பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.3

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.3.1 · நாலாயிரத்தில் 244-ஆம் பாசுரம்

சீலைக் குதம்பை ஒருகாது ஒருகாதுசெந்நிற மேற் தோன்றிப்பூகோலப் பணைக் கச்சும் கூறை- உடையும்குளிர் முத்தின் கோடாலமும்காலிப் பின்னே வருகின்ற கடல்வண்ணன்வேடத்தை வந்து காணீர்ஞாலத்துப் புத்திரனைப் பெற்றார் நங்கைமீர்நானே மற்று ஆரும் இல்லை

பொருள்

(யசோதை பேசுகிறாள்.) ஒரு காதில் சுருட்டிய சிறு துணிச் சுருள், மற்றொன்றில் மேலே சூடிய சிவந்த தோன்றிப்பூ; இடையில் அழகிய கச்சு, நல்ல ஆடை, குளிர்ந்த முத்து மாலை: பசுக்களின் பின்னே நடந்து வரும் கடல்வண்ணனின் கோலத்தை வந்து பாருங்கள்! பெண்களே, இந்த உலகில் மகனைப் பெற்ற பெண்கள் எல்லாரிலும், உண்மையில் மகனைப் பெற்றவள் நான் ஒருத்திதான்; வேறு யாரும் இல்லை.

பதவுரை

சீலைக் குதம்பை

சுருட்டிய துணியால் ஆன காதணி

செந்நிற மேற் தோன்றிப்பூ

மேலே சூடிய சிவந்த தோன்றிப்பூ

கோலப் பணைக் கச்சும்

அழகிய இடைக்கச்சு

குளிர் முத்தின் கோடாலமும்

குளிர்ந்த முத்து மாலை

காலிப் பின்னே

பசுக்களின் பின்னே

கடல்வண்ணன்

கடல் நிறம் உடையவன்

நானே மற்று ஆரும் இல்லை

நான் ஒருத்திதான், வேறு யாரும் இல்லை

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.3.2 · நாலாயிரத்தில் 245-ஆம் பாசுரம்

கன்னி நன் மா மதில் சூழ்தரு பூம்பொழிற்காவிரித் தென்னரங்கம்மன்னிய சீர் மதுசூதனா கேசவாபாவியேன் வாழ்வு உகந்துஉன்னை இளங்கன்று மேய்க்கச் சிறுகாலேஊட்டி ஒருப்படுத்தேன்என்னின் மனம் வலியாள் ஒரு பெண் இல்லைஎன்குட்டனே முத்தம் தா

பொருள்

எந்தப் பகைவரும் ஒருபோதும் தகர்க்காத அழகிய பெரிய மதில்களும் பூஞ்சோலைகளும் சூழ்ந்த, காவிரிக் கரையிலுள்ள தென் ஸ்ரீரங்கத்தில் புகழோடு நிலைத்திருக்கும் மதுசூதனா, கேசவா! எங்கள் வீட்டின் சௌகரியத்தை மட்டுமே எண்ணிய பாவியான நான், அதிகாலையிலேயே உனக்கு உணவூட்டி, இளங்கன்றுகளை மேய்க்க அனுப்பினேன். என்னைவிடக் கல்நெஞ்சுடைய பெண் யாரும் இல்லை. என் குட்டனே, வா, எனக்கு ஒரு முத்தம் தா.

பதவுரை

கன்னி நன் மா மதில்

யாரும் தொடாததுபோல் தகர்க்கப்படாத அழகிய பெரிய மதில்கள்

காவிரித் தென்னரங்கம்

காவிரிக் கரையிலுள்ள தென் ஸ்ரீரங்கம்

மதுசூதனா கேசவா

மது என்ற அசுரனைக் கொன்ற மதுசூதனா; அழகிய கூந்தலுடைய கேசவா

பாவியேன்

பாவியான நான்

சிறுகாலே

அதிகாலையிலேயே

என்னின் மனம் வலியாள்

என்னைவிடக் கல்நெஞ்சுடைய பெண்

என்குட்டனே முத்தம் தா

என் குட்டனே, முத்தம் தா

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.3.3 · நாலாயிரத்தில் 246-ஆம் பாசுரம்

காடுகள் ஊடு போய்க் கன்றுகள் மேய்த்துமறியோடிக் கார்க்கோடற்பூச்சூடி வருகின்ற தாமோதரா கற்றுத்தூளி காண் உன் உடம்புபேடை மயிற் சாயற் பின்னை மணாளாநீராட்டு அமைத்து வைத்தேன்ஆடி அமுதுசெய் அப்பனும் உண்டிலன்உன்னோடு உடனே உண்பான்

பொருள்

காடுகளின் ஊடே கன்றுகளை மேய்த்துக்கொண்டு ஓடித் திரிந்து, மழைக்காலத் தோன்றிப்பூக்களைச் சூடிக்கொண்டு வீடு வந்தாய், தாமோதரா. பார், கன்றுகள் கிளப்பிய புழுதி உன் உடல் முழுவதும் படிந்திருக்கிறது! பெண்மயில் போன்ற சாயல் உடைய நப்பின்னையின் மணாளனே, உன் நீராட்டத்துக்குத் தண்ணீர் தயாராக வைத்திருக்கிறேன். நீராடிவிட்டுச் சாப்பிடு. உன் அப்பாவும் இன்னும் சாப்பிடவில்லை; உன்னோடு சேர்ந்தே சாப்பிடுவார்.

பதவுரை

காடுகள் ஊடு போய்

காடுகளின் ஊடே சென்று

கார்க்கோடற்பூச்

மழைக்காலத் தோன்றிப்பூக்கள்

தாமோதரா

ஒருகாலத்தில் இடுப்பில் கயிற்றால் கட்டுண்ட தாமோதரா

கற்றுத் தூளி

கன்றுகள் கிளப்பிய புழுதி

பேடை மயிற் சாயற் பின்னை மணாளா

பெண்மயில் போன்ற சாயல் உடைய நப்பின்னையின் மணாளனே

நீராட்டு அமைத்து வைத்தேன்

உன் நீராட்டத்தைத் தயார் செய்து வைத்தேன்

அப்பனும் உண்டிலன்

உன் அப்பாவும் சாப்பிடவில்லை

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.3.4 · நாலாயிரத்தில் 247-ஆம் பாசுரம்

கடி ஆர் பொழில் அணி வேங்கடவா கரும்போரேறே நீ உகக்கும்குடையும் செருப்பும் குழலும் தருவிக்கக்கொள்ளாதே போனாய் மாலேகடிய வெங் கானிடைக் கன்றின் பின் போனசிறுக்குட்டச் செங் கமல-அடியும் வெதும்பி உன்கண்கள் சிவந்தாய்அசைந்திட்டாய் நீ எம்பிரான்

பொருள்

மணம் கமழும் சோலைகளால் அழகிய திருவேங்கடத்தின் பெருமானே, போருக்குத் தயாரான கருத்த இளங்காளையே! நீ விரும்பும் குடையையும் செருப்பையும் குழலையும் உனக்காகக் கொண்டுவரச் செய்தேன்; ஆனால் அவற்றை எடுத்துக்கொள்ளாமலேயே போய்விட்டாய், என் அன்பே. கடுமையான சுட்டெரிக்கும் காட்டுக்குள் கன்றுகளின் பின்னே போனாய்; உன் சிறிய செந்தாமரைத் திருவடிகள் வெந்துபோயின, உன் கண்கள் சிவந்துவிட்டன, நீ களைத்துப்போயிருக்கிறாய், என் பெருமானே.

பதவுரை

கடி ஆர் பொழில் அணி வேங்கடவா

மணம் கமழும் சோலைகளால் அழகிய திருவேங்கடத்தின் பெருமானே

கரும் போரேறே

போரில் ஆர்வமுள்ள கருத்த காளையே

குடையும் செருப்பும் குழலும்

குடையும் செருப்பும் குழலும்

மாலே

என் அன்பே, மாலே

கடிய வெங் கானிடைக்

கடுமையான சுட்டெரிக்கும் காட்டில்

செங் கமல- அடியும் வெதும்பி

உன் செந்தாமரைத் திருவடிகள் வெந்து

அசைந்திட்டாய்

களைத்துப்போனாய்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.3.5 · நாலாயிரத்தில் 248-ஆம் பாசுரம்

பற்றார் நடுங்க முன் பாஞ்சசன்னியத்தைவாய்வைத்த போரேறே என்சிற்றாயர் சிங்கமே சீதை மணாளாசிறுக்குட்டச் செங்கண் மாலேசிற்றாடையும் சிறுப்பத்திரமும் இவைகட்டிலின் மேல் வைத்துப் போய்கற்றாயரோடு நீ கன்றுகள் மேய்த்துக்கலந்து உடன் வந்தாய் போலும்

பொருள்

முன்பு பகைவர்கள் நடுங்கும்படி பாஞ்சஜன்ய சங்கை இதழில் வைத்து ஊதிய போர்க்காளையே! சிறிய ஆயர்களுக்குள் என் சிங்கமே! சீதையின் மணாளனே! சிவந்த கண்களுடைய என் கருத்த சின்னஞ்சிறியவனே! உன் சிறிய ஆடையையும் சிறிய கத்தியையும் கட்டிலின்மேல் போட்டுவிட்டு, கன்றுகளை அறிந்த ஆயர்களோடு சென்று, அவர்களோடு சேர்ந்து கன்றுகளை மேய்த்துவிட்டு, அவர்களோடேயே வீடு திரும்பினாய் போலிருக்கிறது.

பதவுரை

பற்றார் நடுங்க

பகைவர்கள் நடுங்கும்படி

பாஞ்சசன்னியத்தை

பெருமானின் சங்கான பாஞ்சஜன்யம்

சிற்றாயர் சிங்கமே

சிறிய ஆயர்களுக்குள் சிங்கமே

சீதை மணாளா

சீதையின் மணாளனே

சிற்றாடையும் சிறுப்பத்திரமும்

சிறிய ஆடையும் சிறிய கத்தியும்

கட்டிலின் மேல் வைத்துப் போய்

அவற்றைக் கட்டிலின்மேல் வைத்துவிட்டுப் போய்

கலந்து உடன் வந்தாய் போலும்

அவர்களோடு திரும்பி வந்தாய் போலிருக்கிறது

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.3.6 · நாலாயிரத்தில் 249-ஆம் பாசுரம்

அஞ்சுடர் ஆழி உன் கையகத்து ஏந்தும்அழகா நீ பொய்கை புக்குநஞ்சு உமிழ் நாகத்தினோடு பிணங்கவும்நான் உயிர் வாழ்ந்திருந்தேன்என் செய்ய என்னை வயிறு மறுக்கினாய்?ஏதும் ஓர் அச்சம் இல்லைகஞ்சன் மனத்துக்கு உகப்பனவே செய்தாய்காயாம்பூ வண்ணம் கொண்டாய்

பொருள்

அழகிய ஒளிவீசும் சக்கரத்தைக் கையில் ஏந்திய அழகனே! நீ பொய்கைக்குள் பாய்ந்து விஷம் உமிழும் பாம்போடு போரிட்டாய்; அதையும் நான் பிழைத்துத் தாங்கினேன். என் வயிற்றையே கலக்கி ஏன் என்னை இப்படி வேதனைப்படுத்தினாய்? உனக்கு எதைப் பற்றியும் கொஞ்சமும் பயம் இல்லை. காயாம்பூவின் நிறம் கொண்டவனே, கம்சனின் மனம் மகிழ்வதையே நீ செய்தாய்.

பதவுரை

அஞ்சுடர் ஆழி

அழகிய ஒளிவீசும் சக்கரம்

பொய்கை புக்கு

பொய்கைக்குள் புகுந்து

நஞ்சு உமிழ் நாகத்தினோடு

விஷம் உமிழும் பாம்பான காளியனோடு

வயிறு மறுக்கினாய்

என் வயிற்றைக் கலக்கினாய், வேதனைப்படுத்தினாய்

ஏதும் ஓர் அச்சம் இல்லை

எதைப் பற்றியும் பயம் இல்லை

கஞ்சன் மனத்துக்கு உகப்பனவே

கம்சனின் மனம் மகிழ்வதையே

காயாம்பூ வண்ணம்

காயாம்பூவின் கருநீல நிறம்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.3.7 · நாலாயிரத்தில் 250-ஆம் பாசுரம்

பன்றியும் ஆமையும் மீனமும் ஆகியபாற்கடல் வண்ணா உன்மேல்கன்றின் உருவாகி மேய்புலத்தே வந்தகள்ள அசுரர் தம்மைச்சென்று பிடித்துச் சிறுக்கைகளாலேவிளங்காய் எறிந்தாய் போலும்என்றும் என்பிள்ளைக்குத் தீமைகள் செய்வார்கள்அங்ஙனம் ஆவர்களே

பொருள்

பாற்கடலின் நிறம் உடையவனே, வராகமாகவும் ஆமையாகவும் மீனாகவும் ஆனவனே! மேய்ச்சல் நிலத்தில் ஒரு வஞ்சக அசுரன் கன்றின் வடிவில் உன்னை எதிர்த்து வந்தபோது, நீ சென்று உன் சிறிய கைகளால் அவனைப் பிடித்து விளாமரத்தின்மேல் வீசி எறிந்தாய் போலிருக்கிறது. என் குழந்தைக்கு யார் எப்போது தீங்கு செய்தாலும், அவர்களுக்கும் இதே முடிவுதான்.

பதவுரை

பன்றியும் ஆமையும் மீனமும்

வராகம், ஆமை, மீன்

பாற்கடல் வண்ணா

பாற்கடலின் நிறம் உடையவனே

கன்றின் உருவாகி

கன்றின் வடிவம் எடுத்து

கள்ள அசுரர்

வஞ்சக அசுரன்

சிறுக்கைகளாலே

உன் சிறிய கைகளால்

விளங்காய் எறிந்தாய்

அவனை விளாமரத்தின்மேல் வீசினாய்

அங்ஙனம் ஆவர்களே

அவர்களுக்கும் அதே முடிவு

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.3.8 · நாலாயிரத்தில் 251-ஆம் பாசுரம்

கேட்டு அறியாதன கேட்கின்றேன் கேசவாகோவலர் இந்திரற்குக்காட்டிய சோறும் கறியும் தயிரும்கலந்து உடன் உண்டாய் போலும்ஊட்ட முதல் இலேன் உன்தன்னைக் கொண்டுஒருபோதும் எனக்கு அரிதுவாட்டம் இலாப் புகழ் வாசுதேவா உன்னைஅஞ்சுவன் இன்று தொட்டும்

பொருள்

இதுவரை கேட்டறியாதவற்றைக் கேள்விப்படுகிறேன், கேசவா! ஆயர்கள் இந்திரனுக்காக வைத்திருந்த சோறு, கறிகள், தயிர் எல்லாவற்றையும் ஒன்றாகக் கலந்து நீ உண்டுவிட்டாய் போலிருக்கிறது. உனக்கு ஊட்ட என்னிடம் கையிருப்பு எதுவும் இல்லை; உன்னைச் சமாளிப்பது எனக்கு எப்போதும் மிகவும் கடினம். மங்காத புகழுடைய வாசுதேவா, இன்றுமுதல் உன்னைக் கண்டு அஞ்சுகிறேன்.

பதவுரை

கேட்டு அறியாதன

இதுவரை கேட்டறியாதவை

கோவலர் இந்திரற்குக்

ஆயர்கள், இந்திரனுக்காக

சோறும் கறியும் தயிரும்

சோறும் கறிகளும் தயிரும்

கலந்து உடன் உண்டாய்

எல்லாவற்றையும் கலந்து ஒரே நேரத்தில் உண்டாய்

ஊட்ட முதல் இலேன்

உனக்கு ஊட்ட என்னிடம் கையிருப்பு இல்லை

வாட்டம் இலாப் புகழ்

மங்காத புகழ்

அஞ்சுவன் இன்று தொட்டும்

இன்றுமுதல் உன்னைக் கண்டு அஞ்சுகிறேன்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.3.9 · நாலாயிரத்தில் 252-ஆம் பாசுரம்

திண் ஆர் வெண்சங்கு உடையாய் திருநாள் திருவோணம் இன்று எழு நாள் முன்பண்நேர் மொழியாரைக் கூவி முளை அட்டிப்பல்லாண்டு கூறுவித்தேன்கண்ணாலம் செய்யக் கறியும் கலத்ததுஅரிசியும் ஆக்கி வைத்தேன்கண்ணா நீ நாளைத்தொட்டுக் கன்றின் பின் போகேல்கோலம் செய்து இங்கே இரு

பொருள்

உறுதியான வெண்சங்கை ஏந்தியவனே! உன் திருநாளான திருவோணம் இன்றிலிருந்து ஏழாம் நாள். இசைபோல் இனிய குரலுடைய பெண்களைக் கூப்பிட்டு, பானைகளில் முளைப்பாலிகை இட்டு, 'பல்லாண்டு' என்று நீ நீடூழி வாழப் பாடச் செய்தேன். விழாச் சடங்குக்காகக் காய்கறிகளையும் பாத்திரங்களில் சோற்றையும் தயார் செய்திருக்கிறேன். கண்ணா, நாளைமுதல் கன்றுகளின் பின்னே போகாதே; உன்னை அலங்கரிக்கிறேன், இங்கே வீட்டிலேயே இரு.

பதவுரை

திண் ஆர் வெண்சங்கு

உறுதியான வெண்சங்கு

திருநாள் திரு வோணம்

திருவோணம் என்ற திருநாள்

பண்நேர் மொழியாரைக் கூவி

இசைபோல் இனிய சொல் உடைய பெண்களைக் கூப்பிட்டு

முளை அட்டிப்

மங்கலச் சடங்காக முளைப்பாலிகை இட்டு

பல்லாண்டு கூறுவித்தேன்

'அவன் நீடூழி வாழ்க' என்று பாடச் செய்தேன்

கண்ணாலம் செய்யக்

விழாச் சடங்குக்காக

கோலம் செய்து இங்கே இரு

அலங்கரித்துக்கொண்டு இங்கேயே இரு

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.3.10 · நாலாயிரத்தில் 253-ஆம் பாசுரம்

புற்றரவு அல்குல் அசோதை நல் ஆய்ச்சி தன்புத்திரன் கோவிந்தனைக்கற்றினம் மேய்த்து வரக் கண்டு உகந்து அவள்கற்பித்த மாற்றம் எல்லாம்செற்றம் இலாதவர் வாழ்தரு தென்புதுவை விட்டுசித்தன் சொல்கற்று இவை பாட வல்லார் கடல்வண்ணன்கழலிணை காண்பர்களே

பொருள்

கன்றுக் கூட்டங்களை மேய்த்துவிட்டு வீடு வந்த தன் மகன் கோவிந்தனைக் கண்டு மகிழ்ந்த நல்ல ஆய்ச்சியான யசோதை, அவனிடம் இந்த அன்புச் சொற்களை எல்லாம் சொன்னாள். பகைமை இல்லாதவர்கள் வாழும் தென்புதுவையின் விட்டுசித்தரான பெரியாழ்வார் அவற்றைப் பதிவு செய்தார். இச்சொற்களைக் கற்றுப் பாடவல்லவர்கள் கடல் நிறம் உடைய பெருமானின் இரண்டு திருவடிகளையும் காண்பார்கள்.

பதவுரை

அசோதை நல் ஆய்ச்சி

நல்ல ஆய்ச்சியான யசோதை

புத்திரன் கோவிந்தனைக்

தன் மகன் கோவிந்தனை

கற்பித்த மாற்றம் எல்லாம்

அவள் சொன்ன சொற்கள் எல்லாம்

செற்றம் இலாதவர்

பகைமை இல்லாதவர்கள்

தென்புது வை விட்டுசித்தன்

ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரான தென்புதுவையின் விஷ்ணுசித்தர்

கழலிணை காண்பர்களே

அவன் இரண்டு திருவடிகளையும் காண்பார்கள்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.