பெரிய திருமொழி 1.3.1 · நாலாயிரத்தில் 968-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முழுவதும் முதுமை அடைந்து, துணைக்கு ஒரு கோலைச் சாய்ந்து, கூனிக் குனிந்து காலடியில் தரையை உற்றுப் பார்த்து, கால்கள் முறிந்தவை போல மெல்ல இழுத்து நடந்து, களைத்து அங்கேயே சாய்வதற்கு முன்: தன் சொந்தத் தாய் போல வந்த பூதனை என்னும் அரக்கியின் பெரிய மார்பகம் வழியாக அவள் உயிரை வற்றும்படி உறிஞ்சிக் குடித்த திருவாயுடைய எம்பெருமானின் இருப்பிடமான வதரியை, பத்ரிநாத்தை, வணங்குவோம்.
பதவுரை
- முற்ற மூத்து
- முழுவதும் முதுமை அடைந்து
- கோல் துணையா
- துணைக்கு ஒரு கோலுடன்
- இற்ற கால் போல்
- கால்கள் முறிந்தவை போல
- இளையாமுன்
- களைத்துச் சோர்வதற்கு முன்
- பெற்ற தாய் போல் வந்த பேய்ச்சி
- தன் சொந்தத் தாய் போல வந்த அரக்கி, பூதனை
- உயிரை வற்ற வாங்கி உண்ட வாயான்
- அவள் உயிரை வற்றும்படி உறிஞ்சி உண்ட வாயுடையவன்
- வதரி வணங்குதுமே
- வதரியை, பத்ரிநாத்தை, வணங்குவோம்
பெரிய திருமொழி 1.3.2 · நாலாயிரத்தில் 969-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முதுகைப் பிடித்துக்கொண்டு, கையால் ஒரு கோலை முன்னே ஊன்றி, நடுங்கி நடுங்கி, கண்கள் சுழல, இருமி இளைக்கும்போது, இளையவர்கள் "பாருங்கள், நம் அப்பா எப்படி முதுமை அடைந்துவிட்டார்!" என்று ஏசுவதற்கு முன்: தேன் உண்டு மயங்கிய வண்டுகள் பண்ணிசைகளைப் பாடும் வதரியை வணங்குவோம்.
பதவுரை
- முதுகு பற்றிக்
- முதுகைப் பிடித்துக்கொண்டு
- முன் ஒரு கோல் ஊன்றி
- முன்னே ஒரு கோலை ஊன்றி
- விதிர் விதிர்த்து
- நடுங்கி நடுங்கி
- கண் சுழன்று
- கண்கள் சுழல
- இளையவர் ஏசாமுன்
- இளையவர்கள் ஏசுவதற்கு முன்
- மது உண் வண்டு பண்கள் பாடும்
- தேன் உண்ணும் வண்டுகள் பண்ணிசைகளைப் பாடும்
பெரிய திருமொழி 1.3.3 · நாலாயிரத்தில் 970-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தொங்கும் உறியின் கயிறுகள் போல உடலில் நரம்புகள் புடைத்து எழுவதற்கு முன், சதை தளர்ந்து மனம் சுருங்குவதற்கு முன், வழியை உற்றுப் பார்த்துக் கண்கள் சுழல நடுங்கி நிற்பதற்கு முன்: நெஞ்சே, நல்லது எது என்று நீ அறிந்தால், அன்போடு அவனுடைய ஆயிரம் திருநாமங்களைச் சொல்லி, நறுமணத்தில் மயங்கிய வண்டுகள் பண்ணிசைகளைப் பாடும் வதரியை வணங்குவோம்.
பதவுரை
- உறிகள் போல்
- தொங்கும் உறியின் கயிறுகள் போல
- மெய்ந் நரம்பு எழுந்து
- உடலின் நரம்புகள் புடைத்து எழுந்து
- ஊன் தளர்ந்து
- சதை தளர்ந்து
- நின்று நடுங்காமுன்
- நடுங்கி நிற்பதற்கு முன்
- அறிதி ஆகில் நெஞ்சம்
- நெஞ்சே, நல்லது எது என்று நீ அறிந்தால்
- ஆயிரம் நாமம் சொலி
- ஆயிரம் திருநாமங்களைச் சொல்லி
- வெறி கொள் வண்டு
- நறுமணத்தில் மயங்கிய வண்டுகள்
பெரிய திருமொழி 1.3.4 · நாலாயிரத்தில் 971-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கண்கள் சுருங்கிப் பீளை வடிவதற்கு முன், முதுமையில் மனம் மயங்கி இருமத் தொடங்குவதற்கு முன், தடுமாறி நடக்கும்போது நோகும் கால்கள் ஒன்றோடொன்று மோதுவதற்கு முன்: வலிய இளம் ஆயனாகக் கன்றுகளை மேய்த்து, அன்று மலையைத் தூக்கிப் பிடித்து நின்ற எம்பெருமானின் இருப்பிடமான, வாளை மீன்கள் துள்ளும் குளிர்ந்த குளங்கள் சூழ்ந்த வதரியை வணங்குவோம்.
பதவுரை
- பீளை சோரக் கண் இடுங்கி
- கண்கள் சுருங்கிப் பீளை வடிய
- பித்து எழ
- மனம் மயங்க
- தாள்கள் நோவத் தம்மில் முட்டி
- நோகும் கால்கள் ஒன்றோடொன்று மோதி
- காளை ஆகி கன்று மேய்த்து
- வலிய இளைஞனாகக் கன்றுகளை மேய்த்து
- குன்று எடுத்து அன்று நின்றான
- அன்று மலையைத் தூக்கிப் பிடித்து நின்றவன்
- வாளை பாயும் தண் தடம்
- வாளை மீன்கள் துள்ளும் குளிர்ந்த குளங்கள்
பெரிய திருமொழி 1.3.5 · நாலாயிரத்தில் 972-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒரு காலத்தில் நீ எப்படிப் பெரிய காதலனாக இருந்தாய், இளம் பெண்களின் இதழ் அமுதத்தை எப்படிப் பருகினாய், எவ்வளவு ஆடம்பரமாக வாழ்ந்தாய் என்று இருமல்களுக்கு இடையே எல்லோரிடமும் சொல்வதற்கு முன்; ஒரு தடியைக் காலாகக் கொண்டு அதை மீண்டும் மீண்டும் ஊன்றித் தடுமாறி நடப்பதற்கு முன்: வண்டுகள் பாடும் குளிர்ந்த துளசி அணிந்த எம்பெருமானின் இருப்பிடமான வதரியை வணங்குவோம்.
பதவுரை
- பண்டு காமர் ஆன ஆறும்
- ஒரு காலத்தில் நீ எப்படிக் காதலனாக இருந்தாய்
- பாவையர் வாய் அமுதம்
- இளம் பெண்களின் இதழ் அமுதம்
- ஒக்க உரைத்து இருமி
- எல்லாவற்றையும் சொல்லி, இருமிக்கொண்டு
- தண்டு காலா ஊன்றி ஊன்றி
- தடியைக் காலாக ஊன்றி ஊன்றி
- வண்டு பாடும் தண் துழாயான்
- வண்டுகள் பாடும் குளிர்ந்த துளசி அணிந்த எம்பெருமான்
பெரிய திருமொழி 1.3.6 · நாலாயிரத்தில் 973-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உன் பேச்சு தளர்வதற்கு முன், கோழையோடு மூச்சிரைத்து இருமி உடல் மெலிவதற்கு முன், பித்தனைப் போல மனம் அலைந்து உளறிச் சரிவதற்கு முன்: ஆழ்கடலைக் கடைந்த கரிய ஒளியான, ஆதிமூர்த்தியான, என் தந்தையும் என் தலைவனுமான நம் எம்பெருமானின் இருப்பிடமான வதரியை வணங்குவோம்.
பதவுரை
- எய்த்த சொல்லோடு
- தளர்ந்த பேச்சோடு
- ஈளை ஏங்கி
- கோழையோடு மூச்சிரைத்து
- பித்தர் போலச் சித்தம் வேறாய்ப்
- பித்தனைப் போல மனம் அலைந்து
- ஆதி மூர்த்தி
- ஆதிமூர்த்தி
- ஆழ் கடலைக் கடைந்த
- ஆழ்கடலைக் கடைந்தவன்
- மைத்த சோதி
- கரிய ஒளி
பெரிய திருமொழி 1.3.7 · நாலாயிரத்தில் 974-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சிறிய உருண்ட பேழைகள் போன்ற மென்மையான மார்பகங்கள் உடைய அழகிய பெண்கள், "பாருங்கள், இந்தக் கிழவர் எப்படி முதுமை அடைந்துவிட்டார்! சீழ்க் கட்டிகள் போலக் கோழையைத் துப்பும் உங்கள் உறவினரைப் பாருங்கள்!" என்று உன்னைப் பார்த்துச் சிரிப்பதற்கு முன்: நம் சேமித்த செல்வமும் நம் உயிருமான எம்பெருமானின் இருப்பிடமான வதரியை வணங்குவோம்.
பதவுரை
- அப்பர் மூத்த ஆறு
- இந்தக் கிழவர் எப்படி முதுமை அடைந்துவிட்டார்
- சீத் திரளை ஒப்ப
- சீழ்க் கட்டிகள் போல
- ஐக்கள் போத உந்த
- கோழையைத் துப்பி
- உன் தமர் காண்மின்
- உங்கள் உறவினரைப் பாருங்கள்
- செப்பு நேர் மென் கொங்கை
- சிறிய பேழைகள் போன்ற மென்மையான மார்பகங்கள்
- வைப்பும் நங்கள் வாழ்வும் ஆனான்
- நம் செல்வமும் நம் உயிருமானவன்
பெரிய திருமொழி 1.3.8 · நாலாயிரத்தில் 975-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
"சீ, போ! இங்கே இருக்காதே! நீ இருமுகிறாய், தளர்ந்துவிட்டாய்; உன்னைப் பார்த்தால் எங்களுக்கு அருவருப்பாக இருக்கிறது!" என்று குவளை மலர் போன்ற கண்களுடைய பெண்கள் சொல்கிறார்கள். அவர்கள் மேல் உள்ள அழிவைத் தரும் பற்றை விட்டு நல்வழியை நோக்க நீ விரும்பினால், நறுமணம் நிறைந்த குளிர்ந்த துளசி அணிந்த எம்பெருமானின் இருப்பிடமான வதரியை வணங்குவோம்.
பதவுரை
- ஈசி போமின்
- சீ, போ
- ஈங்கு இரேல்மின்
- இங்கே இருக்காதே
- உள்ளம் கூசி இட்டீர்
- உன்னால் எங்களுக்கு அருவருப்பு
- குவளை அம் கண்ணியர்
- குவளை மலர் போன்ற கண்களுடைய பெண்கள்
- நாசம் ஆன பாசம் விட்டு
- அழிவைத் தரும் பற்றை விட்டு
- நல் நெறி நோக்கல் உறில்
- நல்வழியை நோக்க நீ விரும்பினால்
- வாசம் மல்கு தண் துழாயான்
- நறுமணம் நிறைந்த குளிர்ந்த துளசி அணிந்த எம்பெருமான்
பெரிய திருமொழி 1.3.9 · நாலாயிரத்தில் 976-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உன் புலன்கள் தளர்ந்து உடல் முதுமை அடைவதற்கு முன், மனம் சுருங்கிக் கலங்கி, கோழை மேலெழ, கண்டதையெல்லாம் உளறிக்கொண்டு போய் உட்காருவதற்கு முன்: குளிர்ந்த துளசி மாலைகளை ஏந்திய அடியவர்கள் அவனுடைய ஆயிரம் திருநாமங்களைச் சொல்லிப் பாடி ஆடி ஸந்நிதியை வலம் வரும் வதரியை வணங்குவோம்.
பதவுரை
- புலன்கள் நைய
- புலன்கள் தளர
- மெய்யில் மூத்து
- உடல் முதுமை அடைந்து
- கண்ட பிதற்றாமுன்
- கண்டதையெல்லாம் உளறுவதற்கு முன்
- அலங்கல் ஆய தண் துழாய்கொண்டு
- குளிர்ந்த துளசி மாலைகளை ஏந்தி
- வலங்கொள் தொண்டர்
- ஸந்நிதியை வலம் வரும் அடியவர்கள்
- பாடி ஆடும்
- பாடி ஆடும்
பெரிய திருமொழி 1.3.10 · நாலாயிரத்தில் 977-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கண்டல் புதர்களை வேலியாகக் கொண்ட மங்கையின் அரசனான கலியன் என்னும் திருமங்கை ஆழ்வார், வண்டுகள் குளிர்ந்த தேனை உண்டு வாழும் வதரியின் பெருமைமிக்க அன்புடைய எம்பெருமான் மேல் இந்த ஒலிமிக்க மாலையைப் பாடினார். அடியவர்கள் கூடி இதைப் பாடி ஆடினால், உயர்ந்த பரமபதத்தைத் தவிர அவர்கள் ஆள்வதற்கு வேறு உலகம் எதையும் நாங்கள் அறியோம்.
பதவுரை
- வண்டு தண் தேன் உண்டு வாழும்
- வண்டுகள் குளிர்ந்த தேனை உண்டு வாழும்
- வதரி நெடு மாலைக்
- வதரியின் பெருமைமிக்க அன்புடைய எம்பெருமான்
- கண்டல் வேலி
- கண்டல் புதர்களை வேலியாகக் கொண்ட
- மங்கை வேந்தன் கலியன்
- மங்கையின் அரசனான கலியன்
- ஒலி மாலை
- ஒலிமிக்க பாசுர மாலை
- நீள் விசும்பில் அண்டம்
- உயர்ந்த பரமபதம் என்னும் உலகம்
- ஆட்சி அறியோமே
- ஆள்வதற்கு வேறு உலகம் அறியோம்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.