பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.7
4-ஆம் பத்து · திருமொழி 4.7 · 11 பாசுரங்கள்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.7.1 · நாலாயிரத்தில் 391-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தசரதனின் மகனான நம் ராமன், தங்கையின் மூக்கையும் அவள் அண்ணனின் தலைகளையும் அறுத்தான்; பிறகு நாடு திரும்பி, தன் புகழ் எங்கும் பரவ ஆட்சி செய்தான். நம் பெருமானான அந்தப் புருஷோத்தமனின் இருப்பிடம், எல்லாரும் வணங்கும்படி கங்கைக் கரையில் நிற்கும், கண்டம் என்னும் கடிநகரம்: 'கங்கை, கங்கை' என்ற சொல்லாலேயே கொடிய வினைகளைக் களையும் கங்கை அது.
பதவுரை
- தங்கையை மூக்கும்
- தங்கை சூர்ப்பணகையின் மூக்கு
- தமையனைத் தலையும்
- அவள் அண்ணன் ராவணனின் தலைகள்
- எம் தாசரதி
- தசரதனின் மகனான நம் ராமன்
- எம் புருடோத்தமன் இருக்கை
- பரமபுருஷனான நம் புருஷோத்தமனின் இருப்பிடம்
- கடு வினை களைந்திடுகிற்கும்
- கொடிய வினைகளைக் களையும்
- கண்டம் என்னும் கடிநகரே
- கண்டம் என்னும் கடிநகரம்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.7.2 · நாலாயிரத்தில் 392-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உடல் முழுவதும் சினம் பொங்க, அகன்ற வாய் நெருப்பை உமிழ, சந்திரனும் கொடிய கதிருடைய சூரியனும் அஞ்சிச் சுருங்கும் அளவுக்கு உயரமாகப் பீறிட்டு எழுந்தான்: நீலமணி வடிவுடைய மாலான புருஷோத்தமன், ஒளிரும் சடையுடைய சிவனின் முடியிலிருந்து விழும் கொன்றைப் பூக்களும் நாராயணனின் திருவடித் துளசியும் கலந்து புள்ளியிட்டதுபோல் நீர் இறங்கும் கங்கைக் கரையிலுள்ள கண்டம் என்னும் கடிநகரத்தில் வாழ்கிறான்.
பதவுரை
- தழல் உமிழ் பேழ்வாய்ச்
- நெருப்பை உமிழும் அகன்ற வாய்
- சந்திரன் வெங்கதிர் அஞ்ச
- சந்திரனும் கொடிய சூரியனும் அஞ்ச
- மணிவண்ண உருவின்
- நீலமணி வடிவுடைய
- நலம் திகழ் சடையான்
- ஒளிரும் சடையுடைய சிவன்
- நாரணன் பாதத் துழாயும்
- நாராயணனின் திருவடித் துளசியும்
- புகர் படு கங்கைக்
- அவற்றால் புள்ளியிட்ட கங்கை
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.7.3 · நாலாயிரத்தில் 393-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
முழங்கும் வாயுடைய வலம்புரிச் சங்கை ஊதுகிறான், நெருப்பை உமிழும் சக்கரத்தை வீசுகிறான், தன்னை எதிர்க்கும் அசுரர்களின் தலைகளை மிதிக்கிறான். நம் புருஷோத்தமனின் இருப்பிடம், நான்முகனான பிரம்மனின் கையிலும், நான்கு தோள்களுடைய பெருமானின் திருவடியிலும், சங்கரனின் சடையிலும் தங்கியிருந்து, ஒளிரும் மணிகளைச் சுமந்துகொண்டு இறங்கும் கங்கைக் கரையிலுள்ள கண்டம் என்னும் கடிநகரமே.
பதவுரை
- அதிர் முகம் உடைய வலம்புரி
- முழங்கும் வாயுடைய வலம்புரிச் சங்கு
- அழல் உமிழ் ஆழி
- நெருப்பை உமிழும் சக்கரம்
- சதுமுகன் கையிற்
- நான்முகனான பிரம்மனின் கையில்
- சதுப்புயன் தாளிற்
- நான்கு தோள்களுடைய பெருமானின் திருவடியில்
- சங்கரன் சடையினிற்
- சிவனான சங்கரனின் சடையில்
- கதிர் முகம் மணிகொண்டு
- ஒளிரும் மணிகளைச் சுமந்துகொண்டு
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.7.4 · நாலாயிரத்தில் 394-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தேவர்கள் பெருமிதத்தோடும் நிம்மதியோடும் ஆளும்படி, அவன் தன் நந்தக வாளை வீசி, அவர்களை எதிர்த்துப் போருக்கு வந்த படையை யமனின் நகருக்கு அனுப்பினான். நம் புருஷோத்தமனின் நகரம், இமயமலை முதல் பெருங்கடல்வரை இரு கரைகளிலுமுள்ள மக்கள் மகிழ்ச்சி ஆரவாரத்தோடு நீராடும், பொறுமையான பெருமையுடைய கங்கைக் கரையிலுள்ள கண்டம் என்னும் கடிநகரமே.
பதவுரை
- இமையவர் இறுமாந்து இருந்து
- தேவர்கள் பெருமிதத்தோடும் நிம்மதியோடும் வாழ
- நமபுரம் நணுக
- யமனின் நகரை அடைய
- நாந்தகம் விசிறும்
- நந்தக வாளை வீசும்
- இமவந்தம் தொடங்கி
- இமயமலை முதல்
- இரைத்து ஆடக்
- மகிழ்ச்சி ஆரவாரத்தோடு நீராட
- கமை உடைப் பெருமைக்
- பொறுமையும் மன்னிப்பும் உடைய பெருமையுடைய
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.7.5 · நாலாயிரத்தில் 395-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கலப்பையும், உலக்கையும், வில்லும், ஒளிரும் சக்கரமும், சங்கும், மழுவும், வாளும் ஆயுதங்களாக உடைய மாலான புருஷோத்தமன், ஏழு பிறவிகளிலும் சேர்ந்த பாவங்கள் அனைத்தையும் ஒரே கணத்தில் கழுவிவிடும் பெருமையுடைய கங்கைக் கரையிலுள்ள கண்டம் என்னும் கடிநகரத்தில் வாழ்கிறான்.
பதவுரை
- உழுவது ஓர் படையும்
- ஆயுதமாகக் கலப்பை
- உலக்கையும் வில்லும்
- உலக்கையும் வில்லும்
- மழுவொடு வாளும்
- மழுவும் வாளும்
- எழுமையும் கூடி ஈண்டிய பாவம்
- ஏழு பிறவிகளிலும் சேர்ந்த பாவங்கள்
- கழுவிடும் பெருமைக்
- கழுவிவிடும் பெருமையுடைய
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.7.6 · நாலாயிரத்தில் 396-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீர் நிறைந்த மேகங்கள் தலைகளை ஒன்றுசேர்த்து முழங்கி, சலசலவென்று கொட்டுவதைக் கண்டு, அவன் ஒரு பெரிய மலையைக் குடையாகத் தூக்கி, அதன் கீழே எல்லாரையும் காத்தான். மதுரையின் மாலான புருஷோத்தமன், அலைபுரளும் நீரில் அருந்தவ முனிவர்கள் தங்கள் யாகங்களின் நிறைவில் மூழ்கி நீராடும் கங்கைக் கரையிலுள்ள கண்டம் என்னும் கடிநகரத்தில் வாழ்கிறான்.
பதவுரை
- சலம் பொதி மேகம்
- நீர் நிறைந்த மேகங்கள்
- சலசல பொழிந்திடக்
- சலசலவென்று கொட்ட
- மலைப் பெரும் குடையால்
- பெரிய மலையைக் குடையாகக் கொண்டு
- அருந்தவ முனிவர்
- அருந்தவ முனிவர்கள்
- அவபிரதம் குடைந்து ஆடக்
- யாக நிறைவில் செய்யும் அவபிருத நீராடலை மேற்கொண்டு
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.7.7 · நாலாயிரத்தில் 397-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வில்லைப் பிடித்து முறித்தான், யானையை முறுக்கி அதன்மேல் ஏறியிருந்தவனின் தலையை நொறுக்கினான், மல்லர்களோடு போரிட்டான், பிறகு பாய்ந்து அரசனை உதைத்தான். மாலான புருஷோத்தமன், அதிசயமான ஐராவதத்தின் மதநீரும், தேவலோக இளம்பெண்களின் ஒளிரும் சந்தனமும், கற்பக மரத்தின் பூக்களும் கலந்து நீர் இறங்கும் கங்கைக் கரையிலுள்ள கண்டம் என்னும் கடிநகரத்தில் வாழ்கிறான்.
பதவுரை
- விற் பிடித்து இறுத்து
- வில்லைப் பிடித்து முறித்து
- வேழத்தை முறுக்கி
- யானையை முறுக்கி
- அரையனை உதைத்த
- அரசனான கம்சனை உதைத்தவன்
- ஐராவத மதமும்
- இந்திரனின் யானையான ஐராவதத்தின் மதநீரும்
- இளம்படியர் ஒண் சாந்தும்
- தேவலோக இளம்பெண்களின் ஒளிரும் சந்தனமும்
- கற்பக மலரும்
- விரும்பியதைத் தரும் மரத்தின் பூக்களும்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.7.8 · நாலாயிரத்தில் 398-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உறுதியான மதில்களாலும் அலைமோதும் கடலாலும் சூழப்பட்ட துவாரகையின் அரசன், தன் மைத்துனர்களான பாண்டவர்களுக்காக, ஓர் ஆட்சியை வீழ்த்தி இன்னோர் ஆட்சியை அவர்களுக்கு அருளினான். அரியான புருஷோத்தமன், இரு கரைகளிலும் உயர்ந்த யாகத் தூண்கள் வரிசை வரிசையாக நிற்க, யாகப் புகை மணம் பரப்பும் கங்கைக் கரையிலுள்ள கண்டம் என்னும் கடிநகரத்தில் வாழ்கிறான்.
பதவுரை
- திண்மதிற் துவரை வேந்து
- உறுதியான மதில்களுடைய துவாரகையின் அரசன்
- மைத்துனன்மார்க்காய்
- தன் மைத்துனர்களான பாண்டவர்களுக்காக
- அரசினை அவிய அரசினை அருளும்
- ஓர் ஆட்சியை முடித்து இன்னொன்றை அருளும்
- அரி புருடோத்தமன்
- அரியான புருஷோத்தமன்
- நெடியன யூபம்
- உயர்ந்த யாகத் தூண்கள்
- வேள்விப் புகை கமழ்
- யாகப் புகையால் மணக்கும்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.7.9 · நாலாயிரத்தில் 399-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வடதிசை மதுரை, சாளக்கிராமம், வைகுந்தம், துவாரகை, அயோத்தி, அகன்ற பதரி: இவை அனைத்தையும் நம் புருஷோத்தமன் தன் இருப்பிடங்களாகக் கொண்டிருக்கிறான். அவன் இருப்பிடம், பெரிய மலைகள் அதிரவும் பூமி பிளந்து நொறுங்கவும், கரையிலுள்ள மரங்களை உச்சியில் பற்றி மோதி உடைத்து, கடலைக் கலக்கிக்கொண்டு கடுமையாகப் பாய்ந்து இறங்கும் கங்கைக் கரையிலுள்ள கண்டம் என்னும் கடிநகரமே.
பதவுரை
- வட திசை மதுரை
- வடதிசை மதுரை
- சாளக்கிராமம்
- சாளக்கிராமம்
- இடம் உடை வதரி
- அகன்ற பதரி, பத்ரிநாத்
- தடவரை அதிரத்
- பெரிய மலைகள் அதிர
- தலைப்பற்றிக் கரை மரம் சாடிக்
- கரை மரங்களை உச்சியில் பற்றி மோதி
- கடுத்து இழி கங்கைக்
- கடுமையாகப் பாய்ந்து இறங்கும் கங்கை
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.7.10 · நாலாயிரத்தில் 400-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மூன்று எழுத்துகளுடைய புனித எழுத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, அதன் மூன்று எழுத்துகளின் வழியே அதைப் புரிந்துகொண்டு, அதை உறுதியாகப் பற்றியிருப்பவர்களிடம் நம் புருஷோத்தமன் கனிந்த இரக்கம் நிறைந்தவன். மூன்று அடிகளுக்காகத் தன் திருவடியை நீட்டினான், மூவரிடையே தோன்றினான், மூவருக்குள் மூன்று வடிவங்கள் ஆனான். அவன் இருப்பிடம், காடுகளும் அகன்ற சோலைகளும் சூழ்ந்த கங்கைக் கரையிலுள்ள கண்டம் என்னும் கடிநகரமே.
பதவுரை
- மூன்று எழுத்து அதனை
- ஓம் என்ற மூன்று எழுத்துகளுடைய எழுத்தை
- ஏன்று கொண்டு இருப்பார்க்கு
- அதை ஏற்றுக்கொண்டு உறுதியாகப் பற்றியிருப்பவர்களுக்கு
- இரக்கம் நன்கு உடைய
- கனிந்த இரக்கம் நிறைந்த
- மூன்று அடி நிமிர்த்து
- மூன்று அடிகளுக்காக நீட்டி
- மூன்று உரு ஆனான்
- மூன்று வடிவங்கள் ஆனான்
- கான் தடம்பொழில் சூழ்
- காடுகளும் அகன்ற சோலைகளும் சூழ்ந்த
பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.7.11 · நாலாயிரத்தில் 401-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கொடிய கலி தீண்ட முடியாத ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரின் தலைவரான விஷ்ணுசித்தர் என்னும் பெரியாழ்வார், ஆர்ப்பரிக்கும் கங்கைக் கரையிலுள்ள செழிப்பான நகரமான கண்டத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் புருஷோத்தமனின் திருவடிகளை விரும்பி, நிலைத்த அன்போடு இந்தத் தமிழ் மாலையைச் செய்தார். இது யாருடைய நாவில் நிலைத்திருக்கிறதோ, அவர்களுக்குத் திருமாலின் இரு திருவடிகளின் கீழ் கங்கையில் நீராடியதாகவே கணக்கிடப்படும்.
பதவுரை
- பொங்கு ஒலி கங்கைக்
- ஆர்ப்பரிக்கும் கங்கை
- வெங்கலி நலியா
- கொடிய கலி தீண்ட முடியாத
- வில்லிபுத்தூர்க் கோன்
- ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரின் தலைவர்
- தங்கிய அன்பால்
- நிலைத்த அன்போடு
- தங்கிய நா உடையார்க்குக்
- யாருடைய நாவில் இது நிலைத்திருக்கிறதோ அவர்களுக்கு
- குளித்திருந்த கணக்கு ஆமே
- நீராடியதாகவே கணக்காகும்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.