பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.6
1-ஆம் பத்து · திருமொழி 1.6 · 11 பாசுரங்கள்
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.6.1 · நாலாயிரத்தில் 75-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
(யசோதை தன் குழந்தையைக் கைதட்டச் சொல்கிறாள்.) மணிகள் பதித்த உன் சதங்கைகள் கிலுகிலுக்க, இடுப்பில் மிகச் சிறந்த புடம்போட்ட பொன்னால் ஆன சிறு மணி ஆட, பவளம் போன்ற உன் வாயில் முத்துகள் ஒளிர, முன்பு உலகைத் தனதாக்கிக்கொண்ட கைகளால், சப்பாணி கொட்டு! கரிய சுருள்முடி உடைய சின்னவனே, சப்பாணி!
பதவுரை
- மாணிக்கக் கிண்கிணி ஆர்ப்ப
- மணிகள் பதித்த சதங்கைகள் கிலுகிலுக்க
- ஆணிப் பொன்னாற் செய்த
- மிகச் சிறந்த பொன்னால் ஆன
- பவளவாய் முத்துஇலங்க
- பவள வாயின் முத்துகள் (பற்கள்) ஒளிர
- காணி கொண்ட கைகளால்
- (வாமனனாக) நிலத்தைத் தனதாக்கிக்கொண்ட கைகளால்
- சப்பாணி
- கைகளைத் தட்டு (குழந்தையின் விளையாட்டு)
- கருங்குழற் குட்டனே
- கரிய சுருள்முடி உடைய சின்னவனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.6.2 · நாலாயிரத்தில் 76-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
உன் இடுப்பில் பொன் அரைஞாணும் மணிச் சதங்கைகளும் அசைய, நெற்றியில் ஒப்பற்ற சுட்டி தாழ்ந்து ஆட, என் இடுப்பிலிருந்து இறங்கி, உன் இடையர்களின் அரசனுடைய மடியில் அமர்ந்து கைதட்டு! அதிசயமானவனே, சப்பாணி கொட்டு!
பதவுரை
- பொன் அரைநாணொடு
- பொன் அரைஞாணுடன்
- தனிச் சுட்டி தாழ்ந்து ஆட
- ஒப்பற்ற நெற்றிச் சுட்டி தாழ்ந்து ஆட
- என் அரை மேல்நின்று இழிந்து
- என் இடுப்பிலிருந்து இறங்கி
- ஆயர்தம் மன்
- இடையர்களின் அரசன், நந்தகோபன்
- கொட்டாய்
- கைதட்டு
- மாயவனே
- அதிசயமானவனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.6.3 · நாலாயிரத்தில் 77-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
பல மணிகளும் முத்துகளும் இனிய பவளமும் சேர்த்துப் பதித்தது போன்ற ஒளிரும் பொன் காதணிகளுடன், அழகிய வாயின் முத்துகள் மின்ன, என் நீலமணி நிறத்தவனே, உன் தாயின் மேல் அமர்ந்து அவளுக்காகக் கைதட்டு! அழகிய கையில் சக்கரம் ஏந்தியவனே, சப்பாணி!
பதவுரை
- பல் மணி முத்து இன்பவளம்
- பல மணிகள், முத்துகள், இனிய பவளம்
- பதித்தன்ன
- சேர்த்துப் பதித்தது போல
- என் மணிவண்ணன்
- என் நீலமணி நிறத்தவனே
- இலங்கு பொற் தோட்டின்
- ஒளிரும் பொன் காதணிகளை உடைய
- நின் மணிவாய் முத்து இலங்க
- அழகிய வாயின் முத்துகள் மின்ன
- ஆழியங் கையனே
- அழகிய கையில் சக்கரம் ஏந்தியவனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.6.4 · நாலாயிரத்தில் 78-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
“வானத்து நிலவே, அம்புலியே, சந்திரனே, தூய நிலவொளியில் ஒளிரும் எங்கள் முற்றத்தில் வந்து விளையாடு!” என்று நீ அழைக்கிறாய். அங்கே நின்று உன்னைப் புகழும் இடையர்களின் அரசன் மகிழ்ச்சியில் பொலியும்படி, கைதட்டு! திருக்குடந்தையில் பள்ளிகொண்டிருப்பவனே, சப்பாணி!
பதவுரை
- தூ நிலாமுற்றத்தே
- தூய நிலவொளியில் ஒளிரும் முற்றத்தில்
- வான் நிலா அம்புலீ சந்திரா
- வானத்து நிலவே, அம்புலியே, சந்திரனே
- நிற் புகழாநின்ற
- அங்கே நின்று உன்னைப் புகழ்பவன்
- ஆயர்தம் கோ
- இடையர்களின் அரசன்
- நிலாவ
- அவன் மகிழ்ச்சியில் பொலியும்படி
- குடந்தைக் கிடந்தானே
- திருக்குடந்தையில் பள்ளிகொண்டிருப்பவனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.6.5 · நாலாயிரத்தில் 79-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
சின்னக் கூடையில் மண்ணையும் புழுதியையும் கொண்டு வந்து எல்லாவற்றையும் அழுத்திக் குவிக்கிறாய்; பிறகு யாருக்கும் தெரியாமல் வீட்டுக்குள் நுழைந்து, பானையிலுள்ள தயிரையும் தாழியிலுள்ள வெண்ணெயையும் உண்கிறாய். வழிதவறித் திரியும் சின்னக் கன்றே, கைதட்டு! பத்மநாபா, சப்பாணி கொட்டு!
பதவுரை
- புட்டியிற் சேறும் புழுதியும்
- சின்னக் கூடையில் மண்ணும் புழுதியும்
- அட்டி அமுக்கி
- குவித்து அழுத்தி
- அகம் புக்கு அறியாமே
- யாருக்கும் தெரியாமல் வீட்டுக்குள் நுழைந்து
- சட்டித் தயிரும் தடாவினில் வெண்ணெயும்
- பானையிலுள்ள தயிரும் தாழியிலுள்ள வெண்ணெயும்
- பட்டிக் கன்றே
- பிறர் வயல்களில் புகுந்து திரியும் சின்னக் கன்றே
- பற்பநாபா
- தாமரை நாபியனே, பத்மநாபா
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.6.6 · நாலாயிரத்தில் 80-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நூறு சகோதரர்களும் தங்கள் தந்தையின் சொல்லைக் கேட்கவில்லை; நாட்டை ஆளும் ஆசையுடன் அரசர்கள் போருக்குள் முண்டியடித்து வந்தார்கள். அவர்கள் அனைவரும் வீழும்படி, அன்று ஐந்து பாண்டவர்களுக்காக நீ தேர் ஓட்டினாய். தேர் ஓட்டிய அந்தக் கைகளால் கைதட்டு! தேவகியின் சிங்கக் குட்டியே, சப்பாணி!
பதவுரை
- நூற்றுவர்
- நூற்றுவர், கௌரவர்கள்
- தந்தை சொற் கொள்ளாது
- தந்தையின் சொல்லைக் கேளாமல்
- போர் உய்த்து
- போருக்கு முன்னேறி
- மண் ஆளப் பாரித்த மன்னர்
- நாட்டை ஆள ஆசைப்பட்ட அரசர்கள்
- பஞ்சவர்க்கு
- ஐவருக்காக, பாண்டவர்களுக்காக
- தேர் உய்த்த கைகளால்
- தேர் ஓட்டிய கைகளால்
- தேவகி சிங்கமே
- தேவகியின் சிங்கக் குட்டியே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.6.7 · நாலாயிரத்தில் 81-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
ராமனாக நீ, உன் முன்னே பரந்து கிடந்த ஆழமான பெருங்கடலிடம் வேண்டியபோது, அதன் மோதும் அலைகள் வேண்டிய உன் கைகளையே தாக்கின; கடலோ மறைந்தே இருந்தது. அதன் பின் கடல் அச்சத்தில் கலங்கும்படி அம்பை எடுத்த கைகளால் கைதட்டு! சார்ங்க வில்லைக் கையில் ஏந்தியவனே, சப்பாணி!
பதவுரை
- படுகடல் தன்னை
- ஆழமான கடல்
- இரந்திட்ட கைம்மேல்
- வேண்டிய கைகளின் மேல்
- எறிதிரை மோதக்
- மோதும் அலைகள் தாக்க
- கரந்திட்டு நின்ற
- மறைந்தே இருந்த
- கடலைக் கலங்கச்
- கடல் அச்சத்தில் கலங்கும்படி
- சரந் தொட்ட கைகளால்
- அம்பை எடுத்த கைகளால்
- சார்ங்க விற்கையனே
- சார்ங்க வில்லைக் கையில் ஏந்தியவனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.6.8 · நாலாயிரத்தில் 82-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
வானரப் படைகளைக் கொண்டு முழங்கும் கடலைத் தள்ளி அணை கட்டினாய்; பரந்த நீர் சூழ்ந்த இலங்கையின் அரக்கர்கள் அழியும் வரை கொல்லும் அம்புகளால் அவர்களைக் கடுமையாக நெருக்கினாய். அந்தக் கைகளால் கைதட்டு! அழகிய கையில் சக்கரம் ஏந்தியவனே, சப்பாணி!
பதவுரை
- குரக்கு இனத்தாலே
- வானரப் படைகளைக் கொண்டு
- குரைகடல்
- முழங்கும் கடல்
- அணை கட்டி
- அணை கட்டி
- நீள் நீர் இலங்கை
- பரந்த நீர் சூழ்ந்த இலங்கை
- அரக்கர் அவிய
- அரக்கர்கள் அழியும்படி
- அடு கணையாலே
- கொல்லும் அம்புகளால்
- நேமியங் கையனே
- அழகிய கையில் சக்கரம் ஏந்தியவனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.6.9 · நாலாயிரத்தில் 83-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
இரணியன் தான் தேர்ந்தெடுத்த தூணை அறைந்தபோது, நீ அங்கேயே வாள் போலக் கூர்மையான நகங்களுடைய சிங்க உருவில் வளர்ந்து, உன் கைகளால் அவன் நெஞ்சை எட்டி, அவனுடைய அகன்ற பரந்த மார்பைப் பிளந்தாய். அந்தக் கைகளால் கைதட்டு! அரக்கியின் மார்பில் பால் அருந்தியவனே, சப்பாணி!
பதவுரை
- அளந்து இட்ட தூணை
- அவன் தேர்ந்தெடுத்த தூண்
- அவன் தட்ட
- அவன் அதை அறைந்தபோது
- வாள் உகிர்ச் சிங்க உருவாய்
- வாள் போலக் கூர்மையான நகங்களுடைய சிங்க உருவில்
- உளந் தொட்டு
- அவன் நெஞ்சை எட்டி
- ஒண்மார்வு அகலம்
- அகன்ற பரந்த மார்பு
- பேய் முலை உண்டானே
- அரக்கியின் மார்பில் பால் அருந்தியவனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.6.10 · நாலாயிரத்தில் 84-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
அமரர்கள் உதவி வேண்டி உன்னிடம் வந்தபோது, நீ ஆழ்கடலுக்குள் புகுந்து, மந்தர மலையை அதில் மத்தாக நாட்டி, வாசுகியை வலிய கயிறாக அதைச் சுற்றிக் கட்டிக் கடைந்தாய். கடைந்த அந்தக் கைகளால் கைதட்டு! கார்மேக நிறம் உடையவனே, சப்பாணி!
பதவுரை
- அடைந்திட்டு அமரர்கள்
- அமரர்கள் உன்னிடம் வர
- மந்தரம் மத்தாக நாட்டி
- மந்தர மலையை மத்தாக நாட்டி
- வாசுகி வன்கயிறு ஆகக்
- நாகமான வாசுகியை வலிய கயிறாக
- கடைந்திட்ட கைகளால்
- கடைந்த கைகளால்
- கார்முகில் வண்ணனே
- மழைமேக நிறம் உடையவனே
பெரியாழ்வார் திருமொழி 1.6.11 · நாலாயிரத்தில் 85-ஆம் பாசுரம்
பொருள்
நம்மைத் தன் தொண்டில் ஏற்றுக்கொள்வதற்காக அவன் இடையர்களின் அரசனாகத் தோன்றினான். நாள்தோறும் மணம் வீசும் மலர்ச் சோலைகள் நிறைந்த ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரின் பட்டன், அவனைக் கைதட்டச் சொல்லும் இந்த இருமுறை ஐந்து பாசுரங்களை ஆர்வத்துடன் பாடினார். ஆர்வத்துடன் இவற்றைச் சொல்பவர்கள், தங்கள் கர்மம் தங்களை விட்டு நீங்குவதைக் காண்பார்கள்.
பதவுரை
- ஆட்கொள்ளத் தோன்றிய
- நம்மைத் தன் தொண்டில் ஏற்றுக்கொள்ளத் தோன்றியவன்
- நாட்கமழ் பூம்பொழில்
- நாள்தோறும் மணம் வீசும் மலர்ச் சோலைகள்
- வில்லிபுத்தூர்ப் பட்டன்
- ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரின் பட்டன், பெரியாழ்வார்
- வேட்கையால்
- ஆர்வத்துடன்
- ஈரைந்தும்
- இருமுறை ஐந்து, பத்தும்
- வினை போதுமே
- கர்மம் நீங்கும்
பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.