பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.8
1-ஆம் பத்து · திருமொழி 1.8 · 11 பாசுரங்கள்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.8.1 · நாலாயிரத்தில் 97-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(யசோதை தன் குழந்தையை வந்து தன்னை அணைத்துக்கொள்ள அழைக்கிறாள்.) பொன் சதங்கைகளும், பின்னால் கட்டிய நெற்றிச் சுட்டியும் தமக்கே உரிய சலன்-சலன் என்ற ஒலியை எழுப்ப, மின்னல் ஒளிரும் மேகம் என்னை நோக்கி விரைவது போல, என் இடுப்புக்கு ஓடி வா! அச்சோ, அச்சோ! என் எம்பெருமானே, வா, அச்சோ, அச்சோ!
பதவுரை
- பொன் இயல் கிண்கிணி
- பொன் சதங்கைகள்
- சுட்டி புறங் கட்டித்
- பின்னால் கட்டிய நெற்றிச் சுட்டியுடன்
- சலன்-சலன்
- கிலுகிலுக்கும் ஒலி
- மின் இயல் மேகம்
- மின்னல் ஒளிரும் மேகம்
- என் இடைக்கு ஓட்டரா
- என் இடுப்புக்கு ஓடி வா
- அச்சோ அச்சோ
- வந்து என்னை அணைத்துக்கொள் (தாயின் அழைப்பு)
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.8.2 · நாலாயிரத்தில் 98-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
செந்தாமரை மலர்களில் தேன் குடிக்கும் வண்டுகள் போல, உன் சுருள்முடிகள் பவளம் போன்ற உன் வாயைச் சுற்றிக் கூடுகின்றன. சங்கு, வில், வாள், கதை, சக்கரம் ஏந்திய உன் அழகிய கைகளால், வா, அச்சோ, அச்சோ! வந்து என்னை இறுக அணைத்துக்கொள், அச்சோ, அச்சோ!
பதவுரை
- செங்கமலப் பூவிற் தேன் உண்ணும் வண்டே போல்
- செந்தாமரை மலர்களில் தேன் குடிக்கும் வண்டுகள் போல
- பங்கிகள்
- கூந்தல் கற்றைகள், சுருள்முடிகள்
- பவளவாய் மொய்ப்ப
- பவள வாயைச் சுற்றிக் கூடி
- சங்கு வில் வாள் தண்டு சக்கரம்
- சங்கு, வில், வாள், கதை, சக்கரம்: அவனுடைய ஐந்து ஆயுதங்கள்
- ஆரத் தழுவாய்
- என்னை இறுக அணைத்துக்கொள்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.8.3 · நாலாயிரத்தில் 99-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ஐந்து பாண்டவர்களுக்காகத் தூது சென்று, பாரதப் போரை நடத்தி வைத்தாய். நஞ்சு உமிழும் நாகம் கிடந்த நல்ல குளத்துக்குள் புகுந்து, அது அச்சத்தில் ஒடுங்கும் வரை அதன் படங்களின் மேல் பாய்ந்து, பிறகு அதற்குக் கருணை காட்டினாய். மை நிறத்தவனே, அச்சோ, அச்சோ! இடையர்களின் தலைவனே, அச்சோ, அச்சோ!
பதவுரை
- பஞ்சவர் தூதனாய்ப்
- ஐந்து பாண்டவர்களின் தூதனாக
- பாரதம் கைசெய்து
- பாரதப் போரை நடத்தி வைத்து
- நஞ்சு உமிழ் நாகம்
- நஞ்சு உமிழும் நாகம், காளியன்
- பணத்தின்மேல் பாய்ந்திட்டு
- அதன் படங்களின் மேல் பாய்ந்து
- அருள்செய்த
- கருணை காட்டினாய்
- ஆயர் பெருமானே
- இடையர்களின் தலைவனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.8.4 · நாலாயிரத்தில் 100-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“மணமுள்ள அந்தச் சந்தனத்தில் கொஞ்சம் எங்களுக்குக் கொடு” என்று நீ அவளிடம் கேட்டபோது, அவள் உன்னை நம்பி உன் திருமேனியில் அதைப் பூசினாள். அன்று நீ அவளுடைய ஆழ்ந்த கூனை நீவி, அது உள்ளே அமிழ்ந்து அவள் நிமிர்ந்து நிற்கும்படி செய்தாய். அச்சோ, அச்சோ! என் எம்பெருமானே, வா, அச்சோ, அச்சோ!
பதவுரை
- நாறிய சாந்தம்
- மணமுள்ள சந்தனம்
- இறை நல்கு
- கொஞ்சம் கொடு
- தேறி அவளும்
- உன்னை நம்பிய அவள் (மதுராவின் கூனி)
- ஊறிய கூனினை
- ஆழ்ந்த கூன்
- உள்ளே ஒடுங்க
- அது உள்ளே அமிழும்படி
- ஏற உருவினாய்
- நீ அதை நீவி நிமிர்த்தினாய்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.8.5 · நாலாயிரத்தில் 101-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
கோணல் சூழ்ச்சிகள் நிறைந்த துரியோதனன், வீரக்கழல் அணிந்த அரசர்கள் சூழ, சூரியன் போல ஒளிர்ந்தான். நீ வந்தபோது எழத் தொடங்கி, பிறகு மீண்டும் அமர்ந்து உன்னை வெறித்துப் பார்த்தான்; நீயோ எரியும் கண்களால் அவனைப் பார்த்தாய். அச்சோ, அச்சோ! அழகிய கையில் சக்கரம் ஏந்தியவனே, அச்சோ, அச்சோ!
பதவுரை
- கழல் மன்னர் சூழக்
- வீரக்கழல் அணிந்த அரசர்கள் சூழ
- கதிர் போல் விளங்கி
- சூரியன் போல ஒளிர்ந்து
- எழலுற்று மீண்டே இருந்து
- எழத் தொடங்கி, பிறகு மீண்டும் அமர்ந்து
- சுழலை பெரிது உடைத்
- கோணல் சூழ்ச்சிகள் நிறைந்த
- துச்சோதனனை
- துரியோதனன்
- அழல விழித்தானே
- எரியும் கண்களால் உற்றுப் பார்த்தவனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.8.6 · நாலாயிரத்தில் 102-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இந்தப் பூமியின் பாரத்தைத் தீர்க்க, நீ அந்தப் போர் முழுவதையும் நடத்தி வைத்தாய்; செழுமையான மாலை அணிந்த விஜயனாகிய அர்ஜுனனுக்கு நன்றாகத் தேர் ஓட்டினாய். மழைமேகம் போன்ற திருமேனியும் பெரிய கண்களும் உடைய கரிய கண்ணனே, வந்து என்னை இறுக அணைத்துக்கொள், அச்சோ, அச்சோ! இடையர்களின் போர்க்காளையே, அச்சோ, அச்சோ!
பதவுரை
- இப் பூமிப்பொறை தீர்ப்பான்
- இந்தப் பூமியின் பாரத்தைத் தீர்க்க
- தேர் ஒக்க ஊர்ந்தாய்
- நன்றாகத் தேர் ஓட்டினாய்
- செழுந்தார் விசயற்காய்
- செழுமையான மாலை அணிந்த விஜயனுக்கு (அர்ஜுனனுக்கு)
- கார் ஒக்கு மேனிக்
- மழைமேகம் போன்ற திருமேனியுடன்
- கரும் பெருங் கண்ணனே
- பெரிய கண்களை உடைய கரிய கண்ணனே
- ஆயர்கள் போரேறே
- இடையர்களின் போர்க்காளையே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.8.7 · நாலாயிரத்தில் 103-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
மிகப் பெரும் புகழுடைய மகாபலியின் யாகத்தில், “இது சரியல்ல” என்று சொல்லிச் சுக்கிரன் தானத்தைத் தடுக்க முயன்றான். சக்கரத்தைக் கையில் ஏந்திய நீ, ஒரு புல்லின் நுனியால் அவன் கண்ணைக் குத்தினாய். அச்சோ, அச்சோ! இடப்பக்கம் சங்கு ஏந்தியவனே, அச்சோ, அச்சோ!
பதவுரை
- மிக்க பெரும்புகழ் மாவலி
- மிகப் பெரும் புகழுடைய மகாபலி
- தக்கது இது அன்று
- இது சரியல்ல
- தானம் விலக்கிய
- தானத்தைத் தடுக்க முயன்றவன்
- சுக்கிரன்
- மகாபலியின் குருவான சுக்கிரன்
- துரும்பாற் கிளறிய
- புல்லால் குத்தினாய்
- சங்கம் இடத்தானே
- இடப்பக்கம் சங்கு ஏந்தியவனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.8.8 · நாலாயிரத்தில் 104-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“இது என்ன ஏமாற்று? என் தந்தைக்கு நீ யார் என்று தெரியவில்லை! முன்பு இருந்த வடிவத்திலேயே நிலத்தை அள!” என்று நமுசி பிடிவாதமாகச் சொன்னான். ஒளிரும் மகுடம் அணிந்த நீ, அவனை வானில் சுழற்றினாய். அச்சோ, அச்சோ! திருவேங்கடத்தில் வாழ்பவனே, அச்சோ, அச்சோ!
பதவுரை
- என் இது மாயம்
- இது என்ன ஏமாற்று?
- என் அப்பன் அறிந்திலன்
- என் தந்தைக்குத் தெரியவில்லை
- முன்னைய வண்ணமே கொண்டு அளவாய்
- முன்பு இருந்த வடிவத்திலேயே அள
- நமுசியை
- மகாபலியின் மகன் நமுசி
- வானிற் சுழற்றிய
- அவனை வானில் சுழற்றியவனே
- வேங்கடவாணனே
- திருவேங்கடத்தில் வாழ்பவனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.8.9 · நாலாயிரத்தில் 105-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“நான் கண்ட கடல்களும் மலைகளும் ஏழு உலகங்களும் இந்தக் கபாலத்தை நிரப்பப் போதவில்லை! மேக நிற எம்பெருமானே!” என்று மலர் சூடிய சடைமுடியுடைய சிவன் பிச்சை கேட்டுக் கதறினான்; நீ அவனுடைய கபால ஓட்டை நிரப்பினாய். அச்சோ, அச்சோ! மார்பில் ஸ்ரீயின் அடையாளத்தை உடையவனே, அச்சோ, அச்சோ!
பதவுரை
- முண்டத்துக்கு ஆற்றா
- கபாலத்தை நிரப்பப் போதவில்லை
- முகில்வண்ணா
- மேக நிற எம்பெருமானே
- இண்டைச் சடைமுடி ஈசன்
- மலர் சூடிய சடைமுடியுடைய சிவன்
- இரக்கொள்ள
- பிச்சை கேட்டு
- மண்டை நிறைத்தானே
- கபால ஓட்டை நிரப்பியவனே
- மார்வில் மறுவனே
- மார்பில் அடையாளத்தை (ஸ்ரீவத்ஸத்தை) உடையவனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.8.10 · நாலாயிரத்தில் 106-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அடர்ந்த பேரிருள் சூழ்ந்து உலகை மூடியபோது, அழியாத நான்கு வேதங்களும் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் மறைந்தபோது, அந்தப் பேரிருளை இந்த உலகிலிருந்து ஓட்ட நீ அன்னமானாய். அச்சோ, அச்சோ! அரிய வேதங்களை மீண்டும் தந்தவனே, அச்சோ, அச்சோ!
பதவுரை
- துன்னிய பேரிருள்
- அடர்ந்த பேரிருள்
- மன்னிய நான்மறை
- அழியாத நான்கு வேதங்கள்
- முற்றும் மறைந்திடப்
- எல்லாம் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் மறைந்து
- அன்னமது ஆனானே
- அன்னம் (ஹம்ஸம்) ஆனவனே
- அருமறை தந்தானே
- அரிய வேதங்களைத் தந்தவனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.8.11 · நாலாயிரத்தில் 107-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
தன்னை விரும்புபவர்களின் முன்னே நாராயணன் நிற்கிறான்; அந்த இடைப்பெண் அவனை “அச்சோ, வா!” என்று அழைத்தாள். பல அடுக்கு மாளிகைகள் நிறைந்த புதுவையின் தலைவரான பட்டன் இதை இந்தச் சொற்களில் சொன்னார். இவற்றை நாள்தோறும் பாடுபவர்கள் பரந்த விண்ணுலகை ஆள்வார்கள்.
பதவுரை
- நச்சுவார் முன் நிற்கும்
- தன்னை விரும்புபவர்களின் முன்னே நிற்பவன்
- அச்சோ வருக
- வந்து என்னை அணைத்துக்கொள்!
- மச்சு அணி மாடப்
- பல அடுக்கு மாளிகைகள் நிறைந்த
- புதுவைக்கோன் பட்டன்
- புதுவையின் தலைவர் பட்டன், பெரியாழ்வார்
- நிச்சலும்
- நாள்தோறும்
- நீள் விசும்பு ஆள்வரே
- பரந்த விண்ணுலகை ஆள்வார்கள்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.