மூன்றாம் திருவந்தாதி 71 · நாலாயிரத்தில் 2352-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒரு யானை மேகங்களைக் குத்துவது போல் துதிக்கையை உயர்த்தி ஓடுகிறது; ஒளிரும் தந்தங்களையும் தன் பாதங்களால் முறிக்கும் கொடிய விலங்கான யாளி, முழங்கிக்கொண்டு அதை வீழ்த்திக் கொன்று, அங்கே இடிபோல் உறுமி நிற்கிறது. அந்தத் திருவேங்கடமே, முன்பு ஓர் இளங்கன்றைப் பற்றி வீசி எறிந்தவனின் மலை.
பதவுரை
- களிறு முகில் குத்த
- யானை, மேகங்களைக் குத்த
- கை எடுத்து ஓடி
- துதிக்கையை உயர்த்தி ஓடி
- ஒளிறு மருப்பு
- ஒளிரும் தந்தங்கள்
- யாளி
- யாளி, சிங்கம் போன்ற கொடிய விலங்கு
- நின்று அதிரும்
- அங்கே இடிபோல் உறுமி நிற்கிறது
- குழக் கன்று கொண்டு எறிந்தான்
- இளங்கன்றைப் பற்றி வீசி எறிந்தவன்
மூன்றாம் திருவந்தாதி 72 · நாலாயிரத்தில் 2353-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஒரு மலையில், வளையல் அணிந்த கைகளுடைய குறப் பெண்கள் விளையாடச் செல்லும் இனிய கரும்புகள் மிக உயரமாக வளர்ந்து, கிரகணத்தின் பாம்பை வென்று ஒளிரும் சந்திரனை விடுவிக்கின்றன. அந்தத் திருவேங்கடமே, மேலுலகில் உள்ள என்றும் இளையவர்களின் தலைவனுடைய இருப்பிடம்.
பதவுரை
- குற மகளிர்
- மலைக்குடியைச் சேர்ந்த குறப் பெண்கள்
- கோல் வளைக் கை
- அழகிய வளையல்கள் அணிந்த கைகள்
- தீம் கழை
- இனிய கரும்பு
- விளங்கு மதி
- ஒளிரும் சந்திரன்
- கோள் விடுக்கும்
- கிரகணத்தின் பிடியிலிருந்து விடுவிக்கும்
- இளங் குமரர் கோமான்
- என்றும் இளையவர்களான நித்யஸூரிகளின் தலைவன்
மூன்றாம் திருவந்தாதி 73 · நாலாயிரத்தில் 2354-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இடமும் வலமுமாகப் பூட்டிய ஏழு குதிரைகளுடைய சூரியனின் தேரைச் செலுத்துபவன்; வடக்கே உள்ள திருவேங்கடத்தில் என்றும் நிலைத்து வாழ்பவன்; குடக்கூத்தை விரும்பிய கூத்தனாக நின்றவன்: ஒலிக்கும் கழல்கள் அணிந்த அவன் திருவடிகளைப் பற்றிப் பேசுவதே நாவால் செய்யக்கூடிய ஒரே நன்மை.
பதவுரை
- ஏழ் பூண்ட இரவித் தேர்
- ஏழு குதிரைகள் பூட்டிய சூரியனின் தேர்
- வட முக வேங்கடத்து
- வடக்கே உள்ள திருவேங்கடத்தில்
- மன்னும்
- என்றும் நிலைத்து வாழ்கிறான்
- குடம் நயந்த கூத்தனாய்
- குடக்கூத்தை விரும்பிய கூத்தனாக
- குரை கழலே
- ஒலிக்கும் கழல்கள் அணிந்த அவன் திருவடிகளே
- நாத்தன்னால் உள்ள நலம்
- நாவால் செய்யக்கூடிய ஒரே நன்மை
மூன்றாம் திருவந்தாதி 74 · நாலாயிரத்தில் 2355-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அன்பு உண்மையில் இவ்வளவு வலியதா? அவனுக்கு நஞ்சூட்ட வந்த கொடிய பேய்ச்சி தரையில் புரண்டு விழுந்தபோது, அந்த எரியும் முலையைத் துணிச்சலாகப் பருகிய குழந்தையை ஆய்ச்சி திரும்ப எடுத்து, அணைத்துக்கொண்டு, அவனுக்கு ஊட்டத் தன் முலையை அவன் வாயில் வைத்தாள்.
பதவுரை
- நலமே வலிதுகொல்
- அன்பு உண்மையில் இவ்வளவு வலியதா?
- நஞ்சு ஊட்டு வன் பேய்
- நஞ்சூட்ட வந்த கொடிய பேய்ச்சி, பூதனை
- நிலமே புரண்டு போய் வீழ
- தரையில் புரண்டு விழ
- வெம் கொங்கை உண்டானை
- எரியும் முலையைப் பருகியவனை
- மீட்டு ஆய்ச்சி
- ஆய்ச்சி, அவனைத் திரும்ப எடுத்து
- தன் கொங்கை வாய் வைத்தாள்
- தன் முலையை அவன் வாயில் வைத்தாள்
மூன்றாம் திருவந்தாதி 75 · நாலாயிரத்தில் 2356-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அங்கே ஒரு கொடிய புலி, உயர்ந்த சிகரத்தில் வயிற்றைத் தேய்த்துக்கொண்டு நெருங்கி ஊர்ந்து, மலையுச்சியின் மேல் வெண்ணிலவு நழுவிச் செல்லும்போது அதில் உள்ள ஒளிரும் முயலைக் குறிவைத்துப் பார்க்கிறது. காட்டு வேங்கை மலர்களின் மணம் கமழும் அந்தத் திருமலையே ஆயனின் மலை.
பதவுரை
- அகடு தேய்ப்பத்
- வயிற்றைத் தேய்த்துக்கொண்டு
- கோட்டு உச்சிவாய்
- சிகரத்தின் உச்சியில்
- வெண் மதியின் ஒண் முயலைச்
- வெண்ணிலவில் உள்ள ஒளிரும் முயல்
- சின வேங்கை பார்க்கும்
- கொடிய புலி அதைக் குறிவைத்துப் பார்க்கிறது
- ஆயன்
- ஆயன், கண்ணன்
- புன வேங்கை நாறும் பொருப்பு
- காட்டு வேங்கை மலர்களின் மணம் கமழும் மலை
மூன்றாம் திருவந்தாதி 76 · நாலாயிரத்தில் 2357-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீங்கள் மலைகளுக்கு இடையே நிற்க வேண்டியதில்லை, குளிர்ந்த நீரில் நீராட வேண்டியதில்லை, ஐந்து நெருப்புகளுக்கு நடுவே நிற்க வேண்டியதுமில்லை. தான் விரும்பும் இடமான திருவெஃகாவில் வந்து வாழ்பவனை, உண்மையான மலர்களைத் தூவிக் கைகூப்பித் தொழுதால், உங்கள் தீவினைகள் தேய்ந்து அழியாதோ? எண்ணிப் பாருங்கள்.
பதவுரை
- பொருப்பிடையே நின்றும்
- மலைகளுக்கு இடையே நின்றும்
- புனல் குளித்தும்
- நீரில் நீராடியும்
- ஐந்து நெருப்பிடையே
- ஐந்து நெருப்புகளுக்கு நடுவே
- விருப்பு உடைய வெஃகாவே
- அவன் விரும்பும் இடமான திருவெஃகா
- மெய்ம் மலர் தூய்க்
- உண்மையான மலர்களைத் தூவி
- அஃகாவே தீவினைகள்
- உங்கள் தீவினைகள் தேய்ந்து அழியாதோ?
மூன்றாம் திருவந்தாதி 77 · நாலாயிரத்தில் 2358-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அரிய வேதங்களில் வல்லவனான நான்முகப் பிரமனின் மடியில் அழகிய குழந்தையாக அமர்ந்து, வாளேந்திய அரக்கனான ராவணனின் மலர் போன்ற மகுடம் சூடிய தலைகளை 'மூன்று', 'ஏழு' என்று எண்ணியவன்: அவனுடைய நிறைந்த மலர் போன்ற திருவடிகளே நமக்கு அரண்.
பதவுரை
- ஆய்ந்த அரு மறையோன்
- ஆய்ந்து கற்ற அரிய வேதங்களில் வல்லவன்
- நான்முகத்தோன்
- நான்முகன், பிரமன்
- நன் குறங்கில்
- அவனுடைய அழகிய மடியில்
- வாள் அரக்கன்
- வாளேந்திய அரக்கன், ராவணன்
- மூன்று ஏழ் என்று எண்ணினான்
- அவற்றை மூன்று, ஏழு என்று எண்ணினான்
- அடிப் போது நங்கட்கு அரண்
- அவன் மலர்த் திருவடிகளே நமக்கு அரண்
மூன்றாம் திருவந்தாதி 78 · நாலாயிரத்தில் 2359-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சக்கரத்தில் வல்லவனே நமக்கு என்றும் அரண்; முன்பு முரன் என்ற அசுரனை வென்ற வலியவன் அவன். அவனே நமக்கு அரணானால், 'எந்த வழி? எந்த நிலை? எந்தப் பிறவி?' என்று கேட்காதீர்கள். மாயனே ஒரே வழி என்று அறிந்து, அவன் திருநாமங்களைச் சொல்லுங்கள்.
பதவுரை
- அரண் ஆம் நமக்கு என்றும்
- அவனே நமக்கு என்றும் அரண்
- ஆழி வலவன்
- சக்கரத்தில் வல்லவன்
- முரன்
- முரன் என்ற அசுரன்
- சரண் ஆமேல்
- அவனே அரணானால்
- ஏது கதி? ஏது நிலை? ஏது பிறப்பு?
- எந்த வழி? எந்த நிலை? எந்தப் பிறவி?
- ஓது கதி மாயனையே ஓர்த்து
- மாயனே வழி என்று அறிந்து சொல்லுங்கள்
மூன்றாம் திருவந்தாதி 79 · நாலாயிரத்தில் 2360-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உறுதிப்பட்ட மனத்தோடு, ஐம்புலன்களை அடக்கி, நன்கு ஆராய்ந்து, உலகை விட்டுத் திரும்பினால், ஏழு பிறவிகளையும் விரட்டலாம்: புதிய நறுமணத் துளசி அணிந்தவனும், பொங்கும் கடல் போன்ற திருமேனியுடையவனும், வரிசையான ஆரங்கள் திகழும் திருமார்புடையவனுமான அவன் ஒருவன் முன்பே உறுதியாக நிற்பதால்.
பதவுரை
- ஓர்த்த மனத்தராய்
- உறுதிப்பட்ட மனத்தினராய்
- ஐந்து அடக்கி
- ஐம்புலன்களை அடக்கி
- பிறப்பு ஏழும் பேர்க்கலாம்
- ஏழு பிறவிகளையும் விரட்டலாம்
- நறும் துழாய்
- நறுமணத் துளசி
- வீங்கு ஓத மேனி
- பொங்கும் கடல் போன்ற திருமேனி
- நிரை ஆர மார்வனையே
- வரிசையான ஆரங்கள் திகழும் திருமார்புடையவனையே
மூன்றாம் திருவந்தாதி 80 · நாலாயிரத்தில் 2361-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வாணன் வரிசையான மணித்தேர்களோடு அவனை எதிர்த்து நின்றான்; வெற்றி பெற்ற, ஆரங்களுடைய பெரிய ஒளிமிக்க சக்கரத்தால் அவனுடைய ஆயிரம் கைகளும் ஒரே நேரத்தில் வெட்டப்பட்டன. அரவுப் படுக்கையில் பள்ளிகொள்பவனின் சிவந்த திருவடிகளை நேருக்கு நேர் காண என் நெஞ்சம் முயல்கிறது.
பதவுரை
- நிரை மணித் தேர்
- வரிசையான மணித்தேர்கள்
- வாணன் தோள்
- அசுர அரசனான வாணனின் கைகள்
- ஈர் ஐஞ்ஞூறு
- ஐந்நூற்றின் இருமடங்கு, ஆயிரம்
- ஆர் படு வான் நேமி
- ஆரங்களுடைய பெரிய சக்கரம்
- அரவு அணையான் சேவடிக்கே
- அரவுப் படுக்கையில் பள்ளிகொள்பவனின் சிவந்த திருவடிகளுக்கே
- நேர்படுவான் தான் முயலும் நெஞ்சு
- என் நெஞ்சம் நேருக்கு நேர் காண முயல்கிறது
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.