பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.10
3-ஆம் பத்து · திருமொழி 3.10 · 10 பாசுரங்கள்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.10.1 · நாலாயிரத்தில் 318-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(இலங்கையில் அனுமன், தான் ராமனிடமிருந்து வந்தவன் என்பதற்கு அடையாளங்கள் சொல்லி, சீதையிடம் பேசுகிறான்.) கருத்த சுருள் கூந்தலுடைய இளம் பெண்ணே, உன் அடியவனின் பணிவான விண்ணப்பத்தைக் கேள். மணிகள் அடர்ந்த முடியணிந்த ஜனகனின் வில்லை முறித்து உன்னை மணந்து அழைத்துச் சென்றான்; அரசர்களைக் களையெடுத்த பெரும் தவசி அதைக் கேட்டு அவன் வழியில் வந்து நின்றபோது, அந்த வலிய வில்லை வாங்கி அவனுடைய தவ வலிமையைச் சிதைத்தான். அது ஓர் அடையாளம்.
பதவுரை
- நெறிந்த கருங்குழல் மடவாய்
- கருத்த சுருள் கூந்தலுடைய இளம் பெண்ணே
- நின் அடியேன் விண்ணப்பம்
- உன் அடியவனின் பணிவான விண்ணப்பம்
- சனகன் சிலை இறுத்து
- ஜனகனின் வில்லை முறித்து
- அரசு களைகட்ட அருந்தவத்தோன்
- அரசர்களைக் களையெடுத்த பெரும் தவசியான பரசுராமன்
- தவத்தைச் சிதைத்ததும்
- அவன் தவ வலிமையைச் சிதைத்ததும்
- ஓர் அடையாளம்
- ஓர் அடையாளம், அறிந்துகொள்ள ஒரு குறி
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.10.2 · நாலாயிரத்தில் 319-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தாமரைப்பூ மாலை அணிந்த பெண்ணே, உன் திருவடிகளைப் பணிந்து என் விண்ணப்பத்தைச் சொல்கிறேன்; இரண்டு கண்களும் மலர்கள்போல் உள்ள இளம் மானே, கனிவோடு கேள். ஒரு மாலைப்பொழுதில், நீ ஓரிடத்தில் மகிழ்ச்சியாக அமர்ந்திருந்தபோது, அவன் விளையாட்டாக ஒரு பெரிய மல்லிகை மாலையால் உன்னை அங்கே கட்டினான். அது ஓர் அடையாளம்.
பதவுரை
- அல்லியம்பூ மலர்க்கோதாய்
- தாமரைப்பூ மாலை அணிந்த பெண்ணே
- அடிபணிந்தேன்
- உன் திருவடிகளைப் பணிந்தேன்
- துணைமலர்க் கண் மடமானே
- இணையான மலர்க் கண்களுடைய இளம் மானே
- எல்லியம் போது
- ஒரு மாலைப்பொழுதில்
- மல்லிகை மா மாலைகொண்டு
- ஒரு பெரிய மல்லிகை மாலையால்
- ஆர்த்ததும்
- உன்னைக் கட்டியதும்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.10.3 · நாலாயிரத்தில் 320-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மனம் கலங்கிய கைகேயி தன் வரங்களைக் கேட்டபோது, மனம் குழம்பிய மன்னனும் அவற்றை மறுக்க முடியாமல், 'நம் குலத்தின் இளவரசே, காட்டுக்குப் போய் வாழ்' என்று அவனுக்கு விடை கொடுக்க, அவன் லக்ஷ்மணனோடு அங்கே சென்றான். அது ஓர் அடையாளம்.
பதவுரை
- கலக்கிய மா மனத்தனளாய்க்
- மனம் கலங்கியவளாய்
- கைகேசி வரம் வேண்ட
- கைகேயி தன் வரங்களைக் கேட்டபோது
- மலக்கிய மா மனத்தனனாய்
- மனம் குழம்பியவனாய்
- மன்னவனும் மறாது ஒழியக்
- மன்னனும் மறுக்க முடியாமல்
- குலக்குமரா காடு உறையப் போ
- நம் குலத்தின் இளவரசே, காட்டுக்குப் போய் வாழ்
- இலக்குமணன் தன்னொடும்
- லக்ஷ்மணனோடு சேர்ந்து
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.10.4 · நாலாயிரத்தில் 321-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இளம் பெண்ணே, வைதேகியே, இதோ என் விண்ணப்பம்; தேர்களால் அழகுபெற்ற அயோத்தி நகரின் தலைவனுடைய பெருந்தேவியே, கனிவோடு கேள். கங்கைக் கரையில், கூர்மையான வேல் ஏந்துவதில் வல்லவனான குகனோடு அவன் சிறப்பான நட்புக் கொண்டான். அது ஓர் அடையாளம்.
பதவுரை
- வைதேவீ
- விதேக நாட்டு இளவரசியான சீதையே, வைதேகியே
- தேர் அணிந்த அயோத்தியர்கோன்
- தேர்களால் அழகுபெற்ற அயோத்தியின் தலைவன்
- பெருந்தேவீ
- பெருந்தேவியே
- கூர் அணிந்த வேல் வலவன்
- கூர்மையான வேல் ஏந்துவதில் வல்லவன்
- குகனோடும் கங்கைதன்னிற்
- கங்கையில் குகனோடு
- சீர் அணிந்த தோழமை
- சிறப்பான நட்பு
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.10.5 · நாலாயிரத்தில் 322-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மானைப் போன்ற மென்மையான பார்வையுடைய வைதேகியே, இதோ என் விண்ணப்பம். அவன் கற்கள் நிறைந்த காட்டுப் பாதைகளில் சென்று காட்டில் வாழ்ந்து, தேன் நிறைந்த சோலைகளும் சரிவுகளும் உடைய சித்திரகூடத்தில் தங்கியிருந்தபோது, பால்போல் இனிய சொல்லுடையவளே, உயர்ந்த பரதன் வந்து அவனை வணங்கிப் பணிந்தான். அது ஓர் அடையாளம்.
பதவுரை
- மான் அமரும் மென்நோக்கி
- மானைப் போன்ற மென்மையான பார்வையுடையவளே
- கல்-அதர் போய்க்
- கற்கள் நிறைந்த பாதைகளில் சென்று
- தேன் அமரும் பொழிற் சாரல்
- தேன் நிறைந்த சோலைகள் உடைய சரிவுகள்
- சித்திரகூடத்து இருப்பப்
- சித்திரகூடத்தில் தங்கியிருந்தபோது
- பால்மொழியாய்
- பால்போல் இனிய சொல்லுடையவளே
- பரதநம்பி பணிந்ததும்
- உயர்ந்த பரதன் வணங்கிப் பணிந்ததும்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.10.6 · நாலாயிரத்தில் 323-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நீ சித்திரகூடத்தில் இருந்தபோது, ஒரு சிறு காக்கை உன் மார்பைக் கொத்தியது. அவன் ஓர் அஸ்திரத்தை எடுத்து எய்தான்; அந்தக் காக்கை எல்லா உலகங்களிலும் ஓடித் திரிந்தது; இறுதியில் 'ஞானியான ராமா, நீயே என் அடைக்கலம்!' என்று கதறியது; அப்போது அந்த அஸ்திரம் அதன் கண்ணை மட்டுமே பறித்தது. அது ஓர் அடையாளம்.
பதவுரை
- சிறுகாக்கை முலை தீண்ட
- ஒரு சிறு காக்கை உன் மார்பைக் கொத்தியது
- அத்திரமே கொண்டு எறிய
- ஓர் அஸ்திரத்தை எடுத்து எய்ய
- அனைத்து உலகும் திரிந்து ஓடி
- எல்லா உலகங்களிலும் ஓடித் திரிந்து
- வித்தகனே இராமாவோ
- ஞானியான ராமா
- நின் அபயம்
- நீயே என் அடைக்கலம்
- அதன்கண்ணை அறுத்ததும்
- அதன் கண்ணைப் பறித்ததும்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.10.7 · நாலாயிரத்தில் 324-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மின்னல்போல் மெல்லிய இடையுடையவளே, இதோ உன் உண்மையான அடியவனின் விண்ணப்பம். பொன்போன்ற ஒரு மான் உள்ளே வந்து உன் முன்னே இனிமையாக விளையாடியபோது, என் பெருமான் உன் அன்பான விருப்பத்தை நிறைவேற்றத் தன் வில்லை எடுத்துக்கொண்டு அதன் பின்னே சென்றான்; பிறகு லக்ஷ்மணனும் உன்னை அங்கே விட்டுப் பிரிந்தான். அது ஓர் அடையாளம்.
பதவுரை
- மின் ஒத்த நுண்- இடையாய்
- மின்னல்போல் மெல்லிய இடையுடையவளே
- மெய்- அடியேன்
- உன் உண்மையான அடியவன்
- பொன் ஒத்த மான்
- பொன்போன்ற ஒரு மான்
- நின் அன்பின் வழிநின்று
- உன் அன்பான விருப்பத்தின் வழி நின்று
- சிலை பிடித்து எம்பிரான் ஏகப்
- என் பெருமான் வில்லை எடுத்துக்கொண்டு சென்றான்
- இலக்குமணன் பிரிந்ததும்
- லக்ஷ்மணனும் உன்னை விட்டுப் பிரிந்ததும்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.10.8 · நாலாயிரத்தில் 325-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அழகிய மலர்கள் நிறைந்த கருங்கூந்தலுடைய வைதேகியே, இதோ என் விண்ணப்பம். அவனுக்கு இணையான புகழுடைய வானர அரசன் அவனோடு இருந்து உன்னைத் தேடுகிறான். மிகுந்த புகழுடைய அயோத்தியின் தலைவனே இந்த அடையாளங்களை எனக்குச் சொன்னான். இவை அனைத்துக்கும் சான்றாக, இதோ அவன் கையிலிருந்த மோதிரமே.
பதவுரை
- மைத் தகு மா மலர்க்குழலாய்
- அழகிய மலர்கள் நிறைந்த கருங்கூந்தலுடையவளே
- ஒத்த புகழ் வானரக்கோன்
- இணையான புகழுடைய வானர அரசன் சுக்ரீவன்
- நினைத் தேட
- உன்னைத் தேட
- அடையாளம் இவை மொழிந்தான்
- அவன் இந்த அடையாளங்களைச் சொன்னான்
- அவன் கைம் மோதிரமே
- அவன் கையிலிருந்த மோதிரமே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.10.9 · நாலாயிரத்தில் 326-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
எல்லாத் திசைகளிலும் புகழ் நிறைந்தவனும், யாகத் தீ வளர்த்த வேள்விக்குச் சென்ற நாளில் பெரிய சபையின் நடுவே வில்லை முறித்தவனுமான அவனுடைய மோதிரத்தைக் கண்டு, மலர் சூடிய கூந்தலுடைய சீதை, 'அனுமனே, அடையாளங்கள் உண்மைதான்!' என்றாள். அதைத் தன் தலைமேல் வைத்துக்கொண்டு மகிழ்ந்தாள்.
பதவுரை
- திக்கு நிறை புகழாளன்
- எல்லாத் திசைகளிலும் புகழ் நிறைந்தவன்
- தீ வேள்விச் சென்ற நாள்
- யாகத் தீ வேள்விக்குச் சென்ற நாள்
- வில் இறுத்தான் மோதிரம்
- வில்லை முறித்தவனின் மோதிரம்
- ஒக்குமால் அடையாளம்
- அடையாளங்கள் உண்மைதான்
- உச்சிமேல் வைத்துக்கொண்டு
- தன் தலைமேல் வைத்துக்கொண்டு
- மலர்க்குழலாள் சீதையுமே
- மலர் சூடிய கூந்தலுடைய சீதையும்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 3.10.10 · நாலாயிரத்தில் 327-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இளம் பெண்ணான வைதேகியைக் கண்டபோது, சிறப்பும் வலிமையும் மிக்க அனுமன் புரிந்துணர்ந்து சொன்ன அடையாளங்கள் இவை. பூமி முழுவதும் புகழ் நிறைந்த புதுவையின் பட்டர்பிரான் பெரியாழ்வார் இவற்றைப் பாடினார். இந்தப் பாடல்களைக் கற்றுத் தேர்ந்தவர்கள் அழகிய வைகுந்தத்தில் அமரர்களோடு வாழ்வார்கள்.
பதவுரை
- வைதேவி தனைக் கண்டு
- வைதேகியைக் கண்டு
- சீர் ஆரும் திறல் அனுமன்
- சிறப்பும் வலிமையும் மிக்க அனுமன்
- தெரிந்து உரைத்த அடையாளம்
- புரிந்துணர்ந்து சொன்ன அடையாளங்கள்
- பார் ஆரும் புகழ்ப் புதுவைப்
- பூமி முழுவதும் புகழ் நிறைந்த புதுவை
- ஏர் ஆரும் வைகுந்தத்து
- அழகிய வைகுந்தத்தில்
- இமையவரோடு
- இமைக்காதவர்களான அமரர்களோடு
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.