முதல் திருவந்தாதி 91 · நாலாயிரத்தில் 2172-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சதையாலான இந்தக் குடிசைக்குள் அவன் புகுந்து, அதன் இருளை விரட்டி, நாள்தோறும் ஞான விளக்கை ஏற்றுகிறான். வராக வடிவம் எடுத்து உலகைத் தோண்டி எடுத்த யுகங்களின் தலைவன் அவன். அவன் திருவடிகளை அடையாதவர்களுக்கு விண்ணுலகம் எப்போதாவது கிடைக்குமா?
பதவுரை
- ஊனக் குரம்பையின்
- சதையாலான குடிசையான உடலுக்குள்
- இருள் நீக்கி
- இருளை விரட்டி
- ஞானச் சுடர் கொளீஇ
- ஞான விளக்கை ஏற்றி
- ஏனத்து உருவாய்
- வராக வடிவில்
- மருவாதார்க்கு
- அடையாதவர்களுக்கு
- உண்டாமோ வான்
- விண்ணுலகம் கிடைக்குமா?
முதல் திருவந்தாதி 92 · நாலாயிரத்தில் 2173-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வானமும், நெருப்பும், அலைபாயும் கடலும், காற்றும் ஆனவனே, தேனும் பாலுமானவனே, திருமாலே! முன்பு உன் அந்த வயிறு பூமியை விழுங்கி மீண்டும் உமிழ்ந்தது; ஆய்ச்சியின் வெண்ணெயை விழுங்குவதால் அது எப்போதாவது நிறையுமா?
பதவுரை
- மறி கடல் ஆய்
- அலைபாயும் கடலாகி
- தேன் ஆகி பால் ஆம்
- தேனும் பாலுமானவன்
- ஆன் ஆய்ச்சி வெண்ணெய்
- ஆய்ச்சியின் வெண்ணெய்
- நிறையுமே
- அது நிறையுமா?
- மண்ணை உமிழ்ந்த வயிறு
- பூமியை உமிழ்ந்த வயிறு
முதல் திருவந்தாதி 93 · நாலாயிரத்தில் 2174-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சீற்றத்தால் வயிறு எரிய, வாளை உருவிக்கொண்டு ஹிரண்யன் உன்னை நோக்கி வந்தான். அவன் அச்சத்தால் நடுங்கும்படி, பற்கள் ஒளிர, நீ ஏன் உன் வாயை அகலத் திறந்தாய்? பொன்னான சக்கரம் ஏந்தியவனே, உன் கூரிய ஒளிரும் நகங்களால் அவன் உடலின் வலிமையை அழித்து, உன் சிவந்த திருவடிகளருகே உன் மடியின் மேல் அவனை நசுக்கினாய்.
பதவுரை
- வயிறு அழல
- சீற்றத்தால் வயிறு எரிய
- வாள் உருவி வந்தானை
- வாளை உருவிக்கொண்டு வந்தவனை
- எயிறு இலக வாய் மடுத்தது
- பற்கள் ஒளிர வாயைத் திறந்தது
- பொறி உகிரால்
- ஒளிரும் நகங்களால்
- ஈடு அழித்த
- அவன் வலிமையை அழித்த
- பொன் ஆழிக் கையா
- பொன்னான சக்கரம் ஏந்தியவனே
முதல் திருவந்தாதி 94 · நாலாயிரத்தில் 2175-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பிரளயம் சீற்றத்தோடு எழுந்து நெருப்பாய்க் கனன்று, இந்த ஏழு உலகங்களும் மறைந்தபோது, வியப்புக்குரிய எம்பெருமான் தன் வாயைத் திறந்து, "பார், இதோ இருக்கின்றன" என்று சொல்லி, அவை அனைத்தையும் முழுமையாக வேத முனிவருக்குக் காட்டினான். என் நாவு அவனைத் தவிர வேறு யாரையும் சிறிதும் போற்றாது.
பதவுரை
- செற்று எழுந்து தீவிழித்து
- சீற்றத்தோடு எழுந்து, நெருப்பாய் விழித்து
- ஏழுலகும்
- ஏழு உலகங்கள்
- மற்று இவை ஆ என்று
- பார், இதோ இருக்கின்றன என்று
- வாய் அங்காந்து
- வாயை அகலத் திறந்து
- மறையவற்குக் காட்டிய
- வேத முனிவரான மார்க்கண்டேயருக்குக் காட்டிய
- இறையேனும் ஏத்தாது என் நா
- என் நாவு சிறிதும் போற்றாது
முதல் திருவந்தாதி 95 · நாலாயிரத்தில் 2176-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வாயில் நாவு இருக்கிறது. ஓயாமல் சொல்வதற்கு "நமோ நாராயணா" என்னும் சொற்கள் இருக்கின்றன. ஒருபோதும் அழியாத பெரும் நிலையை அடைய ஒரு வழி இருக்கிறது. அப்படியிருக்க, ஏன் யாராவது தீய கதிக்குச் செல்லும் வழியில் போக வேண்டும்?
பதவுரை
- நா வாயில் உண்டே
- வாயில் நாவு இருக்கிறது
- நமோ நாரணா
- நமோ நாராயணா, நாராயணனுக்கு வணக்கம்
- ஓவாது உரைக்கும் உரை
- ஓயாமல் சொல்லும் சொற்கள்
- மூவாத மாக் கதிக்கண்
- ஒருபோதும் மூப்படையாத பெரும் நிலைக்கு
- தீக் கதிக்கண் செல்லும் திறம்
- தீய கதிக்குச் செல்லும் வழி
முதல் திருவந்தாதி 96 · நாலாயிரத்தில் 2177-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் நெஞ்சே, ஒருபோதும் பிறழாதே. சிவந்த கண்களுடைய மாலே புண்ணியமும் பாவமும் ஆனவன் என்று அறிந்துகொள். வெளியே உள்ள அனைத்தும், இந்தப் பூமி, அலைபாயும் கடல், காற்று, வானம், எல்லாம் அவனே. இதை அறிந்து, அவன் கடைக்கண் பார்வையின் அருளைத் தேடு.
பதவுரை
- திறம்பாது என் நெஞ்சமே
- ஒருபோதும் பிறழாமல், என் நெஞ்சே
- செங்கண் மால்
- சிவந்த கண்களுடைய எம்பெருமான்
- அறம் பாவம் என்று இரண்டும்
- புண்ணியமும் பாவமும் இரண்டும்
- புறம் தான்
- வெளியே உள்ள அனைத்தும் அவனே
- மறிகடல் தான்
- அலைபாயும் கடலும் அவனே
- கடைக்கண் பிடி
- அவன் கடைக்கண் அருளைத் தேடு
முதல் திருவந்தாதி 97 · நாலாயிரத்தில் 2178-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தன் துணையோடு திரிந்த கொம்பனைக் காத்த பெருமைமிக்கவனே! சாம்பல் பூசி, உள்ளங்கையில் நெருப்பை ஏந்திய சிவனின் ஒளிரும் சடையின் மேல் பாய்ந்து இறங்கிய நீர், கங்கை என்னும் பெயருடைய பொன்: அது உன் திருவடிகளைத் தொட்டதனால்தானே அருள் பெற்றது?
பதவுரை
- பிடி சேர் களிறு
- துணையோடு திரிந்த கொம்பன், கஜேந்திரன்
- பேராளா
- பெருமைமிக்கவனே
- அடி சேர்ந்து அருள் பெற்றாள்
- உன் திருவடிகளைத் தொட்டு அருள் பெற்றாள்
- பொடி சேர்
- சாம்பல் பூசிய
- அனற்கு அங்கை ஏற்றான்
- உள்ளங்கையில் நெருப்பை ஏந்தியவன், சிவன்
- அவிர் சடைமேல்
- ஒளிரும் சடையின் மேல்
- கங்கை என்னும் பேர்ப் பொன்
- கங்கை என்னும் பெயருடைய பொன்
முதல் திருவந்தாதி 98 · நாலாயிரத்தில் 2179-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பொன் போல ஒளிரும் உடலும் சுருண்ட சடையும் உடைய புண்ணியனான சிவனும், நின்று உலகைத் தாவி அளந்த நெடிய மாலும்: அந்த இருவரும் எப்போதும் இரண்டு உடல்களில் திரிந்தாலும், ஒருவன் எப்போதும் மற்றவனின் உடலுக்குள்ளேயே இருக்கிறான்.
பதவுரை
- பொன் திகழும் மேனி
- பொன் போல ஒளிரும் உடல்
- புரி சடை அம் புண்ணியனும்
- சுருண்ட சடையுடைய புண்ணியன்
- உலகம் தாய நெடுமாலும்
- உலகைத் தாவி அளந்த நெடிய மால்
- இருவர் அங்கத்தால்
- தம் உடல்களால் இருவராக
- திரிவரேலும்
- அவர்கள் திரிந்தாலும்
- ஒருவன் அங்கத்து என்றும் உளன்
- எப்போதும் மற்றவனின் உடலுக்குள் இருக்கிறான்
முதல் திருவந்தாதி 99 · நாலாயிரத்தில் 2180-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் இருக்கிறான், பார், நல்ல நெஞ்சே; உத்தமன் எப்போதும் இருக்கிறான். அவனை நினைப்பவர்களின் நெஞ்சங்களில் அவன் இருக்கிறான், பார். இதை உணர்ந்துகொள்: கடலின் வெள்ளத்தில் சயனித்திருப்பவனும், வேங்கடத்தில் வாழ்பவனும், உன் நெஞ்சுக்குள்ளே வாழ்பவனும் ஒருவனே.
பதவுரை
- உளன் கண்டாய்
- அவன் இருக்கிறான், பார்
- நல் நெஞ்சே
- நல்ல நெஞ்சே
- உத்தமன்
- உத்தமன்
- உள்ளுவார் உள்ளத்து
- அவனை நினைப்பவர்களின் நெஞ்சங்களில்
- வெள்ளத்தின் உள்ளானும்
- கடலின் வெள்ளத்தில் சயனித்திருப்பவனும்
- வேங்கடத்து மேயானும்
- வேங்கடத்தில் வாழ்பவனும்
- உள்ளத்தின் உள்ளான்
- நெஞ்சுக்குள்ளே இருப்பவன்
முதல் திருவந்தாதி 100 · நாலாயிரத்தில் 2181-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
என் நெஞ்சே, அவனுடைய இரு திருவடிகளையும் நீ காணலாம்: அனைத்தையும் அளந்த ஒரு திருவடி, வண்டியை உதைத்துச் சிதறடித்த ஒளிரும் மலர் போன்ற சிவந்த திருவடி. ஒரே அடியில் உலகைத் தாவி அளந்தவனை, குளிர்ந்த துளசி மாலை அணிந்த வியப்புக்குரிய எம்பெருமானான கேசவனை, உன் மனத்தில் வை.
பதவுரை
- ஓர் அடியும்
- அளந்த அந்த ஒரு திருவடி
- சாடு உதைத்த
- வண்டியை உதைத்துச் சிதறடித்த
- ஒண் மலர்ச் சேவடியும்
- ஒளிரும் மலர் போன்ற சிவந்த திருவடி
- ஓர் அடியில் தாயவனை
- ஒரே அடியில் தாவி அளந்தவனை
- கேசவனை
- கேசவனை
- தண் துழாய் மாலை
- குளிர்ந்த துளசி மாலை
- மனத்து வை
- மனத்தில் வை
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.