த இனிய ஒலிமிக்க பாடல்களைப் பாடினார். இந்த ஐந்தும் ஐந்தும் உறுதியாகக் கற்று வல்லவர்கள், தீவினைகளை வேரோடு அறுக்க வல்லவர்கள் ஆவார்கள்.

பதவுரை

பட நாகத்து அணை
படமெடுத்த பாம்புப் படுக்கை
பழன வேலி
வயல்களை வேலியாகக் கொண்ட
தாமரைக்கண் துயில் அமர்ந்த தலைவன்
துயில் கொள்ளும் தாமரைக் கண்ணனான தலைவன்
கடம் ஆரும் கருங் களிறு வல்லான்
மதம் கொண்ட கரிய யானைகளை ஆள்பவர்
இவை ஐந்தும் ஐந்தும்
இந்த ஐந்தும் ஐந்தும்
தீவினையை முதல் அரிய
தீவினைகளை வேரோடு அறுக்க
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.