மூன்றாம் திருவந்தாதி 81 · நாலாயிரத்தில் 2362-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நினைவாலும் பற்றுவதற்கு அவன் அரியவனாக இருந்தாலும், என் நெஞ்சே, நிலைபெற்று இதை எனக்குச் சொல்: நாம் அவனை நினைக்கும்போது, உள்ளத்திலேயே தங்கி ஒருபோதும் விலகாத பெருமானை, நம் உணர்வு பற்றாமல் நிற்பது ஏன்?
பதவுரை
- நெஞ்சால் நினைப்பு அரியனேலும்
- நினைவாலும் பற்றுவதற்கு அரியவனாக இருந்தாலும்
- நிலைப்பெற்று
- நிலைபெற்று
- நெஞ்சமே பேசாய்
- நெஞ்சே, சொல்
- பேராது நிற்கும் பெருமானை
- தங்கி ஒருபோதும் விலகாத பெருமானை
- ஓராது நிற்பது
- பற்றாமல் நிற்பது
- உணர்வு
- உணர்வு
மூன்றாம் திருவந்தாதி 82 · நாலாயிரத்தில் 2363-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவனை அறிய முயன்றால், அவன் அறிவதற்கு அரியவன்; உள்ளத்தில் புகுந்து நம்மோடு ஒன்றியிருந்தாலும், அவன் உள்ளபடி காண்பதற்கு அரியவன். கொத்தான மலர்களின் தேனில் வண்டுகள் அமர்ந்து ரீங்காரமிடும் குளிர்ந்த துளசி அணிந்த பெருமானை, இனி நாம் எங்கே சென்று அடைந்து காண்போம்?
பதவுரை
- உணர்வு அரியன்
- அவன் அறிவதற்கு அரியவன்
- உள்ளம் புகுந்து
- உள்ளத்தில் புகுந்து
- காண்பு அரியன்
- அவன் காண்பதற்கு அரியவன்
- கொங்கு அணைந்து
- தேனில் அமர்ந்து
- தண் துழாய்க் கோமானை
- குளிர்ந்த துளசி அணிந்த பெருமானை
- எங்கு அணைந்து காண்டும் இனி
- இனி எங்கே அடைந்து அவனைக் காண்போம்?
மூன்றாம் திருவந்தாதி 83 · நாலாயிரத்தில் 2364-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் அறிய முடியாத மாயன் என்று மக்கள் சொன்னாலும், அவன் காண்பதற்கு அரியவனாக இருந்தாலும், சூழ்ச்சியால் பூமியைப் பெற்று வானத்தைக் கடந்து அளந்த புதிய திருவடிகளுடைய அந்த இனிய பெருமான், இதோ என் உள்ளத்துக்குள்ளேயே இருக்கிறான்.
பதவுரை
- மாயன்
- மாயன்
- காண்பு அரியனேலும்
- அவன் காண்பதற்கு அரியவனாக இருந்தாலும்
- இனியவன்
- இனிய பெருமான்
- கள்ளத்தால் மண் கொண்டு
- சூழ்ச்சியால் பூமியைப் பெற்று
- விண் கடந்த பைங் கழலான்
- புதிய திருவடிகளால் வானத்தைக் கடந்தவன்
- உள்ளத்தின் உள்ளே உளன்
- அவன் என் உள்ளத்துக்குள் இருக்கிறான்
மூன்றாம் திருவந்தாதி 84 · நாலாயிரத்தில் 2365-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சிலர் தம் உள்ளத்துக்குள் தேடி, நான்கு வேதங்களின் உட்பொருளாக, உண்மையாக இருப்பவனாக அவனை அறிகிறார்கள். ஆனாலும், வளமான தாமரைகள் போன்ற நீண்ட கண்களுடைய மாயனை உண்மையில் கண்டவர் யார்? புலவர்களால் அவனைப் பாடி மகிழ மட்டுமே முடியும்.
பதவுரை
- நான்மறையின் உட்பொருளை
- நான்கு வேதங்களின் உட்பொருளை
- தேர்ந்து உணர்வரேலும்
- தேடி உணர்ந்தாலும்
- வண் தாமரை நெடுங் கண்
- வளமான தாமரை போன்ற நீண்ட கண்கள்
- மாயவனை
- மாயனை
- யாவரே கண்டார்
- அவனை யார்தான் கண்டார்?
- உகப்பர் கவி
- புலவர்கள் அவனைப் பாடி மகிழ்கிறார்கள்
மூன்றாம் திருவந்தாதி 85 · நாலாயிரத்தில் 2366-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
புலவர்கள் தம் கைகளால் பாக்களை இயற்றுகிறார்கள்; அடியார்கள் கண்ணுக்கு விருந்தான அவன் திருவடிகளை நாடிச் செல்கிறார்கள்; காதால் கேட்டுக் கற்ற கல்விச் செல்வர்கள் அருகில் நெருங்குகிறார்கள்; பூமியின் மக்கள் அனைவரும் அவன் புகழைப் பேசுகிறார்கள். ஆனால், நப்பின்னைக்காகக் காளைகளின் உயிரைப் பறித்தவனின் அழகுக்கு இவற்றில் எதுவும் கூட்டுமோ?
பதவுரை
- கவியினார்
- புலவர்கள்
- கண் ஆர் கழல்
- கண்களை நிறைக்கும் திருவடிகள்
- செவியின் ஆர் கேள்வியராய்
- காதால் கேட்டுக் கற்ற கல்விச் செல்வர்கள்
- போற்றி உரைக்க
- அவன் புகழைப் பேசும்போது
- பொலியுமே
- அது (அவன் அழகுக்குக்) கூட்டுமோ?
- ஏற்று உயிரை அட்டான்
- காளைகளின் உயிரைப் பறித்தவன்
மூன்றாம் திருவந்தாதி 86 · நாலாயிரத்தில் 2367-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கரிய மழை வானம், அழகிய மின்னல் கொடியை உயர்த்தி, விரைந்து முழங்கி, எல்லாம் ஒன்றாகக் கலந்து, நீர் நிறைந்த அழகிய மேகம் போன்ற நெடிய மாலின் நிறத்தைக் காட்டுகிறது.
பதவுரை
- மின்னுக் கொடி
- மின்னல் கொடி
- தான் முழங்கித் தோன்றும்
- முழங்கித் தோன்றுகிறது
- நீர் மேகம் அன்ன
- நீர் நிறைந்த மேகம் போன்ற
- நெடு மால் நிறம் போல
- நெடிய மாலின் நிறம் போல
- கார் வானம்
- கரிய மழை வானம்
- காட்டும் கலந்து
- எல்லாம் கலந்து காட்டுகிறது
மூன்றாம் திருவந்தாதி 87 · நாலாயிரத்தில் 2368-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கண்ணா, மணிகள் கலந்து மின்னும் உன் திருமேனி, மரகதம் போல் மலர்ந்து தன்னைக் காட்டுகிறது. ஒளிரும் மலர்க்கொத்துகளில் வண்டுகள் ரீங்காரமிடும் குளிர்ந்த துளசி அணிந்த பெருமானை அந்தி வானம் நமக்குக் காட்டுகிறது.
பதவுரை
- மணி இமைக்கும்
- மணிகள் மின்னும்
- கண்ணா
- கண்ணா, க்ருஷ்ணா
- மரகதமே காட்டும்
- மரகதம் போல் தன்னைக் காட்டுகிறது
- கொந்தின்வாய்
- மலர்க்கொத்துகளில்
- தண் துழாய்க் கோமானை
- குளிர்ந்த துளசி அணிந்த பெருமானை
- அந்தி வான்
- அந்தி வானம்
மூன்றாம் திருவந்தாதி 88 · நாலாயிரத்தில் 2369-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'அது நல்லது, இது தீயது' என்று ஐயத்தில் தடுமாறாதீர்கள். தேனில் தோய்ந்த குளிர்ந்த துளசியைத் திருமார்பில் அணிந்தவனின், எல்லோருக்கும் பொதுவாகத் திறந்திருக்கும் அழகிய பொன் திருவடிகளை மட்டுமே தொழுங்கள். அப்போது உங்கள் பழைய வினைகள் அனைத்தும், நீங்கள் அறியும் முன்பே, நழுவி முடிந்துவிடும்.
பதவுரை
- அது நன்று இது தீது
- அது நல்லது, இது தீயது
- ஐயப்படாதே
- ஐயத்தில் தடுமாறாதீர்கள்
- மது நின்ற தண் துழாய்
- தேனில் தோய்ந்த குளிர்ந்த துளசி
- பொது நின்ற
- எல்லோருக்கும் பொதுவாக
- பொன் அம் கழலே தொழுமின்
- அழகிய பொன் திருவடிகளை மட்டுமே தொழுங்கள்
- முழுவினைகள்
- உங்கள் வினைகள் அனைத்தும், எல்லாக் கர்மமும்
மூன்றாம் திருவந்தாதி 89 · நாலாயிரத்தில் 2370-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பருவம் முடிந்ததும், காட்டுப் பன்றிகள் கிளறி உழுத சால்களில் மலைவாழ் மக்கள் பசுந்தினையை விதைக்கிறார்கள்; வெட்டிய பின்னும் மீண்டும் முளைக்கும் மூங்கில் உயர்ந்து வானத்தைத் துளைக்கிறது. அந்தத் திருவேங்கடமே, முன்பு இனிய குழலைத் தன் இதழில் வைத்தவனின் மலை.
பதவுரை
- குற வாணர்
- மலைவாழ் மக்கள்
- ஏனம் படிந்து உழு சால்
- பன்றிகள் கிளறி உழுத சால்கள்
- பைந் தினைகள் வித்த
- பசுந்தினையை விதைத்து
- வேய்ங் கழை
- மூங்கில்
- விண் திறக்கும்
- வானத்தைத் துளைக்கும்
- தீம் குழல் வாய் வைத்தான்
- இனிய குழலை இதழில் வைத்தவன்
மூன்றாம் திருவந்தாதி 90 · நாலாயிரத்தில் 2371-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சிலம்புகளும் இறுகப் பொருந்திய கழல்களும் ஒலிக்கச் செல்ல, வானத்து நதியால் கழுவப்பட்ட அவன் சிவந்த திருவடி உயர்ந்து அண்டத்தின் ஓட்டைப் பிளந்து சென்றது; அவன் திருக்கைகள் எட்டுத் திசைகளுக்கும் பரவின. வளமான துளசி அணிந்த மால் அளந்த பூமி அவனுக்கு ஏன் போதுமான இடமாக இல்லை?
பதவுரை
- சிலம்பும் செறி கழலும்
- சிலம்புகளும் இறுகப் பொருந்திய கழல்களும்
- விண் ஆறு அலம்பிய
- வானத்து நதியான கங்கையால் கழுவப்பட்ட
- சேவடி
- அவன் சிவந்த திருவடி
- எண் திசையும் சூழ
- எட்டுத் திசைகளுக்கும் பரவி
- இடம் போதாது என்கொலோ
- ஏன் போதுமான இடம் இல்லை?
- வண் துழாய் மால் அளந்த மண்
- வளமான துளசி அணிந்த மால் அளந்த பூமி
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.