பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.2
3-ஆம் பத்து · திருமொழி 3.2 · 10 பாசுரங்கள்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.2.1 · நாலாயிரத்தில் 234-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(குழந்தையைக் கன்றுகளோடு அனுப்பிய பிறகு யசோதை வருந்துகிறாள்.) அவன் மைபோல் கருத்தவன், ஆயர்களின் அழகிய இளங்கொழுந்து. புதிதாக நீராடிய அவன் வீடுவீடாகத் திரியாமல் இருக்கவேண்டும் என்பதற்காகவே, கம்சனைச் சினந்த, சதங்கை அணிந்த அவன் திருவடிகள் நோகும்படி, என் குழந்தையைக் கன்றுகளின் பின்னே அனுப்பினேன். நான் என்ன செய்துவிட்டேன்! ஐயோ, என்ன பாவம்!
பதவுரை
- அஞ்சன வண்ணனை
- மைபோல் கருத்தவனை
- ஆயர் கோலக் கொழுந்தினை
- ஆயர்களின் அழகிய இளங்கொழுந்தை
- மனைகள்தோறும் திரியாமே
- வீடுவீடாகத் திரியாமல் இருக்க
- கஞ்சனைக் காய்ந்த கழல் அடி
- கம்சனைச் சினந்த, சதங்கை அணிந்த திருவடிகள்
- கன்றின்பின்
- கன்றுகளின் பின்னே
- எல்லே பாவமே
- ஐயோ, என்ன பாவம்!
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.2.2 · நாலாயிரத்தில் 235-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் மஞ்சள் பூசிக்கொண்டு, பெண்களோடு ஊர் சுற்றி, அவர்களின் சின்ன மணல் வீடுகளைச் சிதைத்து, எங்கும் குறும்பு செய்து திரியாமல் இருக்கட்டும் என்று, கன்றுகள் கிளப்பும் புழுதி நிறைந்த, வேடர்கள் வாழும் காட்டுக்குள் கன்றுகளின் பின்னே என் குழந்தையை ஏன் அனுப்பினேன்? ஐயோ, என்ன பாவம்!
பதவுரை
- பற்றுமஞ்சள் பூசிப்
- மஞ்சள் பூசிக்கொண்டு
- பாவைமாரொடு
- பெண்களோடு
- சிற்றில் சிதைத்து
- அவர்களின் சின்ன மணல் வீடுகளைச் சிதைத்து
- கற்றுத் தூளியுடை
- கன்றுகள் கிளப்பும் புழுதி நிறைந்த
- வேடர் கானிடைக்
- வேடர்கள் வாழும் காட்டுக்குள்
- எற்றுக்கு
- ஏன், எதற்காக?
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.2.3 · நாலாயிரத்தில் 236-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அழகிய மணிகள் பதித்த மேகலை அணிந்த நங்கையரோடு, பொன்போலும் மணிபோலும் ஒளிரும் தன் திருமேனி முழுவதும் புழுதி படிய, அவன் நாள்தோறும் திரியாமல் இருக்கட்டும் என்று, காலடியில் கற்கள் கலகலக்கும் காட்டுப் பாதைகளில் என் மணிவண்ணனைக் கன்றுகளின் பின்னே அனுப்பினேன். ஐயோ, என்ன பாவம்!
பதவுரை
- நன்மணி மேகலை நங்கைமாரொடு
- அழகிய மணி மேகலை அணிந்த நங்கையரோடு
- பொன்மணி மேனி
- பொன்போலும் மணிபோலும் ஒளிரும் திருமேனி
- புழுதியாடித்
- புழுதி படிந்து
- கல்மணி நின்று அதிர்
- கற்கள் கலகலத்து ஒலிக்கும்
- கான்- அதரிடைக்
- காட்டுப் பாதைகளில்
- என் மணிவண்ணனைப்
- என் மணிவண்ணனை
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.2.4 · நாலாயிரத்தில் 237-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இந்த ஊர் முழுவதும் அவன் பலவிதமான குறும்புகள் செய்யாமல் இருக்கவும், அழகிய கருங்கூந்தல் உடைய பெண்கள் வந்து வம்பு பேசிப் பரப்பாமல் இருக்கவும், என் கண்ணுக்கு இனியவனை, எண்ணத்துக்கு எட்டாதவனை, காட்டுப் பாதைகளில் கன்றுகளின் பின்னே அனுப்பினேன். ஐயோ, என்ன பாவம்!
பதவுரை
- வண்ணக் கருங்குழல் மாதர்
- அழகிய கருங்கூந்தல் உடைய பெண்கள்
- அலர் தூற்றிடப்
- வம்பு பேசிப் பரப்ப
- பண்ணிப் பல செய்து
- பலவிதமான குறும்புகள் செய்து
- கண்ணுக்கு இனியானைக்
- என் கண்ணுக்கு இனியவனை
- எண்ணற்கு அரியானைப்
- எண்ணத்துக்கு எட்டாதவனை
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.2.5 · நாலாயிரத்தில் 238-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் இந்த வீட்டிலும் அந்த வீட்டிலும் நுழைந்து, ஆய்ச்சியரோடு நெருங்கி, கொவ்வைப்பழம்போல் சிவந்த தன் இதழ்களைத் தந்து தந்திரங்கள் செய்யாமல் இருக்கட்டும் என்று, தேவர்களின் தலைவனைக் கொடிய வில்லேந்திய வேடர்கள் வாழும் காட்டுக்குள் கன்றுகளின் பின்னே அனுப்பினேன். ஐயோ, என்ன பாவம்!
பதவுரை
- அவ்வவ் இடம் புக்கு
- இந்த இடத்திலும் அந்த இடத்திலும் நுழைந்து
- அணுக்கனாய்க்
- நெருக்கமாகி
- கொவ்வைக் கனிவாய்
- கொவ்வைப்பழம்போல் சிவந்த இதழ்கள்
- கூழைமை செய்யாமே
- தந்திரங்கள் செய்யாமல் இருக்க
- எவ்வும் சிலை உடை வேடர்
- கொடிய வில்லேந்திய வேடர்கள்
- தெய்வத் தலைவனைப்
- தேவர்களின் தலைவனை
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.2.6 · நாலாயிரத்தில் 239-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தொண்டையில் வழுவழுவென்று இறங்கும்படி அவன் வெண்ணெயை விழுங்கிவிட்டு, இந்த ஊர் முழுவதும் பல தந்திரங்கள் செய்து திரியாமல் இருக்கட்டும் என்று, பல காட்டு விலங்குகள் திரியும் காட்டுப் பாதைகளில் தடுமாறி நடக்கும்படி என் குழந்தையைக் கன்றுகளின் பின்னே அனுப்பினேன். ஐயோ, என்ன பாவம்!
பதவுரை
- மிடறு மெழுமெழுத்து ஓட
- தொண்டையில் வழுவழுவென்று இறங்கும்படி
- படிறு பல செய்து
- பல தந்திரங்கள் செய்து
- கடிறு பல திரி
- பல காட்டு விலங்குகள் திரியும்
- இடற
- தடுமாற
- என்பிள்ளையைப் போக்கினேன்
- என் குழந்தையை அனுப்பினேன்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.2.7 · நாலாயிரத்தில் 240-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அவன் தன் தோழர்களோடு சுற்றித் திரிந்து துள்ளி விளையாடாமல் இருக்கவும், வள்ளிக்கொடிபோல் அசையும் இடையுடைய பெண்கள் வந்து வம்பு பேசிப் பரப்பாமல் இருக்கவும், கள்ளிச்செடிகூட வாடிப்போகும் சுட்டெரிக்கும் காட்டுப் பாதைகளில் பறவையின் தலைவனைக் கன்றுகளின் பின்னே அனுப்பினேன். ஐயோ, என்ன பாவம்!
பதவுரை
- வள்ளி நுடங்கு-இடை மாதர்
- வள்ளிக்கொடிபோல் அசையும் இடையுடைய பெண்கள்
- துள்ளி விளையாடித்
- துள்ளி விளையாடி
- கள்ளி உணங்கு வெங்கான்
- கள்ளிச்செடி வாடும் சுட்டெரிக்கும் காடு
- புள்ளின் தலைவனைப்
- பறவையின் தலைவனை, கருடனின் தலைவனை
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.2.8 · நாலாயிரத்தில் 241-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பன்னிரண்டு மாதங்கள் அவனை என் வயிற்றில் சுமந்த அத்தனை கனிவோடும், என் இளம் முலையின் அமுதத்தை ஊட்டி, அவனை என் கைகளில் ஏந்தினேன். ஆனாலும் விடியற்காலையிலேயே, அவன் பொன்னான திருவடிகள் நோகும்படி, என் இளஞ்சிங்கத்தைக் காட்டுக்குள் கன்றுகளின் பின்னே அனுப்பினேன். ஐயோ, என்ன பாவம்!
பதவுரை
- பன்னிரு திங்கள் வயிற்றிற் கொண்ட
- பன்னிரண்டு மாதங்கள் அவனை வயிற்றில் சுமந்த
- அப் பாங்கினால்
- அந்தக் கனிவோடு
- இளங் கொங்கை அமுதம்
- என் இளம் முலையின் அமுதம்
- பொன்னடி நோவப்
- அவன் பொன்னான திருவடிகள் நோகும்படி
- புலரியே
- விடியற்காலையிலேயே
- என் இளஞ் சிங்கத்தைப்
- என் இளஞ்சிங்கத்தை
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.2.9 · நாலாயிரத்தில் 242-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தாமோதரனுக்கு ஒரு குடையோ செருப்போகூடக் கொடுக்காமல், கொடியவளான நான், உறுதியானவற்றையும் துளைக்கும் சூடான கூர்மையான கற்கள் நிறைந்த, கடுமையான சுட்டெரிக்கும் காட்டுக்குள், அவன் கால்கள் நோகும்படி என் குழந்தையைக் கன்றுகளின் பின்னே அனுப்பினேன். ஐயோ, என்ன பாவம்!
பதவுரை
- குடையும் செருப்பும் கொடாதே
- குடையோ செருப்போ கொடுக்காமல்
- தாமோதரனை
- தாமோதரனை
- ஊன்று வெம் பரற்கள்
- துளைக்கும் சூடான கூர்மையான கற்கள்
- கடிய வெங் கானிடைக்
- கடுமையான சுட்டெரிக்கும் காட்டுக்குள்
- கால்- அடி நோவக்
- அவன் கால்கள் நோகும்படி
- கொடியென்
- கொடியவளான நான்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.2.10 · நாலாயிரத்தில் 243-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
'எனக்கு என்றும் இனியவனான என் மணிவண்ணனைக் கன்றுகளின் பின்னே அனுப்பிவிட்டேனே!' என்று யசோதை கதறினாள். பொன்னொளி வீசும் மாடங்கள் உடைய புதுவையின் தலைவரான பெரியாழ்வாரான பட்டர், அவள் சொற்களை இந்த இனிய தமிழ் மாலைகளாக ஆக்கினார். இவற்றைப் பாடவல்லவர்களுக்குத் துன்பம் இல்லை.
பதவுரை
- என்றும் எனக்கு இனியானை
- எனக்கு என்றும் இனியவனை
- அசோதை கழறிய
- யசோதை கதறிச் சொன்ன
- பொன் திகழ் மாடப் புதுவையர்கோன்
- பொன்னொளி வீசும் மாடங்கள் உடைய புதுவையின் தலைவர்
- இன் தமிழ் மாலைகள்
- இனிய தமிழ் மாலைகள்
- இடர் இல்லையே
- அவர்களுக்குத் துன்பம் இல்லை
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.