உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்லுங்கள்
ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:
← திருவாய்மொழி முழுவதும்

திருவாய்மொழி 8.8

8-ஆம் பத்து · திருமொழி 8.8 · 11 பாசுரங்கள்

திருவாய்மொழி 8.8.1 · நாலாயிரத்தில் 3640-ஆம் பாசுரம்

கண்கள் சிவந்து பெரியவாய்வாயும் சிவந்து கனிந்து உள்ளேவெண் பல் இலகு சுடர் இலகுவிலகு மகர குண்டலத்தன்கொண்டல் வண்ணன் சுடர் முடியன்நான்கு தோளன் குனி சார்ங்கன்ஒண் சங்கதை வாள் ஆழியான்ஒருவன் அடியேன் உள்ளானே

பொருள்

அவன் கண்கள் சிவந்து பெரியவை; அவன் இதழ்கள் சிவந்து கனிந்தவை, உள்ளே ஒளிரும் வெண்பற்கள்; அவனிடமிருந்து ஒளி வீசுகிறது; அவன் மகரக் குண்டலங்கள் அசைகின்றன. அவன் மழைமேக நிறமுடையவன், ஒளிரும் திருமுடியும் நான்கு தோள்களும் உடையவன்; வளைந்த சார்ங்க வில்லையும், ஒளிரும் சங்கையும், தண்டையும், வாளையும், சக்கரத்தையும் ஏந்தியவன். அந்த ஒப்பற்றவன் அடியேனான எனக்குள் இருக்கிறான்.

பதவுரை

கண்கள் சிவந்து பெரியவாய்
கண்கள் சிவந்து பெரியவை
வாயும் சிவந்து கனிந்து
இதழ்கள் சிவந்து கனிந்தவை
மகர குண்டலத்தன்
மகரக் குண்டலங்கள் அணிந்தவன்
கொண்டல் வண்ணன்
மழைமேக நிறமுடையவன்
குனி சார்ங்கன்
வளைந்த சார்ங்க வில்லை ஏந்தியவன்
சங்கதை வாள் ஆழியான்
சங்கு, தண்டு, வாள், சக்கரம் ஏந்தியவன்
அடியேன் உள்ளானே
அடியேனுக்குள் இருக்கிறான்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.8.2 · நாலாயிரத்தில் 3641-ஆம் பாசுரம்

அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான்அண்டத்து அகத்தான் புறத்துள்ளான்படியே இது என்று உரைக்கலாம்படியன் அல்லன் பரம்பரன்கடிசேர் நாற்றத்துள் ஆலைஇன்பத் துன்பக் கழி நேர்மைஒடியா இன்பப் பெருமையோன்உணர்வில் உம்பர் ஒருவனே

பொருள்

அவன் அடியேனான எனக்குள் இருக்கிறான்; என் உடலுக்குள் இருக்கிறான்; அண்டத்துக்கு உள்ளேயும் இருக்கிறான், வெளியேயும் இருக்கிறான். 'இது அவன் வடிவம்' என்று ஒருவர் சொல்லலாம்; ஆனாலும் அவன் எந்த வடிவத்துக்கும் கட்டுப்பட்டவன் அல்லன்: பரத்துக்கும் அப்பாற்பட்ட பரம்பரன் அவன். அவன் நுண்ணிய இயல்பு இன்ப துன்பங்களுக்கு அப்பாற்பட்டது; அவன் பெருமை ஒருநாளும் உடையாத இன்பம். அறிவுடையவர்கள் எல்லாருக்கும் மேலாக நிற்கும் ஒருவன் அவன்.

பதவுரை

உடல் உள்ளான்
என் உடலுக்குள் இருக்கிறான்
அண்டத்து அகத்தான் புறத்துள்ளான்
அண்டத்துக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும்
படியன் அல்லன்
எந்த வடிவத்துக்கும் கட்டுப்பட்டவன் அல்லன்
பரம்பரன்
பரத்துக்கும் அப்பாற்பட்ட பரம்பரன்
இன்பத் துன்பக் கழி நேர்மை
இன்ப துன்பங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட நுண்ணிய இயல்பு
ஒடியா இன்பப் பெருமையோன்
பெருமை உடையாத இன்பமாக உள்ளவன்
உணர்வில் உம்பர் ஒருவனே
அறிவுடையவர்களுக்கு மேலான ஒருவன்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.8.3 · நாலாயிரத்தில் 3642-ஆம் பாசுரம்

உணர்வில் உம்பர் ஒருவனைஅவனது அருளால் உறற்பொருட்டு என்உணர்வின் உள்ளே இருத்தினேன்அதுவும் அவனது இன் அருளேஉணர்வும் உயிரும் உடம்பும்மற்று உலப்பிலனவும் பழுதேயாம்உணர்வைப் பெற ஊர்ந்து இற ஏறியானும் தானாய் ஒழிந்தானே

பொருள்

அறிவுடையவர்கள் எல்லாருக்கும் மேலான அந்த ஒருவனை, அவன் அருளால் அடையும்படி, என் உணர்வுக்குள் இருத்தினேன்; அதுவும் அவனுடைய இனிய அருளே. உணர்வும், உயிரும், உடலும், எண்ணற்ற மற்றப் பொருள்களும் தாமாக ஒன்றுக்கும் பயனில்லாதவை. அவற்றுக்கு வெகு அப்பால் உயர்ந்து உண்மையான உணர்வைப் பெற்றபோது, அவனே என் உள்ளுயிராக நிற்பதைக் கண்டேன்.

பதவுரை

அவனது அருளால் உறற்பொருட்டு
அவன் அருளால் அடையும்படி
உணர்வின் உள்ளே இருத்தினேன்
என் உணர்வுக்குள் அவனை இருத்தினேன்
அதுவும் அவனது இன் அருளே
அதுவும் அவனுடைய இனிய அருளே
உலப்பிலனவும்
எண்ணற்ற மற்றப் பொருள்களும்
பழுதேயாம்
பயனில்லாதவை
யானும் தானாய் ஒழிந்தானே
அவனே என் உள்ளுயிராக நிற்கிறான்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.8.4 · நாலாயிரத்தில் 3643-ஆம் பாசுரம்

யானும் தானாய் ஒழிந்தானையாதும் எவர்க்கும் முன்னோனைதானும் சிவனும் பிரமனும்ஆகிப் பணைத்த தனி முதலைதேனும் பாலும் கன்னலும்அமுதும் ஆகித் தித்தித்து என்ஊனில் உயிரில் உணர்வினில்நின்ற ஒன்றை உணர்ந்தேனே

பொருள்

அவன் என் உள்ளுயிராக நிற்கிறான்; எல்லாப் பொருள்களுக்கும் எல்லா உயிர்களுக்கும் முன்பே இருந்தவன் அவன்; தானாகவும், சிவனாகவும், பிரமனாகவும் பரந்து விரிந்த ஒப்பற்ற முதல் காரணன் அவன். தேனாகவும், பாலாகவும், கரும்பாகவும், அமுதாகவும் ஆகி எனக்கு இனிக்கிறான்; என் உடலிலும், உயிரிலும், உணர்விலும் நிற்கிறான். அவனை நான் அறிந்துகொண்டேன்.

பதவுரை

யாதும் எவர்க்கும் முன்னோனை
எல்லாப் பொருள்களுக்கும் உயிர்களுக்கும் முன்பே இருந்தவனை
பணைத்த தனி முதலை
பரந்து விரிந்த ஒப்பற்ற முதல் காரணனை
தேனும் பாலும் கன்னலும்
தேனும் பாலும் கரும்பும்
தித்தித்து
இனித்து
ஊனில் உயிரில் உணர்வினில்
உடலிலும் உயிரிலும் உணர்விலும்
உணர்ந்தேனே
அவனை அறிந்துகொண்டேன்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.8.5 · நாலாயிரத்தில் 3644-ஆம் பாசுரம்

நின்ற ஒன்றை உணர்ந்தேனுக்குஅதன் நுண் நேர்மை அது இது என்றுஒன்றும் ஒருவர்க்கு உணரலாகாதுஉணர்ந்தும் மேலும் காண்பு அரிதுசென்று சென்று பரம்பரம் ஆய்யாதும் இன்றித் தேய்ந்து அற்றுநன்று தீது என்று அறிவு அரிதாய்நன்றாய் ஞானம் கடந்ததே

பொருள்

உள்ளே நிற்பவனை அறிந்துகொண்ட பிறகு, ஆத்மாவின் நுண்ணிய இயல்பை 'இது' என்றோ 'அது' என்றோ யாராலும் பிடிக்க முடியாது என்று காண்கிறேன்; அறிந்த பிறகும் அதற்கு மேல் காண்பது அரிது. மேலும் மேலும் சென்றால், அது அப்பாலுக்கும் அப்பாற்பட்டது; எல்லாவற்றிலிருந்தும் விடுபட்டு, நுண்ணியதாய், தனித்து நிற்பது; நல்லது என்றோ தீயது என்றோ சொல்வது அரிது; அது நல்லது, அறிவையும் கடந்தது.

பதவுரை

நுண் நேர்மை
நுண்ணிய இயல்பு
அது இது என்று
இது என்றோ அது என்றோ
உணரலாகாது
பிடிக்க முடியாது
பரம்பரம் ஆய்
அப்பாலுக்கும் அப்பாற்பட்டதாய்
நன்று தீது என்று அறிவு அரிதாய்
நல்லது தீயது என்று அறிவது அரிதாய்
ஞானம் கடந்ததே
அது அறிவைக் கடந்தது
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.8.6 · நாலாயிரத்தில் 3645-ஆம் பாசுரம்

நன்றாய் ஞானம் கடந்துபோய்நல் இந்திரியம் எல்லாம் ஈர்த்துஒன்றாய்க் கிடந்த அரும் பெரும் பாழ்உலப்பு இல் அதனை உணர்ந்து உணர்ந்துசென்று ஆங்கு இன்பத் துன்பங்கள்செற்றுக் களைந்து பசை அற்றால்அன்றே அப்போதே வீடுஅதுவே வீடு வீடாமே

பொருள்

அறிவைக் கடந்து, எல்லாப் புலன்களையும் உள்ளிழுத்து, ஒன்றாகத் தனித்துக் கிடக்கும் அரிய, பரந்த, முடிவில்லாத அந்த வெறுமையை மீண்டும் மீண்டும் தியானித்து, அங்கே சென்று, இன்ப துன்பங்களை நசுக்கி எறிந்து, எல்லாப் பற்றும் நீங்கும்போது: அப்போதே அங்கேயே மோக்ஷம் என்கிறார்கள்; அதுவே மோக்ஷம், உண்மையில் மோக்ஷம். எம்பெருமானைத் தவிர்த்துத் தன் ஆத்மாவை மட்டும் அனுபவிக்கும் தனிமையான மோக்ஷம் இது என்று பெரியோர்கள் பொருள் கொள்கிறார்கள்.

பதவுரை

இந்திரியம் எல்லாம் ஈர்த்து
எல்லாப் புலன்களையும் உள்ளிழுத்து
ஒன்றாய்க் கிடந்த
ஒன்றாகத் தனித்துக் கிடக்கும்
அரும் பெரும் பாழ்
அரிய பரந்த வெறுமை
இன்பத் துன்பங்கள்
இன்ப துன்பங்கள்
பசை அற்றால்
எல்லாப் பற்றும் நீங்கினால்
அதுவே வீடு
அதுவே மோக்ஷம்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.8.7 · நாலாயிரத்தில் 3646-ஆம் பாசுரம்

அதுவே வீடு வீடுபேற்றுஇன்பம் தானும் அது தேறிஎதுவே தானும் பற்று இன்றியாதும் இலிகள் ஆகிற்கில்அதுவே வீடு வீடுபேற்றுஇன்பம் தானும் அது தேறாதுஎதுவே வீடு? ஏது இன்பம்? என்றுஎய்த்தார் எய்த்தார் எய்த்தாரே

பொருள்

அதுவே மோக்ஷம், மோக்ஷத்தின் இன்பமும் அதுவே: இதைப் புரிந்துகொண்டு, எதிலும் பற்றில்லாதவர்கள், ஒன்றுமில்லாதவர்கள் ஆகிறார்கள்; அவர்களுக்கு அதுவே மோக்ஷமும் மோக்ஷ இன்பமும். இதைப் புரிந்துகொள்ளாதவர்கள், 'மோக்ஷம் என்பது எது? இன்பம் என்பது எது?' என்று கேட்டு, சோர்ந்து, சோர்ந்து, சோர்ந்து போகிறார்கள்.

பதவுரை

வீடுபேற்று இன்பம்
மோக்ஷம் பெறுவதன் இன்பம்
அது தேறி
அதைப் புரிந்துகொண்டு
பற்று இன்றி
பற்று இல்லாமல்
யாதும் இலிகள்
ஒன்றுமில்லாதவர்கள்
எதுவே வீடு
மோக்ஷம் என்பது எது?
எய்த்தார் எய்த்தார் எய்த்தாரே
சோர்ந்தார்கள், சோர்ந்தார்கள், சோர்ந்தார்கள்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.8.8 · நாலாயிரத்தில் 3647-ஆம் பாசுரம்

எய்த்தார் எய்த்தார் எய்த்தார்என்று இல்லத்தாரும் புறத்தாரும்மொய்த்து ஆங்கு அலறி முயங்க தாம்போகும்போது உன்மத்தர்போல்பித்தே ஏறி அநுராகம்பொழியும்போது எம் பெம்மானோடுஒத்தே சென்று அங்கு உள்ளம்கூடக் கூடிற்றாகில் நல் உறைப்பே

பொருள்

வீட்டில் உள்ளவர்களும் வெளியே உள்ளவர்களும் 'அவர்கள் தளர்ந்துவிட்டார்கள், தளர்ந்துவிட்டார்கள், தளர்ந்துவிட்டார்கள்!' என்று கதறி, அவர்களைச் சுற்றிக் கூடி அலறித் தழுவிக்கொள்ள, அவர்கள் அன்பில் வெறிகொண்டு, அன்பு பொழிய, பித்தர்கள் போலப் புறப்படும்போது: அந்தக் கணத்தில் நெஞ்சு நம் எம்பெருமானுடன் சேர்ந்து சென்று அவனோடு இணைந்தால், அதுவே உண்மையான உறுதி.

பதவுரை

இல்லத்தாரும் புறத்தாரும்
வீட்டில் உள்ளவர்களும் வெளியே உள்ளவர்களும்
அலறி முயங்க
அலறித் தழுவ
உன்மத்தர்போல்
பித்தர்கள் போல்
அநுராகம் பொழியும்போது
அன்பு பொழியும்போது
எம் பெம்மானோடு
நம் எம்பெருமானுடன்
நல் உறைப்பே
உண்மையான உறுதி
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.8.9 · நாலாயிரத்தில் 3648-ஆம் பாசுரம்

கூடிற்றாகில் நல் உறைப்புகூடாமையைக் கூடினால்ஆடல் பறவை உயர் கொடி எம்மாயன் ஆவது அது அதுவேவீடைப் பண்ணி ஒரு பரிசேஎதிர்வும் நிகழ்வும் கழிவுமாய்ஓடித் திரியும் யோகிகளும்உளரும் இல்லை அல்லரே

பொருள்

நெஞ்சு அவனோடு இணைந்தால், அதுவே உண்மையான உறுதி; அவனிடமிருந்து பிரிந்த ஒரு நிலையை ஒருவர் அடைந்தாலும், அதுவும் ஆடும் பறவையைத் தாங்கிய உயர்ந்த கொடியுடைய நம் மாயனின் விருப்பப்படியே. மோக்ஷத்தை ஒரே நிலையான பொருளாகக் கருதி, வருங்காலம், நிகழ்காலம், கடந்தகாலம் வழியாக அலைந்து திரியும் யோகிகளோ: அவர்கள் இருக்கிறார்களா, இல்லையா?

பதவுரை

கூடாமையைக் கூடினால்
அவனிடமிருந்து பிரிந்த நிலையை அடைந்தால்
ஆடல் பறவை உயர் கொடி
ஆடும் பறவையான கருடனைத் தாங்கிய உயர்ந்த கொடி
எம் மாயன்
நம் மாயன்
எதிர்வும் நிகழ்வும் கழிவுமாய்
வருங்காலம், நிகழ்காலம், கடந்தகாலம் வழியாக
ஓடித் திரியும் யோகிகளும்
அலைந்து திரியும் யோகிகளும்
உளரும் இல்லை அல்லரே
உண்மையில் இருப்பவர்களும் அல்லர், முழுவதும் இல்லாதவர்களும் அல்லர்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.8.10 · நாலாயிரத்தில் 3649-ஆம் பாசுரம்

உளரும் இல்லை அல்லராய்உளராய் இல்லை ஆகியேஉளர் எம் ஒருவர் அவர் வந்து என்உள்ளத்துள்ளே உறைகின்றார்வளரும் பிறையும் தேய் பிறையும்போல அசைவும் ஆக்கமும்வளரும் சுடரும் இருளும் போல்தெருளும் மருளும் மாய்த்தோமே

பொருள்

இருப்பவர்களும் அல்லாத, இல்லாதவர்களும் அல்லாத அவர்களுக்குள்ளும், உள்ளதிலும் இல்லாததிலும், நம் ஒருவனான எம்பெருமான் உண்மையாகவே இருக்கிறான்; அவன் என் நெஞ்சுக்குள் வந்து உறைகிறான். வளர்பிறையும் தேய்பிறையும் போல, பெருகும் ஒளியும் இருளும் போல, இழப்பும் ஆக்கமும், தெளிவும் மருட்சியும் வருகின்றன: இவை அனைத்தையும் நாம் இப்போது ஒழித்துவிட்டோம்.

பதவுரை

உளர் எம் ஒருவர்
நம் ஒருவனான எம்பெருமான் உண்மையாக இருக்கிறான்
உள்ளத்துள்ளே உறைகின்றார்
என் நெஞ்சுக்குள் உறைகிறான்
வளரும் பிறையும் தேய் பிறையும்
வளர்பிறையும் தேய்பிறையும்
அசைவும் ஆக்கமும்
இழப்பும் ஆக்கமும்
தெருளும் மருளும்
தெளிவும் மருட்சியும்
மாய்த்தோமே
நாம் ஒழித்துவிட்டோம்
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

திருவாய்மொழி 8.8.11 · நாலாயிரத்தில் 3650-ஆம் பாசுரம்

தெருளும் மருளும் மாய்த்து தன் திருந்து செம்பொன் கழல் அடிக்கீழ்அருளி இருத்தும் அம்மானாம் அயனாம் சிவனாம் திருமாலால்அருளப் பட்ட சடகோபன் ஓர் ஆயிரத்துள் இப் பத்தால்அருளி அடிக்கீழ் இருத்தும் நம் அண்ணல் கருமாணிக்கமே

பொருள்

தெளிவு, மருட்சி இரண்டையும் ஒழித்து, எம்பெருமான் தன்னவர்களைத் தன் செம்மையான செம்பொன் கழலணிந்த திருவடிகளின் கீழ் அருளோடு இருத்துகிறான்; பிரமனும் அவனே, சிவனும் அவனே, திருமாலும் அவனே. அவனால் அருள் பெற்ற சடகோபர் (நம்மாழ்வார்) ஆயிரம் பாசுரங்களைப் பாடினார்; அவற்றுள் இந்தப் பத்தின் மூலம், நம் அண்ணலான கருமாணிக்கம், அவற்றைப் பாடுபவர்களைத் தன் திருவடிகளின் கீழ் அருளோடு இருத்துவான்.

பதவுரை

திருந்து செம்பொன் கழல் அடிக்கீழ்
செம்மையான செம்பொன் கழலணிந்த திருவடிகளின் கீழ்
அருளி இருத்தும்
அருளோடு இருத்தும்
அயனாம் சிவனாம்
பிரமனும் சிவனும் ஆனவன்
அருளப் பட்ட சடகோபன்
அவனால் அருள் பெற்ற சடகோபர்
நம் அண்ணல்
நம் அண்ணல்
கருமாணிக்கமே
கருமாணிக்கமே
இந்தப் பாசுரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பாதுகாவிடம் கேளுங்கள் →

பாசுர பாடம்: ப்ராஜெக்ட் மதுரையின் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்த சொல்பிரித்த மின்பதிப்பு; அவர்களின் இரண்டாம் பதிப்புடன் ஒவ்வொரு பாசுரமும் ஒப்பிடப்பட்டது. பொருள்கள் ஆசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களின் ஒளியில் இத்தளத்துக்காக எழுதப்பட்ட எளிய விளக்கங்கள்; அறிஞர் பரிசீலனைக்குக் காத்திருக்கின்றன.