பெரிய திருமொழி 1.7.1 · நாலாயிரத்தில் 1008-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முன்னொரு நாள், பரந்த அழகிய இந்த உலகமே அஞ்சும்படி, இணையற்ற நரசிங்கமாக அங்கே வந்து, இரணியன் என்னும் அசுரனின் பருத்த மார்பைத் தன் கூர்மையான நகங்களால் பிளந்தான். அந்தத் தூயவனின் இடம் சிங்கவேள்குன்றம் (அஹோபிலம்); அங்கே சிவந்த கண்களுடைய யாளி என்னும் கொடிய சிங்க விலங்கு, பசுங்கண் யானைகளின் தந்தங்களை அவன் திருவடிகளில் பக்தியோடு வைத்து வணங்குகிறது.
பதவுரை
- அம் கண் ஞாலம்
- அழகிய, பரந்த இந்த உலகம்
- ஆள் அரி
- நரசிம்மமான நரசிங்கம்
- வள் உகிரால்
- கூர்மையான நகங்களால்
- புனிதன்
- தூயவன்
- செங் கண் ஆளி
- சிவந்த கண்களுடைய யாளி, கொடிய சிங்கம் போன்ற விலங்கு
- சிங்கவேழ்குன்றமே
- அஹோபில மலையான சிங்கவேள்குன்றம்
பெரிய திருமொழி 1.7.2 · நாலாயிரத்தில் 1009-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பெரிதாகத் திறந்து அசையும் வாயும் ஒளிரும் பற்களும் கொண்ட இணையற்ற சிங்கமாகி, கொல்வதையே அறிந்த கைகளுடைய அசுரனின் நெஞ்சைத் தன் கூர்மையான நகங்களால் கிழித்தான். அவனுடைய இடம் ஓசை ஒருபோதும் ஓயாத சிங்கவேள்குன்றம்; அங்கே வில்லேந்திய வேடர்கள், தங்கள் வலிய துடி முரசுகள் கடுமையாக முழங்க, கூச்சலிட்டுக்கொண்டு கடந்து செல்லும் வணிகக் கூட்டங்கள் மேல் பாய்கிறார்கள்.
பதவுரை
- பேழ் வாய் வாள் எயிற்று
- பெரிதாகத் திறந்த வாயும் ஒளிரும் பற்களும்
- கோளரி
- வலிமைமிக்க சிங்கம்
- கொலைக் கையாளன்
- கொல்வதிலேயே கைகள் முனைந்தவன்
- கூர் உகிராளன்
- கூர்மையான நகங்களுடையவன்
- செல் சாத்து
- கடந்து செல்லும் பயணிகளின் வணிகக் கூட்டங்கள்
- வன் துடி
- வேட்டையில் பயன்படும் சிறிய முரசான வலிய துடி
- சிலைக் கை வேடர்
- கையில் வில்லேந்திய வேடர்கள்
பெரிய திருமொழி 1.7.3 · நாலாயிரத்தில் 1010-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தகுந்த பெரிய வாயும் ஒளிரும் பற்களும் கொண்ட இணையற்ற சிங்கமாக, எம்பெருமான் அசுரனின் உறுதியான மார்பைத் தன் கூர்மையான நகங்களால் கிழித்தெறிந்தான். அவனுடைய இடம் சிங்கவேள்குன்றம்; அங்கே களைத்துச் சோர்ந்த விலங்குகளும், பிளந்து உடைந்த குன்றுகளும், அங்கே கொழுந்துவிட்டு எரியும் நெருப்பால் எரிந்துபோன மூங்கில்களும் தவிர வேறு எதையும் காண முடியாது.
பதவுரை
- ஏய்ந்த பேழ் வாய்
- தகுந்த பெரிய திறந்த வாய்
- வாய்ந்த ஆகம்
- உறுதியான மார்பு
- வகிர்ந்த அம்மானது இடம்
- அதைக் கிழித்த எம்பெருமானின் இடம்
- ஓய்ந்த மாவும்
- களைத்துச் சோர்ந்த விலங்குகள்
- உடைந்த குன்றும்
- பிளந்து உடைந்த குன்றுகள்
- தேய்ந்த வேயும்
- எரிந்து தேய்ந்த மூங்கில்கள்
பெரிய திருமொழி 1.7.4 · நாலாயிரத்தில் 1011-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பொன்னின் பெயர் கொண்டவனும், எல்லோருக்கும் துயர் தரும் கொடிய சூடான வேலை ஏந்திய பகைவனுமான இரணியனின் இனிய உயிரைப் பறித்து, அவன் மார்பைத் தன் கூர்மையான நகங்களால் எம்பெருமான் கிழித்தான். அவனுடைய இடம் சிங்கவேள்குன்றம்; அங்கே கடிக்கும் நாய்களும் கழுகுகளும் திரிகின்றன; உச்சி வேளையில் காற்றுகள் சுழன்றடிக்கின்றன; தேவர்களைத் தவிர வேறு யாரும் அங்கே செல்ல முடியாது.
பதவுரை
- எவ்வம் வெவ் வேல்
- துயர் தரும் கொடிய சூடான வேல்
- பொன்பெயரோன்
- பொன்னின் பெயர் கொண்ட இரணியன்
- ஏதலன்
- பகைவன்
- இன் உயிரை வவ்வி
- அவனுடைய இனிய உயிரைப் பறித்து
- உச்சிப்போதொடு
- உச்சி வேளையில்
- தெய்வம் அல்லால் செல்ல ஒண்ணாச்
- தேவர்களைத் தவிர யாரும் செல்ல முடியாத
பெரிய திருமொழி 1.7.5 · நாலாயிரத்தில் 1012-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பற்களை நெரிக்கும் பெரிய வாயும் ஒளிரும் பற்களும் கொண்ட இணையற்ற சிங்கமாக, அசுரன் அழியும்படி அவன் மார்பைத் தன் கூர்மையான நகங்களால் பிளந்தான். அந்தத் தூயவனின் இடம் சிங்கவேள்குன்றம்; சென்று காண்பதற்கு அரிய கோயில் அது; அங்கே சுழல்காற்றுகள் அங்கே எரிந்துகொண்டிருக்கும் செந்தீயை அள்ளிப் பரந்த வானில் பறக்க வீசுகின்றன.
பதவுரை
- மென்ற பேழ்வாய்
- பற்களை நெரிக்கும் பெரிய வாய்
- பொன்ற
- அவன் அழியும்படி
- போழ்ந்த புனிதன்
- அவனைப் பிளந்த தூயவன்
- நின்ற செந்தீ
- எரிந்துகொண்டிருக்கும் செந்தீ
- சூறை
- சுழல்காற்று
- சென்று காண்டற்கு-அரிய கோயில்
- சென்று காண்பதற்கு அரிய கோயில்
பெரிய திருமொழி 1.7.6 · நாலாயிரத்தில் 1013-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எரியும் பசுங்கண்களோடும், ஒளிரும் திறந்த வாயோடும் பற்களோடும் அவன் அங்கே வீற்றிருந்தான்; தேவர்கள் "இது என்ன உருவம்?" என்று கூவிக் கலங்கிச் சிதறி ஓடினார்கள். அந்த எம்பெருமானின் இடம் சிங்கவேள்குன்றம்; அங்கே நெரிந்த மூங்கில்களிடையே உள்ள குகைகளிலிருந்து, நீண்ட காட்டுப் பாதையில் அலைந்து சென்ற யானைகளின் சுவடுகளை ஒரு புலி கவனித்துக்கொண்டிருக்கிறது.
பதவுரை
- எரிந்த பைங் கண்
- எரியும் பசுங்கண்கள்
- இது எவ் உரு
- இது என்ன உருவம்?
- இரிந்து வானோர் கலங்கி ஓட
- தேவர்கள் கலங்கிச் சிதறி ஓட
- நெரிந்த வேயின் முழையுள்
- நெரிந்த மூங்கில்களிடையே உள்ள குகைகளில்
- திரிந்த ஆனைச் சுவடு
- அலைந்து சென்ற யானைகளின் சுவடுகள்
பெரிய திருமொழி 1.7.7 · நாலாயிரத்தில் 1014-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் நரசிங்கமாக அங்கே வீற்றிருந்தபோது, அவனுடைய கொடிய சீற்றம் மேலெழுந்து வானத்தைச் சுட்டது; மூன்று உலகங்களும் மற்ற எல்லாமும் நடுங்கின. அந்த எம்பெருமானின் இடம் சிங்கவேள்குன்றம்; முழங்கும் நெருப்புகளாலும், கற்களாலும், வில்லேந்திய வேடர்களாலும், அங்கே தினையளவு தூரம் கூட யாரும் செல்ல முடியாது.
பதவுரை
- முனைத்த சீற்றம்
- மேலெழும் கொடிய சீற்றம்
- விண் சுட
- வானத்தைச் சுட
- ஆள் அரி ஆய் இருந்த
- நரசிங்கமாக வீற்றிருந்த
- கனைத்த தீயும்
- முழங்கும் நெருப்புகளும்
- வில் உடை வேடரும்
- வில்லேந்திய வேடர்களும்
- தினைத்தனையும்
- தினையளவு கூட
பெரிய திருமொழி 1.7.8 · நாலாயிரத்தில் 1015-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நான்முகனான பிரமனும் சிவனும் நாக்குகள் தழும்பேறும்வரை முறைப்படி அவனைப் போற்றினார்கள்; அப்போது அவன் இணையற்ற நரசிங்கமாக அங்கே வீற்றிருந்தான். அந்த எம்பெருமானின் இடம் சிங்கவேள்குன்றம்; அங்கே வாகை மரத்தின் காய்ந்த நெற்றுகள் சலசலக்கின்றன; கற்பாதைகள் வழியே மூங்கில்கள் ஒன்றோடொன்று உரசி எழும் நெருப்பால் வானம் சிவந்து ஒளிர்கிறது.
பதவுரை
- நாத் தழும்ப
- நாக்குகள் தழும்பேறும்வரை
- நாஅன்முகனும் ஈசனும்
- நான்முகனான பிரமனும் சிவனும்
- முறையால் ஏத்த
- முறைப்படி போற்ற
- வாகை நெற்று
- வாகை மரத்தின் காய்ந்த நெற்றுகள்
- கல் அதர்
- கற்பாதைகள்
- விண் சிவக்கும்
- வானம் சிவக்கும்
பெரிய திருமொழி 1.7.9 · நாலாயிரத்தில் 1016-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் நெஞ்சே, நீ நல்லவள்! வணங்குவோம். தாமரை மங்கை தழுவும் ஆயிரம் தோள்களுடைய நம் சொந்தப் பெருமானின் இடம் சிங்கவேள்குன்றம்; அங்கே நெல்லி மரங்கள் அடர்ந்து வளர்ந்து பாறைகளைப் பிளக்கின்றன; பாதைகளில் காய்ந்த புல்லும் இலைகளும் சலசலக்கின்றன; சில்வண்டுகள் "சில், சில்" என்ற தங்கள் கூரிய ஒலியை ஒருபோதும் நிறுத்துவதில்லை.
பதவுரை
- நல்லை நெஞ்சே
- என் நெஞ்சே, நீ நல்லவள்
- அல்லிமாதர் புல்க
- தாமரை மங்கையான லக்ஷ்மி தழுவ
- ஆயிரந் தோளன்
- ஆயிரம் தோள்களுடையவன்
- நெல்லி மல்கி
- நெல்லி மரங்கள் அடர்ந்து வளர்ந்து
- கல் உடைப்ப
- பாறைகளைப் பிளக்க
- சில்லி
- சில்வண்டுகள்
பெரிய திருமொழி 1.7.10 · நாலாயிரத்தில் 1017-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சிவந்த கண்களுடைய யாளி தன் காணிக்கையை வைத்து வணங்கும் சிங்கவேள்குன்றத்தை நம் தலைவனும் எம்பெருமானுமானவன் உடையவன். பெருந்தமிழ் நூல்களின் புலவரும், நிலைத்த பழம்புகழ் உடையவரும், வண்டுகள் மொய்க்கும் மாலை அணிந்தவரும், வள்ளல் கையரும், மங்கையின் தலைவருமான கலியன் என்னும் திருமங்கை ஆழ்வார், அவன் மேல் இந்த நல்ல சொற்களாலான மாலையைப் பாடினார். இதை ஓத வல்லவர்கள் எல்லாத் தீமையிலிருந்தும் விடுபடுவார்கள்.
பதவுரை
- இருந் தமிழ் நூல்-புலவன்
- பெருந்தமிழ் நூல்களின் புலவர்
- மங்கை ஆளன்
- திருமங்கையின் தலைவர்
- வண்டு அரை தார்க் கலியன்
- வண்டுகள் ரீங்கரிக்கும் மாலை அணிந்த கலியன்
- செங்கையாளன்
- வள்ளல் கையர்
- செஞ்சொல் மாலை
- நல்ல சொற்களாலான மாலை
- தீது இலரே
- தீமையிலிருந்து விடுபடுவார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.