பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.9

பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.9.1 · நாலாயிரத்தில் 202-ஆம் பாசுரம்

வெண்ணெய் விழுங்கி வெறுங் கலத்தைவெற்பிடை இட்டு அதன் ஓசை கேட்கும்கண்ணபிரான் கற்ற கல்வி தன்னைக்காக்ககில்லோம் உன்மகனைக் காவாய்புண்ணிற் புளிப் பெய்தால் ஒக்கும் தீமைபுரை புரையால் இவை செய்ய வல்லஅண்ணற் கண்ணான் ஓர் மகனைப் பெற்றஅசோதை நங்காய் உன்மகனைக் கூவாய்

பொருள்

(ஓர் ஆய்ச்சி யசோதையிடம் முறையிடுகிறாள்.) அவன் வெண்ணெயை விழுங்கிவிட்டு, காலியான பானையைப் பாறைமேல் எறிந்து, அது எழுப்பும் ஓசையைக் கேட்டு நிற்கிறான். கண்ணபிரான் கற்றுக்கொண்ட எல்லாவற்றிலிருந்தும் எங்களால் காத்துக்கொள்ள முடியாது; உன் மகனை நீயே காத்துக்கொள்! அவன் குறும்பு புண்ணில் புளியை ஊற்றியதுபோல் இருக்கிறது; ஒவ்வொரு மூலையிலும் அவன் அதைச் செய்யவல்லவன். இந்த ஒரே மகனைப் பெற்ற யசோதை அம்மையே, எங்கள் பெரிய கண்ணனான உன் மகனைக் கூப்பிடு!

பதவுரை

வெறுங் கலத்தை

காலியான பானையை

அதன் ஓசை கேட்கும்

அதன் ஓசையைக் கேட்கிறான்

கண்ணபிரான் கற்ற கல்வி

கண்ணபிரான் கற்றுக்கொண்ட எல்லாத் தந்திரங்களும்

புண்ணிற் புளிப் பெய்தால் ஒக்கும்

புண்ணில் புளியை ஊற்றியதுபோல்

புரை புரையால்

ஒவ்வொரு மூலை முடுக்கிலும்

அசோதை நங்காய்

யசோதை அம்மையே

உன்மகனைக் கூவாய்

உன் மகனைக் கூப்பிடு

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.9.2 · நாலாயிரத்தில் 203-ஆம் பாசுரம்

வருக வருக வருக இங்கேவாமன நம்பீ வருக இங்கேகரிய குழல் செய்ய வாய் முகத்து எம்காகுத்த நம்பீ வருக இங்கேஅரியன் இவன் எனக்கு இன்று நங்காய்அஞ்சனவண்ணா அசலகத்தார்பரிபவம் பேசத் தரிக்ககில்லேன்பாவியேனுக்கு இங்கே போதராயே

பொருள்

(யசோதை அழைக்கிறாள்.) வா, வா, இங்கே வா! வாமன நம்பீ, இங்கே வா! கருத்த சுருள் முடியும் சிவந்த வாயும் உடைய காகுத்த நம்பீ, எங்கள் ராமா, இங்கே வா! (அண்டை வீட்டுக்காரியிடம்.) அம்மா, இன்று இவன் என்னால் சமாளிக்க முடியாதவனாக இருக்கிறான். (குழந்தையிடம்.) மைவண்ணா, அண்டை வீட்டார் இகழ்ந்து பேசுவதைக் கேட்க என்னால் தாங்க முடியவில்லை; பாவியான என்னிடம் இங்கே வா.

பதவுரை

வாமன நம்பீ

வாமன நம்பீ

காகுத்த நம்பீ

காகுத்தன் குலத்து நம்பீ, ராமா

அரியன் இவன் எனக்கு

இவன் என்னால் சமாளிக்க முடியாதவன்

அஞ்சனவண்ணா

மைவண்ணா

அசலகத்தார்

அண்டை வீட்டார்

பரிபவம் பேசத் தரிக்ககில்லேன்

அவர்களின் இகழ்ச்சிப் பேச்சைத் தாங்க முடியவில்லை

பாவியேனுக்கு

பாவியான எனக்கு

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.9.3 · நாலாயிரத்தில் 204-ஆம் பாசுரம்

திரு உடைப் பிள்ளைதான் தீயவாறுதேக்கம் ஒன்றும் இலன் தேசு உடையன்உருக வைத்த குடத்தோடு வெண்ணெய்உறிஞ்சி உடைத்திட்டுப் போந்து நின்றான்அருகு இருந்தார் தம்மை அநியாயம்செய்வதுதான் வழக்கோ? அசோதாய்வருக என்று உன்மகன் தன்னைக் கூவாய்வாழ ஒட்டான் மதுசூதனனே

பொருள்

(அண்டை வீட்டுக்காரி.) இந்தச் செல்வக் குழந்தைக்குத் தவறு செய்வதில் கொஞ்சமும் தயக்கம் இல்லை; அதிலேயே அவன் ஒளிர்கிறான்! நான் உருக வைத்திருந்த வெண்ணெயை உறிஞ்சிக் குடித்து, பானையையும் உடைத்துவிட்டு, ஒன்றுமே நடக்காததுபோல் இங்கே வந்து நிற்கிறான். அண்டை வீட்டாரை இப்படி நியாயமின்றி நடத்துவது முறையா, யசோதையே? உன் மகனை 'வா!' என்று கூப்பிடு. இந்த மதுசூதனன் எங்களை நிம்மதியாக வாழ விடமாட்டான்.

பதவுரை

திரு உடைப் பிள்ளைதான்

இந்தச் செல்வக் குழந்தை

தேக்கம் ஒன்றும் இலன்

கொஞ்சமும் தயக்கம் இல்லாதவன்

உருக வைத்த குடத்தோடு

வெண்ணெய் உருக வைத்த பானையோடு

அருகு இருந்தார்

அருகில் வாழ்பவர்கள்

வழக்கோ

இது முறையா?

வாழ ஒட்டான்

எங்களை வாழ விடமாட்டான்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.9.4 · நாலாயிரத்தில் 205-ஆம் பாசுரம்

கொண்டல்வண்ணா இங்கே போதராயேகோயிற் பிள்ளாய் இங்கே போதராயேதெண் திரை சூழ் திருப்பேர்க் கிடந்ததிருநாரணா இங்கே போதராயேஉண்டு வந்தேன் அம்மம் என்று சொல்லிஓடி அகம் புக ஆய்ச்சிதானும்கண்டு எதிரே சென்று எடுத்துக்கொள்ளக்கண்ணபிரான் கற்ற கல்வி தானே

பொருள்

(யசோதை அழைக்கிறாள்.) மேகவண்ணா, இங்கே வா! கோயில் பிள்ளாய், இங்கே வா! தெளிந்த அலைகள் சூழ்ந்த திருப்பேரில் பள்ளிகொண்டிருக்கும் திருநாரணா, இங்கே வா! (அண்டை வீட்டுக்காரி.) 'அம்மா, நான் சாப்பிட்டுவிட்டேன்!' என்று கூவிக்கொண்டு அவன் வீட்டுக்குள் ஓடினான்; ஆய்க்குலத் தாய் அவனைக் கண்டு எதிரே சென்று தூக்கிக்கொண்டாள். கண்ணபிரான் கற்றுக்கொண்டது இதுதான்!

பதவுரை

கொண்டல்வண்ணா

மேகவண்ணா

கோயிற் பிள்ளாய்

கோயிலின், அதாவது ஸ்ரீரங்கத்தின் பிள்ளையே

திருப்பேர்க் கிடந்த

திருப்பேரில் பள்ளிகொண்டிருக்கும்

திருநாரணா

திருநாரணா, திருவுடைய நாராயணா

எதிரே சென்று எடுத்துக்கொள்ளக்

எதிரே சென்று தூக்கிக்கொண்டு

கற்ற கல்வி

அவன் கற்றுக்கொண்ட சாமர்த்தியம்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.9.5 · நாலாயிரத்தில் 206-ஆம் பாசுரம்

பாலைக் கறந்து அடுப்பு ஏற வைத்துப்பல்வளையாள் என்மகள் இருப்பமேலை அகத்தே நெருப்பு வேண்டிச்சென்று இறைப்பொழுது அங்கே பேசி நின்றேன்சாளக்கிராமம் உடைய நம்பிசாய்த்துப் பருகிட்டுப் போந்து நின்றான்ஆலைக் கரும்பின் மொழி அனையஅசோதை நங்காய் உன்மகனைக் கூவாய்

பொருள்

(அண்டை வீட்டுக்காரி.) நான் பசுவைக் கறந்து, பாலை அடுப்பில் வைத்து, பல வளையல்கள் அணிந்த என் மகளை அருகில் உட்கார வைத்துவிட்டுப் போனேன். நெருப்பு வாங்கத் தெருவின் மேல் வீட்டுக்குச் சென்று அங்கே ஒரு நொடி பேசிக்கொண்டு நின்றேன்; அதற்குள் சாளக்கிராமத்து நம்பி பானையைச் சாய்த்து எல்லாவற்றையும் குடித்துவிட்டு இங்கே வந்து நிற்கிறான். ஆலையில் பிழிந்த கரும்புபோல் இனிய சொல் உடைய யசோதை அம்மையே, உன் மகனைக் கூப்பிடு!

பதவுரை

அடுப்பு ஏற வைத்துப்

அடுப்பில் ஏற்றி வைத்து

பல்வளையாள் என்மகள்

பல வளையல்கள் அணிந்த என் மகள்

நெருப்பு வேண்டிச்

நெருப்பு வாங்க

சாளக்கிராமம் உடைய நம்பி

வடநாட்டுத் திவ்ய தேசமான சாளக்கிராமத்து நம்பி

சாய்த்துப் பருகிட்டுப்

சாய்த்துக் குடித்துவிட்டு

ஆலைக் கரும்பின் மொழி அனைய

ஆலைக் கரும்புபோல் இனிய சொல் உடைய

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.9.6 · நாலாயிரத்தில் 207-ஆம் பாசுரம்

போதர் கண்டாய் இங்கே போதர் கண்டாய்போதரேன் என்னாதே போதர் கண்டாய்ஏதேனும் சொல்லி அசலகத்தார்ஏதேனும் பேச நான் கேட்கமாட்டேன்கோதுகலம் உடைக்குட்டனேயோகுன்று எடுத்தாய் குடம் ஆடு கூத்தாவேதப் பொருளே என் வேங்கடவாவித்தகனே இங்கே போதராயே

பொருள்

(யசோதை.) வா, பார், இங்கே வா! 'வரமாட்டேன்' என்று சொல்லாதே; வா! அண்டை வீட்டார் அதையும் இதையும் சொல்வதை நின்று கேட்டுக்கொண்டிருக்க மாட்டேன். குதூகலம் நிறைந்த என் சின்னஞ்சிறியவனே, மலையைத் தூக்கியவனே, குடக்கூத்து ஆடியவனே, வேதங்களின் பொருளே, என் வேங்கடவா, அதிசயமானவனே, இங்கே வா!

பதவுரை

போதர் கண்டாய்

வா, பார்

போதரேன் என்னாதே

'வரமாட்டேன்' என்று சொல்லாதே

கோதுகலம் உடைக்குட்டனேயோ

குதூகலமும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்த என் சின்னஞ்சிறியவனே

குடம் ஆடு கூத்தா

குடக்கூத்து ஆடியவனே

வேதப் பொருளே

வேதங்களின் பொருளே

என் வேங்கடவா

என் வேங்கடவா

வித்தகனே

அதிசயமானவனே, திறமைசாலியே

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.9.7 · நாலாயிரத்தில் 208-ஆம் பாசுரம்

செந்நெல் அரிசி சிறு பருப்புச்செய்த அக்காரம் நறுநெய் பாலால்பன்னிரண்டு திருவோணம் அட்டேன்பண்டும் இப் பிள்ளை பரிசு அறிவன்இன்னம் உகப்பன் நான் என்று சொல்லிஎல்லாம் விழுங்கிட்டுப் போந்து நின்றான்உன்மகன் தன்னை அசோதை நங்காய்கூவிக் கொள்ளாய் இவையும் சிலவே

பொருள்

(அண்டை வீட்டுக்காரி.) செந்நெல் அரிசியும் சிறு பருப்பும், வெல்லமும் மணமுள்ள நெய்யும் பாலும் சேர்த்து, என் பன்னிரண்டு திருவோண நாள்களுக்கான விருந்தைச் சமைத்தேன். இந்தக் குழந்தையின் வழிகள் எனக்கு முன்பே தெரியும்! 'இன்னும் கொஞ்சம் வேண்டும்' என்று சொல்லி, எல்லாவற்றையும் விழுங்கிவிட்டு இங்கே வந்து நிற்கிறான். யசோதை அம்மையே, உன் மகனை வீட்டுக்குக் கூப்பிடு; இவை அவன் செயல்களில் சில மட்டுமே.

பதவுரை

செந்நெல் அரிசி

செந்நெல் அரிசி

சிறு பருப்புச்

சிறு பருப்பு

பன்னிரண்டு திருவோணம் அட்டேன்

ஒரு நோன்பாகப் பன்னிரண்டு திருவோண நாள்களுக்குச் சமைத்தேன்

பரிசு அறிவன்

அவன் வழிகள் எனக்குத் தெரியும்

இன்னம் உகப்பன்

இன்னும் கொஞ்சம் வேண்டும்

இவையும் சிலவே

இவை சில மட்டுமே

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.9.8 · நாலாயிரத்தில் 209-ஆம் பாசுரம்

கேசவனே இங்கே போதராயேகில்லேன் என்னாது இங்கே போதராயேநேசம் இலாதார் அகத்து இருந்துநீ விளையாடாதே போதராயேதூசனம் சொல்லும் தொழுத்தைமாரும்தொண்டரும் நின்ற இடத்தில் நின்றுதாய்சொல்லுக் கொள்வது தன்மம் கண்டாய்தாமோதரா இங்கே போதராயே

பொருள்

(யசோதை.) கேசவா, இங்கே வா! 'முடியாது' என்று சொல்லாமல் இங்கே வா! உன்மேல் அன்பு இல்லாதவர்களின் வீடுகளில் விளையாடிக்கொண்டிருக்காதே; வா! கெட்ட வார்த்தை பேசும் வேலைக்காரிகளும் பணியாட்களும் சுற்றித் திரியும் இடத்தில் நிற்காதே. தாய் சொல்லைக் கேட்பதுதான் சரியான வழி, தெரியுமா? தாமோதரா, இங்கே வா!

பதவுரை

கேசவனே

கேசவா

கில்லேன் என்னாது

'முடியாது' என்று சொல்லாமல்

நேசம் இலாதார் அகத்து

உன்மேல் அன்பு இல்லாதவர்களின் வீடுகளில்

தூசனம் சொல்லும் தொழுத்தைமாரும்

கெட்ட வார்த்தை பேசும் வேலைக்காரிகள்

தாய்சொல்லுக் கொள்வது தன்மம்

தாய் சொல்லைக் கேட்பதே தர்மம், சரியான வழி

தாமோதரா

தாமோதரா

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.9.9 · நாலாயிரத்தில் 210-ஆம் பாசுரம்

கன்னல் இலட்டுவத்தோடு சீடைகாரெள்ளின் உண்டை கலத்தில் இட்டுஎன் அகம் என்று நான் வைத்துப் போந்தேன்இவன் புக்கு அவற்றைப் பெறுத்திப் போந்தான்பின்னும் அகம் புக்கு உறியை நோக்கிப்பிறங்குஒளி வெண்ணெயும் சோதிக்கின்றான்உன்மகன் தன்னை அசோதை நங்காய்கூவிக் கொள்ளாய் இவையும் சிலவே

பொருள்

(அண்டை வீட்டுக்காரி.) சர்க்கரை லட்டுகளையும் சீடையையும் கருப்பு எள்ளு உருண்டைகளையும் ஒரு பாத்திரத்தில் வைத்துவிட்டு, 'இது என் சொந்த வீடு, பத்திரமாக இருக்கும்' என்று நினைத்து வெளியே போனேன். அவன் உள்ளே புகுந்து எல்லாவற்றையும் தீர்த்துவிட்டு வந்துவிட்டான். இப்போது மீண்டும் உள்ளே போய், தொங்கும் உறியைப் பார்த்துக்கொண்டு, பளபளக்கும் வெண்ணெயைச் சோதித்துக்கொண்டிருக்கிறான். யசோதை அம்மையே, உன் மகனை வீட்டுக்குக் கூப்பிடு; இவை அவன் செயல்களில் சில மட்டுமே.

பதவுரை

கன்னல் இலட்டுவத்தோடு

சர்க்கரை லட்டுகளோடு

சீடை

சீடை, சிறிய பொரித்த பலகாரம்

காரெள்ளின் உண்டை

கருப்பு எள்ளு உருண்டைகள்

என் அகம் என்று

'இது என் சொந்த வீடு' என்று நினைத்து

உறியை நோக்கிப்

தொங்கும் உறியைப் பார்த்து

பிறங்குஒளி வெண்ணெயும் சோதிக்கின்றான்

பளபளக்கும் வெண்ணெயைச் சோதிக்கிறான்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.9.10 · நாலாயிரத்தில் 211-ஆம் பாசுரம்

சொல்லில் அரசிப் படுதி நங்காய்சூழல் உடையன் உன்பிள்ளை தானேஇல்லம் புகுந்து என்மகளைக் கூவிக்கையில் வளையைக் கழற்றிக்கொண்டுகொல்லையில் நின்றும் கொணர்ந்து விற்றஅங்கு ஒருத்திக்கு அவ் வளை கொடுத்துநல்லன நாவற் பழங்கள் கொண்டுநான் அல்லேன் என்று சிரிக்கின்றானே

பொருள்

(அண்டை வீட்டுக்காரி.) அம்மா, நான் ஏதாவது சொன்னால் நீ தவறாக எடுத்துக்கொள்வாய்; ஆனால் உன் இந்த மகன் தந்திரங்கள் நிறைந்தவன். என் வீட்டுக்குள் வந்து என் மகளைக் கூப்பிட்டு, அவள் கையிலிருந்த வளையல்களைக் கழற்றி, தோட்டத்திலிருந்து நாவல் பழம் விற்க வந்திருந்த ஒருத்தியிடம் கொடுத்துவிட்டான். நல்ல நாவல் பழங்களை வாங்கிக்கொண்டு, இப்போது சிரித்துக்கொண்டே 'நான் இல்லை!' என்கிறான்.

பதவுரை

சூழல் உடையன்

தந்திரங்கள் நிறைந்தவன்

கையில் வளையைக் கழற்றிக்கொண்டு

அவள் கையிலிருந்த வளையல்களைக் கழற்றிக்கொண்டு

கொல்லையில் நின்றும்

தோட்டத்திலிருந்து

நாவற் பழங்கள்

நாவல் பழங்கள்

நான் அல்லேன் என்று சிரிக்கின்றானே

'நான் இல்லை!' என்று சிரிக்கிறான்

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பெரியாழ்வார் திருமொழி 2.9.11 · நாலாயிரத்தில் 212-ஆம் பாசுரம்

வண்டு களித்து இரைக்கும் பொழில் சூழ் வருபுனற் காவிரித் தென்னரங்கன்பண்டு அவன் செய்த கிரீடை எல்லாம் பட்டர்பிரான் விட்டுசித்தன் பாடல்கொண்டு இவை பாடிக் குனிக்க வல்லார் கோவிந்தன்தன் அடியார்கள் ஆகிஎண் திசைக்கும் விளக்காகி நிற்பார் இணையடி என்தலை மேலனவே

பொருள்

வண்டுகள் களித்து ரீங்கரிக்கும் சோலைகள் சூழ்ந்த, ஓடும் காவிரிக் கரையிலுள்ள அழகிய ஸ்ரீரங்கத்தின் பெருமானான தென்னரங்கன் அன்று செய்த விளையாட்டுகள் எல்லாவற்றையும் பட்டர்பிரானான விஷ்ணுசித்தர் பாடினார். இவற்றைப் பாடி ஆடவல்லவர்கள் கோவிந்தனுக்குத் தொண்டர்களாகி, எட்டுத் திசைகளுக்கும் விளக்காக நிற்பார்கள். அவர்களின் இரண்டு திருவடிகளும் என் தலைமேல் உள்ளன.

பதவுரை

வண்டு களித்து இரைக்கும் பொழில்

வண்டுகள் களித்து ரீங்கரிக்கும் சோலைகள்

வருபுனற் காவிரித்

ஓடும் காவிரியின்

தென்னரங்கன்

தென்னரங்கன், ஸ்ரீரங்கத்தின் பெருமான்

கிரீடை

விளையாட்டு, குழந்தைப் பருவ லீலை

குனிக்க வல்லார்

ஆடவல்லவர்கள்

எண் திசைக்கும் விளக்காகி

எட்டுத் திசைகளுக்கும் விளக்காகி

இணையடி என்தலை மேலனவே

அவர்களின் இரண்டு திருவடிகளும் என் தலைமேல் உள்ளன

இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.