பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.7

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.7.1 · நாலாயிரத்தில் 286-ஆம் பாசுரம்

ஐய புழுதி உடம்பு அளைந்து இவள்பேச்சும் அலந்தலையாய்ச்செய்ய நூலின் சிற்றாடை செப்பன்உடுக்கவும் வல்லள் அல்லள்கையினில் சிறுதூதை யோடு இவள்முற்றில் பிரிந்தும் இலள்பை அரவணைப் பள்ளியானொடுகைவைத்து இவள்வருமே

பொருள்

(ஒரு தாய் தன் சிறு மகளைப் பற்றிப் பேசுகிறாள்.) ஐயன்மீர், அவள் உடல் முழுவதும் புழுதி படிந்திருக்கிறது; அவள் பேச்சும் இன்னும் மழலையாகவே தடுமாறுகிறது. சிவப்பு நூலால் ஆன அவள் சிற்றாடையைக்கூட அவளுக்குச் சரியாக உடுத்தத் தெரியாது. கையில் ஒரு சிறு விளையாட்டுப் பானை வைத்திருக்கிறாள்; தன் விளையாட்டுக் கூடையை இன்னும் விடவில்லை. அப்படியிருந்தும், படமெடுத்த பாம்புப் படுக்கையில் பள்ளிகொள்பவனின் கையைப் பிடித்தபடி வருகிறாள்!

பதவுரை

புழுதி உடம்பு அளைந்து

அவள் உடல் புழுதி படிந்து

பேச்சும் அலந்தலையாய்ச்

அவள் பேச்சு இன்னும் தடுமாற்றமாக

செய்ய நூலின் சிற்றாடை

சிவப்பு நூலால் ஆன சிற்றாடை

சிறுதூதை

சிறு விளையாட்டுப் பானை

முற்றில் பிரிந்தும் இலள்

விளையாட்டுக் கூடையை இன்னும் விடவில்லை

பை அரவணைப் பள்ளியானொடு

படமெடுத்த பாம்பின்மேல் பள்ளிகொள்பவனோடு

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.7.2 · நாலாயிரத்தில் 287-ஆம் பாசுரம்

வாயிற் பல்லும் எழுந்தில மயிரும் முடி கூடிற்றிலசாய்வு இலாத குறுந்தலைச் சிலபிள்ளைகளோடு இணங்கிதீ இணக்கு இணங்கு ஆடி வந்து இவள்தன் அன்ன செம்மை சொல்லிமாயன் மா மணிவண்ணன்மேல் இவள்மால் உறுகின்றாளே

பொருள்

அவளுக்கு இன்னும் பற்கள் எல்லாம் முளைக்கவில்லை; முடிச்சுப் போடும் அளவுக்குக் கூந்தலும் இன்னும் வளரவில்லை. சிறிய, தடுமாறும் சில குழந்தைகளோடு சேர்ந்து, அவர்களின் குறும்பு விளையாட்டுகளில் விழுந்து, தன் நல்லதனத்தைப் பற்றிய பேச்சுகளோடு வீடு வருகிறாள். அப்படியிருந்தும், பெரிய நீலமணியின் நிறமுடைய அதிசயப் பெருமானான மாயன்மேல் காதல் கொள்கிறாள்!

பதவுரை

வாயிற் பல்லும் எழுந்தில

அவளுக்கு இன்னும் பற்கள் முளைக்கவில்லை

மயி ரும் முடி கூடிற்றில

முடிச்சுப் போடும் அளவுக்குக் கூந்தல் வளரவில்லை

சில பிள்ளைகளோடு இணங்கி

சில குழந்தைகளோடு சேர்ந்து

தீ இணக்கு

குறும்புக் கூட்டு, சேட்டை

மாயன் மா மணிவண்ணன்மேல்

பெரிய நீலமணியின் நிறமுடைய அதிசயப் பெருமானான மாயன்மேல்

மால் உறுகின்றாளே

காதல் கொள்கிறாள்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.7.3 · நாலாயிரத்தில் 288-ஆம் பாசுரம்

பொங்கு வெண்மணல் கொண்டு சிற்றிலும்முற்றத்து இழைக்கலுறில்சங்கு சக்கரம் தண்டு வாள் வில்லும்அல்லது இழைக்கலுறாள்கொங்கை இன்னம் குவிந்து எழுந்திலகோவிந்தனோடு இவளைச்சங்கை யாகி என் உள்ளம் நாள்தொறும்தட்டுளுப்பு ஆகின்றதே

பொருள்

முற்றத்தில் குவித்த வெண்மணலால் சின்ன விளையாட்டு வீடுகளைக் கட்டத் தொடங்கினால், அவள் சங்கு, சக்கரம், கதை, வாள், வில் இவற்றைத் தவிர வேறு எதையும் வரைவதில்லை. அவள் இன்னும் வளரக்கூட இல்லை; ஆனாலும் அவளுக்கும் கோவிந்தனுக்கும் இடையே என்ன இருக்குமோ என்று அஞ்சி, ஒவ்வொரு நாளும் என் நெஞ்சம் நடுங்குகிறது.

பதவுரை

பொங்கு வெண்மணல்

குவித்த வெண்மணல்

சிற்றிலும்

சின்ன விளையாட்டு வீடுகள்

சங்கு சக்கரம் தண்டு வாள் வில்லும்

அவனுடைய ஐந்து ஆயுதங்களான சங்கு, சக்கரம், கதை, வாள், வில்

சங்கை யாகி

அச்சத்தோடு, ஐயத்தோடு

தட்டுளுப்பு ஆகின்றதே

பதறி நடுங்குகிறது

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.7.4 · நாலாயிரத்தில் 289-ஆம் பாசுரம்

ஏழை பேதை ஓர் பாலகன் வந்து என்பெண்மகளை எள்கிதோழிமார் பலர் கொண்டுபோய்ச் செய்தசூழ்ச்சியை யார்க்கு உரைக்கேன்ஆழியான் என்னும் ஆழ மோழையில்பாய்ச்சி அகப்படுத்திமூழை உப்பு அறியாது என்னும்மூதுரையும் இலளே

பொருள்

வெகுளியான, அப்பாவி போலத் தோன்றும் ஒரு சிறுவன் வந்து என் மகளைச் சீண்டி, அவள் தோழிகள் பலரின் உதவியோடு அவளை அழைத்துச் சென்றான். அவர்கள் போட்ட சூழ்ச்சியை யாரிடம் சொல்வேன்? 'சக்கரத்தை ஏந்திய பெருமான்' என்னும் ஆழமான மடுவில் அவளை மூழ்கச் செய்து இறுகப் பிடித்துக்கொண்டார்கள். இப்போது அவள், உப்பைக் கலக்கினாலும் அதன் சுவையை அறியாத அகப்பை என்ற பழமொழிக்குக்கூட ஒப்பாக இல்லை.

பதவுரை

ஏழை பேதை ஓர் பாலகன்

வெகுளியான, அப்பாவி போலத் தோன்றும் ஒரு சிறுவன்

பெண்மகளை எள்கி

என் மகளைச் சீண்டி

சூழ்ச்சியை யார்க்கு உரைக்கேன்

அவர்கள் சூழ்ச்சியை யாரிடம் சொல்வேன்?

ஆழியான் என்னும் ஆழ மோழையில்

சக்கரத்தை ஏந்திய பெருமான் என்னும் ஆழமான மடுவில்

அகப்படுத்தி

இறுகப் பிடித்து

மூழை உப்பு அறியாது

அகப்பை உப்பின் சுவையை அறியாது

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.7.5 · நாலாயிரத்தில் 290-ஆம் பாசுரம்

நாடும் ஊரும் அறியவே போய்நல்ல துழாய் அலங்கல்சூடி நாரணன் போம் இடம் எல்லாம்சோதித்து உழிதர்கின்றாள்கேடு வேண்டுகின்றார் பலர் உளர்கேசவனோடு இவளைப்பாடிகாவல் இடுமின் என்று என்றுபார் தடுமாறினதே

பொருள்

நாடும் ஊரும் முழுவதும் காணும்படி, நல்ல துளசி மாலையை அணிந்துகொண்டு, நாராயணன் செல்லும் இடங்களை எல்லாம் தேடித் திரிகிறாள். அவளுக்குக் கெடுதல் நினைப்பவர்கள் பலர் இருக்கிறார்கள். 'அவளுக்கும் கேசவனுக்கும் இடையே காவல் வையுங்கள்!' என்று மீண்டும் மீண்டும் கூவிக்கொண்டு உலகமே பதறித் தடுமாறுகிறது.

பதவுரை

நாடும் ஊரும் அறியவே

நாடும் ஊரும் முழுவதும் அறியும்படி

நல்ல துழாய் அலங்கல்

நல்ல துளசி மாலை

நாரணன் போம் இடம் எல்லாம்

நாராயணன் செல்லும் இடங்களை எல்லாம்

சோதித்து உழிதர்கின்றாள்

தேடித் திரிகிறாள்

கேடு வேண்டுகின்றார்

அவளுக்குக் கெடுதல் நினைப்பவர்கள்

பாடிகாவல் இடுமின்

காவல் வையுங்கள்

பார் தடுமாறினதே

உலகமே பதறித் தடுமாறுகிறது

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.7.6 · நாலாயிரத்தில் 291-ஆம் பாசுரம்

பட்டம் கட்டிப் பொற்றோடு பெய்து இவள்பாடகமும் சிலம்பும்இட்ட மாக வளர்த்து எடுத்தேனுக்குஎன்னோடு இருக்கலுறாள்பொட்டப் போய்ப் புறப்பட்டு நின்று இவள்பூவைப் பூவண்ணா என்னும்வட்ட வார் குழல் மங்கைமீர் இவள்மால் உறுகின்றாளே

பொருள்

அவள் நெற்றியில் பட்டம் கட்டி, காதுகளில் பொன் தோடுகள் அணிவித்து, பாடகமும் கிலுகிலுக்கும் சிலம்பும் போட்டு, முழு அன்போடு அவளை வளர்த்தேன்; ஆனாலும் இப்போது அவளுக்கு என்னோடு இருக்க விருப்பமில்லை. திடீரென்று நழுவி வெளியே போய், அங்கே நின்று 'காயாம்பூ வண்ணா!' என்று கூப்பிடுகிறாள். நீண்ட சுருள் கூந்தலுடைய பெண்களே, அவள் அவன்மேல் காதல் கொள்கிறாள்.

பதவுரை

பட்டம் கட்டிப்

அவள் நெற்றியில் பட்டம் கட்டி

பொற்றோடு

பொன் தோடுகள்

பாடகமும் சிலம்பும்

பாடகமும் கிலுகிலுக்கும் சிலம்பும்

இட்ட மாக வளர்த்து

அன்போடு அவளை வளர்த்து

பூவைப் பூவண்ணா

காயாம்பூ வண்ணா

மால் உறுகின்றாளே

காதல் கொள்கிறாள்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.7.7 · நாலாயிரத்தில் 292-ஆம் பாசுரம்

பேசவும் தரியாத பெண்மையின்பேதையேன் பேதை இவள்கூசமின்றி நின்றார்கள் தம் எதிர்கோல் கழிந்தான் மூழையாய்கேசவா என்றும் கேடிலீ என்றும்கிஞ்சுக வாய் மொழியாள்வாச வார்குழல் மங்கைமீர் இவள்மால் உறுகின்றாளே

பொருள்

இப்படிப்பட்டவற்றைப் பேசக்கூடத் தாங்கமுடியாத அளவுக்கு நான் பெண்மையின் நாணத்தால் கட்டுண்டிருக்கிறேன்; ஆனால் என் வெகுளிப் பெண்ணோ, கொஞ்சமும் கூச்சமின்றி, கைப்பிடி இழந்த அகப்பைபோல் கட்டுக்கடங்காமல் எல்லார் முன்னிலையிலும் நின்று, கிஞ்சுகப்பூப்போல் சிவந்த இதழ்களால் 'கேசவா!' என்றும் 'குற்றமற்றவனே!' என்றும் கூவுகிறாள். நீண்ட மணமுள்ள கூந்தலுடைய பெண்களே, அவள் அவன்மேல் காதல் கொள்கிறாள்.

பதவுரை

பேசவும் தரியாத பெண்மையின்

பேசக்கூடத் தாங்கமுடியாத பெண்மையின் நாணம்

கூசமின்றி

கூச்சமின்றி

கோல் கழிந்தான் மூழையாய்

கைப்பிடி இழந்த அகப்பைபோல்

கேடிலீ

குற்றமற்றவனே

கிஞ்சுக வாய் மொழியாள்

கிஞ்சுகப்பூப்போல் சிவந்த இதழ்கள் உடையவள்

வாச வார்குழல் மங்கைமீர்

நீண்ட மணமுள்ள கூந்தலுடைய பெண்களே

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.7.8 · நாலாயிரத்தில் 293-ஆம் பாசுரம்

காறை பூணும் கண்ணாடி காணும் தன்கையில் வளை குலுக்கும்கூறை உடுக்கும் அயர்க்கும் தன்கொவ்வைச் செவ்வாய் திருத்தும்தேறித் தேறி நின்று ஆயிரம் பேர்த்தேவன் திறம் பிதற்றும்மாறில் மா மணிவண்ணன்மேல் இவள்மால் உறுகின்றாளே

பொருள்

மாலையை அணிகிறாள், கண்ணாடியில் பார்க்கிறாள், கையிலுள்ள வளையல்களைக் குலுக்குகிறாள், புடவையை உடுத்துகிறாள், சோர்ந்து மயங்குகிறாள், பிறகு கொவ்வைப்பழம்போல் சிவந்த இதழ்களைச் சரிசெய்கிறாள். மீண்டும் மீண்டும் தன்னைத் தேற்றிக்கொண்டு, ஆயிரம் திருநாமங்கள் உடைய தெய்வத்தின் பெருமையைப் பிதற்றியபடி நிற்கிறாள். ஒப்பற்ற பெரிய நீலமணி நிறப் பெருமான்மேல் அவள் காதல் கொள்கிறாள்.

பதவுரை

காறை பூணும்

மாலையை அணிகிறாள்

கண்ணாடி காணும்

கண்ணாடியில் பார்க்கிறாள்

அயர்க்கும்

சோர்ந்து மயங்குகிறாள்

கொவ்வைச் செவ்வாய் திருத்தும்

கொவ்வைப்பழம்போல் சிவந்த இதழ்களைச் சரிசெய்கிறாள்

தேறித் தேறி நின்று

மீண்டும் மீண்டும் தன்னைத் தேற்றிக்கொண்டு

ஆயிரம் பேர்த் தேவன் திறம் பிதற்றும்

ஆயிரம் திருநாமங்கள் உடைய தெய்வத்தின் பெருமையைப் பிதற்றுகிறாள்

மாறில் மா மணிவண்ணன்மேல்

ஒப்பற்ற பெரிய நீலமணி நிறப் பெருமான்மேல்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.7.9 · நாலாயிரத்தில் 294-ஆம் பாசுரம்

கைத்தலத்து உள்ள மாடு அழியக்கண்ணாலங்கள் செய்து இவளை-வைத்து வைத்துக்கொண்டு என்ன வாணிபம்?நம்மை வடுப்படுத்தும்-செய்த்தலை எழு நாற்றுப் போல் அவன்செய்வன செய்துகொள்ளமைத் தடமுகில் வண்ணன் பக்கல்வளர விடுமின்களே

பொருள்

கையிலுள்ள செல்வத்தைத் திருமணங்களில் வீணாக்கி, அவளை இங்கேயே வைத்துக்கொண்டிருப்பது ஏன்? அதில் என்ன லாபம்? அவள் நமக்கு அவமானத்தைத்தான் கொண்டுவருவாள். அவனுடைய சொந்த வயலில் எழும் நாற்றுகள்போல், அவளை அவன் விரும்பியபடி செய்யட்டும். பெரிய கருமேக நிறப் பெருமானின் பக்கத்தில் வளர அவளை அனுப்பிவிடுங்கள்.

பதவுரை

கைத்தலத்து உள்ள மாடு அழியக்

கையிலுள்ள செல்வத்தை வீணாக்கி

கண்ணாலங்கள் செய்து

திருமணங்கள் செய்து

என்ன வாணிபம்

என்ன லாபம்?

வடுப்படுத்தும்

அவமானத்தைக் கொண்டுவரும்

செய்த்தலை எழு நாற்றுப் போல்

வயலில் எழும் நாற்றுகள்போல்

மைத் தடமுகில் வண்ணன்

பெரிய கருமேக நிறப் பெருமான்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.7.10 · நாலாயிரத்தில் 295-ஆம் பாசுரம்

பெருப் பெருத்த கண்ணாலங்கள் செய்துபேணி நம் இல்லத்துள்ளேஇருத்துவான் எண்ணி நாம் இருக்கஇவளும் ஒன்று எண்ணுகின்றாள்மருத்துவப் பதம் நீங்கினாள் என்னும்வார்த்தை படுவதன்முன்ஒருப்படுத்து இடுமின் இவளைஉலகளந்தான் இடைக்கே

பொருள்

பெரிய பெரிய திருமணங்களை நடத்தி, அவளை நம் சொந்த வீட்டிலேயே அன்போடு வைத்துக்கொள்ள நினைத்தோம்; ஆனால் அவளுக்கோ தனக்கென ஓர் எண்ணம் இருக்கிறது. எந்த மருந்தாலும் தீராத நிலைக்கு அவள் போய்விட்டாள் என்ற பேச்சு பரவுவதற்கு முன்பே, அவளைத் தயார் செய்து, உலகங்களை அளந்தவனிடம் அனுப்பிவிடுங்கள்.

பதவுரை

பெருப் பெருத்த கண்ணாலங்கள்

பெரிய பெரிய திருமணங்கள்

நம் இல்லத்துள்ளே இருத்துவான்

அவளை நம் சொந்த வீட்டில் வைத்துக்கொள்ள

இவளும் ஒன்று எண்ணுகின்றாள்

அவளுக்குத் தனக்கென ஓர் எண்ணம் இருக்கிறது

மருத்துவப் பதம் நீங்கினாள்

மருந்தால் தீராத நிலைக்குப் போய்விட்டாள்

ஒருப்படுத்து இடுமின்

அவளைத் தயார் செய்து அனுப்புங்கள்

உலகளந்தான் இடைக்கே

உலகங்களை அளந்தவனிடம்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.7.11 · நாலாயிரத்தில் 296-ஆம் பாசுரம்

ஞாலம் முற்றும் உண்டு ஆலிலைத் துயில்நாராயணனுக்கு இவள்மாலதாகி மகிழ்ந்தனள் என்றுதாய் உரை செய்ததனைகோலம் ஆர் பொழில் சூழ் புதுவையர்கோன்விட்டுசித்தன் சொன்னமாலை பத்தும் வல்லவர்கட்குஇல்லை வரு துயரே

பொருள்

நாராயணன் உலகம் முழுவதையும் விழுங்கி ஆலிலையில் துயில்கிறான். தன் மகள் அவன்மேல் காதல் கொண்டு மகிழ்ந்ததை ஒரு தாய் சொன்னாள்; அழகிய சோலைகள் சூழ்ந்த புதுவை மக்களின் தலைவரான விட்டுசித்தர் பெரியாழ்வார் அதைச் சொற்களில் வடித்தார். இந்தப் பத்துப் பாசுர மாலையைக் கற்றுத் தேர்ந்தவர்களுக்கு எந்தத் துயரமும் வராது.

பதவுரை

ஞாலம் முற்றும் உண்டு

உலகம் முழுவதையும் விழுங்கி

ஆலிலைத் துயில்

ஆலிலையில் துயில்கிறான்

மாலதாகி மகிழ்ந்தனள்

காதல் கொண்டு மகிழ்ந்தாள்

தாய் உரை செய்ததனை

தாய் சொன்னதை

கோலம் ஆர் பொழில் சூழ் புதுவையர்கோன்

அழகிய சோலைகள் சூழ்ந்த புதுவையின் தலைவர்

இல்லை வரு துயரே

எந்தத் துயரமும் வராது

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.